رياض الصالحين

12. كتاب الجهاد

ரியாதுஸ் ஸாலிஹீன்

12. ஜிஹாத் நூல்

- باب وجوب الجهاد وفضل الغدوة والروحة
ஜிஹாதின் கடமை கட்டாயம்
عن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ سئل رسول الله صلى الله عليه وسلم أي العمل أفضل‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏إيمان بالله ورسوله‏"‏ قيل‏:‏ ثم ماذا‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏الجهاد في سبيل الله‏"‏ قيل‏:‏ ثم ماذا‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏حج مبرور‏"‏‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "செயல்களில் சிறந்தது எது?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நம்பிக்கை கொள்வது" என்று பதிலளித்தார்கள். "அதற்குப் பிறகு எது (சிறந்தது)?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வது" என்று பதிலளித்தார்கள். "அதற்குப் பிறகு எது (சிறந்தது)?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "ஹஜ் மப்ரூர் (அல்லாஹ்வால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட, பாவமற்ற ஹஜ்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن ابن مسعود، رضي الله عنه قال‏:‏ قلت يا رسول الله أي العمل أحب إلى الله تعالى‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏الصلاة على وقتها‏"‏ قلت‏:‏ ثم أي‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏بر الوالدين‏"‏ قلت ثم أي‏:‏ قال‏:‏ ‏"‏الجهاد في سبيل الله‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "தொழுகையை அதற்குரிய நேரத்தில் நிறைவேற்றுவது" என்று கூறினார்கள். நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "பெற்றோருக்கு நன்மை செய்வது" என்று கூறினார்கள். நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வது" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن أبي ذر رضي الله عنه قال‏:‏ قلت يا رسول الله أي العمل أفضل‏؟‏ قال‏:‏ ‏ ‏الإيمان بالله والجهاد في سبيله‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! செயல்களில் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஈமான் கொள்வதும், அவனது பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதும் ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
وعن أنس رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏لغدوة في سبيل الله أو روحة خير من الدنيا وما فيها‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நிச்சயமாக! அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஒரு காலைப் பயணம் (அல்லது) ஒரு மாலைப் பயணம் மேற்கொள்வது, இவ்வுலகம் மற்றும் அதிலுள்ளவற்றை விடச் சிறந்ததாகும்."
وعن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه قال‏:‏ أتى رجل رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ أي الناس أفضل‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏مؤمن يجاهد بنفسه وماله في سبيل الله‏"‏ قال‏:‏ ثم من‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏مؤمن في شعب من الشعاب يعبد الله ويدع الناس من شره‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "மக்களில் சிறந்தவர் யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் தனது உயிராலும் பொருளாலும் ஜிஹாத் செய்யும் ஒரு முஃமின்" என்று கூறினார்கள். அவர், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "மலைக் கணவாய்களில் ஒன்றில் (மக்களோடு கலவாமல் தனிமையில்) இருந்துகொண்டு, அல்லாஹ்வை வணங்கியவாறும், தனது தீங்கை விட்டும் மக்களைப் (அவர்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாமல்) பாதுகாப்பாக விட்டுவிடுகிற ஒரு முஃமின்" என்று கூறினார்கள்.

(புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن سهل بن سعد رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏رباط يوم في سبيل الله خير من الدنيا وما عليها، وموضع سوط أحدكم من الجنة خير من الدنيا وما عليها، والروحة يروحها العبد في سبيل الله تعالى، أو الغدوة خير من الدنيا وما عليها‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஃது (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஒரு நாள் 'ரிபாத்' (எல்லையைப் பாதுகாத்தல்) இருப்பது, இவ்வுலகம் மற்றும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் விடச் சிறந்ததாகும். சுவனத்தில் உங்களில் ஒருவருடைய சாட்டை வைக்கும் அளவிலான ஓர் இடம், இவ்வுலகம் மற்றும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் விடச் சிறந்ததாகும். அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஒரு அடியார் மாலையிலோ அல்லது காலையிலோ மேற்கொள்ளும் ஒரு பயணம் (அல்லது புறப்பாடு), இவ்வுலகம் மற்றும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் விடச் சிறந்ததாகும்."

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
وعن سلمان رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏ ‏رباط يوم وليلة خير من صيام شهر وقيامه، وإن مات فيه أجري عليه عمله الذي كان يعمل، وأجري عليه رزقه، وأمن الفتان‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
ஸல்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியேற்றேன்: "ஒரு பகலும் ஓர் இரவும் (இஸ்லாமிய எல்லைகளைக்) காப்பது (அல்லது இறைவழியில் உறுதியாக நிற்பது), ஒரு மாதம் முழுவதும் ஸவ்ம் (நோன்பு) நோற்பதையும், அதன் இரவுகள் அனைத்திலும் நின்று ஸலாத் (தொழுகை) தொழுவதையும் விட மிகவும் சிறந்ததாகும். (இறைவழியில் காவலில் இருக்கும்) ஒருவர் இறந்துவிட்டால், அவர் செய்து கொண்டிருந்த நற்செயல்களின் நற்கூலி அவருக்குத் தொடர்ச்சியாகக் கிடைத்துக் கொண்டே இருக்கும்; அவருக்குரிய ரிஸ்க் (வாழ்வாதாரம்) அவருக்குத் தொடர்ந்து வழங்கப்படும்; மேலும், அவர் அல்-ஃபத்தானிலிருந்து (கல்லறையின் சோதனையிலிருந்தும், ஷைத்தானின் தூண்டுதலிலிருந்தும், அல்லது மறுமையின் சோதனைகளிலிருந்தும்) பாதுகாக்கப்படுவார்."

முஸ்லிம்.
وعن فضالة بن عبيد رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏كل ميت يختم على عمله إلا المرابط في سبيل الله فإنه ينمى له عمله إلى يوم القيامة، ويؤمن فتنة القبر” ‏(‏‏(‏رواه أبو داود والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
ஃபழாலா பின் உபைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் எல்லையைக் காவல்காக்கும் (ரிபாத்) ஒருவரைத் தவிர, இறந்த ஒவ்வொருவரின் செயல்களும் அவரது மரணத்துடன் முடிவுக்கு வருகின்றன. அத்தகையவரின் செயல்கள் (அதற்கான நன்மைகள்) மறுமை நாள் வரை அவருக்காக தொடர்ந்து வளர்க்கப்படும், மேலும் அவர் கப்ரின் சோதனைகளிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார்."
وعن عثمان رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏ ‏رباط يوم في سبيل الله خير من ألف يوم فيما سواه من المنازل‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அல்லாஹ்வின் பாதையில் (எல்லைகளைக் காக்கும்) ஒரு நாள் (பணி), மற்ற (சாதாரண) இடங்களில் ஆயிரம் நாட்கள் (செலவழிப்பதை) விடச் சிறந்ததாகும்.
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏تضمن الله لمن خرج في سبيله لا يخرجه إلا جهاد في سبيلي، وإيمان بي وتصديق برسلي فهو علي ضامن أن أدخله الجنة، أو أرجعه إلى منزله الذي خرج منه بما نال من أجر، أو غنيمة، والذي نفس محمد بيده ما من كلم يكلم في سبيل الله إلا جاء يوم القيامة كهيئته يوم كلم، لونه لون دم، وريحه ريح مسك، والذي نفس محمد بيده لولا أن يشق على المسلمين ما قعدت خلاف سرية تغزو في سبيل الله أبدا، ولكن لا أجد سعة فأحملهم ولا يجدون سعة عليهم أن يتخلفوا عني، والذي نفس محمد بيده لوددت أن أغزو في سبيل الله فأقتل، ثم أغزو فأقتل ثم أغزو فأقتل‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم وروى البخاري بعضه‏)‏‏)‏‏.‏
‏(‏‏(‏‏"‏الكلم‏"‏ الجرح‏.‏‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்குப்) புறப்படுபவருக்கு அல்லாஹ் பொறுப்பேற்றுக்கொள்கிறான். (அவரை) எனது பாதையில் ஜிஹாதும், என் மீதான நம்பிக்கையும், என் தூதர்களை உண்மையென ஏற்றுக்கொள்வதும் அன்றி வேறெதுவும் புறப்படச் செய்யவில்லையெனில், நான் அவரை சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வதாகவோ அல்லது அவர் பெற்ற நற்கூலி அல்லது போர்ச்செல்வத்துடனோ அவர் புறப்பட்ட இடத்திற்கே அவரைத் திருப்பி அனுப்புவதாகவோ நான் பொறுப்பேற்கிறேன்' (என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்).

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஏற்படும் காயம் எதுவாயினும், மறுமை நாளில் அது காயம்பட்ட போதிருந்த நிலையிலேயே வரும்; அதன் நிறம் இரத்தத்தின் நிறமாக இருக்கும்; அதன் மணம் கஸ்தூரியின் மணமாக இருக்கும்.

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! முஸ்லிம்களுக்குச் சிரமமாக இருக்கும் என்பது மட்டும் இல்லாவிட்டால், அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடச் செல்லும் எந்தப் படைப்பிரிவிலிருந்தும் நான் பின்தங்கியிருக்க மாட்டேன். ஆனால், அவர்களை (வாகனங்களில்) ஏற்றிச் செல்ல என்னிடம் வசதியில்லை; மேலும், (நான் போருக்குச் சென்றால்) என்னைப் பிரிந்து பின்தங்கியிருக்க அவர்களுக்கு வசதியில்லை (அதாவது, அவர்கள் என்னைப் பின்தொடர விரும்புவார்கள், அது அவர்களுக்கு சிரமமாக அமையும்).

முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நான் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிட்டுக் கொல்லப்படுவதையும், பிறகு (உயிர்ப்பிக்கப்பட்டுப்) போரிட்டுக் கொல்லப்படுவதையும், பிறகு மீண்டும் போரிட்டுக் கொல்லப்படுவதையும் விரும்புகிறேன்."
وعنه قال‏:‏ قال‏:‏ رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏"‏ما من مكلوم يكلم في سبيل الله إلا جاء يوم القيامة، وكلمه يدمي اللون لون دم، والريح ريح مسك‏:‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போரிட்டு) காயமடைந்த எந்த ஒருவரும் மறுமை நாளில் வருவார், அவருடைய காயம் இரத்தம் வழிய இருக்கும். அதன் நிறம் இரத்தத்தின் நிறமாக இருக்கும், ஆனால் அதன் வாசனையோ கஸ்தூரியின் மணமாக இருக்கும்." (புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن معاذ رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏من قاتل في سبييل الله من رجل مسلم فواق ناقة وجبت له الجنة، ومن جرح جرحًا في سبيل الله أو نكب نكبة فإنها تجيء يوم القيامة كأغزر ما كانت‏:‏ لونها الزعفران، وريحها كالمسك‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏
முஆத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு முஸ்லிம், 'ஃபுவாக் நாகா' (ஒரு ஒட்டகத்திடம் பால் கறக்கும் இடைவெளி நேரம்) அளவு அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிட்டாலும், அவருக்குச் சொர்க்கம் கடமையாகி விடுகிறது. மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் யாருக்காவது ஒரு காயம் ஏற்பட்டாலோ அல்லது ஒரு துன்பம் (சிறு கீறல், சிராய்ப்பு போன்றவை) நேர்ந்தாலோ, அது மறுமை நாளில், (உலகில் ஏற்பட்டபோது) அதன் இரத்தம் எவ்வளவு அதிகமாக இருந்ததோ, அதே அளவு (புதிதாக) பெருகியவாறு வெளிப்படும். அதன் நிறம் குங்குமப்பூப் (زعفران) போலவும், அதன் மணம் கஸ்தூரி (مسك) போலவும் இருக்கும்." (ஆதாரம்: அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதி - இமாம் திர்மிதி இதனை 'ஹஸன்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்).
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ مر رجل من أصحاب رسول الله صلى الله عليه وسلم بشعب فيه عيينة من ماء عذبة فأعجبته، فقال‏:‏ لو اعتزلت الناس فأقمت في هذا الشعب، ولن أفعل حتى استأذن رسول الله صلى الله عليه وسلم فذكر ذلك لرسول الله صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ ‏"‏لا تفعل فإن مقام أحدكم في سبيل الله أفضل من صلاته في بيته سبعين عامًا، ألا تحبون أن يغفر الله لكم ويدخلكم الجنة‏؟‏ اغزو في سبيل الله من قاتل في سبيل الله فواق ناقة وجبت له الجنة‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏ ‏(‏‏(‏‏"‏والفواق‏"‏‏:‏ ما بين الحلبتين‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர், நன்னீர் ஊற்று உள்ள ஒரு கணவாயைக் (பள்ளத்தாக்கை) கடந்தார். அது அவருக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது. அப்போது அவர், “நான் மக்களிடமிருந்து விலகி இந்தக் கணவாயிலேயே தங்கிவிடப் போகிறேன்; ஆயினும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அனுமதி பெறாமல் நான் இதைச் செய்யமாட்டேன்” என்று கூறினார்.

பிறகு அவர் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவ்வாறு செய்யாதீர்கள்! ஏனெனில், உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாதில்) நிற்பது, அவர் தனது வீட்டில் எழுபது ஆண்டுகள் தொழுவதை விடச் சிறந்ததாகும். அல்லாஹ் உங்களை மன்னித்து, உங்களைச் சுவனத்தில் நுழைவிக்க வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்பவில்லையா? அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுங்கள். ஒட்டகத்தின் இரு கறப்புகளுக்கு இடைப்பட்ட (சிறிய) நேரமளாவது எவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுகிறாரோ, அவருக்குச் சுவனம் கடமையாகிவிட்டது” என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: திர்மிதி. இமாம் திர்மிதி இது ‘ஹஸன்’ எனும் தரத்திலுள்ள ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்).
وعنه قال قيل يا رسول الله‏:‏ ما يعدل الجهاد في سبيل الله‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏لاتستطيعونه‏"‏ فأعادوا عليه مرتين أو ثلاثًا كل ذلك يقول‏:‏ ‏"‏لاتستطيعونه‏!‏‏"‏ ثم قال‏:‏ ‏"‏مثل المجاهد في سبيل الله كمثل الصائم القائم القانت بآيات الله لا يفتر‏:‏ من صلاة ولا صيام، حتى يرجع المجاهد في سبيل الله‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه، وهذا لفظ مسلم‏)‏‏)‏ ‏.‏ وفي رواية البخاري، أن رجلا قال‏:‏ يا رسول الله دلني على عمل يعدل الجهاد‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏لا أجده‏"‏ ثم قال‏:‏ ‏"‏هل تستطيع إذا خرج المجاهد أن تدخل مسجدك فتقوم ولا تفتر وتصوم ولا تفطر‏؟‏ فقال‏:‏ ومن يستطيع ذلك‏؟‏‏!‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

(நபி (ஸல்) அவர்களிடம்,) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் பாதையில் செய்யும் ஜிஹாதுக்கு நிகரான செயல் எது?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அதைச் செய்ய உங்களால் இயலாது" என்று கூறினார்கள். அக்கேள்வி அவர்களிடம் இரண்டு அல்லது மூன்று முறை திரும்பக் கேட்கப்பட்டது. அப்போதெல்லாம் அவர்கள் "அதைச் செய்ய உங்களால் இயலாது" என்றே கூறினார்கள்.

பிறகு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்பவரின் நிலையானது, பகலில் நோன்பு நோற்று, இரவில் நின்று வணங்கி, அல்லாஹ்வின் வசனங்களுக்குப் பணிந்து நடப்பவரின் நிலைக்கு ஒப்பாகும். அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்பவர் திரும்பி வரும் வரை, (அவருக்கு நிகரானவர்) தொழுகையிலோ நோன்பிலோ சோர்வடையமாட்டார்."

(நூல்கள்: புகாரி, முஸ்லிம். இது முஸ்லிமில் உள்ள வாசகமாகும்).

புகாரியின் மற்றோர் அறிவிப்பில் வந்திருப்பதாவது:
ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஜிஹாதுக்கு நிகரான ஒரு நற்செயலை எனக்குக் காட்டுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "(அப்படிப்பட்ட செயலை) நான் காணவில்லை" என்று கூறினார்கள். பிறகு, "ஜிஹாத் செய்பவர் (போருக்குப்) புறப்பட்டுச் சென்றால், நீ உன் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து, (அவர் திரும்பும் வரை) சோர்வடையாமல் நின்று வணங்கவும், இடையில் முறிக்காமல் நோன்பு நோற்கவும் உன்னால் முடியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "யாரால் தான் இது முடியும்?!" என்று கூறினார்.
وعنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏من خير معاش الناس لهم رجل ممسك بعنان فرسه في سبيل الله، يطير على متنه كلما سمع هيعة، أو فزعة طار على متنه، يبتغي القتل أو الموت مظانه، أو رجل في غنيمة أو شعفة من هذه الشعف أو بطن واد من هذه الأودية يقيم الصلاة ويؤتي الزكاة، ويعبد ربه حتى يأتيه اليقين ليس من الناس إلا في خير‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்களின் வாழ்க்கையில் மிகச் சிறந்தது அந்த மனிதரின் வாழ்க்கையாகும்; அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போரிடத்) தன் குதிரையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறார். எங்கெல்லாம் (போருக்கான) கூக்குரலையோ அல்லது அபாயச் சப்தத்தையோ செவியுறுகிறாரோ, அங்கெல்லாம் (விரைந்து செல்ல) அக்குதிரையின் மீது ஏறிப் பறக்கிறார்; கொல்லப்படுவதையோ அல்லது மரணிக்கக்கூடிய இடங்களையோ தேடிச் செல்கிறார். அல்லது (இன்னொரு சிறந்த வாழ்க்கை) ஒரு மனிதருடையதாகும்; அவர் ஒரு ஆட்டு மந்தையுடன் மலைகளின் உச்சிகளிலோ அல்லது ஒரு பள்ளத்தாக்கிலோ தங்கியிருக்கிறார்; அவர் தொழுகையை நிலைநாட்டி, ஸகாத் கொடுத்து, தனக்கு 'யகீன்' (மரணம்) வரும் வரை தன் இறைவனை வணங்குகிறார். மக்களிடத்தில் நன்மையில் தவிர வேறு எதிலும் அவர் ஈடுபடுவதில்லை."

(முஸ்லிம்)
وعنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏إن في الجنة مائة درجة أعدها للمجاهدين في سبيل الله ما بين الدرجتين كما بين السماء والأرض‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நிச்சயமாக சுவனத்தில் நூறு படித்தரங்கள் உள்ளன. அவற்றை அல்லாஹ் தனது பாதையில் போராடுபவர்களுக்காக (ஜிஹாத் செய்பவர்களுக்காக)த் தயாரித்துள்ளான். இரண்டு படித்தரங்களுக்கு இடையேயுள்ள தூரம், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையேயுள்ள தூரத்தைப் போன்றதாகும்.'
وعن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏من رضي بالله ربًا وبالإسلام دينًا، وبمحمد رسولا وجبت له الجنة‏"‏ فعجب لها أبو سعيد فقال أعدها علي يا رسول الله فأعادها عليه ثم قال‏:‏ ‏"‏وأخرى يرفع الله بها العبد مائة درجة في الجنة، ما بين كل درجتين، كما بين السماء والأرض‏"‏ قال‏:‏ وما هي يا رسول الله‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏الجهاد في سبيل الله، الجهاد في سبيل الله‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரேனும் அல்லாஹ்வைத் தனது ரப்பாகவும் (இறைவனாகவும், பாதுகாவலனாகவும்), இஸ்லாத்தைத் தனது மார்க்கமாகவும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைத் தூதராகவும் கொண்டு திருப்திகொண்டால் (மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டால்), அவருக்கு ஜன்னா அவசியமாகிவிடுகின்றது." இதைக் கேட்டு அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதை எனக்கு மீண்டும் கூறுங்கள்" என்று வேண்டினார்கள். அவர்கள் (ஸல்) அதை அவருக்கு மீண்டும் கூறிவிட்டு, பின்னர் கூறினார்கள்: "மற்றொன்றும் உள்ளது. அதன் மூலம் அல்லாஹ் ஜன்னாவில் ஓர் அடியாரை நூறு படித்தரங்கள் உயர்த்துகிறான். இரு படித்தரங்களுக்கும் இடையேயுள்ள தூரமானது வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையேயுள்ள தூரத்தைப் போன்றதாகும்." "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்ன?" என்று அவர் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத்; அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
وعن أبي بكر بن أبي موسى الأشعري، قال‏:‏ سمعت أبي رضي الله عنه وهو بحضرة العدو، يقول قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏"‏إن أبواب الجنة تحت ظلال السيوف‏"‏ فقام رجل رث الهيئة فقال يا أبا موسى أأنت سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول هذا‏؟‏ قال‏:‏ نعم، فرجع إلى أصحابه، فقال‏:‏ ‏"‏اقرأ عليكم السلام‏"‏ ثم كسر جفن سيفه فألقاه، ثم مشى بسيفه إلى العدو فضرب به حتى قتل‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூபக்ர் பின் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
என் தந்தை (அபூ மூஸா (ரழி)) அவர்கள் பகைவர்களின் முன்னிலையில் (போர்க்களத்தில்) இருந்தபோது இவ்வாறு கூறுவதை நான் கேட்டேன்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நிச்சயமாக சொர்க்கத்தின் வாயில்கள் வாள்களின் நிழல்களுக்குக் கீழே உள்ளன” என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, கலைந்த தோற்றமுடைய ஒரு மனிதர் எழுந்து நின்று, “ஓ அபூ மூஸா! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறுவதை நீங்கள் கேட்டீர்களா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் ‘ஆம்’ என்று பதிலளித்தார்கள். உடனே அவர் தம் தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, “நான் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறுகிறேன் (உங்களுக்கு விடைபெறுகிறேன்)” என்றார். பிறகு, அவர் தனது வாளின் உறையை உடைத்து அதனை எறிந்துவிட்டார். பின்னர் அவர் தனது வாளுடன் எதிரியை நோக்கி நடந்து சென்று, அவர் கொல்லப்படும் வரை (வீரமரணம் அடையும் வரை) அதனால் போரிட்டார்.
وعن أبي عبس عبد الرحمن بن جبير، رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏ ‏ما اغبرت قدما عبد في سبيل الله فتمسه النار‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ அப்சு அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு ஜப்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாத் செய்வதால் அல்லது அவனது மார்க்கத்திற்காகப் பாடுபடுவதால்) புழுதி படிந்த பாதங்களை நரக நெருப்பு தீண்டாது.”

