சுனன் அபூதாவூத்

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் நீதிபதியாகப் பொறுப்பேற்கிறாரோ, அவர் கத்தியின்றி அறுக்கப்பட்டு விட்டார் (அதாவது, அவர் பெரும் ஆபத்திலும், பொறுப்பிலும் சிக்கிக்கொண்டார்)."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: மக்களிடையே நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டவர், கத்தியின்றி அறுக்கப்பட்டு விட்டார் (அதாவது, அவர் பெரும் ஆபத்திலும், பொறுப்பிலும் சிக்கி, தனது ஆன்மீக வாழ்வை இழக்கும் அபாயத்தில் உள்ளார்).

புரைதா இப்னு அல்-ஹஸீப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீதிபதிகள் மூன்று வகையினர். அவர்களில் ஒருவர் சொர்க்கத்தில் இருப்பார், இருவர் நரகத்தில் இருப்பார்கள். சொர்க்கத்தில் இருப்பவர், (சட்டத்தின்) உண்மையை அறிந்து அதற்கேற்ப தீர்ப்பளித்தவர் ஆவார். (சட்டத்தின்) உண்மையை அறிந்திருந்தும், தீர்ப்பில் அநீதி இழைத்தவர் நரகத்தில் இருப்பார். மேலும், அறியாமையுடன் மக்களுக்குத் தீர்ப்பளித்தவரும் நரகத்தில் இருப்பார்."

அபூதாவூத் (இமாம்) கூறினார்கள்: "இந்த விஷயத்தில் இதுவே மிக ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ் ஆகும்," அதாவது, இப்னு புரைதாவின் ஹதீஸ்: "நீதிபதிகள் மூன்று வகையினர்."

அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'ஒரு நீதிபதி தீர்ப்பளிக்கும்போது, (சரியான முடிவை எட்டுவதற்காக) இஜ்திஹாத் செய்து (தனது முழு முயற்சியையும் பயன்படுத்தி) சரியானதை அடைந்தால், அவருக்கு இரண்டு நன்மைகள் உண்டு. அவர் தீர்ப்பளிக்கும்போது, (சரியான முடிவை எட்டுவதற்காக) இஜ்திஹாத் செய்து (தனது முழு முயற்சியையும் பயன்படுத்தி) தவறிழைத்தால், அவருக்கு ஒரு நன்மை உண்டு.'

(இந்த ஹதீஸை) நான் அபூபக்ர் இப்னு ஹஸ்ம் அவர்களிடம் அறிவித்தேன், அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இதைத்தான் அபூ ஸலமா அவர்கள், அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்.'

யார் முஸ்லிம்களிடையே நீதிபதி பதவியை (அல்லது நீதி வழங்கும் பொறுப்பை) தேடி, அதை அடைந்து, பின்னர் அவருடைய நீதி (அவருடைய தீர்ப்புகளில்) அவருடைய அநீதியை (அல்லது அநீதிக்குரிய நாட்டத்தை) விட மேலோங்கி இருந்தால், அவருக்கு சுவனம் உண்டு. மேலும், யார் அநீதி (அல்லது அநீதிக்குரிய நாட்டம்) அவருடைய நீதியை (அவருடைய தீர்ப்புகளில்) விட மேலோங்கி இருந்தால், அவருக்கு நரகம் உண்டு.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: '{ வமன் லம் யஹ்க்கும் பிமா அன்ஸலல்லாஹு ஃபஉலாஇக்க ஹுமுல் காஃபிரூன் }' ("அல்லாஹ் அருளியதன் (சட்டத்தின்) படி எவர் தீர்ப்பளிக்கவில்லையோ, அவர்களே நிராகரிப்பாளர்கள்") என்ற வசனம் தொடங்கி, '{ அல்-ஃபாஸிகூன் }' ("குற்றம் புரிபவர்கள்") என்ற வசனம் வரையிலான இந்த மூன்று வசனங்களும் யூதர்களைப் பற்றி, குறிப்பாக குறைழா மற்றும் அந்-நதீர் கோத்திரத்தாரைப் பற்றி இறக்கப்பட்டன.

அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு பிஷ்ர் அல்-அன்சாரி அல்-அஸ்ரக் கூறினார்:

அபூமஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் ஒரு வட்டத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது கிந்தா வாசல்கள் வழியாக இரண்டு ஆண்கள் வந்தார்கள். அவர்கள், "எங்களுக்குள் (ஏற்பட்ட பிணக்கை) தீர்த்து வைக்கும் ஒருவர் இல்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அந்த வட்டத்தில் இருந்த ஒரு மனிதர், "நான்" என்றார்.

அபூமஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் ஒரு கைப்பிடி கூழாங்கற்களை எடுத்து, அவர் மீது எறிந்து, "நிறுத்து! தீர்ப்பளிப்பதில் அவசரப்படுவது வெறுக்கப்படும் செயலாக இருந்தது" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: எவரேனும் நீதிபதி பதவியை நாடி, அதற்காக உதவி தேடினால், அவர் தம் பொறுப்பிலேயே விடப்படுவார்; எவரேனும் அதை நாடாமலும், அதற்காக உதவி தேடாமலும் இருந்தால், அல்லாஹ் ஒரு வானவரை இறக்குவான், அவர் அவருக்கு நேர்வழி காட்டுவார்.

வக்கீஃ கூறினார்கள்: (இந்த ஹதீஸ்) இஸ்ராயீல், அப்துல் அஃலா, பிலால் பின் அபீ மூஸா, அனஸ் (ரழி) அவர்கள் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூ அவானா கூறினார்கள்: அப்துல் அஃலா, பிலால் பின் மிர்தாஸ் அல்-ஃபஸாரீ, கைஸமா அல்-பஸரீ வழியாக அனஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து (அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எமது அலுவலில் (அதிகாரப் பதவியில்) அதனை (அதிகாரப் பதவியை) விரும்பும் (அல்லது தேடும்) ஒருவரை நாம் ஒருபோதும் நியமிக்க மாட்டோம் - அல்லது நாம் நியமிப்பதில்லை."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இலஞ்சம் கொடுப்பவரையும், இலஞ்சம் வாங்குபவரையும் சபித்தார்கள்.

அதீ இப்னு உமைரா அல்-கிந்தி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! உங்களில் எவரேனும் எங்களின் சார்பில் ஒரு பணிக்கு நியமிக்கப்பட்டால், அவர் எங்களிடமிருந்து ஓர் ஊசியையோ அல்லது அதை விடப் பெரிய பொருளையோ மறைத்தால், அது (மறுமையில் கழுத்தில் மாட்டப்படும்) ஒரு சங்கிலியாகும் (அல்லது மோசடியாகும்). மறுமை நாளில் அவர் அதைக் கொண்டு வருவார்."

அன்சாரிகளில் இருந்து ஒரு கறுப்பு நிற மனிதர் - நான் அவரைப் பார்ப்பது போல் இருக்கிறது - எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, என்னிடமிருந்து உங்கள் பணியைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் (நான் அப்பணியிலிருந்து விலகிக்கொள்கிறேன்)" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "நீங்கள் இன்னின்னவாறு கூறியதை நான் கேட்டேன்" என்று பதிலளித்தார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் (இப்போதும்) அதைத்தான் சொல்கிறேன். நாம் எவரையேனும் ஒரு பணிக்கு நியமித்தால், அவர் (அப்பணி தொடர்பான) சிறியதோ பெரியதோ அனைத்தையும் (முழுமையான கணக்குடன்) கொண்டு வர வேண்டும். அவருக்கு (சட்டப்படி) எது வழங்கப்படுகிறதோ அதை அவர் எடுத்துக்கொள்ளலாம்; எது அவருக்குத் தடுக்கப்படுகிறதோ அதிலிருந்து அவர் விலகியிருக்க வேண்டும்."

