குர்ஆனின் அருளைப் பற்றிய ஒரு நினைவூட்டலும் அதன் செய்தியில் கவனம் செலுத்துவதற்கான கட்டளையும்

அல்லாஹ் தனது தூதரிடம் (ஸல்) கூறுகிறான்: நாம் உமக்கு மகத்தான குர்ஆனை வழங்கியுள்ளதால், இவ்வுலகையும் அதன் கவர்ச்சிகளையும், மக்களைச் சோதிப்பதற்காக நாம் அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ள தற்காலிக இன்பங்களையும் நீர் நோக்க வேண்டாம். இவ்வுலகில் அவர்களிடம் உள்ளவற்றைக் கண்டு பொறாமை கொள்ள வேண்டாம்; மேலும் அவர்கள் உம்மைப் புறக்கணிப்பதாலும் உமது மார்க்கத்தை எதிர்ப்பதாலும் கவலைப்பட்டு உம்மை வருத்திக்கொள்ள வேண்டாம்.

وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

(உம்மைப் பின்பற்றும் இறைநம்பிக்கையாளர்களிடம் மென்மையாக நடந்து கொள்வீராக) (26:215). அதாவது - இந்த வசனத்தில் உள்ளவாறு அவர்களிடம் கனிவாக நடந்து கொள்வீராக:

لَقَدْ جَآءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

(நிச்சயமாக உங்களிலிருந்தே ஒரு தூதர் உங்களிடம் வந்திருக்கின்றார். நீங்கள் துன்பத்திற்குள்ளாவது அவருக்கு மிகுந்த வருத்தத்தைத் தருகிறது. அவர் உங்கள் மீது அதிக அக்கறை கொண்டவர்; இறைநம்பிக்கையாளர்கள் மீது அளவற்ற கருணையும் இரக்கமும் கொண்டவர்) (9:128). "ஸப்உல் மஸானீ" (திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு வசனங்கள்) என்பதன் பொருள் குறித்து அறிஞர்களிடையே சில கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன. இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி), இப்னு உமர் (ரழி), இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித், ஸயீத் பின் ஜுபைர், அத்-தஹ்ஹாக் மற்றும் பலர், அவை ஏழு நீண்ட அத்தியாயங்கள் (அல்-பகரா, ஆல் இம்ரான், அந்-நிஸா, அல்-மாயிதா, அல்-அன்ஆம், அல்-அஃராஃப் மற்றும் யூனுஸ்) என்று கூறினர். இது தொடர்பாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து அறிவிப்புகள் உள்ளன. ஸயீத் (ரழி) கூறினார்கள்: "அவற்றில் அல்லாஹ் கடமைகளையும், ஹுதூத் (சட்ட வரம்புகள்), வரலாறுகள் மற்றும் சட்டவிதிகளையும் விளக்குகிறான்." இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "அவன் அவற்றில் உவமைகள், கதைகள் மற்றும் படிப்பினைகளை விளக்குகிறான்."

இரண்டாவது கருத்து என்னவென்றால், அவை (ஸப்உல் மஸானீ) அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயமாகும்; அது ஏழு வசனங்களைக் கொண்டது. இது அலி (ரழி), உமர் (ரழி), இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "பிஸ்மில்லாஹ் என்பது அதன் ஏழாவது வசனமாகும்; அல்லாஹ் இதை உங்களுக்கு (முஸ்லிம்களுக்கு) மட்டுமே பிரத்யேகமாக வழங்கியுள்ளான்." இப்ராஹீம் அந்-நகஈ, அப்துல்லாஹ் பின் உமைர், இப்னு அபீ முலைக்கா, ஷஹ்ர் பின் ஹவ்ஷப், அல்-ஹஸன் அல்-பஸரி மற்றும் முஜாஹித் ஆகியோரும் இதே கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர். இமாம் அல்-புகாரி (ரஹ்) இத்தலைப்பில் இரண்டு ஹதீஸ்களைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (முதலாவது) அபூ ஸயீத் பின் அல்-முஅல்லா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: "நான் தொழுது கொண்டிருந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள், ஆனால் எனது தொழுகையை முடிக்கும் வரை நான் அவர்களிடம் செல்லவில்லை. பிறகு நான் அவர்களிடம் சென்றபோது, அவர்கள் கேட்டார்கள்:

«مَا مَنَعَكَ أَنْ تَأْتِيَنِي؟»

(என்னிடம் வருவதற்கு உமக்குத் தடையாக இருந்தது எது?) அதற்கு நான், 'நான் தொழுது கொண்டிருந்தேன்' என்று கூறினேன். அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَلَمْ يَقُلِ اللهُ

(அல்லாஹ் கூறவில்லையா:

يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ

(இறைநம்பிக்கையாளர்களே! அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்களை அழைக்கும்போது அவர்களுக்குப் பதிலளியுங்கள்...) 8:24

أَلَا أُعَلِّمُكَ أَعْظَمَ سُورَةٍ فِي الْقُرْآنِ قَبْلَ أَنْ أَخْرُجَ مِنَ الْمَسْجِد»

(நான் இந்தப் பள்ளவாசலை விட்டு வெளியேறுவதற்கு முன்பாக, குர்ஆனிலேயே மிக மகத்தான அத்தியாயத்தை உமக்குக் கற்றுத் தரட்டுமா?) பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளவாசலை விட்டு வெளியேறச் சென்றபோது, நான் அவர்களுக்கு அதை நினைவூட்டினேன். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:

الْحَمْدُ للَّهِ رَبِّ الْعَـلَمِينَ

("அல்-ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்" - அனைத்துப் புகழும் அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) (1:2).

هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الَّذِي أُوتِيتُه»

(இதுவே ஸப்உல் மஸானீ மற்றும் எனக்கு வழங்கப்பட்ட குர்ஆன் ஆகும்.)"

(இரண்டாவது ஹதீஸ்) அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أُمُّ الْقُرْآنِ هِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيم»

(உம்முல் குர்ஆன் - குர்ஆனின் அன்னை அல்லது சாரம் - என்பது ஸப்உல் மஸானீ மற்றும் மகத்தான குர்ஆன் ஆகும்.)

இதன் பொருள் அல்-ஃபாத்திஹா என்பது ஸப்உல் மஸானீ மற்றும் மகத்தான குர்ஆன் என்பதாகும். ஆனால், இது 'ஸப்உல் மஸானீ' என்பது ஏழு நீண்ட அத்தியாயங்கள் என்ற கருத்திற்கு முரணானது அல்ல. ஏனெனில் முழு குர்ஆனைப் போலவே அவற்றுக்கும் இப்பண்புகள் உண்டு. அல்லாஹ் கூறுவது போல்:

اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَـباً مُّتَشَـبِهاً مَّثَانِيَ

(அல்லாஹ் மிக அழகான செய்தியை, ஒன்றுக்கொன்று ஒப்பான, திரும்பத் திரும்பக் கூறப்படும் வசனங்களைக் கொண்ட ஒரு வேதமாக (இந்தக் குர்ஆனை) இறக்கினான்) (39:23). எனவே, அது ஒரு வகையில் திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படுகிறது, மற்றொரு வகையில் அதன் பகுதிகள் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்திருக்கின்றன; இதுவே மகத்தான குர்ஆனும் ஆகும்.

لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ

(அவர்களில் சில பிரிவினருக்கு நாம் வழங்கியுள்ள (இவ்வுலக) வசதிகளை நீர் உமது கண்களால் பேராசையோடு நோக்க வேண்டாம்) 20: 131. அதாவது, அல்லாஹ் உமக்கு வழங்கியுள்ள மகத்தான குர்ஆனைக் கொண்டு மனநிறைவு அடைவீராக. அவர்களிடம் இருக்கும் ஆடம்பரங்கள் மற்றும் தற்காலிக இன்பங்களுக்காக ஏங்க வேண்டாம்.

لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ

(உமது கண்களால் பேராசையோடு நோக்க வேண்டாம்). அல்-அவ்ஃபீ அறிவிக்கிறார், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "இந்த வசனத்தின் மூலம் ஒரு மனிதன் தனது தோழனிடம் உள்ளதை அடைய விரும்புவதை அல்லாஹ் தடுத்துள்ளான்."

إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ

(அவர்களில் சில பிரிவினருக்கு நாம் வழங்கியுள்ள...). முஜாஹித் கூறினார்கள்: "இது செல்வந்தர்களைக் குறிக்கிறது."