அல்-புகாரி.
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏ ‏لا يلج النار رجل بكي من خشية الله حتى يعود اللبن في الضرع، ولا يجتمع على عبد غبار في سبيل الله ودخان جهنم‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் அச்சத்தால் அழுகின்றவர், கறந்த பால் மீண்டும் மடிக்குத் திரும்பாத வரை நரகத்தில் நுழையமாட்டார். மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (முயற்சிப்பதால் உண்டாகும்) புழுதியும், நரகத்தின் புகையும் ஒரு அடியான் மீது ஒருபோதும் ஒன்றாக இணையாது."
وعن ابن عباس، رضي الله عنهما قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ “عينان لا تمسهما النار عين بكت من خشية الله، وعين باتت تحرس في سبيل الله‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏.‏ ‏)‏‏)‏‏.‏
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இரண்டு கண்களை நரக நெருப்பு ஒருபோதும் தீண்டாது: (அவை) அல்லாஹ்வின் அச்சத்தால் அழுகின்ற கண் மற்றும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பகைவர்களிடமிருந்து இஸ்லாமிய சமூகத்தைப்) பாதுகாத்து இரவைக் கழிக்கின்ற கண்” என்று கூற நான் கேட்டேன்.
وعن زيد بن خالد، رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏من جهز غازيًا في سبيل الله فقد غزا ومن خلف غازيا في أهله بخير فقد غزا‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
ஸைத் இப்னு காலித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாதிற்காக) ஒரு போர்வீரரைத் தயார்படுத்தி அனுப்புகிறவர், அவரும் (போரில்) ஈடுபட்டவராவார். மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போருக்குச் சென்ற) ஒரு போர்வீரரின் குடும்பத்தினரை, அவர் இல்லாதபோது (அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றைச் செய்து) நல்ல முறையில் கவனித்துக் கொள்கிறவரும் (போரில்) ஈடுபட்டவராவார்."

(அல்-புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن أبي أمامة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏ ‏أفضل الصدقات ظل فسطاط في سبيل الله، ومنيحة خادم في سبيل الله، أو طروقة فحل في سبيل الله‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தர்மங்களில் சிறந்தது, அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பயணிகளுக்கு நிழல் தருவதற்காக) ஒரு கூடாரத்தை (அமைத்துக் கொடுப்பது), அல்லாஹ்வின் பாதையில் (சேவை செய்வதற்காக) ஒரு பணியாளரை (தற்காலிகமாகவோ அல்லது நிரந்தரமாகவோ) வழங்குவது, அல்லது அல்லாஹ்வின் பாதையில் (இனப்பெருக்கத்திற்காக) ஒரு இனப்பெருக்க ஆண் ஒட்டகத்தை (வழங்குவது அல்லது அதன் சேவையை அனுமதிப்பது) ஆகும்." (ஆதாரம்: திர்மிதி - இமாம் திர்மிதி இதனை 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்).
وعن أنس رضي الله عنه أن فتى من أسلم قال‏:‏ يا رسول الله إني أريد الغزو وليس معي ما أتجهز به، قال‏:‏ ‏"‏ائت فلانًا، قد كان تجهز فمرض فأتاه فقال‏:‏ إن رسول الله صلى الله عليه وسلم يقرئك السلام ويقول‏:‏ أعطني الذي تجهزت به قال‏:‏ يا فلانة أعطيه، الذي كنت تجهزت به ولاتحبسي منه شيئًا فوالله لا تحبسي منه شيئًا فيبارك لك فيه ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஓர் இளைஞர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் போருக்குச் செல்ல விரும்புகிறேன்; ஆனால் அதற்காகத் தயாராக என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இன்னாரிடம் செல்லுங்கள். ஏனெனில் அவர் (போருக்காகத்) தம்மைத் தயார்படுத்திக்கொண்டார்; ஆனால் நோய்வாய்ப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, அவர் (அந்த இளைஞர்) அவரிடம் சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறுகிறார்கள். மேலும், 'நீங்கள் (போருக்காகத்) தயார்படுத்தியவற்றை என்னிடம் கொடுத்துவிடுங்கள்' என்று கூறுகிறார்கள்" என்றார்.

அந்த மனிதர் (தம் மனைவியிடம்), "இன்னவளே! நான் (போருக்காக) தயார்படுத்தியவற்றை அவருக்குக் கொடுத்துவிடு. அவற்றில் எதையும் தடுத்து வைத்துக்கொள்ளாதே. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீ அதிலிருந்து எதையும் தடுத்து வைக்காதே. (அவ்வாறு தடுத்து வைக்காமல் இருந்தால்) அதில் உனக்கு பரக்கத் செய்யப்படும்" என்று கூறினார்.
وعن أبي سعيد الخدري رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم بعث إلى بني لحيان، فقال‏:‏ ‏ ‏لا ينبعث من كل رجلين أحدهما، والأجر بينهما‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ லஹ்யான் குலத்தினருக்கு எதிராக ஒரு படையை அனுப்பிவிட்டு, "ஒவ்வொரு இரண்டு ஆண்களில் ஒருவர் புறப்படட்டும். மேலும், (புறப்பட்டவருக்கும், தங்கியிருந்து உதவி செய்தவருக்கும்) கூலி இருவருக்கும் (சமமாகப்) பங்கிடப்படும்" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: முஸ்லிம்)
وعن البراء رضي الله عنه قال أتى النبي صلى الله عليه وسلم رجل مقنع بالحديد، فقال يا رسول الله أقاتل أو أسلم‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏أسلم، ثم قاتل‏"‏ فأسلم، ثم قاتل فقتل، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ عمل قليلا وأُجر كثيرًا‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه وهذا لفظ البخاري‏)‏‏)‏ ‏.‏
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

இரும்புக் கவசம் அணிந்திருந்த ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் போரிடவா அல்லது இஸ்லாத்தை ஏற்கவா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, பிறகு போரிடு" என்றார்கள். அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, பிறகு போரிட்டுக் கொல்லப்பட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் குறைவாகச் செயல்பட்டார்; அவருக்கு அதிகமான நற்கூலி வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம். இது புகாரியின் வாசகமாகும்)
وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏ما أحد يدخل الجنة يحب أن يرجع إلى الدنيا وله ما على الأرض من شيء إلا الشهيد، يتمنى أن يرجع إلى الدنيا فيقتل عشر مرات لما يرى من الكرامة”
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “சுவனத்தில் நுழையும் எவரும், இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தும் தமக்குக் கிடைத்தாலும் கூட, உலகிற்குத் திரும்பி வர விரும்பமாட்டார்; ஒரு ஷஹீதைத் (இறைவழியில் உயிர்த்தியாகம் செய்தவரைத்) தவிர. அவர் (அங்கு) காணும் கண்ணியத்தின் காரணமாக, உலகிற்குத் திரும்பி வந்து பத்து முறை கொல்லப்பட வேண்டும் என்று விரும்புவார்.”
وعن عبد الله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏يغفر الله للشهيد كل شيء إلا الدين‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைவழியில் உயிர்த்தியாகம் செய்தவருக்கு (ஷஹீதுக்கு), கடனைத் தவிர மற்ற எல்லாவற்றையும் அல்லாஹ் மன்னிக்கிறான்."
(முஸ்லிம்)
وعن أبي قتادة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قام فيهم فذكر أن الجهاد في سبيل الله والإيمان بالله أفضل الأعمال فقام رجل فقال يا رسول الله أرأيت إن قتلت في سبيل الله أتكفر عني خطاياي‏؟‏ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏نعم إن قتلت في سبيل الله وأنت صابر محتسب مقبل غير مدبر‏"‏ ثم قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏كيف قلت‏؟‏‏"‏ قال‏:‏ أرأيت إن قتلت في سبيل الله أتكفر عني خطاياي‏؟‏ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏"‏نعم وأنت صابر محتسب مقبل غير مدبر إلا الدين فإن جبريل عليه السلام قال لي ذلك‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்கள் மத்தியில் நின்று, (அவர்களிடம்) "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதும், அல்லாஹ்வின் மீது ஈமான் கொள்வதும் செயல்களில் மிகச் சிறந்தவையாகும்" என்று குறிப்பிட்டார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டால், என் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுமா என்று எனக்குத் தெரிவியுங்கள்?" என்று கேட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், நீங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டு, பொறுமையுடனும், (அல்லாஹ்வின் கூலியை) எதிர்பார்த்தவராகவும், பின்வாங்காமல் முன்னேறிச் செல்பவராகவும் இருந்தால் (உங்கள் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்)" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எப்படிக் கேட்டீர்கள்?" என்று வினவினார்கள்.

