யூனுஸ்

இந்த வரலாறு இங்கேயும், சூரத்து அஸ்-ஸாஃபாத் மற்றும் சூரா நூனிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. யூனுஸ் பின் மத்தா (அலை) அவர்களை, வடக்கு ஈராக்கின் மௌஸில் (Mawsil) பகுதியில் உள்ள நினேவே (Nineveh) நகர மக்களுக்கு அல்லாஹ் தூதராக அனுப்பினான். அவர்கள் அந்த மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைத்தார்கள். ஆனால் அம்மக்கள் அவர்களை நிராகரித்து, தங்களது இறைமறுப்பிலேயே பிடிவாதமாக இருந்தனர். இதனால் அவர்கள் கோபமடைந்து, மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு வேதனை வரும் என்று எச்சரித்துவிட்டு அவர்களை விட்டு வெளியேறினார்கள். அவர்கள் (யூனுஸ் அலை) உண்மையே கூறுகிறார்கள் என்பதையும், ஒரு நபி ஒருபோதும் பொய் சொல்ல மாட்டார் என்பதையும் அம்மக்கள் உணர்ந்தபோது, தங்கள் குழந்தைகள், கால்நடைகள் மற்றும் மந்தைகளுடன் பாலைவனத்திற்குச் சென்றனர். அவர்கள் தாய்மார்களிடமிருந்து குட்டிகளைப் பிரித்தனர்; பிறகு ஒட்டகங்களும் அதன் குட்டிகளும் முனக, மாடுகளும் அதன் கன்றுகளும் கத்த, ஆடுகளும் அதன் குட்டிகளும் கத்த, அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் கெஞ்சி மன்றாடினார்கள். எனவே, அல்லாஹ் அவர்களை வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றினான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَلَوْلاَ كَانَتْ قَرْيَةٌ ءَامَنَتْ فَنَفَعَهَآ إِيمَانُهَا إِلاَّ قَوْمَ يُونُسَ لَمَّآ ءَامَنُواْ كَشَفْنَا عَنْهُمْ عَذَابَ الخِزْىِ فِى الْحَيَوةَ الدُّنْيَا وَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ

((வேதனையைக் கண்டபின்) நம்பிக்கை கொண்டு, அந்த நம்பிக்கை பயனளித்த ஏதேனும் ஓர் ஊர் இருந்ததா? யூனுஸின் சமூகத்தாரைத் தவிர; அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டபோது, இவ்வுலக வாழ்க்கையில் இழிவுபடுத்தும் வேதனையை அவர்களை விட்டும் நாம் நீக்கினோம்; மேலும் ஒரு காலம் வரை அவர்களைச் சுகம் அனுபவிக்க அனுமதித்தோம்) 10:98. இதற்கிடையில், யூனுஸ் (அலை) அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று சிலருடன் ஒரு கப்பலில் பயணம் செய்தார்கள். அக்கப்பல் கடலில் தத்தளித்தது. தாங்கள் மூழ்கிவிடுவோமோ என்று அஞ்சிய மக்கள், ஒருவரை கடலில் வீசுவதற்காகச் சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டனர். அந்தச் சீட்டு யூனுஸ் (அலை) அவர்களுக்கே விழுந்தது. ஆனால் மக்கள் அவர்களைக் கடலில் வீச மறுத்தனர். இது இரண்டாவது முறையும் மூன்றாவது முறையும் நடந்தது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَسَـهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ

(பின்னர் அவர் (சீட்டுக் குலுக்கிப் போட) ஒப்புக்கொண்டார்; அதில் அவர் தோற்றவர்களில் ஒருவரானார்.) 37:141 அதாவது, குலுக்கல் அவர்களுக்கு எதிராகவே அமைந்தது. எனவே யூனுஸ் (அலை) அவர்கள் எழுந்து, தமது மேலாடையைக் களைந்துவிட்டுத் தாமே கடலில் குதித்தார்கள். பிறகு இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதன்படி, 'பச்சைக்கடல்' (Green Sea) பகுதியிலிருந்து ஒரு பெரிய மீனை அல்லாஹ் அனுப்பினான். யூனுஸ் (அலை) அவர்கள் கடலில் குதித்தபோது, அந்த மீன் கடல்களைப் பிளந்து கொண்டு வந்து அவர்களை விழுங்கியது. அந்தப் பெரிய மீனுக்கு, 'அவரது சதையை உண்ணாதே, அவரது எலும்புகளை உடைக்காதே' என்று அல்லாஹ் வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான். "யூனுஸ் உனக்கு உணவல்ல; மாறாக உன் வயிறு அவருக்கு ஒரு சிறை" (என்று அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான்).

وَذَا النُّونِ

(இன்னும் துன்னூனை (நினைவுகூருவீராக),) இங்கு 'னூன்' என்பது மீனைக்குறிக்கும்; அது இங்கு அவருக்குரிய பெயராகக் கூறப்படுவது பொருத்தமானதே.

إِذ ذَّهَبَ مُغَـضِباً

(அவர் கோபமாகச் சென்றபோது,) அத்-தஹ்ஹாக் கூறினார்கள்: "அவரது சமூகத்தார் மீது ஏற்பட்ட கோபம்."

فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ

(மேலும் நாம் அவரை நெருக்கடியில் ஆழ்த்தமாட்டோம் என்று அவர் எண்ணினார்!) அதாவது, மீனின் வயிற்றில் அவரை நெருக்கடிக்குள்ளாக்க மாட்டோம் என்று அவர் கருதினார். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித், அத்-தஹ்ஹாக் மற்றும் பலரிடமிருந்தும் இது போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே இப்னு ஜரீர் அவர்கள் விரும்பிய கருத்தாகும். இதற்கான ஆதாரமாக அவர் பின்வரும் வசனத்தை மேற்கோள் காட்டினார்:

وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنفِقْ مِمَّآ ءَاتَاهُ اللَّهُ لاَ يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلاَّ مَآ ءَاتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً

(யாருடைய வாழ்வாதாரம் நெருக்கடிக்குள்ளாக்கப்பட்டுள்ளதோ, அவர் அல்லாஹ் அவருக்குக் கொடுத்ததிலிருந்து செலவு செய்யட்டும். அல்லாஹ் எந்த ஓர் ஆத்மாவுக்கும் தான் கொடுத்ததைத் தவிர வேறு எதையும் சுமத்த மாட்டான். அல்லாஹ் கஷ்டத்திற்குப் பிறகு வசதியை ஏற்படுத்துவான்) 65:7.

فَنَادَى فِى الظُّلُمَـتِ أَن لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ أَنتَ سُبْحَـنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ الظَّـلِمِينَ

(ஆனால் அவர் அந்த இருள்களிலிருந்து (அழைத்துக்) கூறினார்: "உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; நீ தூய்மையானவன்; நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகிவிட்டேன்.") 'இருள்களின் ஆழம்' என்பது பற்றி இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) கூறினார்கள்: "மீனின் வயிற்றின் இருள், கடலின் இருள் மற்றும் இரவின் இருள்." இது போன்றே இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), அம்ர் பின் மைமூன், ஸஈத் பின் ஜுபைர், முஹம்மது பின் கஅப், அத்-தஹ்ஹாக், அல்-ஹஸன் மற்றும் கத்தாதா ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஸாலிம் பின் அபுல் ஜஅத் கூறினார்கள்: "கடலின் இருளில் ஒரு மீன், அந்த மீனை விழுங்கிய மற்றொரு மீனின் வயிற்றில் இருந்த இருள்." இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி), இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் பலர் கூறினார்கள்: "அந்த மீன் அவர்களைக் கடலுக்குள் அடிமட்டம் வரை பிளந்து கொண்டு சென்றது. அப்போது கடலின் அடிப்பகுதியில் உள்ள பாறைகள் அல்லாஹ்வைத் துதிப்பதை யூனுஸ் (அலை) அவர்கள் கேட்டார்கள். அந்தச் சமயத்தில் அவர்கள் கூறினார்கள்:

لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ أَنتَ سُبْحَـنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ الظَّـلِمِينَ

(உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; நீ தூய்மையானவன்; நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகிவிட்டேன்)" அவ்ஃப் அல்-அஃராபி கூறினார்கள்: "யூனுஸ் (அலை) அவர்கள் மீனின் வயிற்றில் இருப்பதைக் கண்டபோது, தாம் இறந்துவிட்டதாகவே கருதினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தமது கால்களை அசைத்தார்கள். கால்களை அசைக்க முடிந்தபோது, அவர்கள் இருந்த இடத்திலேயே ஸஜ்தா செய்தார்கள்; 'என் இறைவா! வேறு எவரும் வணங்கிடாத ஓர் இடத்தில் உனக்காக ஒரு வணக்கஸ்தலத்தை நான் அமைத்துக் கொண்டேன்' என்று அழைத்துப் பிரார்த்தித்தார்கள்."

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَنَجَّيْنَـهُ مِنَ الْغَمِّ

(எனவே நாம் அவரது அழைப்பிற்குப் பதிலளித்து, அவரைத் துயரத்திலிருந்து விடுவித்தோம்.) அதாவது, "நாம் அவர்களை மீனின் வயிற்றிலிருந்தும் அந்த இருளிலிருந்தும் வெளியே கொண்டு வந்தோம்."