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை யமனுக்கு நீதிபதியாக அனுப்பினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் வயதில் இளையவனாகவும், தீர்ப்பளிப்பது குறித்த அறிவு இல்லாதவனாகவும் இருக்கும் நிலையில் என்னை அனுப்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உமது உள்ளத்திற்கு நேர்வழி காட்டுவான்; உமது நாவை உறுதிப்படுத்துவான். இரு வாதிகள் உம்முன் வந்து அமர்ந்தால், முதலாமவரிடம் கேட்பது போன்று அடுத்தவரிடமும் கேட்காத வரை நீர் தீர்ப்பளிக்க வேண்டாம். ஏனெனில், தீர்ப்பு உமக்குத் தெளிவாகத் தெரிவதற்கு அதுவே மிகவும் ஏற்றதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(மேலும் அலி ரலி அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அதன் பிறகு நான் ஒரு நீதிபதியாகத் தொடர்ந்தேன்" - அல்லது - "அதற்குப் பிறகு எந்தவொரு தீர்ப்பிலும் நான் சந்தேகம் கொண்டதில்லை."

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக நான் ஒரு மனிதனே. நீங்கள் உங்கள் வழக்குகளை என்னிடம் கொண்டு வருகிறீர்கள். உங்களில் சிலர் மற்றவர்களை விட தங்கள் வாதத்தில் அதிக வாக்கு சாதுரியம் உடையவர்களாக இருக்கலாம். அதனால் நான் அவர்களிடமிருந்து கேட்பதன் அடிப்படையில் அவர்களுக்கு சாதகமாக தீர்ப்பு வழங்குகிறேன். ஆகவே, நான் ஒருவருக்குத் தீர்ப்பளிக்கும் ஒன்று, உண்மையில் அது அவருடைய சகோதரருக்குரியதாக இருந்தால், அவர் அதிலிருந்து எதையும் எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. ஏனென்றால், நான் அவருக்கு நரகத்தின் ஒரு பகுதியைத் தான் (அதாவது நரகத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் ஒரு செயலைத் தான்) வழங்குகிறேன்."

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
இரண்டு மனிதர்கள் தங்கள் வாரிசுரிமை தொடர்பாகப் பிணக்குக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர்களின் வாதத்தைத் தவிர அவர்களிடம் வேறு எந்த ஆதாரமும் இருக்கவில்லை. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (முன்னர் கூறப்பட்ட) அதே போன்ற (வெளிப்படையான ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் தீர்ப்பளிப்பது பற்றியும், பிறரது உரிமையை அபகரிப்பது நரகத்தின் ஒரு பகுதி என்றும் எச்சரிக்கும்) விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டார்கள். அதைக் கேட்டதும் அந்த இரண்டு மனிதர்களும் அழுது, அவர்களில் ஒவ்வொருவரும், "என்னுடைய (இந்த) உரிமை உமக்கே உரியது" என்று கூறினர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அல்லாஹ்வின் அச்சத்தால்) இப்போது நீங்கள் இருவரும் இவ்வாறு செய்துகொண்டுள்ளீர்கள்; (ஆகவே) சரியானதை நோக்கமாகக் கொண்டு (உங்களுக்குள்) அதை நீங்களே பங்கிட்டுக்கொள்ளுங்கள், பிறகு சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுங்கள், மேலும் உங்களில் ஒவ்வொருவரும் மற்றவருக்குரிய பங்கை அவருக்கு மனப்பூர்வமாக ஆகுமாக்கி விடுங்கள்."

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: இரண்டு நபர்கள் வாரிசுரிமை மற்றும் காலத்தால் மறைந்துபோன விஷயங்கள் (அதாவது, அவற்றின் அடையாளங்கள் அல்லது ஆதாரங்கள் மங்கிப்போனவை) தொடர்பாக தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: எனக்கு எந்த வஹீ (இறைச்செய்தி)யும் இறக்கி அருளப்படாத விஷயங்களில், எனது கருத்தின் அடிப்படையில் நான் உங்களுக்கு இடையில் தீர்ப்பளிக்கிறேன்.

உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: உமர் (ரழி) அவர்கள் மிம்பரில் இருந்தபோது கூறினார்கள்: "மக்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கருத்து சரியானதாக இருந்தது. ஏனெனில், அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (அதை)க் காண்பித்தான். ஆனால், நம்மிடமிருந்து வருவது வெறும் யூகமும் வலிந்து கூறுதலுமேயாகும்."

அஹ்மத் பின் அப்தா அழ்-ழப்பீ அவர்கள் எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள்: முஆத் பின் முஆத் அவர்கள் எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள். (முஆத் பின் முஆத்) கூறினார்கள்: அபூ உஸ்மான் அஷ்-ஷாமி (அதாவது ஹரீஸ் பின் உஸ்மான்) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள். ஷாம் நாட்டவரில் அவரை விடச் சிறந்த எவரையும் நான் கண்டதில்லை என்று நான் நினைக்கிறேன்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வழக்காடும் இருவரும் நீதிபதிக்கு முன்னால் அமர வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்.

அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் தம் மகனுக்கு எழுதியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு நீதிபதி கோபமாக இருக்கும்போது இருவருக்கிடையில் தீர்ப்பளிக்கக் கூடாது (ஏனெனில் கோபம் நீதியான தீர்ப்பை பாதிக்கும்)."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: (குர்ஆனின்) "அவர்கள் உங்களிடம் வந்தால், அவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பளியுங்கள், அல்லது அவர்களைப் புறக்கணித்து விடுங்கள்" (அல்-மாயிதா 5:42) என்ற வசனம், "எனவே அல்லாஹ் இறக்கியருளியதைக் கொண்டு அவர்களிடையே தீர்ப்பளிப்பீராக" (அல்-மாயிதா 5:48) என்ற வசனத்தால் (நஸ்ஹ் செய்யப்பட்டு) மாற்றப்பட்டது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: 'அவர்கள் உங்களிடம் வந்தால், அவர்களுக்கிடையில் தீர்ப்பளியுங்கள் அல்லது அவர்களைப் புறக்கணித்துவிடுங்கள். ...நீங்கள் தீர்ப்பளித்தால், அவர்களுக்கிடையில் நீதியுடன் தீர்ப்பளியுங்கள்' (அல்-மாஇதா அத்தியாயம், 42வது வசனம்) என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டபோது, (முன்னர்) பனூ அந்-நளீர் கோத்திரத்தினர், பனூ குறைழா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரைக் கொன்றுவிட்டால், பாதி இரத்தப் பகரத்தையே செலுத்தி வந்தனர். பனூ குறைழா கோத்திரத்தினர், பனூ அந்-நளீர் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரைக் கொன்றுவிட்டால், அவர்கள் முழு இரத்தப் பகரத்தையும் செலுத்தி வந்தனர். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கிடையில் (இரத்தப் பகரத்தை) சமமாக்கினார்கள்.

முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) அவர்களின் தோழர்களில் ஹோம்ஸ் நகரத்தைச் சேர்ந்த சிலர் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) அவர்களை யமனுக்கு அனுப்ப விரும்பியபோது, (அவரிடம்) கேட்டார்கள்: ஒரு வழக்கை (உன்னிடம்) கொண்டுவரப்படும்போது நீ எப்படி தீர்ப்பளிப்பாய்?

அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: நான் அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி தீர்ப்பளிப்பேன். (நபி ஸல் அவர்கள்) கேட்டார்கள்: அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (அதற்கான வழிகாட்டுதலை) நீ காணவில்லை என்றால் (என்ன செய்வாய்)?

அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஸுன்னாவின்படி (தீர்ப்பளிப்பேன்).

(நபி ஸல் அவர்கள்) கேட்டார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஸுன்னாவிலும், அல்லாஹ்வின் வேதத்திலும் (அதற்கான வழிகாட்டுதலை) நீ காணவில்லை என்றால் (என்ன செய்வாய்)?

அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: நான் எனது அறிவைக் கொண்டு இஜ்திஹாத் செய்வேன் (ஆராய்ந்து ஒரு முடிவுக்கு வருவேன்), மேலும் (அதற்காக) எந்த முயற்சியையும் கைவிட மாட்டேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது மார்பில் தட்டிவிட்டு கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதரின் தூதரை, அல்லாஹ்வின் தூதரைத் திருப்திப்படுத்தும் ஒரு விஷயத்திற்கு (சரியான முடிவுக்கு) வழிநடத்திய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்.

முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை (முஆதை) யமனுக்கு அனுப்பியபோது (அவரிடம் தீர்ப்பு வழங்குவது குறித்துக் கேட்டார்கள்)... பின்னர் (அறிவிப்பாளர்) அதன் கருத்தை (முழு ஹதீஸையும்) அறிவித்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிம்களுக்கிடையே சமாதானம் (மற்றும் இணக்கம்) அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்."
அஹ்மத் (இப்னு ஹன்பல்) அவர்கள் (தமது அறிவிப்பில்) கூடுதலாகக் குறிப்பிட்டார்கள்: "(ஆனால்) ஹராமான ஒன்றை ஹலாலாக்கும் அல்லது ஹலாலான ஒன்றை ஹராமாக்கும் சமாதானத்தைத் தவிர (மற்றவை அனுமதிக்கப்பட்டவை)."
சுலைமான் இப்னு தாவூத் அவர்கள் (தமது அறிவிப்பில்) மேலும் கூடுதலாகக் குறிப்பிட்டார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிம்கள் தங்கள் நிபந்தனைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்கள் ஆவர் (அவற்றை நிறைவேற்ற வேண்டும்)."

கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், இப்னு அபீ ஹத்ரத் (ரழி) என்பவரிடமிருந்து தமக்குச் சேர வேண்டிய ஒரு கடனைப் பள்ளிவாசலில் வைத்து (கஅப்) கேட்டார்கள். (அப்போது) அவர்களுடைய குரல்கள் உயர்ந்ததால், தம் வீட்டில் இருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனைக் கேட்டார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இருவரிடமும் வெளியே வந்து, தம்முடைய அறையின் திரையை விலக்கி, கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களைப் பார்த்து அழைத்தார்கள்:

"கஅப்!"

அதற்கவர், "இதோ, நான் உங்கள் சேவையில், அல்லாஹ்வின் தூதரே" என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது, அவர்கள் தம் கையால் சைகை செய்து, உமக்குச் சேர வேண்டிய கடனில் பாதியைத் தள்ளுபடி செய்யும் படி சுட்டிக் காட்டினார்கள்.

கஅப் (ரழி) அவர்கள், "நான் அவ்வாறே செய்கிறேன், அல்லாஹ்வின் தூதரே" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள், "எழுந்து சென்று (மீதமுள்ள) கடனைத் தீர்ப்பீராக" என்று கூறினார்கள்.

ஸைத் பின் காலித் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சாட்சிகளில் சிறந்தவர் யார் என்று நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? அவர், தன்னிடம் (சாட்சியம்) கேட்கப்படுவதற்கு முன்பே தனது சாட்சியத்தைக் கொண்டு வருபவர் - அல்லது தனது சாட்சியத்தை அறிவிப்பவர் - ஆவார்."

(அறிவிப்பாளர்) அப்துல்லாஹ் பின் அபீ பக்ர், இவ்விரண்டில் எதை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள் என்பதில் சந்தேகங்கொண்டார்.

அபூ தாவூத் (ரஹ்) கூறினார்கள்: மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(கேட்கப்படுவதற்கு முன்பே சாட்சியமளிப்பவர் என்பது) எவருக்குச் சாதகமாக அந்தச் சாட்சியம் உள்ளதோ, அவருக்குத் தெரியாமலேயே அந்தச் சாட்சியத்தை (தானாக முன்வந்து) அறிவிப்பவரைக் குறிக்கும்."

அல்-ஹம்தானீ அவர்கள் (தம் அறிவிப்பில்), "அவர் அதிகாரியிடம் (சுல்தானிடம்) அதை எடுத்துச் செல்வார்" என்று கூறினார்கள். இப்னு அஸ்-ஸர்ஹ் அவர்கள், "அல்லது அவர் அதை ஆட்சியாளரிடம் (இமாமிடம்) கொண்டு வருவார்" என்று கூறினார்கள். 'அறிவித்தல்' (அல்-இக்பார்) எனும் வார்த்தை அல்-ஹம்தானியின் ஹதீஸில் இடம்பெற்றுள்ளது. இப்னு அஸ்-ஸர்ஹ் அவர்கள் (அறிவிப்பாளர் தொடரில்), "இப்னு அபீ அம்ரா" என்று கூறினார்கள்; "அப்துர் ரஹ்மான்" என்று குறிப்பிடவில்லை.

யஹ்யா பின் ராஷித் கூறினார்:
நாங்கள் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களுக்காகக் காத்திருந்தோம். அவர்கள் எங்களிடம் புறப்பட்டு வந்து அமர்ந்தார்கள். பின்னர் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்:

"எவருடைய பரிந்துரை அல்லாஹ் நிர்ணயித்த (இஸ்லாமியச் சட்டத்தின்) தண்டனைகளில் (ஹத்) ஒன்றுக்குத் தடையாக அமைகிறதோ, அவர் அல்லாஹ்வை எதிர்த்தவராவார். எவர் பொய்யானது எனத் தெரிந்திருந்தும் (அதை ஆதரித்து) தர்க்கம் செய்கிறாரோ, அவர் அதிலிருந்து விலகும் வரை அல்லாஹ்வின் கோபத்திலேயே நீடிப்பார். மேலும், எவர் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) பற்றி அவரிடம் இல்லாத ஒன்றைச் சொல்கிறாரோ, அவர் அதிலிருந்து (மனந்திருந்தி) வெளியேறும் வரை 'ரத்கத்துல் கபால்' (நரகவாசிகளின் சீழ் வடியும் சேறு) எனும் இடத்தில் அல்லாஹ் அவரைத் தங்க வைப்பான்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் நபி (ஸல்) அவர்களைத் தொட்டும் இதே கருத்தில் (முந்தைய அறிவிப்பின் கருத்தைப் போன்றே) வேறுபட்ட அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிவிப்பில் அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்:

"யார் ஒரு தர்க்கத்தில் (அல்லது வழக்கில்) அநியாயமாக (அநீதி இழைப்பவருக்கு) உதவுகிறாரோ, அவர் உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்கு ஆளாகிறார்."

குரைம் இப்னு ஃபாத்திக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். தொழுகையை முடித்ததும், அவர்கள் எழுந்து நின்று மூன்று முறை கூறினார்கள்: பொய்ச்சாட்சி கூறுவது அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பதற்குச் சமமாக்கப்பட்டுள்ளது (அதன் கடுமையில்). பின்னர் அவர்கள் ஓதினார்கள்: "எனவே, சிலைகளின் அசுத்தத்திலிருந்து விலகி இருங்கள்; மேலும், பொய்யான பேச்சைத் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள். அல்லாஹ்வுக்காக தூய நம்பிக்கையுடையோராக, அவனுக்கு எதையும் இணையாக்காதவர்களாக (இருங்கள்)."