அவர், "நான் அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டால், என் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுமா என்று எனக்குத் தெரிவியுங்கள்?" என்று (மீண்டும்) கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், நீங்கள் பொறுமையுடனும், (அல்லாஹ்வின் கூலியை) எதிர்பார்த்தவராகவும், பின்வாங்காமல் முன்னேறிச் செல்பவராகவும் இருந்தால், கடனைத் தவிர (உங்கள் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்). ஏனெனில், ஜிப்ரீல் (அலை) என்னிடம் இவ்வாறு கூறினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
وعن جابر رضي الله عنه قال‏:‏ قال رجل‏:‏ أين أنا يا رسول الله إن قتلت‏؟‏ قال‏:‏ “في الجنة‏ ‏ فألقى تمرات كن في يده ثم قاتل حتى قتل‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருவர் (போர்க்களத்தில்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் கொல்லப்பட்டால் எங்கே இருப்பேன்?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஜன்னத்தில் (சொர்க்கத்தில்)” என்று கூறினார்கள். உடனே அவர் தன் கையிலிருந்த பேரீச்சம்பழங்களை (உண்ணும் நேரத்தைக் கூட வீணாக்காமல் போரில் ஈடுபட) எறிந்துவிட்டு, தாம் கொல்லப்படும் வரை போரிட்டார்.
وعن أنس رضي الله عنه قال انطلق رسول الله صلى الله عليه وسلم وأصحابه حتى سبقوا المشركين إلى بدر وجاء المشركون، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏لا يقدمن أحد منكم إلى شيء حتى أكون أنا دونه‏"‏ فدنا المشركون، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏قوموا إلى جنة عرضها السماوات والأرض‏"‏ قال‏:‏ يقول عمير بن الحمام الأنصاري رضي الله عنه‏:‏ يا رسول الله جنة عرضها السماوات والأرض‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏نعم‏"‏ قال‏:‏ بخ بخ‏!‏ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ “ما يحملك على قولك بخ بخ‏"‏ قال فإنك من أهلها فأخرج تمرات من قرنه فجعل يأكل منهن، ثم قال لئن أنا حييت حتى آكل تمراتي هذه إنها لحياة طويلة‏!‏ فرمى بما كان معه من التمر، ثم قاتلهم حتى قتل‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏ (4)
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் தோழர்களும் (பத்ருப் போருக்காக) இணைவைப்பாளர்களுக்கு முன்பாக பத்ருவைச் சென்றடைந்தார்கள். இணைவைப்பாளர்கள் (அவர்களை நோக்கி) வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் எவரும் எனக்கு முன்னால் எந்தச் செயலையும் (போரை) தொடங்க வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள். இணைவைப்பாளர்கள் (மிகவும்) அருகில் வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "வானங்கள் மற்றும் பூமியின் அளவுக்கு விசாலமான சுவனத்தை நோக்கி எழுந்திருங்கள் (போரிடுங்கள்)!" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) உமைர் பின் அல்-ஹுமாம் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! சுவனம் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் அளவுக்கு விசாலமானதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தார்கள். உமைர் (ரழி) அவர்கள், "ஆஹா! ஆஹா!" என்று (வியப்புடன்) கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறு 'ஆஹா! ஆஹா!' என்று கூற உன்னைத் தூண்டியது எது?" என்று அவரிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் சுவனவாசிகளில் ஒருவனாக ஆக வேண்டும் என்ற ஆசையைத் தவிர (வேறு எதுவும் இல்லை), அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தார்கள். (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீர் அவர்களில் ஒருவராவீர்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு உமைர் (ரழி) அவர்கள் தனது அம்பறாத்தூணியிலிருந்து சில பேரீச்சம்பழங்களை எடுத்து உண்ணத் தொடங்கினார்கள். பிறகு, "இந்தப் பேரீச்சம்பழங்களை நான் உண்டு முடிக்கும் வரை உயிர் வாழ்ந்தால், அது ஒரு நீண்ட வாழ்க்கையாகிவிடும்!" என்று கூறினார்கள். எனவே, தன்னிடம் இருந்த பேரீச்சம்பழங்களை எறிந்துவிட்டு, பின்னர் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) ஷஹீத் ஆகும் வரை (எதிரிகளுடன்) போரிட்டார்கள்.
وعنه قال‏:‏ جاء ناس إلى النبي صلى الله عليه وسلم أن ابعث معنا رجالا يعلمونا القرآن والسنة فبعث إليهم سبعين رجلا من الأنصار يقال لهم‏:‏ القراء، فيهم خالي حرام، يقرءون القرآن ويتدارسونه بالليل يتعلمون، وكانوا بالنهار يجيئون بالماء فيضعونه في المسجد، ويحتطبون فيبيعونه، ويشترون به الطعام لأهل الصفة، وللفقراء فبعثهم صلى الله عليه وسلم فعرضوا لهم فقتلوهم قبل أن يبلغوا المكان، فقالوا‏:‏ اللهم بلغ عنا نبينا أن قد لقيناك فرضينا عنك ورضيت عنا، وأتى رجل حراما خال أنس من خلف فطعنه برمح حتى أنفذه، فقال حرام‏:‏ فزت ورب الكعبة، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏ ‏إن إخوانكم قد قتلوا وإنهم قالوا‏:‏ اللهم بلغ عنا نبينا أنا قد لقيناك فرضينا عنك ورضيت عنا‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه وهذا لفظ مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: சிலர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "எங்களுக்கு குர்ஆனையும் சுன்னாவையும் கற்றுக்கொடுக்கக்கூடிய சிலரை எங்களுடன் அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளிலிருந்து எழுபது பேரை அனுப்பினார்கள். அவர்கள் 'அல்-குர்ரா' (குர்ஆனை ஓதுபவர்கள் மற்றும் கற்றுக்கொடுப்பவர்கள்) என்று அழைக்கப்பட்டார்கள், அவர்களில் என்னுடைய மாமா ஹராம் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அவர்கள் இரவில் குர்ஆனை ஓதி, (அதன் பொருளை) சிந்தித்து, (அதன் ஞானத்தை) கற்றுக்கொள்வார்கள். பகலில், அவர்கள் தண்ணீர் கொண்டு வந்து பள்ளிவாசலில் உள்ள பாத்திரங்களில் ஊற்றுவார்கள், பிறகு விறகு சேகரித்து விற்பார்கள்; அதிலிருந்து கிடைக்கும் வருமானத்தைக் கொண்டு அஸ்-ஸுஃப்பா வாசிகள் மற்றும் ஏழைகளுக்கு உணவு வாங்குவார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (இந்த) ஓதுபவர்களை அந்த மக்களுடன் அனுப்பினார்கள், ஆனால் அந்த (துரோக) மக்கள், அவர்கள் தங்களது இடத்தை அடைவதற்கு முன்பே அவர்களைத் தாக்கி கொன்றுவிட்டார்கள். (இறக்கும் தருவாயில்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்: "யா அல்லாஹ்! நாங்கள் உன்னை சந்தித்த செய்தியை எங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் எங்களிடமிருந்து தெரிவிப்பாயாக. நாங்கள் உன்னைக் கொண்டு திருப்தியடைந்தோம், நீயும் எங்களைக் கொண்டு திருப்தியடைந்தாய்." (அறிவிப்பாளர் கூறினார்:) ஒருவன் ஹராம் (ரழி) அவர்களைப் பின்னாலிருந்து தாக்கி, ஒரு ஈட்டியால் குத்தினான், அது அவர்களை ஊடுருவிச் சென்றது. அப்போது ஹராம் (ரழி) அவர்கள், "கஃபாவின் ரப்பின் மீது சத்தியமாக, நான் வெற்றி பெற்றுவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்களிடம் (ரழி), "உங்கள் சகோதரர்கள் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்கள். அவர்கள், 'யா அல்லாஹ்! நாங்கள் உன்னை சந்தித்தோம், நாங்கள் உன்னைக்கொண்டு திருப்தியடைந்தோம், நீயும் எங்களைக்கொண்டு திருப்தியடைந்தாய் என்ற செய்தியை எங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எங்களிடமிருந்து தெரிவிப்பாயாக' என்று கூறினார்கள்" எனத் தெரிவித்தார்கள்.
وعنه قال‏:‏ غاب عمي أنس بن النضر رضي الله عنه عن قتال بدر، فقال‏:‏ يا رسول الله غبت عن أول قتال قاتلت الشركين لئن الله أشهدني قتال المشركين ليرين الله ما أصنع‏.‏ فلما كان يوم أحد انكشف المسلمون، فقال اللهم إني اعتذر إليك مما صنع هؤلاء - يعني الصحابة- وأبرأ إليك مما صنع هؤلاء يعني المشركين- ثم تقدم فاستقبله سعد بن معاذ فقال‏:‏ يا سعد بن معاذ الجنة ورب النضر، إني أجد ريحها من دون أحد‏!‏ قال سعد‏:‏ فما استطعت يا رسول الله ما صنع‏!‏ قال أنس‏:‏ فوجدنا به بضعًا وثمانين ضربة بالسيف، أو طعنة برمح أو رمية بسهم، ووجدناه قد قتل ومثل به المشركون، فما عرفه أحد إلا أخته ببنانه، قال أنس‏:‏ كنا نرى -أو نظن- أن هذه الآية نزلت فيه وفي أشباهه‏:‏ ‏{‏من المؤمنين رجال صدقوا ما عاهدوا الله عليه فمنهم من قضى نحبه‏}‏ إلى آخره ‏(‏‏(‏الأحزاب 23‏)‏‏)‏‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ وقد سبق في باب المجاهدة‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
என்னுடைய சிறிய தந்தை அனஸ் பின் அந்-நள்ர் (ரழி) பத்ருப் போரில் கலந்துகொள்ளவில்லை. அவர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராகத் தாங்கள் போரிட்ட முதல் போரில் நான் இருக்கவில்லை. இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிரான போரில் அல்லாஹ் என்னைக் கலந்துகொள்ளச் செய்தால், நான் என்ன செய்வேன் என்பதை அல்லாஹ் பார்ப்பான்."

உஹத் போரின்போது முஸ்லிம்கள் நிலைகுலைந்தபோது, அவர் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஃததிரு இலைக்க மிம்மா ஸனஅ ஹாவுலாயி - யஃனீ அஸ்ஹாபஹு - வ அப்ரஉ இலைக்க மிம்மா ஸனஅ ஹாவுலாயி - யஃனீ அல்-முஷ்ரிகீன்"
(பொருள்: "யா அல்லாஹ்! இவர்கள் - அதாவது உமது தோழர்கள் - செய்ததற்காக உன்னிடம் வருத்தம் தெரிவிக்கிறேன்; இவர்கள் - அதாவது இணைவைப்பாளர்கள் - செய்ததிலிருந்து நான் விலகிக் கொள்கிறேன்.")

பிறகு அவர் முன்னேறிச் சென்றார்கள். ஸஃத் பின் முஆத் (ரழி) அவரைச் சந்தித்தார்கள். அவர் கூறினார்கள்: "ஓ ஸஃத் பின் முஆத் அவர்களே! அந்-நள்ருடைய ரப்பின் மீது ஆணையாக! இதோ சொர்க்கம்! உஹத் மலைக்கு அப்பால் அதன் நறுமணத்தை நான் நுகர்கிறேன்."

ஸஃத் (ரழி) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் செய்ததை என்னால் செய்ய முடியவில்லை."

அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "அவரது உடலில் வாளால் ஏற்பட்ட வெட்டு, ஈட்டியால் குத்தப்பட்ட காயம் அல்லது அம்பால் தைக்கப்பெற்ற காயம் என எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட காயங்களை நாங்கள் கண்டோம். அவர் கொல்லப்பட்டு, இணைவைப்பாளர்களால் அவரது உடல் சிதைக்கப்பட்டிருந்த நிலையில் அவரைக் கண்டோம். அவருடைய சகோதரியைத் தவிர வேறு யாரும் அவரை அடையாளம் காண முடியவில்லை; அவர் அவருடைய விரல் நுனிகளைக் கொண்டே அவரை அடையாளம் கண்டார்."

அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "இந்த ஆயத் இவரைப் பற்றியும் இவரைப் போன்றவர்களைப் பற்றியும் இறங்கியது என்றே நாங்கள் கருதினோம்:
'மினல் முஃமினீன ரிஜாலுன் ஸதகூ மா ஆஹதுல்லாஹ அலைஹி ஃபமின்ஹும் மன் களா நஹ்பஹு...'
(நம்பிக்கையாளர்களில் சில ஆண்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் செய்த வாக்குறுதியை மெய்ப்பித்தனர். அவர்களில் சிலர் தம் இலட்சியத்தை நிறைவு செய்தனர்...) (33:23) என்று முடியும் அந்த ஆயத்.
وعن سمرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ “رأيت الليلة رجلين أتياني فصعدا بي الشجرة وأدخلاني دارًا هي أحسن وأفضل، لم أر قط أحسن منها، قال أما هذه الدار فدار الشهداء‏"‏ (5)
ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் நேற்றிரவு (கனவில்) இரண்டு மனிதர்களைக் கண்டேன். அவர்கள் என்னிடம் வந்து, என்னை ஒரு மரத்தில் ஏறச் செய்து, பின்னர் மிக அழகான மற்றும் மிகச் சிறந்த ஒரு வீட்டிற்குள் என்னை அனுமதித்தார்கள். அது போன்ற ஒன்றை நான் இதற்கு முன்பு ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இந்த வீடு தியாகிகளின் வீடு'."
وعن أنس رضي الله عنه أن أم الربيع بنت البراء وهي أم حارثة بن سراقة أتت النبي صلى الله عليه وسلم فقالت‏:‏ يا رسول الله ألا تحدثني عن حارثة‏.‏ وكان قتل يوم بدر، فإن كان في الجنة صبرت، وإن كان غير ذلك اجتهدت عليه في البكاء، فقال‏:‏ ‏ ‏يا أم حارثة إنها جنان في الجنة، وإن ابنك أصاب الفردوس الأعلى‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஹாரிதா பின் சுராகா (ரழி) அவர்களின் தாயாரான உம்மு அர்-ருபைய்யி பின்த் அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஹாரிதாவைப் பற்றி எனக்குச் சொல்ல மாட்டீர்களா? (அவர் பத்ருப் போரில் கொல்லப்பட்டார்). அவர் சுவனத்தில் இருந்தால் நான் பொறுமையாக இருப்பேன், ஆனால் அவருக்கு வேறு கதி ஏற்பட்டிருந்தால், அவருக்காக நான் கடுமையாக அழுவேன்." அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) பதிலளித்தார்கள், "ஹாரிதாவின் தாயே! நிச்சயமாக சுவனத்தில் பல சுவனங்கள் (மற்றும் அதன் படித்தரங்கள்) உள்ளன, உங்கள் மகன் மிக உயர்ந்த அல்-ஃபிர்தவ்ஸை அடைந்துவிட்டார்."
وعن جابر بن عبد الله رضي الله عنهما قال‏:‏ جيء بأبي إلى النبي صلى الله عليه وسلم قد مثل به فوضع بين يديه، فذهبت أكشف عن وجهه فنهاني قوم فقال النبي صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏ما زالت الملائكة تظله بأجنحتها” ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(உஹத் போரில்) சிதைக்கப்பட்டிருந்த என் தந்தை(யின் உடல்) கொண்டுவரப்பட்டு நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் வைக்கப்பட்டது. நான் அவரது முகத்தை(த் துணியிலிருந்து) விலக்கச் சென்றேன்; ஆனால் மக்கள் என்னைத் தடுத்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "வானவர்கள் தங்களுடைய இறக்கைகளால் அவருக்கு நிழலிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
وعن سهل بن حنيف رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏من سأل الله تعالى الشهادة بصدق بلغه الله منازل الشهداء وإن مات على فراشه‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'எவர் அல்லாஹ்விடம் உளத்தூய்மையுடன் (உண்மையான எண்ணத்துடன்) ஷஹாதத்தை (இறைவழியில் உயிர்த்தியாகியாக மரணிப்பதை) வேண்டுகிறாரோ, அவர் தமது படுக்கையில் மரணித்தாலும், அல்லாஹ் அவரை ஷஹீதுகளின் (உயிர்த்தியாகிகளின்) அந்தஸ்துகளில் சேர்ப்பான்.'
وعن أنس رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏ ‏من طلب الشهادة صادقًا أعطيها ولو لم تصبه‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் உண்மையாக ஷஹாதத்தை (தியாக மரணத்தை) நாடுகிறாரோ, அவருக்கு அது (உண்மையான தியாக மரணத்தின் கூலி) வழங்கப்படும்; அவர் (உண்மையில் தியாகியாக) மரணிக்காவிட்டாலும் கூட."
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏ما يجد الشهيد من مس القتل إلا كما يجد أحدكم من مس القرصة‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஷஹீத் (அல்லாஹ்வின் பாதையில் உயிர் துறப்பவர்), கொல்லப்படுவதால் ஏற்படும் வேதனையை, உங்களில் ஒருவர் ஒரு கிள்ளலினால் உணரும் வேதனையைப் போலன்றி (அதை விட அதிகமாக) உணர்வதில்லை.'
وعن عبد الله بن أبي أوفى رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم في بعض أيامه التي لقي فيها العدو انتظر حتى مالت الشمس، ثم قام في الناس فقال‏:‏ ‏"‏ أيها الناس، لا تتمنوا لقاء العدو، وسلو الله العافية، فإذا لقيتموه فاصبروا، واعلموا أن الجنة تحت ظلال السيوف‏"‏ ثم قال‏:‏ ‏"‏اللهم منزل الكتاب ومجري السحاب، وهازم الأحزاب اهزمهم وانصرنا عليهم‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அப்துல்லாஹ் பின் அபூ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதிரியைச் சந்தித்த சில நாட்களில், சூரியன் சாயும் வரை காத்திருந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் மக்கள் மத்தியில் எழுந்து நின்று கூறினார்கள்: "மக்களே! எதிரிகளை (போர் புரியும் நோக்குடன்) சந்திக்க விரும்பாதீர்கள்; அல்லாஹ்விடம் (உடல்நலம், பாதுகாப்பு, அமைதி உட்பட அனைத்து நலன்களையும் உள்ளடக்கிய) பாதுகாப்பைக் கேளுங்கள். ஆனால், நீங்கள் அவர்களைச் சந்திக்கும் நிலை ஏற்பட்டால் (போர்க்களத்தில் உறுதியுடன்) பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள். வாள்களின் நிழலுக்குக் கீழேதான் (தியாகம் மற்றும் வீர மரணத்தின் மூலம்) சொர்க்கம் இருக்கிறது என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்."

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹும்ம முன்ஸிலல் கிதாப், வ முஜ்ரியஸ் ஸஹாப், வ ஹாஸிமல் அஹ்ஸாப், இஹ்ஸிம்ஹும் வன்சுர்னா அலைஹிம் (யா அல்லாஹ்! வேதத்தை இறக்கியவனே! மேகங்களை ஓட்டுபவனே! (அஹ்ஸாப்) கூட்டமைப்பினரைத் தோற்கடித்தவனே! இவர்களைத் தோற்கடிப்பாயாக! இவர்களுக்கு எதிராக எங்களுக்கு உதவுவாயாக!)."
(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
وعن سهل بن سعد رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ثنتان لا تردان، أو قلما تردان‏:‏ الدعاء عند النداء وعند البأس حين يلحم بعضهم بعضًا‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இரண்டு (பிரார்த்தனைகள்) நிராகரிக்கப்படுவதில்லை - அல்லது அரிதாகவே நிராகரிக்கப்படுகின்றன: (அவை:) பாங்கு (அழைப்பு) சொல்லப்படும்போது (செய்யப்படும் பிரார்த்தனை) மற்றும் போரின் கடுமையில் (படையினர்) ஒருவரோடு ஒருவர் மோதிக்கொள்ளும்போது (செய்யப்படும் பிரார்த்தனை)."
وعن أنس رضي الله عنه قال‏:‏ كان رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا غزا قال‏:‏ ‏ ‏اللهم أنت عضدي ونصيري، بك أحول وبك أجول وبك أصول، وبك أقاتل‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود، والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் போருக்குச் செல்லும்போதெல்லாம், **"அல்லாஹும்ம அன்த அழுதீ வ நஸீரி, பிக அஹூலு, வ பிக அஜூலு, வ பிக அஸூலு, வ பிக உகாதிலு"** (அல்லாஹ்வே! நீயே என் ஆதரவாளன்; நீயே என் உதவியாளன். உன்னைக் கொண்டே நான் (சவால்களை) எதிர்கொள்கிறேன்; உன்னைக் கொண்டே நான் (களத்தில்) வலம் வருகிறேன்; உன்னைக் கொண்டே நான் (எதிரியின் மீது) பாய்கிறேன்; இன்னும் உன்னைக் கொண்டே நான் போரிடுகிறேன்) என்று பிரார்த்திப்பார்கள்.

(நூல்: அபூ தாவூத், திர்மிதி. இமாம் திர்மிதி இது 'ஹஸன்' எனும் தரத்திலுள்ள ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்).
وعن أبي موسى، رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم كان إذا خاف قومًا قال‏:‏ اللهم إنا نجعلك في نحورهم، ونعوذ بك من شرورهم‏"‏‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தினரைப் பற்றி அஞ்சினால், "அல்லாஹும்ம இன்னா நஜ்அலுக்க ஃபீ நுஹூரிஹிம், வ நஊது பிக்க மின் ஷுரூரிஹிம்" (அல்லாஹ்வே! நிச்சயமாக நாங்கள் உன்னையே அவர்களுக்கு எதிராக நிறுத்துகிறோம் (அதாவது, அவர்களின் கழுத்துகளில் உன்னையே போதுமானதாக ஆக்குகிறோம்). மேலும் அவர்களின் தீங்குகளை விட்டும் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம்) என்று கூறுவார்கள்.
وعن ابن عمر رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏الخيل معقود في نواصيها الخير إلى يوم القيامة‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "குதிரைகளின் நெற்றி முடியில் நன்மை (மற்றும் அதன் மூலம் கிடைக்கும் வெகுமதிகள், குறிப்பாக இஸ்லாமியப் போர்களில்) கியாமத் நாள் வரை பிணைக்கப்பட்டுள்ளது."
وعن عروة البارقي رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ الخيل معقود في نواصيها الخير إلى يوم القيامة‏:‏ الأجر والمغنم‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
உர்வா அல்-பாரிக்கீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமை நாள் வரை குதிரைகளின் நெற்றிகளில் நன்மை பிணைக்கப்பட்டுள்ளது; அதாவது, (இறைவனிடமிருந்து கிடைக்கும்) நற்கூலியும், (போரில் கிடைக்கும்) பொருட்களும் ஆகும்."
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏من احتبس فرسًا في سبيل الله إيمانًا بالله وتصديقًا بوعده، فإن شبعه، وروثه، وبوله في ميزانه يوم القيامة” ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டும், அவனுடைய வாக்குறுதியை நம்பியும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஜிஹாதிற்காக) ஒரு குதிரையை அர்ப்பணித்து வைத்திருக்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அந்தக் குதிரையின் தீவனம், சாணம் மற்றும் சிறுநீர் ஆகியவை அவருடைய நன்மைத் தராசில் (நன்மைகளாக) இருக்கும்."
அல்-புகாரி.
وعن أبي مسعود رضي الله عنه قال‏:‏ جار رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلم بناقة مخطومة فقال‏:‏ هذه في سبيل الله، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏ ‏لك بها يوم القيامة سبعمائة ناقة كلها مخطومة‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் மூக்கணாங்கயிறு இடப்பட்ட ஒரு பெண் ஒட்டகத்துடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர், "இது அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது)" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இதற்குப் பகரமாக) மறுமை நாளில் ஒவ்வொன்றும் மூக்கணாங்கயிறு இடப்பட்ட எழுநூறு பெண் ஒட்டகங்களை நீர் பெறுவீர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
وعن أبي حماد- ويقال‏:‏ أبو سعاد، ويقال‏:‏ أبو أسد، ويقال‏:‏ أبو عامر، ويقال‏:‏ أبو عمرو، ويقال‏:‏ أبو الأسود، ويقال‏:‏ أبو عبس- عقبة بن عامر الجهني، رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم وهو على المنبر يقول‏:‏ “وأعدوا لهم ما استطعتم من قوة ألا إن القوة الرمي، ألا إن القوة الرمي، ألا إن القوة الرمي‏"‏‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
وعنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏"‏ستفتح عليكم أرضون ويكفيكم الله فلا يعجز أحدكم أن يلهو بأسهمه‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
உக்பா பின் ஆமிர் அல்ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் (பிரசங்க மேடையில்) இருந்தவாறு, "(எதிரிகளுக்கு) எதிராக உங்களால் இயன்ற அளவு பலத்தைத் தயார் செய்யுங்கள். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக பலம் என்பது எய்வதாகும்; அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக பலம் என்பது எய்வதாகும்; அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக பலம் என்பது எய்வதாகும் (அதாவது, அம்பு எய்தல் அல்லது துப்பாக்கி சுடுதல் போன்ற இலக்கு சார்ந்த திறன்கள்)" என்று கூற நான் கேட்டேன்.

மேலும் அவர்கள் கூறியதாவது:
"உங்களுக்குப் பல தேசங்கள் வெற்றியளிக்கப்படும்; அல்லாஹ் உங்களுக்குப் போதுமானவனாவான். ஆகவே, உங்களில் ஒருவர் தம் அம்புகளால் விளையாடுவதில் (அதாவது, பயிற்சி செய்வதில் அல்லது பொழுதுபோக்காகப் பயன்படுத்துவதில்) தளர்வடைய வேண்டாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.
وعنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏ ‏ستفتح عليكم أرضون ويكفيكم الله فلا يعجز أحدكم أن يلهو بأسهمه‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
உக்பா பின் ஆமிர் ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "நாடுகள் உங்களுக்கு வெற்றி கொள்ளப்படும்; அல்லாஹ் உங்களுக்குப் போதுமானவனாக இருப்பான். ஆகவே, உங்களில் எவரும் தனது அம்புகளுடன் விளையாடுவதில் (அதாவது, பயிற்சி பெறுவதில்) தளர்ந்துவிட வேண்டாம்."
وعنه أنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏من عُلم الرمي ثم تركه فليس منا أو فقد عصى‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
உக்பா பின் ஆமிர் அல்ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் வில்வித்தையைக் கற்றுக்கொண்டு பின்னர் அதைப் புறக்கணிக்கிறாரோ, அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்." (அல்லது,) "அவர் (அல்லாஹ்வின் தூதரின் கட்டளையை) மீறிவிட்டார்."
وعنه، رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏"‏إن الله يدخل بالسهم الواحد ثلاثة نفر الجنة‏:‏ صانعه يحتسب في صنعته الخير، والرامي به ومنبله‏.‏ وارموا واركبوا، وأن ترموا أحب إلي من أن تركبوا‏.‏ ومن ترك الرمي بعد ما علمه رغبة عنه فإنها نعمة تركها‏"‏ أو قال‏:‏ ‏"‏كفرها‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود‏)‏‏)‏‏.‏
உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன், "ஓர் அம்பின் காரணத்தால் அல்லாஹ் மூன்று பேரை ஜன்னாவில் நுழையச் செய்வான்: நன்னோக்கத்துடன் அதைத் தயாரிப்பவர், அதை எய்பவர், மற்றும் அதை எய்வதற்காகக் கொடுப்பவர். ஆகவே, அம்பெய்யுங்கள், குதிரையேற்றமும் செய்யுங்கள். ஆனால், நீங்கள் குதிரையேற்றம் செய்வதை விட, அம்பெய்வதையே நான் அதிகம் விரும்புகிறேன். எவர் வில்வித்தையில் தேர்ச்சி பெற்ற பிறகு, ஆர்வமின்மையால் அதைக் கைவிடுகிறாரோ, அவர் ஒரு பெரும் அருளைப் புறக்கணிக்கிறார்." (அல்லது கூறினார்கள்,) "அவ்வாறு செய்பவர் நன்றி மறந்தவராவார்."
அபூ தாவூத்.
وعن سلمه بن الأكوع، رضي الله عنه قال‏:‏ مر النبي صلى الله عليه وسلم على نفر ينتضلون، فقال‏:‏ ‏ ‏ارموا بني إسماعيل فإن أباكم كان راميًا‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
ஸலமா இப்னுல் அக்வா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், அம்பெய்யும் போட்டியில் ஈடுபட்டிருந்த ஒரு கூட்டத்தினரைக் கடந்து சென்றார்கள். (அவர்களைப் பார்த்து), "இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் பிள்ளைகளே! (அதாவது, அரபு மக்களே!) அம்பெய்யுங்கள். ஏனெனில், உங்கள் தந்தை ஒரு வில்லாளியாக இருந்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
அல்-புகாரி.
وعن عمرو بن عبسة رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ من رمى بسهم في سبيل الله فهو له عدل محررة‏:‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود، والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏.‏ ‏)‏‏)‏‏.‏
அம்ரு இப்னு அபசா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் எவர் ஓர் அம்பை எய்கிறாரோ, அவருக்கு ஒரு விடுவிக்கப்பட்ட அடிமைக்குச் சமமானது (அதாவது, ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்ததற்கு நிகரான பெரும் நன்மை கிடைக்கும்)."
وعن أبي يحيي خريم بن فاتك رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏من أنفق نفقة في سبيل الله كتب له سبعمائة ضعف‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏
யார் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (ஏதேனும்) செலவு செய்கிறாரோ, அவருக்கு எழுநூறு மடங்காக (அதற்கான கூலி) பதிவு செய்யப்படும்.
وعن أبي سعيد رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏ما من عبد يصوم يومًا في سبيل الله إلا باعد الله بذلك اليوم وجهه عن النار سبعين خريفًا‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஒரு நாள் நோன்பு நோற்கும் எந்த அடியானாக இருந்தாலும், அந்த ஒரு நாள் நோன்பின் காரணமாக அல்லாஹ் அவனது முகத்தை நரக நெருப்பிலிருந்து எழுபது வருடத் தொலைவிற்குத் தூரமாக்குகிறான்."
وعن أبي أمامة، رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏من صام يومًا في سبيل الله جعل الله بينه وبين النار خندقًا كما بين السماء والأرض‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஒரு நாள் நோன்பு நோற்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்கும் நரகத்திற்கும் இடையே வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடைப்பட்டதைப் போன்ற ஓர் அகழியை ஏற்படுத்துகிறான்."
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏من مات ولم يغزُ، ولم يحدث نفسه بالغزو، مات على شعبة من النفاق‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள், "யார் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) போர் புரியாமலும், (போர் புரிய வேண்டுமென) தம் உள்ளத்தில் எண்ணாமலும் இறக்கிறாரோ, அவர் நயவஞ்சகத்தின் ஒரு பண்புடன் இறக்கிறார்." (இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்.)
وعن جابر رضي الله عنه قال‏:‏ كنا مع النبي صلى الله عليه وسلم في غزاة فقال‏:‏ ‏ ‏إن بالمدينة لرجالا ما سرتم مسيرًا، ولا قطعتم واديًا إلا كانوا معكم حبسهم المرض‏ ‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு போரில் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நிச்சயமாக மதீனாவில் சில ஆண்கள் இருக்கின்றனர். நீங்கள் எந்தப் பயணத்தை மேற்கொண்டாலும், எந்தப் பள்ளத்தாக்கைக் கடந்தாலும் அவர்கள் உங்களுடனேயே இருக்கிறார்கள் (அதாவது, நன்மையில் அவர்கள் உங்களுடன் பங்கெடுத்தார்கள்). நோய் அவர்களைத் தடுத்துவிட்டது'."
وعن أبي موسى، رضي الله عنه أن أعرابيا أتى النبي صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ يا رسول الله الرجل يقاتل للمغنم، والرجل يقاتل ليذكر، والرجل يقاتل ليرى مكانه‏؟‏
وفي رواية‏:‏ يقاتل شجاعة، ويقاتل حَمِيّة‏.‏
وفي رواية‏:‏ ويقاتل غضبًا، فمن في سبيل الله‏؟‏ فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏من قاتل لتكون كلمة الله هي العليا، فهو في سبيل الله‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு கிராமவாசி (அரபியர்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒருவர் போரில் கிடைக்கும் பொருட்களுக்காகப் போரிடுகிறார்; மற்றொருவர் (தம் வீரம் மக்கள் மத்தியில்) பேசப்பட வேண்டும் என்பதற்காகப் போரிடுகிறார்; இன்னொருவர் தமது வீரத்தின் நிலையை (பிறர்) காண்பதற்காகப் போரிடுகிறார்" என்று கேட்டார்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "(ஒருவர்) வீரத்திற்காகப் போரிடுகிறார்; (மற்றொருவர்) குலப் பெருமைக்காகப் (அல்லது இனப்பற்றுடன்) போரிடுகிறார்" என்றும், வேறொரு அறிவிப்பில் "(ஒருவர்) கோபத்திற்காகப் போரிடுகிறார்" என்றும் உள்ளது.

(ஆகவே), "இவர்களில் யார் அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுபவர்?" என்று அவர் கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் அல்லாஹ்வின் வார்த்தை (இஸ்லாம்) மேலோங்க வேண்டும் என்பதற்காகப் போரிடுகிறாரோ, அவரே அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுபவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.
(புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن عبد الله بن عمرو بن العاص، رضي الله عنهما، قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏ ‏ما من غازية أو سرية تغزو، فتغنم وتسلم، إلا كانوا قد تعجلوا ثلثي أجورهم، وما من غازية أو سرية تخفق وتصاب إلا تم لهم أجورهم‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு பெரும்படையோ (காஸியா) அல்லது சிறிய படைப்பிரிவோ (ஸரியா) (இறைவழியில்) போரிட்டு, (போரில்) போர்ப்பொருட்களைப் பெற்று, பாதுகாப்பாகவும் திரும்பினால், அவர்கள் தங்களின் நற்கூலியில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை (இவ்வுலகிலேயே) முன்கூட்டியே பெற்றுவிடுகிறார்கள். எந்தவொரு பெரும்படையோ அல்லது சிறிய படைப்பிரிவோ (போர்ப்பொருட்கள் ஏதுமின்றி) வெறுங்கையோடு திரும்பி, துன்பத்திற்கும் ஆளானால், அவர்களுக்குரிய நற்கூலி (மறுமையில்) முழுமையாக வழங்கப்படுகிறது."
(முஸ்லிம்)
وعن أبي أمامة، رضي الله عنه أن رجلا قال‏:‏ يا رسول الله ائذن لي في السياحة‏.‏ فقال النبي صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏إن سياحة أمتي الجهاد في سبيل الله، عز وجل‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد جيد‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு சியாஹா (உலக பற்றின்மையுடன் துறவு பூண்டு பயணம் மேற்கொள்ள) அனுமதி அளியுங்கள்' என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக, என் சமுதாயத்தார் சியாஹா (உலக பற்றின்மையுடன் துறவு பூண்டு பயணம் மேற்கொள்ளுதல்) என்பது, மகிமை மிக்கவனும் உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதாகும்' என்று கூறினார்கள்.
وعن عبد الله بن عمرو بن العاص رضي الله عنهما عن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏قفلة كغزوة‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد جيد‏)‏‏)‏‏.‏
போர் பயணத்திலிருந்து திரும்புதல் ஒரு போர்ப் பயணத்தைப் போன்றது (நன்மையில்).
وعن السائب بن يزيد، رضي الله عنه قال‏:‏ لما قدم النبي صلى الله عليه وسلم من غزوة تبوك تلقاه الناس، فلقيته مع الصبيان على ثنية الوداع‏.‏
‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد صحيح بهذا اللفظ‏)‏‏‏ ورواه البخاري قال‏:‏ ذهبنا نتلقى رسول الله صلى الله عليه وسلم مع الصبيان إلى ثنية الوداع‏
அஸ்-ஸாஇப் பின் யஸீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தபூக் போரிலிருந்து திரும்பியபோது, மக்கள் அவர்களை எதிர்கொண்டு (வரவேற்கச்) சென்றார்கள். நானும் சிறுவர்களுடன் 'தநியத்துல்-வதாஃ' எனும் இடத்தில் அவர்களைச் சந்தித்தேன்.

(இதனை அபூதாவூத், இந்த வார்த்தைகளுடன் சரியான அறிவிப்பாளர் தொடருடன் பதிவு செய்துள்ளார்).
மேலும் புகாரியில், "நாங்கள் சிறுவர்களுடன் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களை எதிர்கொண்டு வரவேற்க 'தநியத்துல்-வதாஃ' எனும் இடத்திற்குச் சென்றோம்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.
وعن أبي أمامة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ من لم يغزُ أو يجهز غازيًا، أو يخلف غازيًا في أهله بخير أصابه الله بقارعة قبل يوم القيامة‏:‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "யார் (இறைவழியில்) போரில் ஈடுபடவில்லையோ, அல்லது ஒரு போர்வீரருக்குத் (போருக்குத் தேவையான)வற்றைத் தயார் செய்து கொடுக்கவில்லையோ, அல்லது (போருக்குச் சென்ற) ஒரு போர்வீரரின் குடும்பத்தை (அவர் இல்லாத நேரத்தில்) நல்ல முறையில் கவனிக்கவில்லையோ, அவரை அல்லாஹ் மறுமை நாளுக்கு முன்பே ஒரு பெரும் சோதனையால் (அல்லது பேரழிவால்) பீடிப்பான்."
(அபூதாவூத், ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடருடன்)
وعن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏جاهدوا المشركين بأموالكم وأنفسكم وألسنتكم‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود بإسناد صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் செல்வங்கள், உயிர்கள் மற்றும் நாவுகளால் (சொற்களால், பிரச்சாரத்தால், வாதங்களால்) இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராகப் போராடுங்கள் (முயற்சி செய்யுங்கள்/ஜிஹாத் செய்யுங்கள்)."
وعن أبي عمرو ويقال‏:‏ أبو حكيم النعمان بن مقرن رضي الله عنه قال‏:‏ شهدت رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا لم يقاتل من أول النهار أخر القتال حتى تزول الشمس وتهب الريح وينزل النصر‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود، والترمذي، وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ அம்ர் (அபூ ஹகீம் என்றும் கூறப்படும்) அன்-நுஃமான் பின் முகர்ரின் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பகலின் ஆரம்பத்தில் போரிடவில்லை என்றால், சூரியன் சாய்ந்து (ளுஹர் நேரம் வந்ததும், பிரார்த்தனைகள் அங்கீகரிக்கப்படும் நேரம் என்பதால்), காற்று வீசி (போருக்குச் சாதகமான சூழல் உருவாகி அல்லது இறை உதவியின் அடையாளமாக), வெற்றி இறங்கும் வரை போரைத் தாமதப்படுத்துவதை நான் கண்டேன்."
(நூல்: அபூ தாவூத், திர்மிதி. இமாம் திர்மிதி இதனை 'ஹசன் ஸஹீஹ்' எனக் கூறியுள்ளார்).
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏لا تتمنوا لقاء العدو، فإذا لقيتموه فاصبروا‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எதிரியைச் சந்திப்பதை (போரில் ஈடுபடுவதை) விரும்பாதீர்கள்; ஆனால் அவர்களை நீங்கள் சந்தித்தால் பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள் (உறுதியுடன் இருங்கள், பின்வாங்காதீர்கள்)."
(புகாரி, முஸ்லிம்)
وعنه وعن جابر، رضي الله عنهما أن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏الحرب خُدعة‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) மற்றும் ஜாபிர் (ரழி) ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "போர் என்பது சூழ்ச்சியாகும்."
- باب بيان جماعة من الشهداء في ثواب الآخرة يغسلون ويصلى عليهم بخلاف القتيل في حرب الكفار
போரிடாமல் தியாகம்
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏الشهداء خمسة‏:‏ المطعون والمبطون، والغريق، وصاحب الهدم والشهيد في سبيل الله‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஷஹீத்கள் (தியாகிகள்) ஐந்து வகையினர் ஆவர்: கொள்ளை நோயால் மரணித்தவர், வயிற்று நோயால் மரணித்தவர், நீரில் மூழ்கியவர், இடிபாடுகளில் சிக்கி மரணித்தவர், மேலும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போரிட்டு) மரணித்தவர்.”
وعنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏ما تعدون الشهداء فيكم‏؟‏ قالوا‏:‏ يا رسول الله من قتل في سبيل الله فهو شهيد‏.‏ قال‏:‏ ‏"‏إن شهداء أمتي إذًا لقليل‏!‏‏"‏ قالوا‏:‏ فمن يا رسول الله ‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏من قتل في سبيل الله فهو شهيد، ومن مات في سبيل الله فهو شهيد، ومن مات في الطاعون فهو شهيد، ومن مات في البطن فهو شهيد، والغريق شهيد‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் நீங்கள் யாரை ஷஹீத் (தியாகி) என்று கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர் ஷஹீத் ஆவார்" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், என் உம்மத்தில் ஷஹீத்கள் குறைவாகவே இருப்பார்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால், அவர்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர் ஷஹீத் ஆவார்; அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போரில் ஈடுபடும்போது இயற்கையாக) மரணிப்பவர் ஷஹீத் ஆவார்; கொள்ளை நோயால் மரணிப்பவர் ஷஹீத் ஆவார்; வயிற்று நோயால் மரணிப்பவர் ஷஹீத் ஆவார்; நீரில் மூழ்கி மரணிப்பவரும் ஷஹீத் ஆவார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(முஸ்லிம்)
وعن عبد الله بن عمرو بن العاص، رضي الله عنهما قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ “من قتل دون ماله فهو شهيد‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
தனது சொத்தைப் பாதுகாக்கும் போது (அதாவது, அதற்காகப் போராடி) கொல்லப்படுபவர் ஷஹீத் ஆவார்.
وعن أبي الأعور سعيد بن زيد بن عمرو بن نفيل، أحد العشرة المشهود لهم بالجنة، رضي الله عنهم، قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏ ‏من قتل دون ماله فهو شهيد، ومن قتل دون دمه فهو شهيد، ومن قتل دون دينه فهو شهيد، ومن قتل دون عرضه فهو شهيد‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
சொர்க்கத்திற்குச் செல்வார்கள் என்று நற்செய்தி கூறப்பட்ட பத்து நபித்தோழர்களில் ஒருவரான அபூ அல்-அவ்வர் சயீத் இப்னு ஸைத் இப்னு அம்ர் இப்னு நுஃபைல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "தன் செல்வத்தைப் பாதுகாப்பதில் கொல்லப்படுபவர் ஷஹீத் ஆவார்; தன் உயிரைப் பாதுகாப்பதில் கொல்லப்படுபவர் ஷஹீத் ஆவார்; தன் மார்க்கத்தைப் பாதுகாப்பதில் கொல்லப்படுபவர் ஷஹீத் ஆவார்; தன் மானத்தைப் பாதுகாப்பதில் கொல்லப்படுபவர் ஷஹீத் ஆவார்."
(நூல்: அபூ தாவூத், திர்மிதி. இது ஹஸன் ஸஹீஹ் என்று இமாம் திர்மிதி கூறியுள்ளார்).
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ جاء رجل إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقال‏:‏ يا رسول الله أرأيت إن جاء رجل يريد أخذ مالي‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏فلا تعطه مالك‏"‏ قال‏:‏ أرأيت إن قاتلني‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏قاتله‏"‏ قال‏:‏ أرأيت إن قتلني قال‏:‏ ‏"‏فأنت شهيد‏"‏ قال‏:‏ أرأيت إن قتلته‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏هو في النار‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒருவன் எனது செல்வத்தைப் பறிக்க வந்தால் (நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று) நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "உனது செல்வத்தை அவனிடம் கொடுக்காதே" என்றார்கள்.

அவர், "அவன் என்னுடன் சண்டையிட்டால் (நான் என்ன செய்ய வேண்டும்)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அவனுடன் சண்டையிடு" என்றார்கள்.

அவர், "அவன் என்னைக் கொன்றுவிட்டால் (என்ன நிலை)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நீ ஒரு ஷஹீத் (உயிர் தியாகி)" என்றார்கள்.

