ஸஹீஹுல் புகாரி

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான மைமூனா (ரழி) அவர்களிடத்தில் ஓர் இரவு தங்கினேன் - அவர்கள் எனக்குச் சிறிய தாயார் ஆவார்கள். நான் தலையணையின் குறுக்கு வாக்கில் படுத்துக்கொண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய துணைவியாரும் அதன் நீள வாக்கில் படுத்துக்கொண்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நள்ளிரவு வரையோ, அல்லது அதற்குச் சற்று முன்போ அல்லது பின்னரோ உறங்கினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விழித்தெழுந்து அமர்ந்து, தங்கள் கையால் முகத்தைத் துடைத்து உறக்கத்தைக் களைந்தார்கள். பிறகு 'ஆலு இம்ரான்' அத்தியாயத்தின் கடைசி பத்து வசனங்களை ஓதினார்கள்.

பிறகு தொங்கவிடப்பட்டிருந்த ஒரு (தோல்) தண்ணீர் பையை நோக்கிச் சென்று, அதிலிருந்து அழகிய முறையில் உளூச் செய்தார்கள்; பின்னர் தொழ நின்றார்கள்.

நானும் எழுந்து, அவர்கள் செய்தது போலவே செய்துவிட்டு, சென்று அவர்களின் பக்கத்தில் நின்றேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் வலது கரத்தை என் தலையின் மீது வைத்து, என் வலது காதைப் பிடித்துத் திருகினார்கள் (அதாவது, கவனத்தை ஈர்க்கும் விதமாக அல்லது தொழுகையில் கவனம் செலுத்தும்படி).

அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். பிறகு வித்ர் தொழுதார்கள்.

பின்னர் முஅத்தின் தங்களிடம் வரும் வரை சாய்ந்து படுத்தார்கள். பிறகு எழுந்து (சுருக்கமான) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதுவிட்டு, புறப்பட்டுச் சென்று ஸுப்ஹு (ஃபஜ்ரு) தொழுகையை நிறைவேற்றினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதிலளிப்பார்கள். நாங்கள் அன்-நஜாஷியிடமிருந்து திரும்பி வந்தபோது, நாங்கள் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினோம்; ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. மேலும் அவர்கள், 'நிச்சயமாகத் தொழுகையில் (அதிலேயே கவனத்தைச் செலுத்த வேண்டிய) வேலை இருக்கிறது' என்று கூறினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (முன்னர் கூறப்பட்ட ஹதீஸின் கருத்தைப்) போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸைத் பின் அர்கம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நாங்கள் தொழுகையில் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். எங்களில் ஒருவர் தம் தேவையைத் தம் தோழரிடம் கூறுவார். இறுதியில், {ஹாஃபிழூ அலஸ் ஸலவாத்} (தொழுகைகளைப் பேணிக் கொள்ளுங்கள்) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது. அதன்பிறகு நாங்கள் (தொழுகையில்) மௌனமாக இருக்குமாறு கட்டளையிடப்பட்டோம்.

ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் பனீ அம்ர் பின் அவ்ஃப் குலத்தாரிடையே சமரசம் செய்து வைப்பதற்காகப் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டது.

பிலால் (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஏதோ காரணத்தால்) தாமதமாகிவிட்டார்கள். நீங்கள் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுகை நடத்துவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அபூபக்ர் (ரழி), "ஆம்; நீங்கள் விரும்பினால்" என்றார்கள்.

எனவே பிலால் (ரழி) இகாமத் சொல்ல, அபூபக்ர் (ரழி) முன்னே சென்று தொழுதார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் வரிசைகளைப் பிளந்து கொண்டு நடந்து வந்து, முதல் வரிசையில் நின்றார்கள். உடனே மக்கள் (அபூபக்கருக்கு அறிவிக்கும் விதமாக) கைதட்டத் தொடங்கினர். (ஸஹ்ல் (ரழி) கூறினார்கள்: 'தஸ்ஃபீஹ்' (at-Tasfeeh) என்றால் என்னவென்று அறிவீர்களா? அது கைதட்டுவதாகும்.)

அபூபக்ர் (ரழி) தொழுகையில் (சுற்றும் முற்றும்) திரும்பாதவராக இருந்தார்கள். மக்கள் அதிகமாகக் கைதட்டியபோது, அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அங்கே நபி (ஸல்) அவர்கள் வரிசையில் இருப்பதைக் கண்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் "உமது இடத்திலேயே இருப்பீராக" என்று சைகை செய்தார்கள்.

அபூபக்ர் (ரழி) தம் இரு கைகளையும் உயர்த்தி அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, பின்னர் (கிப்லாவை முன்னோக்கியவாறே) பின்னோக்கி நகர்ந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னே சென்று தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் தொழுகையில் ‘அத்தஹிய்யாத்’ (முகமன்) கூறும்போது (சிலரது) பெயர்களைக் குறிப்பிடுவோம்; மேலும் எங்களில் சிலர் வேறு சிலருக்கு ஸலாம் கூறுவோம்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதைக் கேட்டுவிட்டு கூறினார்கள்:
“கூறுங்கள்: ‘அத்தஹிய்யாது லில்லாஹி வஸ்ஸலவாத்து வத்தய்யிபாது. அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹந்நபிய்யு வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாதுஹு. அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன். அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வரஸூலுஹு.’

(எல்லா விதமான புகழுரைகளும், தொழுகைகளும், நல்லறங்களும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. நபியே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனுடைய பரக்கத்துகளும் உண்டாவதாக. எங்கள் மீதும், அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்கள் மீதும் சாந்தி உண்டாவதாக. வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்; மேலும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடிமையாகவும் அவனுடைய தூதராகவும் இருக்கிறார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்.)

ஏனெனில், நீங்கள் இதைச் செய்தால், வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள அல்லாஹ்வின் ஒவ்வொரு நல்லடியார் மீதும் நீங்கள் ஸலாம் கூறியவராவீர்கள்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: (தொழுகையில் அல்லது வேறு சந்தர்ப்பங்களில் கவனத்தை ஈர்க்க) 'ஸுப்ஹானல்லாஹ்' என்று கூறுவது ஆண்களுக்கும், கைதட்டுவது பெண்களுக்கும் உரியதாகும்.

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: '(தொழுகையில் இமாம் தவறிழைக்கும்போது அவரை எச்சரிப்பதற்காக) 'ஸுப்ஹானல்லாஹ்' என்று கூறுவது ஆண்களுக்கும், (அதே நோக்கத்திற்காக) கைதட்டுவது பெண்களுக்கும் உரியதாகும்.'

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு திங்கட்கிழமை அன்று ஃபஜ்ர் தொழுகையின்போது, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் அறைத் திரையை விலக்கி, திடீரென அவர்களுக்குக் காட்சியளித்தார்கள் (அவர்களை ஆச்சரியப்படுத்தினார்கள்). அவர்கள் வரிசைகளில் நின்றுகொண்டிருந்ததைப் பார்த்துப் புன்னகைத்துச் சிரித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக வெளியே வர விரும்புகிறார்கள் என்று எண்ணிய அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், தம் குதிகால் வழியாகப் பின்வாங்கினார்கள் (இமாமத் செய்ய நபி (ஸல்) அவர்கள் வரக்கூடும் என்று எண்ணி). நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்ட மகிழ்ச்சியினால் முஸ்லிம்கள் தங்கள் தொழுகையில் குழப்பமடைய முற்பட்டார்கள். (தங்கள்) தொழுகையை நிறைவு செய்யுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தம் கையால் சைகை செய்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் அறைக்குள் சென்று திரையை விட்டுவிட்டார்கள். அதே நாளில்தான் அவர்கள் காலமானார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு பெண்மணி தன் மகன் ஜுரைஜ் (தனது) வழிபாட்டிடத்தில் இருந்தபோது அவரை அழைத்தாள். அவள், 'ஜுரைஜ்!' என்று கூறினாள். அவர், 'இறைவா! என் தாய் (அழைக்கிறாள்) மற்றும் என் தொழுகை (தொடர்கிறது)!' (எதைக் கவனிப்பேன்?) என்று கூறினார். அவள், 'ஜுரைஜ்!' என்று கூறினாள். அவர், 'இறைவா! என் தாய் (அழைக்கிறாள்) மற்றும் என் தொழுகை (தொடர்கிறது)!' என்று கூறினார். அவள், 'ஜுரைஜ்!' என்று கூறினாள். அவர், 'இறைவா! என் தாய் (அழைக்கிறாள்) மற்றும் என் தொழுகை (தொடர்கிறது)!' என்று கூறினார். (அவர் பதிலளிக்காததால் கோபமுற்று) அவள், 'இறைவா! விபச்சாரிகளின் முகங்களைப் பார்க்கும் வரை ஜுரைஜ் இறக்கக் கூடாது' என்று கூறினாள். ஆடு மேய்க்கும் பெண் ஒருத்தி அவரது வழிபாட்டிடத்திற்கு அருகே தங்குவது வழக்கம். அவள் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அவளிடம், 'இக்குழந்தை யாருடையது?' என்று கேட்கப்பட்டது. அவள், 'ஜுரைஜிடமிருந்துதான்; அவர் தமது வழிபாட்டிடத்திலிருந்து இறங்கி வந்தார் (என்று பொய் கூறினாள்)' என்று கூறினாள். ஜுரைஜ், 'தன்னுடைய குழந்தை என்னிடமிருந்து வந்தது என்று வாதிடும் அந்தப் பெண் எங்கே?' என்று கேட்டார். (பின் அக்குழந்தையிடம்), 'ஓ பாபூஸ் (சிறுவனே)! உன் தந்தை யார்?' என்று கேட்டார். அக்குழந்தை, 'ஆடு மேய்ப்பவர்' என்று பதிலளித்தது.'

முஐகீப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், ஸஜ்தா செய்யும்போது ஒருவர் தரையை சமன்படுத்துவதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, "நீங்கள் அவ்வாறு (கற்கள் அல்லது மண்ணின் மேடுபள்ளங்களை சரிசெய்ய) செய்ய வேண்டியிருந்தால், ஒரு முறை மட்டும் செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் கடும் வெப்பத்தில் (நிலம் சூடாக இருந்ததால்) தொழுவது வழக்கம். எங்களில் ஒருவருக்குத் தமது முகத்தைத் தரையில் (நேரடியாக) வைக்க இயலாவிட்டால், அவர் தமது ஆடையை விரித்து அதன் மீது ஸஜ்தா செய்வார்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுது கொண்டிருக்கும் போது, அவர்களின் கிப்லாவின் திசையில் என் கால்களை நீட்டிக் கொண்டிருப்பேன். அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்யும் போது, (என் கால்கள் அவர்களின் ஸஜ்தா செய்யும் இடத்திற்கு அருகில் இருந்ததால்) அவர்கள் என்னைத் தட்டுவார்கள், அப்போது நான் என் கால்களை உள்ளிழுத்துக் கொள்வேன். அவர்கள் (ஸஜ்தாவிலிருந்து) எழும் போதெல்லாம், நான் என் கால்களை மீண்டும் நீட்டிக் கொள்வேன்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை தொழுதுவிட்டு கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக ஷைத்தான் எனக்கு முன்னால் குறுக்கிட்டுத் தோன்றினான்; என் தொழுகையைத் துண்டிப்பதற்காக என் மீது பாய்ந்தான். ஆனால் அல்லாஹ் அவன் மீது எனக்கு ஆதிக்கத்தை வழங்கினான்; நான் அவனைப் பிடித்து நெரித்தேன். விடிந்ததும் நீங்கள் அனைவரும் அவனைப் பார்க்கும் விதமாக, பள்ளிவாசலின் தூண்களில் ஒன்றில் அவனைக் கட்டிவைக்க நான் உறுதியாக எண்ணினேன். அப்போது சுலைமான் (அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனை எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது:

**'ரப்பி ஹப் லீ முல்கன் லா யம்பகீ லிஅஹதின் மின் பஅதீ'**

('என் இறைவனே! எனக்குப் பின் வேறு எவருக்கும் கிடைக்காத ஓர் அரசாட்சியை எனக்கு நீ வழங்குவாயாக!')

எனவே, அல்லாஹ் அவனை (ஷைத்தானை) சிறுமைப்பட்டவனாகத் திருப்பி அனுப்பினான்."

பின்னர் நள்ர் இப்னு ஷுமைல் கூறினார்: "ஃபதஅத்துஹு (فَذَعَتُّهُ) என்பது 'தால்' (ذ) எழுத்துடன், அதாவது 'நான் அவனை நெரித்தேன்' (خَنَقْتُهُ) என்று பொருள். மேலும், 'ஃபதஅத்துஹு' (فَدَعَّتُّهُ) என்பது அல்லாஹ்வின் கூற்றான 'யவ்ம யுத்தஊன' (يَوْمَ يُدَعُّونَ) என்பதிலிருந்து வந்தது, அதாவது 'அவர்கள் தள்ளப்படுவார்கள்' (يُدْفَعُونَ) என்று பொருள். சரியான உச்சரிப்பு 'ஃபதஅத்துஹு' (فَدَعَتُّهُ) என்றே, ஆனால் 'ஐன்' (ع) மற்றும் 'தா' (ت) எழுத்துக்களில் ஷத்தாவுடன் (இரட்டிப்புடன்) அவ்வாறே கூறப்பட்டது."

அல்-அஸ்ரக் பின் கைஸ் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நாங்கள் அல்-அஹ்வாஸ் என்ற இடத்தில் அல்-ஹரூரியா (கூட்டத்தினருடன்) போரிட்டுக் கொண்டிருந்தோம். நான் ஒரு ஆற்றங்கரையில் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் தொழுது கொண்டிருந்தார். அவருடைய பிராணியின் கடிவாளம் அவர் கையில் இருந்தது. அந்தப் பிராணி திமிறிக்கொண்டிருக்கவே, அவரும் அந்தப் பிராணியைப் பின்தொடர்ந்து (நகர்ந்து) சென்றார். (துணை அறிவிப்பாளரான ஷுஅபா அவர்கள், "அந்த மனிதர் அபூ பர்ஸா அல்-அஸ்லமீ (ரழி) அவர்கள்" என்று கூறினார்கள்).

அப்போது கவாரிஜ்களில் ஒருவர், **"அல்லாஹும்ம இஃப்அல் பிஹாதஷ ஷைக்"** (யா அல்லாஹ்! இந்த ஷேக்கிற்கு (கடுமையாக) நடந்து கொள்வாயாக!) என்று கூறினார்.

அந்த ஷேக் (அபூ பர்ஸா (ரழி) அவர்கள்) தமது தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும் கூறினார்கள்: "உங்கள் பேச்சை நான் கேட்டேன். நிச்சயமாக, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஆறு அல்லது ஏழு அல்லது எட்டு புனிதப் போர்களில் பங்கேற்றுள்ளேன்; அன்னாரின் எளிமையை நான் கண்டுள்ளேன். நிச்சயமாக, என் பிராணி அதன் லாயத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று எனக்குச் சிரமம் ஏற்படுத்துவதை விட, நான் அதனுடன் (அதை என் கட்டுப்பாட்டில் வைத்துக்கொண்டு, தொழுகையைத் தொடர்வதே) எனக்கு மிகவும் விருப்பமானது."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்று ஒரு நீண்ட அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள். பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; அதை நீண்ட நேரமாக ஆக்கினார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தி, வேறொரு அத்தியாயத்தை ஓதத் தொடங்கினார்கள். பிறகு (இரண்டாவது முறையாக) ருகூஃ செய்தார்கள்; (அந்த நீண்ட நிலையை) நிறைவு செய்த பின் ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு இரண்டாவது ரக்அத்திலும் அவ்வாறே செய்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக இவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளில் இரு அத்தாட்சிகளாகும். எனவே, இதை நீங்கள் கண்டால், (கிரகணம்) உங்களை விட்டு நீங்கும் வரை தொழுங்கள். நிச்சயமாக எனக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட ஒவ்வொன்றையும் நான் நின்று கொண்டிருக்கும் இந்த இடத்திலேயே கண்டேன். எதுவரையெனில், நீங்கள் என்னை முன்னேறிச் செல்வதைக் கண்டபோது, நான் சொர்க்கத்திலிருந்து ஒரு (திராட்சைக்) குலையை எடுக்க முயல்வதைப் போன்று என்னை நான் கண்டேன். மேலும் நீங்கள் என்னைப் பின்வாங்குவதைக் கண்டபோது, நரகம் ஒன்றையொன்று நசுக்குவதை நான் கண்டேன். அதில் அம்ர் பின் லுஹைய்யை நான் கண்டேன்; அவர்தான் (சிலைகளுக்காக) 'சாயிபா' கால்நடைகளை அவிழ்த்து விட்டவர்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலின் கிப்லா திசையில் சளியைக் கண்டு, பள்ளிவாசலில் இருந்தவர்கள் மீது கடும் கோபம் கொண்டு, ""நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களில் ஒருவருக்கு எதிரே இருக்கிறான் (அவர் தொழுகையில் இருக்கும்போது). எனவே அவர் தொழுகையில் இருக்கும்போது துப்ப வேண்டாம்"" - அல்லது ""சளியை உமிழ வேண்டாம்"" - என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் (தாம் நின்ற இடத்திலிருந்து) கீழே இறங்கி, தம் கையால் அதைச் சுரண்டினார்கள்.
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ""உங்களில் ஒருவர் துப்பினால், அவர் தன் இடதுபுறம் துப்பட்டும்.""

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "(உங்களில் ஒருவர்) தொழுகையில் இருக்கும்போது, அவர் தம் இறைவனிடம் தனிமையில் உரையாடுகிறார். எனவே, அவர் தமக்கு முன்னாலோ, தமது வலப்புறமோ உமிழ வேண்டாம்; மாறாக, தமது இடதுபுறம் தமது இடது பாதத்திற்குக் கீழ் (உமிழட்டும்)."

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
மக்கள், தங்கள் இடுப்பாடைகள் (மிகவும்) குட்டையாக இருந்த காரணத்தால், அவற்றை தங்கள் கழுத்துகளில் கட்டியவாறு நபியவர்களுடன் (ஸல்) தொழுது வந்தார்கள். (அவர்கள் சஜ்தா செய்யும் போது ஆடை விலகிவிடாமல் இருக்கவே இவ்வாறு செய்தனர்.) எனவே, பெண்களுக்கு இவ்வாறு கூறப்பட்டது: "ஆண்கள் (சஜ்தாவிலிருந்து) அமர்ந்து நிலைபெறும் வரை, நீங்கள் உங்கள் தலைகளை உயர்த்த வேண்டாம்." (ஆண்களின் மறைவிடங்கள் தெரியாமல் இருக்கவே இந்த அறிவுரை வழங்கப்பட்டது.)

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது நான் அவர்களுக்கு ஸலாம் (முகமன்) கூறுவது வழக்கம், அவர்களும் என் ஸலாமுக்கு பதிலளிப்பார்கள். ஆனால் நாங்கள் திரும்பி வந்தபோது (அதாவது, அபீஸீனியாவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து வந்த பிறகு), நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது) ஸலாம் கூறினேன், ஆனால் அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை. மேலும் (தொழுகையை முடித்த பிறகு) அவர்கள் கூறினார்கள், "நிச்சயமாக தொழுகையில் (அல்லாஹ்வுடன்) ஒரு ஈடுபாடு இருக்கிறது (அது உலக விஷயங்களிலிருந்து ஒருவரைத் தடுக்கிறது)."