அம்ரு இப்னு ஷுஐப் (ரழி) அவர்கள் தனது தந்தை வழியாக, தனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வஞ்சகம் செய்யும் ஆண் மற்றும் பெண்ணின் சாட்சியத்தையும், தன் சகோதரருக்கு எதிராகப் பகைமை கொண்டிருப்பவரின் சாட்சியத்தையும், ஒரு குடும்பத்தைச் சார்ந்து வாழ்பவரின் சாட்சியத்தையும் (அந்தக் குடும்பத்தினருக்குச் சார்பாகக் கூறப்படும்போது) நிராகரித்தார்கள். ஆனால், (அதே கானிஃ-இன்) சாட்சியத்தை மற்றவர்களுக்காக அனுமதித்தார்கள்.
அபூ தாவூத் கூறினார்கள்: கிம்ர் என்றால் குரோதம் மற்றும் பகைமை; கானிஃ (சார்ந்திருப்பவர்) என்பவர், ஒரு சிறப்புப் பணியாளரைப் போன்ற ஒரு துணைப் பணியாளர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: மோசடி செய்யும் ஆணின் சாட்சியம், மோசடி செய்யும் பெண்ணின் சாட்சியம், விபச்சாரம் செய்யும் ஆணின் சாட்சியம், விபச்சாரம் செய்யும் பெண்ணின் சாட்சியம், தன் சகோதரனுக்கு எதிராக (ஆழ்ந்த) பகைமை பாராட்டுபவரின் சாட்சியம் ஆகியவை அனுமதிக்கப்படாது.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "ஒரு குடியிருப்புவாசிக்கு (நகரவாசி அல்லது கிராமவாசி) எதிராக ஒரு பாலைவன அரபியின் சாட்சியம் செல்லுபடியாகாது" என்று இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.

உக்பா இப்னு அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் அபூ இஹாப் என்பவரின் மகளான உம்மு யஹ்யா (ரழி) அவர்களைத் திருமணம் செய்துகொண்டேன். (அப்போது) ஒரு கருநிறப் பெண் எங்களிடம் வந்தார். அவர் எங்கள் இருவருக்கும் பாலூட்டியதாகக் கூறினார். எனவே நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அதைப்பற்றி அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அவர்கள் என்னைப் புறக்கணித்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அவள் பொய் சொல்கிறாள்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'உனக்கு எப்படித் தெரியும்? அவளோ (தான் பாலூட்டியதாகச்) சொல்லிவிட்டாள். எனவே அவளை (உன் மனைவியை) விட்டுப் பிரிந்துவிடு' என்று கூறினார்கள்."

அஹ்மத் பின் அபீ ஷுஐப் அல்-ஹர்ரானீ எங்களுக்கு அறிவித்தார். அல்-ஹாரிஸ் பின் உமைர் அல்-பஸ்ரீ எங்களுக்கு அறிவித்தார். (மேலும்) உஸ்மான் பின் அபீ ஷைபா எங்களுக்கு அறிவித்தார். இஸ்மாயீல் இப்னு உலய்யா எங்களுக்கு அறிவித்தார். இவ்விருவரும் அய்யூப் வழியாக, இப்னு அபீ முலைக்கா வழியாக, உபைது பின் அபீ மர்யம் வழியாக, உக்பா பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து (இச்செய்தியை அறிவித்தனர்). (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர், அதாவது அய்யூப் அல்லது அவருக்கு அடுத்த அறிவிப்பாளர் கூறினார்): "நான் இதனை உக்பாவிடமிருந்து செவியுற்றுள்ளேன். ஆயினும் உபைத் (அறிவித்த) ஹதீஸே எனக்கு நன்கு மனனமானது." பின்னர் (இந்த அறிவிப்பாளர், முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட ஹதீஸின்) அதே கருத்தை அறிவித்தார்.

அபூ தாவூத் கூறினார்கள்: ஹம்மாத் பின் ஸைத் அவர்கள் அல்-ஹாரிஸ் பின் உமைர் அவர்களைப் பார்த்து, "இவர் அய்யூப் அவர்களுடைய தோழர்களில் நம்பிக்கைக்குரியவர்" என்று கூறினார்கள்.

அஷ்-ஷஅபி அவர்கள் கூறினார்கள்:

தகூகா என்ற இடத்தில் ஒரு முஸ்லிம் மரணத் தறுவாயில் இருந்தார். ஆனால், தனது மரணசாசனத்திற்கு சாட்சியாக அழைப்பதற்கு அவர் எந்த முஸ்லிமையும் காணவில்லை. எனவே அவர் வேதக்காரர்களில் இருவரை சாட்சியாக அழைத்தார். பிறகு அவர்கள் கூஃபாவிற்கு வந்து, அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்களை அணுகி, (விபரத்தைத்) தெரிவித்தார்கள். அவர்கள் (இறந்தவரின்) வாரிசுரிமைப் பொருளையும் மரணசாசனத்தையும் கொண்டு வந்தார்கள். அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் (இதே போன்ற ஒரு சம்பவம் நடந்து, அதற்கான சட்டம்) ஏற்பட்டதற்குப் பிறகு, (மீண்டும்) இது போன்ற ஒரு விஷயம் (இப்போதுதான்) நிகழ்ந்துள்ளது" என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்கள் மோசடி செய்யவில்லை, பொய் சொல்லவில்லை, மாற்றவில்லை, மறைக்கவில்லை, திருத்தவில்லை என்றும், அது அந்த மனிதரின் மரணசாசனம் மற்றும் அவரது வாரிசுரிமைப் பொருள் என்றும் அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்யுமாறு அவர் அவர்களைப் பணித்தார்கள். பிறகு, அவர் அவர்களின் சாட்சியத்தை நிறைவேற்றினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
பனூ ஸஹ்ம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் தமீம் அத்-தாரீ உடனும், அதீ இப்னு பத்தா உடனும் (வியாபாரத்திற்காக) வெளியே சென்றார். அந்த ஸஹ்மீ மனிதர் முஸ்லிம்கள் இல்லாத ஒரு தேசத்தில் இறந்துவிட்டார். அவ்விருவரும் (தமீம் மற்றும் அதீ) அவருடைய மரபுரிமைச் சொத்துக்களுடன் (மக்காவிற்கு) திரும்பியபோது, (மரணமடைந்தவரின் வாரிசுகள்) தங்கத்தால் பதிக்கப்பட்ட ஒரு வெள்ளிக் கோப்பையை (அதில்) காணவில்லை (என்று அறிந்தனர்). அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரிடமும் (தமீம் மற்றும் அதீயிடம்) சத்தியம் வாங்கினார்கள். பின்னர் அந்தக் கோப்பை மக்காவில் கண்டெடுக்கப்பட்டது. (அதை வைத்திருந்த) மக்கள், "நாங்கள் இதை தமீம் மற்றும் அதீ ஆகியோரிடமிருந்து வாங்கினோம்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், ஸஹ்மீ மனிதரின் வாரிசுகளில் இருவர் எழுந்து நின்று, "எங்களுடைய சாட்சியம் அவர்களுடைய (தமீம் மற்றும் அதீயின்) சாட்சியத்தை விட மிகத் தகுதியானது" என்று கூறி சத்தியம் செய்தார்கள். மேலும் "நிச்சயமாக அந்தக் கோப்பை எங்கள் தோழருக்குரியதே" (என்றும் கூறினார்கள்).

அவர் (இப்னு அப்பாஸ்) கூறினார்: அவர்களைப் பற்றி பின்வரும் வசனம் இறங்கியது: **"நம்பிக்கையாளர்களே! உங்களில் எவருக்கேனும் மரணம் நெருங்கிவிட்டால், (அவர் மரண சாசனம் செய்யும்போது) உங்களுக்கிடையே (சாட்சியாக) இருவர் இருக்க வேண்டும்..."** (அல்-மாயிதா 5:106 இன் ஆரம்பப் பகுதி).

உமாரா இப்னு குஜைமாவின் மாமா (அவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர்) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கிராமவாசியிடமிருந்து ஒரு குதிரையை வாங்கினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அக்குதிரையின் விலையைக் கொடுப்பதற்காக அவரைத் தம்முடன் அழைத்துச் சென்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வேகமாக நடந்தார்கள், ஆனால் அந்தக் கிராமவாசி மெதுவாக நடந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை வாங்கிவிட்டார்கள் என்பதை அறியாத மக்கள், அந்தக் கிராமவாசியை நிறுத்தி, அக்குதிரைக்காக அவரிடம் பேரம் பேச ஆரம்பித்தார்கள்.

அந்தக் கிராமவாசி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை அழைத்து, "நீங்கள் இந்தக் குதிரையை வாங்குபவராக இருந்தால் (இப்போது விலையைக் கொடுத்து உறுதிப்படுத்துங்கள்), இல்லையெனில் நான் இதை விற்றுவிடுவேன்" என்று கூறினார். கிராமவாசியின் அழைப்பைக் கேட்ட நபி (ஸல்) அவர்கள் நின்று, "நான் இதை உம்மிடமிருந்து வாங்கிவிட்டேனே?" என்று கேட்டார்கள். அந்தக் கிராமவாசி, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் அதை உங்களுக்கு விற்கவில்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், நான் உம்மிடமிருந்து இதை வாங்கிவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள். அந்தக் கிராமவாசி, "ஒரு சாட்சியைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறத் தொடங்கினார். அப்போது குஜைமா இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் அதை வாங்கியதற்கு நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் குஜைமாவின் பக்கம் திரும்பி, "எதன் அடிப்படையில் நீங்கள் சாட்சி கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களை நம்பிக்கைக்குரியவராகக் கருதியதால் (சாட்சி கூறுகிறேன்)!" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் குஜைமாவின் சாட்சியை இரண்டு நபர்களின் சாட்சிக்குச் சமமானதாக ஆக்கினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வாதியின்) ஒரு சாட்சியையும், (அவரது) ஒரு சத்தியத்தையும் கொண்டு தீர்ப்பளித்தார்கள்.

மேலே குறிப்பிடப்பட்ட ஹதீஸ், அம்ர் இப்னு தீனார் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும், அவரது அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக இதே கருத்தில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஸலமா (அறிவிப்பாளர்) தனது ஹதீஸில் கூறினார்: அம்ர் (இப்னு தீனார்) கூறினார்கள்: (மனிதர்களின்) உரிமைகளில் (இது சம்பந்தப்பட்டது).

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சத்தியம் மற்றும் ஒரு சாட்சியின் அடிப்படையில் தீர்ப்பு வழங்கினார்கள்.

அபூதாவூத் அவர்கள் கூறினார்கள்: அர்-ரபீஃ பின் சுலைமான் அல்-முஅத்தின் அவர்கள் இந்த ஹதீஸில் சில கூடுதல் வார்த்தைகளை எனக்குக் கூறினார்கள்: அஷ்-ஷாஃபிஈ அவர்கள் அப்துல் அஸீஸ் அவர்களிடமிருந்து எனக்குக் கூறினார்கள்: “(இச்செய்தியை) நான் சுஹைல் அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன், அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: ரபீஆ அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள் - மேலும் அவர் என் கருத்தில் நம்பகமானவர் - நான் அவரிடம் இந்த (ஹதீஸை) கூறினேனாம், ஆனால் அது எனக்கு (இப்போது) நினைவில் இல்லை.” அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்: “சுஹைல் அவர்கள் ஒரு நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார்கள், அது அவருடைய அறிவாற்றலில் சிறிதளவு இழப்பை ஏற்படுத்தியது, மேலும் அவர் தனது சில ஹதீஸ்களை மறந்துவிட்டார். அதன்பிறகு சுஹைல் அவர்கள், ரபீஆவின் வழியாக (அதாவது, ரபீஆ தமக்கு நினைவூட்டியதன் மூலம்), தம்மிடமிருந்தும், தம் தந்தையிடமிருந்தும் (இந்த ஹதீஸை) அறிவிப்பார்.”

ரபீஆ அவர்கள், அபூ முஸ்அப் அவர்களின் அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும், (முன்னர் கூறப்பட்ட ஹதீஸின்) அதே கருத்திலும் (ஒரு ஹதீஸை) அறிவித்தார்கள்.
சுலைமான் அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு நான் சுஹைல் அவர்களைச் சந்தித்து, இந்த ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "எனக்கு அது தெரியாது" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம், "ரபீஆ அவர்கள் உங்களிடமிருந்து இதை எனக்கு அறிவித்தார்கள்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "ரபீஆ அவர்கள் என்னிடமிருந்து உங்களுக்கு இதை அறிவித்திருந்தால், என் சார்பாக ரபீஆ அவர்களிடமிருந்தே நீங்கள் அதை அறிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஜுபைப் அல்-அன்பரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ அல்-அன்பர் குலத்தினரிடம் ஒரு படையை அனுப்பினார்கள். அப்படையினர் அத்-தாஇஃபின் புறநகர்ப் பகுதியான ருக்பாவில் அவர்களைப் பிடித்து, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஓட்டி வந்தார்கள்.

நான் (எனது வாகனத்தில்) ஏறி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (முந்திச்) சென்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்க யா நபியல்லாஹ் வரஹ்மதுல்லாஹி வபரகாதுஹு" (அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனுடைய பரக்கத்தும் உண்டாவதாக!) என்று கூறினேன். மேலும், "உங்களுடைய படைப்பிரிவு எங்களிடம் வந்து எங்களைக் கைது செய்தது. ஆனால் நாங்களோ ஏற்கனவே இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, (நாங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டதற்கு அடையாளமாக அல்லது எங்கள் கால்நடைகளை அல்லாஹ்வுக்காக அர்ப்பணித்ததற்கு அடையாளமாக) எங்கள் கால்நடைகளின் காதுகளின் ஓரங்களை வெட்டிவிட்டிருந்தோம்" என்று கூறினேன்.

பனூ அல்-அன்பர் குலத்தினர் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "இந்த நாட்களில் நீங்கள் பிடிக்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டீர்கள் என்பதற்கு உங்களிடம் ஏதேனும் ஆதாரம் (சாட்சி) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "ஆம்" என்று கூறினேன். அவர்கள், "உங்களுடைய சாட்சி யார்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "பனூ அல்-அன்பர் குலத்தைச் சேர்ந்த ஸமுரா என்பவரும், மற்றொருவரும்" என்று கூறி அவரின் பெயரையும் குறிப்பிட்டேன். அந்த (மற்றொரு) மனிதர் சாட்சியம் அளித்தார்; ஆனால் ஸமுரா சாட்சியம் அளிக்க மறுத்துவிட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் உங்களுக்குச் சாட்சியம் அளிக்க மறுத்துவிட்டார், எனவே உங்கள் மற்ற சாட்சியுடன் சேர்ந்து நீங்களும் சத்தியம் செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன். அவ்வாறே அவர்கள் என்னிடம் சத்தியம் வாங்கினார்கள். "நாங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நாளில் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டோம் என்றும், (நாங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டதற்கு அடையாளமாக அல்லது எங்கள் கால்நடைகளை அல்லாஹ்வுக்காக அர்ப்பணித்ததற்கு அடையாளமாக) கால்நடைகளின் காதுகளின் ஓரங்களை வெட்டினோம்" என்றும் நான் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்தேன்.

(இதற்குப் பிறகு) நபி (ஸல்) அவர்கள், "(படையினரே!) சென்று (அவர்களிடமிருந்து கைப்பற்றிய) சொத்துக்களில் பாதியை அவர்களுடன் பங்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள் (அதாவது, கைப்பற்றியதில் பாதியை அவர்களுக்குத் திருப்பிக் கொடுங்கள்); ஆனால் அவர்களுடைய குழந்தைகளைத் தொடாதீர்கள். அல்லாஹ் செயல்கள் வீணாவதை (அல்லது தவறான செயல்களை) வெறுக்காமல் இருந்திருந்தால், நாங்கள் உங்களிடமிருந்து ஒரு கயிற்றைக்கூட (சிறிய பொருளைக்கூட) எடுத்திருக்க மாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

ஜுபைப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: என் தாய் என்னை அழைத்து, "இந்த மனிதர் என் கம்பளத்தை (சிறு விரிப்பை) எடுத்துச் சென்றுவிட்டார்" என்று கூறினார். நான் பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று - அதாவது அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேன்.

அவர்கள் என்னிடம், "அவரைப் பிடித்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்கள். எனவே நான் அவருடைய சட்டையைப் பிடித்து, அவருடன் அங்கே நின்றேன். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் நாங்கள் (இருவரும்) அங்கே நிற்பதைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள், "உமது கைதியுடன் நீர் என்ன செய்ய விரும்புகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

உடனே நான் அவரை என் கையிலிருந்து விடுவித்துவிட்டேன். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து அந்த மனிதரிடம், "இவர் தாயிடமிருந்து நீர் எடுத்த அந்தக் கம்பளத்தை இவரிடம் திருப்பிக் கொடும்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என் கையிலிருந்து சென்றுவிட்டது" என்று கூறினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த மனிதனின் வாளை உருவி என்னிடம் கொடுத்துவிட்டு, அவரிடம், "சென்று இவருக்குச் சில ஸாக்கள் (அளவுகள்) உணவுப் பொருளை அதிகமாகக் கொடும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் எனக்குச் சில ஸாக்கள் பார்லியை அதிகமாகக் கொடுத்தார்.

அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: இரண்டு மனிதர்கள் ஒரு ஒட்டகம் அல்லது ஒரு விலங்கிற்கு உரிமை கோரி, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் இருவரில் எவருக்கும் எந்த ஆதாரமும் இல்லாததால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை அவ்விருவருக்கும் இடையே (சரிசமமாகப்) பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள்.

அல்-ஹசன் இப்னு அலி எங்களுக்கு அறிவித்தார், யஹ்யா இப்னு ஆதம் எங்களுக்கு அறிவித்தார், அப்துர் ரஹீம் இப்னு சுலைமான் எங்களுக்கு அறிவித்தார், (அவர்) ஸயீத் வழியாக (அறிவிக்கப்பட்ட) அதே அறிவிப்பாளர் தொடர் மற்றும் அதே கருத்துடன் (முந்தைய ஹதீஸ்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் (முந்தைய ஹதீஸின்) அறிவிப்பாளர் தொடரின் கருத்துப்படி அறிவிப்பதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்களது காலத்தில் இரண்டு மனிதர்கள் ஓர் ஒட்டகத்திற்கு உரிமை கோரினர். அவ்விருவரில் ஒவ்வொருவரும் (தமக்குச் சாதகமாக) இரண்டு சாட்சிகளைக் கொண்டு வந்தனர். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை அவ்விருவருக்குமிடையே சரிபாதியாகப் பங்கிட்டார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு பொருள் தொடர்பாக இருவர் (தங்களுக்குள்) தர்க்கம் செய்துகொண்டு, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவ்விருவரிடமும் (தங்கள் உரிமையை நிலைநாட்ட) எந்த ஆதாரமும் இருக்கவில்லை. ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் இருவரும் விரும்பினாலும் அல்லது விரும்பாவிட்டாலும், சத்தியம் செய்வதற்காகச் சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுங்கள் (அதன் மூலம் யார் சத்தியம் செய்ய வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானியுங்கள்)."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இருவர் சத்தியம் செய்வதை வெறுத்தாலோ, அல்லது (தங்கள் தரப்பை நிரூபிக்க) அதை விரும்பினாலோ, அதற்காக அவர்கள் இருவரும் சீட்டுக் குலுக்கிப் போடட்டும்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) மஃமர் அவர்கள் கூறியதாக ஸலமா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "(ஒரு வழக்கில்) இருவரும் சத்தியம் செய்ய நிர்பந்திக்கப்படும்போது (யார் சத்தியம் செய்வது என்பதைத் தீர்மானிக்க)..."

மேற்கூறப்பட்ட இந்த ஹதீஸ், இப்னு மின்ஹால் அறிவித்த அதே அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக ஸயீத் பின் அபீ அரூபா அவர்களாலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த அறிவிப்பில் பின்வருமாறு உள்ளது: “ஒரு பிராணி குறித்து அவர்களிடம் எந்த ஆதாரமும் இருக்கவில்லை. எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவருக்கும், (யார் சத்தியம் செய்வது என்பதைத் தீர்மானிக்க) சத்தியத்தின் மீது சீட்டுக் குலுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.”

இப்னு அபீ முலைக்கா கூறினார்கள்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், பிரதிவாதி சத்தியம் செய்ய வேண்டும் என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள் என்று எனக்கு எழுதினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், (ஒரு வழக்கில்) சத்தியம் செய்யுமாறு தாம் கேட்ட ஒரு மனிதரிடம் கூறினார்கள்: "எந்த அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லையோ, அவன் மீது சத்தியமாக, அவருக்கு (அதாவது, வழக்கைச் சுமத்திய வாதிக்கு) உரியது எதுவும் உம்மிடம் இல்லை" என்று சத்தியம் செய்வீராக.

அல்-அஷ்அத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எனக்கும் யூதர் ஒருவருக்கும் இடையே ஒரு நிலம் இருந்தது. அவர் (என் உரிமையை) மறுத்தார். எனவே நான் அவரை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "உன்னிடம் ஆதாரம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர்கள் அந்த யூதரிடம், "சத்தியம் செய்" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியென்றால் இவர் சத்தியம் செய்து, என் செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு போய்விடுவாரே!" என்று கூறினேன். அப்போது அல்லாஹ், "இன்னல்லதீன யஷ்தரூன பிஅஹ்தில்லாஹி வஐமானிஹிம்..." என்று தொடங்கும் வசனத்தின் இறுதிவரை அருளினான்.

அல்-அஷ்அத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

கிந்தாவைச் சேர்ந்த ஒருவரும் ஹத்ரமவ்த்தைச் சேர்ந்த ஒருவரும், யமனில் உள்ள ஒரு நிலம் தொடர்பான தங்களின் தகராறுடன் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அந்த ஹத்ரமி கூறினார்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவருடைய தந்தை எனக்குச் சொந்தமான நிலத்தை அபகரித்துக்கொண்டார். அது (இப்போது) இவரின் உடமையில் உள்ளது."

அவர்கள் கேட்டார்கள்: "உன்னிடம் ஏதேனும் ஆதாரம் உள்ளதா?"