அவர், "நான் அவனைக் கொன்றுவிட்டால் (என்ன நிலை)?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அவன் நரகில் இருப்பான்" என்றார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)
- باب فضل العتق
அடிமைகளை விடுதலை செய்வதன் சிறப்பு
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏من أعتق رقبة مسلمة أعتق الله بكل عضو منه عضوًا منه من النار حتى فرجه بفرجه‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "யார் ஒரு முஸ்லிம் அடிமையை விடுதலை செய்கிறாரோ, அந்த அடிமையின் ஒவ்வொரு உறுப்புக்கும் பகரமாக, அல்லாஹ் விடுதலை செய்தவரின் ஒவ்வொரு உறுப்பையும், அவரது மர்ம உறுப்புக்கு (அடிமையின் மர்ம உறுப்புக்கு ஈடாக) அவரது மர்ம உறுப்பையும் சேர்த்து, நரக நெருப்பிலிருந்து விடுவிப்பான்."
وعن أبي ذر رضي الله عنه قال‏:‏ قلت يا رسول الله أي الأعمال أفضل‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏الإيمان بالله، والجهاد في سبيل الله‏"‏ قلت‏:‏ أي الرقاب أفضل‏؟‏ قال‏:‏ ‏"‏أنفسها عند أهلها وأكثرها ثمنًا” ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ தர்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், “செயல்களில் சிறந்தது எது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது ஈமான் கொள்வதும், அவனுடைய பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதும் ஆகும்” என்று கூறினார்கள். பிறகு நான், “அடிமைகளை விடுதலை செய்வதற்குச் சிறந்தவர் யார்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “தங்கள் எஜமானர்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படுபவர்களும், அதிக விலை மதிப்புள்ளவர்களுமே (விடுதலை செய்வதற்குச் சிறந்தவர்கள்)” என்று கூறினார்கள்.
(அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் அறிவிப்பு)
- باب فضل الإحسان إلى المملوك
அடிமைகளிடம் கருணையுடன் நடந்து கொள்வதன் சிறப்பு
وعن المعرور بن سويد قال‏:‏ رأيت أبا ذر رضي الله عنه وعليه حلة وعلى غلامه مثلها، فسألته عن ذلك فذكر أنه ساب رجلا على عهد رسول الله صلى الله عليه وسلم فعيره بأمه فقال النبي صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏إنك امرؤ فيك جاهلية‏ ‏ ‏:‏ هم إخوانكم، وخولكم جعلهم الله تحت أيديكم فمن كان أخوه تحت يده فليطعمه مما يأكل ويلبسه مما يلبس ولا تكلفوهم ما يغلبهم، فإن كلفتموهم فأعينوهم” ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அல்-மஃரூர் பின் ஸுவைத் அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அபூ தர் (ரழி) அவர்களைக் கண்டேன். அவர் மீது ஒரு ஜோடி ஆடை (மேல் மற்றும் கீழ் ஆடை) இருந்தது; அவருடைய பணியாளரின் (அடிமையின்) மீதும் அதைப் போன்றே (ஒரு ஜோடி ஆடை) இருந்தது. நான் அதைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், தாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு மனிதரை ஏசியதாகவும், அவருடைய தாயைக் குறிப்பிட்டு அவரை இழிவுபடுத்தியதாகவும் கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள்: “நீர் உம்மிடம் அறியாமைக் காலத்து (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய) குணம் உள்ள ஒரு மனிதராக இருக்கிறீர். அவர்கள் உங்கள் சகோதரர்கள்; உங்கள் பணியாளர்கள் (மற்றும் அடிமைகள்). அல்லாஹ் அவர்களை உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருக்கிறான். எனவே எவருடைய அதிகாரத்தின் கீழ் அவருடைய சகோதரர் இருக்கிறாரோ, அவர் தாம் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உண்ணக் கொடுக்கட்டும்; தாம் உடுப்பதிலிருந்து அவருக்கும் உடுத்தக் கொடுக்கட்டும். அவர்களுடைய சக்திக்கு மீறிய வேலையை அவர்கள் மீது சுமத்தாதீர்கள்; அவ்வாறு நீங்கள் அவர்கள் மீது (வேலையைச்) சுமத்தினால், அவர்களுக்கு உதவுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.
وعن أبي هريرة رضي الله عنه عن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏إذا أتى أحدكم خادمه بطعامه، فإن لم يجلسه معه فليناوله لقمة أو لقمتين أو أُكلة أو أُكلتين فإنه ولي علاجه‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏ (9)
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் பணியாளர் (அல்லது உதவியாளர்) உங்களுக்கு உணவு கொண்டு வந்து, அவரை உங்களுடன் அமர வைக்கவில்லையானால், அதிலிருந்து ஒரு கவளமோ அல்லது இரண்டு கவளங்களோ, அல்லது ஒரு பங்கு உணவோ அல்லது இரண்டு பங்கு உணவோ அவருக்குக் கொடுங்கள். ஏனெனில், அதைத் தயாரித்தவர் அவரே (அதன் சமையல் மற்றும் ஏற்பாடுகளைக் கவனித்தவர் அவரே)."
- باب فضل المملوك الذي يؤدي حق الله وحق مواليه
அடிமையின் கடமையுணர்வின் சிறப்பு
عن ابن عمر رضي الله عنهما أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏إن العبد إذا نصح لسيده، وأحسن عبادة الله، فله أجره مرتين‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஓர் அடிமை தன் எஜமானனுக்கு (உண்மையாகவும், கடமையுணர்வுடனும்) விசுவாசமாக நடந்து, அல்லாஹ்வையும் அழகிய முறையில் வணங்கினால், அவனுக்கு அவனது கூலி இரண்டு முறை உண்டு.”
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏للعبد المملوك المصلح أجران، والذي نفس أبي هريرة بيده لولا الجهاد في سبيل الله والحج، وبر أمي لأحببت أن أموت وأنا مملوك‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நற்பண்புள்ள (மற்றும் நற்செயல் புரிபவனான) ஓர் அடிமைக்கு இரண்டு கூலிகள் உண்டு.” (அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்:) அபூ ஹுரைராவின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதும், ஹஜ் செய்வதும், என் தாயாருக்கு நன்மை செய்வதும் இல்லையென்றால், நான் ஓர் அடிமையாக இறப்பதையே விரும்பியிருப்பேன்.
وعن أبي موسى الأشعري قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏المملوك الذي يحسن عبادة ربه ويؤدي إلى سيده الذي عليه من الحق، والنصيحة والطاعة له أجران‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தன் இரட்சகனான அல்லாஹ்வை நல்ல முறையில் வணங்கி, தன் எஜமானுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும், (அவனுக்கு) உண்மையாகவும், கீழ்ப்படிதலுடனும் நிறைவேற்றும் அடிமைக்கு இரட்டை நற்கூலி உண்டு.”
وعنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏ثلاثة لهم أجران‏:‏ رجل من أهل الكتاب آمن بنبيه، وآمن بمحمد، والعبد المملوك إذا أدى حق الله، وحق مواليه، ورجل كانت له أمة فأدبها فأحسن تأديبها وعلمها فأحسن تعليمها، ثم أعتقها فتزوجها فله أجران‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்று வகையான மக்களுக்கு இரட்டிப்புக் கூலி உண்டு: வேதக்காரர்களில் ஒருவர், தம்முடைய நபி (அலை) அவர்களை நம்பிக்கை கொண்டு, முஹம்மது (ஸல்) அவர்களையும் நம்பிக்கை கொண்டவர்; ஓர் அடிமை, அல்லாஹ்வுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும், தன் எஜமானுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளையும் முறையாக நிறைவேற்றுபவர்; மேலும் ஓர் அடிமைப் பெண்ணை வைத்திருந்து, அவளுக்கு நல்லொழுக்கத்தைக் கற்றுக்கொடுத்து, அவளுக்குச் சிறந்த கல்வியை அளித்து, பின்னர் அவளை விடுதலை செய்து அவளையே திருமணம் முடித்துக்கொண்டவர்."
- باب فضل العبادة في الهرج وهو الاختلاط والفتن ونحوها
துன்பங்களின் காலத்தில் வணக்க வழிபாட்டின் சிறப்பு
عن معقل بن يسار رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏العبادة في الهرج كهجرة إلي‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
மஃகில் பின் யசார் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “குழப்பங்கள் (மற்றும் குழப்பமான கொலைகள்) நிறைந்த காலத்தில் செய்யப்படும் வணக்கம், என்னை நோக்கி ஹிஜ்ரத் (இஸ்லாத்திற்காக இடம்பெயர்தல்) செய்வதற்கு ஒப்பானதாகும்.”
- باب فضل السماحة في البيع والشراء والأخذ والعطاء وحسن القضاء وإرجاح المكيال والميزان والنهي عن التطفيف، وفضل إنظار الموسر المعسر، والوضع عنه
நியாயமான பேரம் பேசுதலின் சிறப்பும் அதனுடன் தொடர்புடைய விஷயங்களும்
وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رجلا أتى النبي صلى الله عليه وسلم يتقاضاه فأغلظ له فهم به أصحابه، فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏دعوه فإن لصاحب الحق مقالا‏"‏ ثم قال‏:‏ ‏"‏أعطوه سنا مثل سنه‏"‏ قالوا‏:‏ يا رسول الله لا نجد إلا أمثل من سنه، قال‏:‏ ‏"‏أعطوه فإن خيركم أحسنكم قضاء‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து தனது கடனைத் திருப்பித் தருமாறு கேட்டார்; அப்போது அவர் அவர்களிடம் கடுமையாகப் பேசினார். ஆகவே நபித்தோழர்கள் அவரைக் கண்டிக்க முற்பட்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அவரை விட்டுவிடுங்கள்; ஏனெனில், உரிமை உடையவருக்குப் பேசும் உரிமை உண்டு” என்று கூறினார்கள். பிறகு, “அவருக்கு (அவர் கொடுத்த ஒட்டகத்தின்) வயதுடைய ஒன்றைக் கொடுங்கள்” என்று கூறினார்கள். அதற்குத் தோழர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதைவிடச் சிறந்த (வயதுடைய) ஒட்டகத்தைத் தவிர வேறு எதையும் நாங்கள் காணவில்லை” என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அதையே அவருக்குக் கொடுங்கள். நிச்சயமாக, உங்களில் சிறந்தவர் யாரெனில், அழகிய முறையில் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துபவரே” என்று கூறினார்கள்.
(புகாரி, முஸ்லிம்)
وعن جابر رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏رحم الله رجلا سمحًا إذا باع وإذا اشترى وإذا اقتضى‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "விற்கும் போதும், வாங்கும் போதும், (தனக்குச் சேர வேண்டியதை) திருப்பிக் கேட்கும் போதும் பெருந்தன்மையாக (மற்றும் எளிமையாக) நடந்துகொள்ளும் மனிதருக்கு அல்லாஹ் கருணை காட்டுவானாக."
وعن أبي قتادة رضي الله عنه قال‏:‏ سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول‏:‏ ‏ ‏من سره أن ينجيه الله من كرب يوم القيامة، فلينفس عن معسر أو يضع عنه‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமை நாளின் துன்பங்களிலிருந்து அல்லாஹ் தன்னை விடுவிக்க வேண்டும் என யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் நெருக்கடியான சூழ்நிலையில் உள்ள கடனாளிக்கு அவகாசம் கொடுக்கட்டும் அல்லது (அவரது கடனை) தள்ளுபடி செய்யட்டும்."
وعن أبي هريرة رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏ ‏كان رجل يداين الناس، وكان يقول لفتاه‏:‏ إذا أتيت معسرا فتجاوز عنه، لعل الله أن يتجاوز عنا فلقي الله فتجاوز عنه‏ ‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்களுக்குக் கடன் கொடுக்கும் ஒரு மனிதர் இருந்தார். அவர் தம் பணியாளரிடம், ‘நீ கடன் திருப்பிச் செலுத்த இயலாதவரிடம் சென்றால், அவரிடம் மென்மையாக நடந்துகொள் (அவருக்கு அவகாசம் கொடு அல்லது கடனை மன்னித்துவிடு). ஒருவேளை அல்லாஹ் நம்மைப் பொறுத்துக்கொள்ளக்கூடும்’ என்று கூறுவார். அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்தித்தபோது, அல்லாஹ் அவரைப் பொறுத்துக்கொண்டான்.”
وعن أبي مسعود البدري رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏"‏حوسب رجل ممن كان قبلكم فلم يوجد له من الخير شيء إلا أنه كان يخالط الناس، وكان موسرًا وكان يأمر غلمانه أن يتجاوزوا عن المعسر قال الله عز وجل‏:‏ ‏"‏نحن أحق بذلك منه، تجاوزوا عنه‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் அல்-பத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுக்கு முன் சென்றவர்களில் ஒருவர் (மறுமையில்) கணக்குக் கேட்கப்பட்டார். அவரிடம் நன்மையில் எதுவும் காணப்படவில்லை, அவர் மக்களுடன் (வியாபாரத் தொடர்புகொண்டு) பழகக்கூடியவராகவும், செல்வந்தராகவும் இருந்தார். மேலும், அவர் தமது ஊழியர்களிடம், 'சிரமத்தில் இருப்போரிடம் (கடன் வசூலிப்பதில்) விட்டுக்கொடுத்து நடங்கள்' என்று கட்டளையிடுபவராக இருந்தார் (என்பதைத் தவிர). (இதைக் கண்ட) கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், 'அவரை விட இதற்கு நாமே அதிகம் தகுதியுடையவர்கள்; அவரை (அவரது குற்றங்களை) விட்டுவிடுங்கள்' என்று கூறினான்."
وعن حذيفة رضي الله عنه قال‏:‏ أتي الله تعالى بعبد من عباده آتاه الله مالا فقال له ماذا عملت في الدنيا‏؟‏ قال‏:‏ ولا يكتمون الله حديثا- قال‏:‏ يا رب آتيتني مالك فكنت أبايع الناس، وكان من خلقي الجواز فكنت أتيسر على الموسر وأنظر المعسر فقال الله تعالى‏:‏ “‏ ‏أنا أحق بذا منك، تجاوزوا عن عبدي‏ ‏ فقال عقبة بن عامر، وأبو مسعود الأنصاري رضي الله عنهما هكذا سمعناه من في رسول الله صلى الله عليه وسلم‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏
ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் செல்வம் வழங்கிய அவனுடைய ஓர் அடியான் (மறுமை நாளில்) அவனுக்கு முன்னால் கொண்டுவரப்படுவான். அல்லாஹ் அவனிடம் கேட்பான்: 'நீ உலகில் என்ன செய்தாய்?' (அவர்களால் அல்லாஹ்விடமிருந்து எதையும் மறைக்க முடியாது.) அவன் கூறுவான்: 'என் இரட்சகனே, நீ உன்னுடைய செல்வத்தை எனக்கு வழங்கினாய்; நான் மக்களுடன் வியாபாரப் பரிவர்த்தனைகள் செய்து வந்தேன். (கடன்களில்) மக்களிடம் விட்டுக்கொடுத்து (இலகுவாக) நடப்பது என் இயல்பாக இருந்தது. நான் வசதியுள்ளவர்களிடம் இலகுவாக நடந்துகொண்டேன்; சிரமத்தில் இருந்தவர்களுக்கு அவகாசம் கொடுத்து வந்தேன்.' அதற்கு அல்லாஹ் கூறுவான்: 'இதைச் செய்வதற்கு உன்னை விட நானே அதிக தகுதியுடையவன். எனவே, என் அடியானை மன்னித்துவிடுங்கள் (அவனது பாவங்களை புறக்கணியுங்கள்)'.” உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்களும், அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரீ (ரழி) அவர்களும், “இவ்வாறே நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதைக் கேட்டோம்” என்று கூறினார்கள்.
وعن أبي هريرة رضي الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏ ‏ ‏من أنظر معسرًا أو وضع له، أظله الله يوم القيامة تحت ظل عرشه يوم لا ظل إلا ظله‏ ‏‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه الترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "யார் சிரமப்படுபவருக்கு (கடனைத் திருப்பிக் கொடுக்க முடியாதவருக்கு) அவகாசம் கொடுக்கிறாரோ, அல்லது அவருக்கு (கடனை) தள்ளுபடி செய்கிறாரோ, அவனுடைய நிழலைத் தவிர வேறு நிழல் இல்லாத மறுமை நாளில், அல்லாஹ் தன் அர்ஷின் நிழலில் அவருக்கு நிழலளிப்பான்."
(அத்-திர்மிதீ)
وعن جابر، رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم اشترى منه بعيرًا فوزن له فأرجح‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடமிருந்து ஒரு ஒட்டகத்தை வாங்கினார்கள். அவருக்காக (அதன் விலையை) நிறுத்து அளந்தபோது, (ஒப்பந்த விலையை விட) அதிகமாகவே நிறுத்து அளந்து கொடுத்தார்கள்.
وعن أبي صفوان سويد بن قيس، رضي الله عنه قال‏:‏ جلبت أنا ومخرمة العبدي بزًا من هجر، فجاءنا النبي صلى الله عليه وسلم فساومنا سراويل، وعندي وزان يزن بالأجر، فقال النبي صلى الله عليه وسلم للوزان ‏ ‏زن وأرجح‏ ‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن صحيح‏)‏‏)‏‏.‏
அபூ சஃப்வான் ஸுவைத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நானும் மக்ரமா அல்-அப்தியும் ஹஜரிலிருந்து துணிகளைக் கொண்டு வந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, கால்சட்டைகள் (வாங்குவதற்காகப்) பேரம் பேசினார்கள். என்னிடம் கூலிக்கு எடைபோடும் ஒருவர் இருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த எடைபோடுபவரிடம், ‘எடைபோடுவீராக; சற்றுத் தாராளமாகவே நிறுப்பீராக (அதாவது, வாடிக்கையாளருக்குச் சற்று அதிகமாகவே கொடுப்பீராக)’ என்று கூறினார்கள்.”

(நூல்கள்: அபூதாவூத், திர்மிதீ. இது ‘ஹஸன் ஸஹீஹ்’ என்று இமாம் திர்மிதீ கூறியுள்ளார்).