وَكَذلِكَ نُنجِـى الْمُؤْمِنِينَ

(இவ்வாறே நாம் முஃமின்களைக் (இறைநம்பிக்கையாளர்களைக்) காப்பாற்றுவோம்.) அதாவது, அவர்கள் சிரமத்தில் இருக்கும்போது எம்மிடம் பாவமன்னிப்புக் கோரி நம்மை அழைத்தால் - குறிப்பாகத் துயரத்தின் போது இந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு நம்மை அழைத்தால் - அவர்களைக் காப்பாற்றுவோம். இந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திக்குமாறு நபிமார்களின் தலைவர் (ஸல்) அவர்கள் நம்மை ஊக்குவித்தார்கள். இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: ஸஃத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் மஸ்ஜிதில் உத்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர்கள் என்னையே உற்றுப் பார்த்தார்கள், ஆனால் எனது ஸலாமுக்குப் பதில் கூறவில்லை. நான் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, 'இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே (அமீருல் முஃமினீன்)! இஸ்லாத்தில் ஏதேனும் நேர்ந்துவிட்டதா?' என்று இருமுறை கேட்டேன். அவர்கள் 'இல்லை, ஏன் கேட்கிறீர்கள்?' என்றார்கள். நான் கூறினேன்: 'சற்று முன் மஸ்ஜிதில் உத்மான் (ரழி) அவர்களைக் கடந்து ஸலாம் கூறினேன், ஆனால் அவர்கள் பதிலளிக்காமல் என்னையே உற்றுப் பார்த்தார்கள்.' உமர் (ரழி) அவர்கள் உத்மான் (ரழி) அவர்களை அழைத்து வரச் செய்து, 'உங்கள் சகோதரரின் ஸலாமுக்கு ஏன் பதில் கூறவில்லை?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அப்படி நடக்கவில்லையே' என்றார்கள். ஸஃத் (ரழி) அவர்கள், 'ஆம், அப்படித்தான் நடந்தது' என்று கூற, இருவரும் சத்தியம் செய்யும் நிலைக்குச் சென்றனர். பிறகு உத்மான் (ரழி) அவர்களுக்கு நினைவு வந்து, 'ஆம், நீங்கள் சொல்வது சரிதான். நான் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கேட்டு அவனிடம் மீளுகிறேன் (தவ்பா செய்கிறேன்). நீங்கள் என்னைக் கடந்து சென்றபோது நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்ட ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிய ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தேன். அதை நான் நினைக்கும் போதெல்லாம் என் கண்களுக்கும் இதயத்திற்கும் ஒரு திரை விழுந்துவிடுகிறது' என்று கூறினார்கள். ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அது என்னவென்று நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஒரு பிரார்த்தனையின் முதல் பகுதியைச் சொல்லத் தொடங்கினார்கள். அப்போது ஒரு கிராமவாசி வந்து அவர்களை வேறொரு விஷயத்தில் ஈடுபடுத்திவிட்டார். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து சென்றார்கள், நானும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்தேன். அவர்கள் வீட்டிற்குள் நுழைந்து விடுவார்களோ என்று அஞ்சி, எனது கால்களைத் தட்டி ஓசை எழுப்பினேன். என்னைத் திரும்பிப் பார்த்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«مَنْ هَذَا، أَبُو إِسْحَاقَ؟»

(யார் இது? அபூ இஸ்ஹாக்கா?) நான் 'ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!' என்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள்:

«فَمَه»

(என்ன விஷயம்?) நான் 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, ஒன்றுமில்லை. நீங்கள் அந்தப் பிரார்த்தனையின் முதல் பகுதியைச் சொன்னீர்கள், பிறகு அந்தக் கிராமவாசி வந்து உங்களைத் தடுத்துவிட்டார்' என்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள்:

«نَعَمْ دَعْوَةُ ذِي النُّونِ إِذْ هُوَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ

(ஆம், மீன் வயிற்றில் இருந்தபோது துன்னூன் (யூனுஸ் அலை) செய்த பிரார்த்தனை இதுதான்:

لاَّ إِلَـهَ إِلاَّ أَنتَ سُبْحَـنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ الظَّـلِمِينَ

(உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; நீ தூய்மையானவன்; நிச்சயமாக நான் அநியாயக்காரர்களில் ஒருவனாகிவிட்டேன்.)

فَإِنَّهُ لَمْ يَدْعُ بِهَا مُسْلِمٌ رَبَّهُ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا اسْتَجَابَ لَه»

எந்தவொரு முஸ்லிமும் எந்தவொரு காரியத்திற்காகவும் இந்த வார்த்தைகளைக் கொண்டு தனது இறைவனிடம் பிரார்த்தித்தால், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவரது பிரார்த்தனைக்கு பதிலளிப்பான்.)" இது அத்-திர்மிதீயிலும், அன்-நஸாயீயின் 'அல்-யவ்ம் வல்-லைலா'விலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ள அறிவிப்பில் ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் யூனுஸ் (அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனை வார்த்தைகளைக் கொண்டு பிரார்த்திக்கிறாரோ, அவருக்குப் பதிலளிக்கப்படும்." அபூ ஸஈத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் இதையே குறிப்பிடுகிறார்கள்:

وَكَذلِكَ نُنجِـى الْمُؤْمِنِينَ

(இவ்வாறே நாம் முஃமின்களைக் காப்பாற்றுவோம்.)"