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை ஒரு தேவைக்காக (அல்லது பணிக்காக) அனுப்பினார்கள். நான் அதை முடித்துவிட்டுத் திரும்பி வந்தேன் (அவர் கொடுத்த பணியை நிறைவேற்றிவிட்டு). நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். ஆனால் அவர்கள் என் ஸலாமுக்குப் பதில் கூறவில்லை. அதனால், அல்லாஹ் ஒருவனுக்கே தெரிந்த அளவுக்கு (கடுமையான) துயரடைந்தேன். மேலும் நான் எனக்குள், 'ஒருவேளை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நான் (அவர் எதிர்பார்த்ததை விட) தாமதமாக வந்ததால் கோபமாக இருக்கிறார்களோ?' என்று சொல்லிக்கொண்டேன். பிறகு மீண்டும் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். ஆனால் அவர்கள் பதில் கூறவில்லை. முதல் முறையை விட நான் இன்னும் அதிகமாக வருத்தமடைந்தேன். மீண்டும் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர்கள் ஸலாமுக்குப் பதில் கூறிவிட்டு, "உனது ஸலாமுக்கு நான் பதிலளிப்பதை விட்டும் என்னைத் தடுத்தது, நான் தொழுது கொண்டிருந்தேன் என்பதே" என்று கூறினார்கள். அந்த நேரத்தில் அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் (அல்லது சவாரி செய்யும் பிராணியின்) மீது இருந்தார்கள். மேலும், அவர்களின் முகம் கிப்லாவை முன்னோக்கி இருக்கவில்லை.

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

குபாவில் வசித்த பனூ அம்ர் பின் அவ்ஃப் குலத்தாரிடையே ஏதோ (பிணக்கு) ஏற்பட்டிருந்த செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. உடனே அவர்கள் தம் தோழர்கள் சிலருடன் அவர்களுக்கிடையே சமரசம் செய்வதற்காகப் புறப்பட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சமரசம் காரணமாக அங்கே) தாமதமாகிவிட்டார்கள்; தொழுகைக்கான நேரம் வந்துவிட்டது.

பிலால் (ரழி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "அபூபக்ர் அவர்களே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாமதமாகிவிட்டார்கள்; தொழுகைக்கான நேரம் வந்துவிட்டது. நீங்கள் மக்களுக்குத் தலைமை ஏற்றுத் தொழுகை நடத்துவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), "ஆம், நீங்கள் விரும்பினால் (நடத்துகிறேன்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஆகவே, பிலால் (ரழி) இகாமத் கூறினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் முன்னே சென்றார்கள்; அவர் (மக்களுக்குத்) தக்பீர் கூறினார். இதற்கிடையில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வரிசைகளைப் பிளந்து கொண்டு வந்து (தொழுகை) வரிசையில் நின்றார்கள்; (இதைக் கண்ட) மக்கள் கைதட்டினார்கள். (அறிவிப்பாளர்) ஸஹ்ல் (ரழி) கூறுகிறார்கள்: 'தஸ்ஃபீஹ்' என்பது கைதட்டுவதாகும்.

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தமது தொழுகையில் (வேறெங்கும்) திரும்பப் பார்க்கமாட்டார். ஆனால் மக்கள் அதிகமாகக் கைதட்டியபோது அவர் திரும்பிப் பார்த்தார். அங்கே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்றிருந்தார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர் (தொழுகையைத்) தொடர்ந்து நடத்துமாறு சைகை செய்தார்கள்.

ஆனால் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தம் கையை உயர்த்தி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்துவிட்டு, (தொழுகை) வரிசையில் வந்து நிற்கும் வரை, தம் பின்பக்கமாகவே நகர்ந்து சென்றார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முன்னே சென்று மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், மக்களை முன்னோக்கி, "மக்களே! தொழுகையில் உங்களுக்கு ஏதேனும் சம்பவம் ஏற்பட்டால் நீங்கள் ஏன் கைதட்டத் தொடங்கினீர்கள்? கைதட்டுதல் பெண்களுக்கே உரியது. தமது தொழுகையில் யாருக்கேனும் ஏதேனும் சம்பவம் ஏற்பட்டால் அவர், **'ஸுப்ஹானல்லாஹ்'** (அல்லாஹ் தூயவன்) என்று கூறட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு (அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை நோக்கி), "அபூபக்ர் அவர்களே! நான் உங்களுக்கு (தொடருமாறு) சைகை செய்தபோது மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவதிலிருந்து உங்களைத் தடுத்தது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் நின்று தொழுவிப்பது **அபூ குஹாஃபாவின் மகனுக்குத்** தகுதியானதல்ல" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: தொழுகையின் போது இடுப்பில் கைகளை வைத்துக் கொள்வது தடுக்கப்பட்டிருந்தது. (இந்தத் தடை நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வந்ததாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களால் அறிவிக்கப்படுகிறது.)

