குர்ஆன் ஒரு நிவாரணமும் அருளும் ஆகும்
அல்லாஹ் தனது தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளிய அவனது வேதமாகிய குர்ஆனைப் பற்றி நமக்குக் கூறுகிறான். அதற்கு முன்னிருந்தோ அல்லது பின்னிருந்தோ அசத்தியம் அதை அணுகாது; (அது) யாவற்றையும் அறிந்தவனும், எல்லாப் புகழுக்கும் உரியவனுமாகிய (அல்லாஹ்வால்) இறக்கி அருளப்பட்டது. அது நம்பிக்கையாளர்களுக்கு ஒரு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் இருக்கிறது. அதாவது, அது அவர்களின் இதயங்களில் உள்ள சந்தேகம், நயவஞ்சகம், ஷிர்க், குழப்பம் மற்றும் அசத்தியத்தின் மீதான நாட்டம் ஆகிய அனைத்தையும் நீக்கிவிடுகிறது.
குர்ஆன் இவை அனைத்திற்கும் நிவாரணம் அளிக்கிறது.
அது ஒரு அருளாகவும் இருக்கிறது, அதன் மூலம் ஒருவர் நம்பிக்கையையும் ஞானத்தையும் பெற்று, நன்மையை நாடுகிறார்.
இதை நம்பி, உண்மையென ஏற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு மட்டுமே இது பொருந்தும்; அத்தகைய மக்களுக்கு மட்டுமே அது ஒரு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் இருக்கிறது.
தன் நிராகரிப்பின் மூலம் தனக்குத் தானே அநீதி இழைத்துக் கொள்ளும் நிராகரிப்பாளனைப் பொறுத்தவரை, அவன் குர்ஆனைக் கேட்கும்போது, அது அவனை உண்மையிலிருந்து மேலும் தூரமாக்கி, அவனது நிராகரிப்பை அதிகரிக்கவே செய்கிறது.
பிரச்சனை நிராகரிப்பாளனிடமே உள்ளது, குர்ஆனில் அல்ல. அல்லாஹ் கூறுவது போல:
قُلْ هُوَ لِلَّذِينَ ءَامَنُواْ هُدًى وَشِفَآءٌ وَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ فِى ءَاذَانِهِمْ وَقْرٌ وَهُوَ عَلَيْهِمْ عَمًى أُوْلَـئِكَ يُنَادَوْنَ مِن مَّكَانٍ بَعِيدٍ
(நபியே! நீர் கூறுவீராக: “இது, நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு ஒரு நேர்வழியாகவும், நிவாரணமாகவும் இருக்கிறது. ஆனால், நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களுக்கோ, அவர்களுடைய காதுகளில் செவிட்டுத்தனம் இருக்கிறது; அது அவர்களுக்கு ஒரு குருட்டுத்தன்மையாகவும் இருக்கிறது. அவர்கள் வெகு தொலைவிலுள்ள ஓர் இடத்திலிருந்து அழைக்கப்படுகிறார்கள் (எனவே அவர்கள் கேட்பதுமில்லை, புரிந்து கொள்வதுமில்லை).”)
41:44
وَإِذَا مَآ أُنزِلَتْ سُورَةٌ فَمِنْهُمْ مَّن يَقُولُ أَيُّكُمْ زَادَتْهُ هَـذِهِ إِيمَـناً فَأَمَّا الَّذِينَ ءامَنُواْ فَزَادَتْهُمْ إِيمَـناً وَهُمْ يَسْتَبْشِرُونَ -
وَأَمَّا الَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَتْهُمْ رِجْسًا إِلَى رِجْسِهِمْ وَمَاتُواْ وَهُمْ كَـفِرُونَ
(ஏதேனும் ஒரு சூரா இறக்கப்படும் போதெல்லாம், அவர்களில் (நயவஞ்சகர்களில்) சிலர், “உங்களில் யாருக்கு இது நம்பிக்கையை அதிகரித்தது?” என்று கேட்பார்கள். நம்பிக்கை கொண்டவர்களைப் பொறுத்தவரையில், அது அவர்களின் நம்பிக்கையை அதிகரித்தது, மேலும் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். ஆனால், யாருடைய உள்ளங்களில் நோய் இருக்கிறதோ, அது அவர்களின் சந்தேகத்தையும், நிராகரிப்பையும், ஐயத்தையும் மேலும் அதிகப்படுத்தும்; அவர்கள் நிராகரிப்பாளர்களாக இருக்கும் நிலையிலேயே இறந்துவிடுவார்கள்.) (
9:124-125) இது போன்ற பல வசனங்கள் உள்ளன.
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْءَانِ مَا هُوَ شِفَآءٌ وَرَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ
(மேலும், நாம் குர்ஆனிலிருந்து நம்பிக்கையாளர்களுக்கு நிவாரணமாகவும், அருளாகவும் இருப்பவற்றை இறக்கி வைக்கிறோம்,) கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நம்பிக்கையாளர் அதைக் கேட்கும்போது, அவர் அதிலிருந்து பயனடைகிறார், அதை மனனம் செய்கிறார், மேலும் அதைப் புரிந்து கொள்கிறார்.”
وَلاَ يَزِيدُ الظَّـلِمِينَ إَلاَّ خَسَارًا
(மேலும், அது அநீதி இழைப்பவர்களுக்கு நஷ்டத்தைத் தவிர வேறு எதையும் அதிகப்படுத்துவதில்லை.) அவர்கள் அதிலிருந்து பயனடைவதில்லை, அல்லது அதை மனனம் செய்வதில்லை, அல்லது அதைப் புரிந்து கொள்வதில்லை. ஏனெனில், அல்லாஹ் இந்தக் குர்ஆனை நம்பிக்கையாளர்களுக்கு ஒரு நிவாரணமாகவும் அருளாகவும் ஆக்கியுள்ளான்.
وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الإنْسَـنِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَئُوساً