﴾تَاللَّهِ لَقَدْ عَلِمْتُمْ مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الاٌّرْضِ وَمَا كُنَّا سَـرِقِينَ﴿
(அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக நாங்கள் பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க வரவில்லை என்பதையும், நாங்கள் திருடர்கள் அல்ல என்பதையும் நீங்கள் நன்கறிவீர்கள்) என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

எங்களுடைய நன்னடத்தையின் காரணமாக, ﴾مَّا جِئْنَا لِنُفْسِدَ فِى الاٌّرْضِ وَمَا كُنَّا سَـرِقِينَ﴿ (நாங்கள் பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்க வரவில்லை, நாங்கள் திருடர்களும் அல்ல) என்பதில் நீங்கள் உறுதியாக இருந்தீர்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் அறிந்திருப்பதைப் போலவே, திருடுவது எங்களுடைய குணமல்ல."

யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் ஆட்கள் கூறினார்கள்: ﴾فَمَا جَزَآؤُهُ﴿ "(அப்படியென்றால் அதற்கான தண்டனை என்ன?) திருடனைப் பொறுத்தவரை, அவன் உங்களில் ஒருவன் என்று தெரிந்தால் (தண்டனை என்ன?), ﴾إِن كُنتُمْ كَـذِبِينَ﴿ (நீங்கள் கூறுவது பொய்யென நிரூபிக்கப்பட்டால்)." திருடன் உங்களில் ஒருவனாக இருந்தால் அவனுக்கு என்ன தண்டனை வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்.

﴾قَالُواْ جَزؤُهُ مَن وُجِدَ فِى رَحْلِهِ فَهُوَ جَزَاؤُهُ كَذَلِكَ نَجْزِى الظَّـلِمِينَ ﴿
(அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாருடைய சுமையில் அது காணப்படுகிறதோ, அவரே அதற்கான தண்டனை (ஆவார்). இவ்வாறே நாங்கள் அநியாயக்காரர்களைத் தண்டிக்கிறோம்.")

இது நபி இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் சட்டமாகும்; அதாவது, திருடன் திருடப்பட்டவருக்கு அடிமையாக்கப்பட வேண்டும். இதையே யூசுஃப் (அலை) அவர்கள் விரும்பினார்கள். அந்தத் திட்டத்தைச் சரியாக நிறைவேற்றுவதற்காகவே, அவர்கள் தமது சகோதரரின் பையைச் சோதிப்பதற்கு முன்பாக, மற்றவர்களின் பைகளைச் சோதிக்கத் தொடங்கினார்கள். ﴾ثُمَّ اسْتَخْرَجَهَا مِن وِعَآءِ أَخِيهِ﴿ (பின்னர் அவர் அதைத் தமது சகோதரரின் பையிலிருந்து வெளியே எடுத்தார்.) எனவே, சகோதரர்கள் வழங்கிய தீர்ப்பின்படியும், அவர்கள் பின்பற்றிய சட்டத்தின்படியும் யூசுஃப் (அலை) அவர்கள் பின்யாமீனை அடிமையாக எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

ஆக, அல்லாஹ் கூறினான்; ﴾كَذَلِكَ كِدْنَا لِيُوسُفَ﴿ (இவ்வாறே நாம் யூசுஃபுக்காகத் திட்டமிட்டோம்.) இது அல்லாஹ் விரும்பித் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு சிறந்த திட்டமாகும். ஏனெனில் இது ஞானத்தையும் பொதுவான நன்மைகளையும் பயன்படுத்தி ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை அடைகிறது. அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான், ﴾مَا كَانَ لِيَأْخُذَ أَخَاهُ فِى دِينِ الْمَلِكِ﴿ (அரசனுடைய சட்டப்படி அவர் தமது சகோதரரை எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.)

அத்-தஹ்ஹாக் மற்றும் பல அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, இது எகிப்து மன்னரின் சட்டத்தில் (கைதியாகப் பிடித்து வைக்க) அனுமதி இல்லை. அவரது சகோதரர்கள் இத்தீர்ப்பிற்கு முன்கூட்டியே சம்மதித்ததாலும், அதுவே அவர்களுடைய சட்டமென அவர் அறிந்திருந்ததாலும் மட்டுமே யூசுஃப் (அலை) அவர்களைத் தமது சகோதரரைத் தன்னுடன் வைத்துக்கொள்ள அல்லாஹ் அனுமதித்தான். இதனால்தான் அல்லாஹ் அவரைப் புகழ்ந்து, ﴾نَرْفَعُ دَرَجَـتٍ مَّن نَّشَآءُ﴿ (நாம் நாடியவர்களின் அந்தஸ்துகளை உயர்த்துகிறோம்) என்று கூறினான். இது மற்றொரு வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுவதைப் போன்றதே: ﴾يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمْ﴿ (உங்களில் ஈமான் கொண்டவர்களை அல்லாஹ் அந்தஸ்துகளில் உயர்த்துவான்.) 58:11.

அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான், ﴾وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌ﴿ (ஒவ்வொரு கல்விமானுக்கு மேலாகவும் எல்லாவற்றையும் நன்கு அறிந்தவன் ஒருவன் இருக்கிறான்.) அல்-ஹசன் அவர்கள் இதுகுறித்துக் கூறும்போது, "அறிவுள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் மேலாக, அவரை விட அதிக அறிவுடையவர் ஒருவர் இருப்பார். இது மகத்துவமும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் சென்று முடியும் வரை தொடரும்" என்றார்கள்.

மேலும், அப்துர்-ரஸ்ஸாக் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தபோது, அவர்கள் ஒரு வியக்கத்தக்க செய்தியைக் கூறினார்கள். அங்கிருந்த ஒருவர், 'எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே! ஒவ்வொரு கல்விமானுக்கு மேலாகவும் எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன் ஒருவன் இருக்கிறான்' என்றார். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், 'நீர் சொன்னது சரியல்ல! அல்லாஹ்வே எல்லாவற்றையும் நன்கு அறிந்தவன். அவனது அறிவு ஒவ்வொரு கல்விமானின் அறிவுக்கும் மேலானது' என்று பதிலளித்தார்கள்."

சிமாக் அவர்கள் இக்ரிமா (ரழி) வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனமான ﴾وَفَوْقَ كُلِّ ذِى عِلْمٍ عَلِيمٌ﴿ (ஒவ்வொரு கல்விமானுக்கு மேலாகவும் எல்லாவற்றையும் நன்கு அறிந்தவன் (அல்லாஹ்) இருக்கிறான்) என்பது குறித்துக் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: "இவரை விட அவர் அதிக அறிவுடையவர், அவர்கள் அனைவருக்கும் மேலாக அல்லாஹ் அறிவுடையவன்." இக்ரிமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் இதே போன்ற கருத்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அறிவுள்ள ஒவ்வொருவருக்கும் மேலாக ஒரு அறிஞர் இருப்பார். இறுதியில் எல்லா அறிவும் அல்லாஹ்விடமே முடிவடையும். நிச்சயமாக, அறிவு அல்லாஹ்விடமிருந்தே தொடங்கியது. அறிஞர்கள் அவனிடமிருந்தே கற்கிறார்கள், மீண்டும் எல்லா அறிவும் அவனிடமே சென்று சேரும்."

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் இவ்வசனத்தை (وَفَوْقَ كُلِّ عَالِمٍ عَلِيمٌ) "ஒவ்வொரு அறிஞருக்கும் மேலாக, எல்லாம் அறிந்தவன் (அல்லாஹ்) இருக்கிறான்" என்று ஓதினார்கள்.