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் (தொழுகையில்) சுருக்கமான நிலையில் (அதாவது, கைகளை இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு) தொழுவது தடை செய்யப்பட்டது.

உக்பா பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அஸர் தொழுதேன். (நான்) ஸலாம் கொடுத்ததும் அவர்கள் வேகமாக எழுந்து, தம் மனைவியரில் சிலரிடம் (அவர்களின் இல்லத்திற்குள்) சென்றார்கள். பிறகு வெளியே வந்தார்கள். தமது விரைவான செயலால் மக்களின் முகங்களில் ஏற்பட்ட வியப்பை அவர்கள் கண்டார்கள். பிறகு அவர்கள், "நான் தொழுகையில் இருந்தபோது, நம்மிடம் இருந்த ஒரு தங்கக் கட்டி (அதாவது, நாணயமாக்கப்படாத தங்கம்) நினைவுக்கு வந்தது. அது நம்மிடம் தங்கியிருக்க மாலைப் பொழுதோ இரவோ கழிவதை நான் வெறுத்தேன். எனவே, அதை விநியோகிக்குமாறு நான் கட்டளையிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தொழுகைக்காக அதான் (பாங்கு) சொல்லப்படும்போது, ஷைத்தான் அதானைக் கேட்காதிருப்பதற்காக, (சப்தமாக) வாயு வெளியேற்றியவனாகப் புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். முஅத்தின் (பாங்கு சொல்பவர்) அமைதியானதும் (பாங்கு சொல்லி முடித்ததும்), அவன் திரும்பி வருகிறான். இகாமத் சொல்லப்படும்போதும் அவன் புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். அது முடிந்ததும், அவன் திரும்பி வருகிறான். அவன் (தொழுபவரைத் தொடர்ந்து) தொந்தரவு செய்து, 'இதை நினைவில் கொள்; அதை நினைவில் கொள்' என்று அவர் (அதற்கு முன்) நினைவில் கொள்ளாத விஷயங்களைச் சொல்லி (அவரது கவனத்தைத் திசைதிருப்பி) இருக்கிறான். இறுதியில் அவர் எவ்வளவு தொழுதார் என்பதே அவருக்குத் தெரியாமல் போகும்."

அபூ ஸலமா பின் அப்துர்-ரஹ்மான் அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவருக்கேனும் அவ்வாறு (தொழுகையின் ரக்அத்துகள் குறித்து சந்தேகம்) ஏற்பட்டால், அவர் அமர்ந்த நிலையில் இரண்டு ஸஜ்தாக்களைச் செய்யட்டும் (சஜ்ததுஸ் சஹ்வு)."

இதை அபூ ஸலமா அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மக்கள், '(அபூ ஹுரைரா) அதிகமாக (ஹதீஸ்களை) அறிவிக்கிறார்' என்று கூறுகிறார்கள். (ஒருமுறை) நான் ஒரு மனிதரைச் சந்தித்தேன். அவரிடம், 'நேற்று இஷா தொழுகையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எந்த சூராவை ஓதினார்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'எனக்குத் தெரியாது' என்றார். நான், 'நீங்கள் அதில் (அந்தத் தொழுகையில்) கலந்துகொள்ளவில்லையா?' என்று கேட்டேன். அவர், 'ஆம், (கலந்துகொண்டேன்)' என்றார். நான் (அவரிடம்), 'ஆனால், எனக்குத் தெரியும். அவர்கள் இன்னின்ன சூராவை ஓதினார்கள்' என்று கூறினேன்.