அவர் பதிலளித்தார்: "இல்லை; ஆனால் நான் இவரைச் சத்தியம் செய்யச் சொல்வேன். (அதாவது, 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இவருடைய தந்தை என்னுடைய நிலத்தை அபகரித்தார் என்பதை நான் அறியேன்' என்று இவர் சத்தியம் செய்யட்டும்)."

அந்த கிந்தி (சத்தியம் செய்யத்) தயாரானார். பின்னர் (நபித்தோழர் அல்-அஷ்அத் இப்னு கைஸ் (ரழி) அவர்கள்) ஹதீஸின் மீதமுள்ள பகுதியைக் கூறினார்கள்.

வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:

ஹத்ரமவ்த்தைச் சேர்ந்த ஒருவரும், கிந்தாவைச் சேர்ந்த ஒருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். அந்த ஹத்ரமி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் என் தந்தைக்குச் சொந்தமான நிலத்தை அபகரித்துக்கொண்டார்" என்று கூறினார். அந்த கிந்தி, "அது என்னுடைய நிலம்; என் வசத்தில் உள்ளது; நான் அதில் விவசாயம் செய்கிறேன்; அதில் அவருக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஹத்ரமியிடம், "உன்னிடம் ஆதாரம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியென்றால், (அவர் மீது) சத்தியம் செய்ய வைக்கும் உரிமை உனக்குரியது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் ஒரு தீயவன் (பாவம் செய்பவன்); அவன் எதைப்பற்றியும் சத்தியம் செய்யத் தயங்க மாட்டான்; (அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி) எதையும் பொருட்படுத்த மாட்டான்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரிடமிருந்து உனக்கு அது மட்டுமே (அதாவது, அவர் செய்யும் சத்தியம் மட்டுமே) கிடைக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் யூதர்களிடம், "மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு தவ்ராத்தை இறக்கியருளிய அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு (சத்தியம் செய்து) உங்களிடம் கேட்கிறேன்! விபச்சாரம் செய்தவரைப் பற்றி தவ்ராத்தில் நீங்கள் என்ன காண்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். (இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்) பின்னர், கல்லெறி தண்டனை சம்பந்தமான ஹதீஸின் மீதமுள்ள பகுதியை விவரித்தார்.

அப்துல் அஜீஸ் இப்னு யஹ்யா அபுல் அஸ்பக் எங்களுக்கு அறிவித்தார்; முஹம்மத் (அதாவது இப்னு சலமா) எனக்கு அறிவித்தார்; அவர் முஹம்மத் இப்னு இஸ்ஹாக் வழியாக, அஸ்-ஸுஹ்ரீ வழியாக (முன்னர் குறிப்பிடப்பட்ட) இந்த ஹதீஸையும் அதன் அறிவிப்பாளர் தொடரையும் (பின்வருமாறு அறிவித்தார்). (அஸ்-ஸுஹ்ரீ) கூறினார்: 'கல்வியைத் தேடி அதை மனனம் செய்த முஸைனாவைச் சேர்ந்த ஒருவர் எனக்கு அறிவித்தார்; அவர் சயீத் பின் அல்-முஸய்யப் அவர்களிடம் (இந்த ஹதீஸை) அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்.' பின்னர் (அவர்) ஹதீஸின் மீதமுள்ள பகுதியை அதே கருத்தில் குறிப்பிட்டார்.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் இப்னு ஸூரியாவிடம் கூறினார்கள்: "ஃபிர்அவ்னின் மக்களிடமிருந்து உங்களைக் காப்பாற்றி, உங்களைக் கடலைக் கடக்கச் செய்து, மேகங்களின் நிழலை உங்களுக்குக் கொடுத்து, உங்களுக்கு 'மன்னா'வையும் காடைகளையும் இறக்கிவைத்து, மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு தவ்ராத்தை இறக்கிவைத்த அத்தகைய அல்லாஹ்வைக் கொண்டு நான் உங்களுக்கு நினைவூட்டுகிறேன்; (விபச்சாரத்திற்காக) கல்லெறிந்து கொல்லும் தண்டனையை உங்கள் வேதத்தில் காண்கிறீர்களா?"

அதற்கு அவர் கூறினார்: "மகத்தான ஒரு (சத்தியத்தைக் கொண்டு) எனக்கு நினைவூட்டிவிட்டீர்கள். உங்களிடம் பொய் சொல்வது எனக்குச் சாத்தியமில்லை." பின்னர் அவர் ஹதீஸின் மீதமுள்ள பகுதியை அறிவித்தார்.

அவ்ஃப் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு மனிதர்களுக்கு இடையில் தீர்ப்பளித்தார்கள். (அத்தீர்ப்பில்) தமக்கு எதிராக வழங்கப்பட்டவர் திரும்பிச் சென்றபோது, "ஹஸ்பியல்லாஹு வநிஃமல் வகீல்" (அல்லாஹ் எனக்குப் போதுமானவன்; அவனே சிறந்த பொறுப்பாளன்) என்று கூறினார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் இயலாமையைக் குறித்துப் பழிக்கிறான். மாறாக, நீ (விவேகத்துடனும்) சாமர்த்தியத்துடனும் செயல்படு. ஒரு காரியம் உன்னை மிகைத்துவிடும்போது, 'ஹஸ்பியல்லாஹு வநிஃமல் வகீல்' என்று கூறு."

அஷ்-ஷரீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: வசதி படைத்தவர் (கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில்) தாமதம் செய்வது, அவரது மானத்தையும் (மரியாதையையும்) தண்டனையையும் சட்டபூர்வமாக்குகிறது.

இப்னுல் முபாரக் அவர்கள் கூறினார்கள்: (இங்கு) 'மானத்தை சட்டபூர்வமாக்குதல்' என்பது அவரிடம் கடுமையாகப் பேசுவதாகும்; 'தண்டனையை சட்டபூர்வமாக்குதல்' என்பது அதற்காக அவர் சிறையிலடைக்கப்படுவதாகும்.

ஹிர்மாஸ் இப்னு ஹபீப் அவர்களின் பாட்டனார் (ரழி) அறிவித்தார்கள்: நான் என் கடனாளியை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்தேன். அப்போது அவர்கள் என்னிடம், "அவருடனேயே இருங்கள் (அவரைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள்)" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் என்னிடம், "பனூ தமீம் சகோதரரே, உங்கள் கைதியை என்ன செய்ய விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கூறினார்கள்.

பஹ்ஸ் பின் ஹகீம் (ரழி) அவர்கள், தனது தந்தை வழியாக, அவரது பாட்டனார் (ரழி) அறிவித்ததாகக் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சந்தேகத்தின் பேரில் ஒரு மனிதரைத் தடுத்து வைத்தார்கள் (அதாவது, விசாரணைக்காக அல்லது உண்மை நிலையை அறிய).

பஹ்ஸ் இப்னு ஹகீம் அவர்கள் தனது பாட்டனாரிடமிருந்து அறிவித்தார்கள்:
(இப்னு குதாமா அறிவிப்பில்: "அவரது (பாட்டனாரின்) சகோதரர் அல்லது அவரது (பாட்டனாரின்) பெரியப்பா/சித்தப்பா (நபி (ஸல்) அவர்களிடம் நின்றார்)" என்றுள்ளது.)

அறிவிப்பாளர் முஅம்மல் கூறினார்:
"அவர் (அவரது பாட்டனார்), சொற்பொழிவு ஆற்றிக்கொண்டிருந்த நபி (ஸல்) அவர்களை நோக்கி எழுந்து நின்று, 'என் அண்டை வீட்டார் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டனர்?' என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைவிட்டு இருமுறை முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள். பிறகு அவர் ஏதோ ஒன்றைக் குறிப்பிட்டார். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவருக்காக அவரின் அண்டை வீட்டாரை விட்டுவிடுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

(முஅம்மல், "அவர்கள் சொற்பொழிவு ஆற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள்" என்பதைக் குறிப்பிடவில்லை.)

ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் கைபருக்குச் செல்ல நாடினேன். எனவே நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறி, "நான் கைபருக்குச் செல்ல நாடியுள்ளேன்" என்று கூறினேன். அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: நீ எனது பிரதிநிதியிடம் வரும்போது, அவரிடமிருந்து பதினைந்து வஸக்குகள் (பேரீச்சம்பழங்கள்) எடுத்துக்கொள். அவர் உன்னிடம் ஓர் அடையாளத்தைக் கேட்டால், உனது கையை அவரது காறை எலும்பின் மீது வை.

பாதை விஷயத்தில் நீங்கள் கருத்து வேறுபாடு கொண்டால், அதை (அதாவது பாதையின் அகலத்தை) ஏழு முழமாக ஆக்குங்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் தனது சகோதரரின் சுவரில் ஒரு மரக்கட்டையைப் பதிக்க அனுமதி கேட்டால், அவர் அவரைத் தடுக்க வேண்டாம்."
(இதைக் கேட்ட) அவர்கள் (மக்கள்) தங்கள் தலைகளைத் தாழ்த்திக்கொண்டார்கள். பிறகு அவர் (அபூ ஹுரைரா (ரழி)) கூறினார்கள்: "என்னவாயிற்று? நீங்கள் (இந்த நபிமொழியைக் கேட்பதை) புறக்கணிப்பதை நான் காண்கிறேன். (அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக!) இதை நான் உங்கள் தோள்களுக்கு இடையே எறிவேன் (இதை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு உங்களை வலியுறுத்துவேன்)."

அபூ தாவூத் கூறினார்கள்: இப்னு அபீ கலஃப் அவர்களின் அறிவிப்பு மிகவும் முழுமையானது.

அபூஸிர்மா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் (பிறருக்குத்) தீங்கு இழைக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்குத் தீங்கு இழைப்பான். மேலும், யார் (பிறருக்குக்) கஷ்டத்தை ஏற்படுத்துகிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்குக் கஷ்டத்தை ஏற்படுத்துவான்.”

சமுரா பின் ஜுன்தப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரித் தோழர்களில் ஒருவரின் தோட்டத்தில் சமுரா (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு வரிசை பேரீச்சை மரங்கள் இருந்தன. அந்த மனிதருடன் அவரது குடும்பத்தினரும் (அத்தோட்டத்தில்) வசித்து வந்தனர். சமுரா (ரழி) அவர்கள் தனது பேரீச்சை மரங்களைப் பார்க்க (அடிக்கடி) வருவது வழக்கம்; இது அந்த மனிதருக்குத் தொந்தரவு அளித்தது; மேலும் அவர் அதை மிகவும் சிரமமாக உணர்ந்தார். எனவே, அவர் (அந்த அன்சாரி) அவற்றை தனக்கு விற்றுவிடுமாறு சமுரா (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்; ஆனால் சமுரா (ரழி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். பிறகு, அவர் அதற்குப் பகரமாக (வேறொரு இடத்தில் மரங்களை) மாற்றிக் கொள்ளுமாறு கேட்டார்; ஆனால் சமுரா (ரழி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.

எனவே, அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, இதுபற்றி அவர்களிடம் முறையிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை அவருக்கு (அன்சாரிக்கு) விற்றுவிடுமாறு சமுரா (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்; ஆனால் சமுரா (ரழி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அதற்குப் பகரமாக (வேறொன்றை) மாற்றிக் கொள்ளுமாறு கேட்டார்கள்; ஆனால் சமுரா (ரழி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், “இதை அவருக்கு (அன்பளிப்பாக) கொடுத்து விடுங்கள், அதற்குப் பகரமாக உங்களுக்கு (மறுமையில்) இன்னின்னவை உண்டு” என்று, அவருக்கு ஆர்வமூட்டும் விதமாக சிலவற்றைக் கூறினார்கள்; ஆனால், சமுரா (ரழி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் (பிறருக்குத்) தீங்கு இழைப்பவராக இருக்கிறீர்" என்று கூறினார்கள். அதைத் தொடர்ந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த அன்சாரித் தோழரிடம், “சென்று, அவருடைய பேரீச்சை மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி விடுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர், ஹர்ரா (எரிமலைப் பாறைகள் நிறைந்த சமவெளி)வில் உள்ள நீரோடைகள் மூலம் பாசனம் செய்வது குறித்து அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்களுடன் தர்க்கித்தார். அந்த அன்சாரி, "தண்ணீரைத் திறந்துவிட்டு ஓட விடுங்கள்" என்று கூறினார். ஆனால் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் (அதற்கு) மறுத்துவிட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்களிடம், "ஸுபைரே! (முதலில் உங்கள் நிலத்திற்கு) நீர் பாய்ச்சிவிட்டு, பின்னர் உங்கள் அண்டை வீட்டுக்காரருக்குத் தண்ணீரை ஓட விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அந்த அன்சாரி கோபமடைந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் உங்கள் அத்தை மகன் என்பதனாலா (இவ்வாறு தீர்ப்பளித்தீர்கள்)?" என்று கேட்டார்.

இதைக் கேட்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் நிறம் மாறியது. பின்னர் அவர்கள், "(ஸுபைரே! உங்கள் நிலத்திற்கு) நீர் பாய்ச்சுங்கள்; பின்னர் வரப்புக்குத் தண்ணீர் திரும்பும் வரை அதைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இந்த வசனம் இதைப் பற்றித்தான் இறங்கியது என்று நான் நினைக்கிறேன்:

'ஃபலா வரப்பிக லா யுஃமினூன ஹத்தா யுஹக்கிமூக்க...'

(இதன் பொருள்): 'இல்லை! உமது இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தங்களுக்கிடையே ஏற்படும் சச்சரவுகளில் உம்மை நீதிபதியாக ஆக்கும் வரை அவர்கள் (உண்மையான) நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக ஆகமாட்டார்கள்...' "

தஃலபா பின் அபீமாலிக் (ரழி) அவர்கள், தங்கள் பெரியவர்கள் (பின்வருமாறு) நினைவுக்கூரக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்:

"குறைஷியைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதருக்கு பனூ குறைழா (பகுதி)யில் ஒரு பங்கு இருந்தது. அவர் 'மஹ்ஸூர்' விஷயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றார். (மஹ்ஸூர் என்பது) அவர்கள் நீரைப் பங்கிட்டுக் கொள்ளும் ஒரு ஓடையாகும். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'தண்ணீர் கணுக்கால்கள் வரை (உயரும் வரை, மேல் பகுதியில் உள்ளவர் நீரைத் தடுத்து நிறுத்திப் பயன்படுத்தலாம்). மேல் பகுதியில் உள்ளவர், கீழ்ப்பகுதியில் உள்ளவருக்கு (நீர் செல்வதைத்) தடுத்து நிறுத்தக் கூடாது' என்று அவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பளித்தார்கள்."

அம்ருப்னு ஷுஐப் (ரழி) அவர்கள், தனது தந்தை வாயிலாக தனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்-மஹ்ஸூர் (மதீனாவில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட ஓடை) சம்பந்தமாகத் தீர்ப்பளித்தார்கள்: அதன் நீர் (மேல்மட்டத்தில் உள்ளவர்களால்) கணுக்கால்கள் வரை தடுத்து நிறுத்தப்பட வேண்டும் என்றும், பின்னர் (அவர்கள் பயன்படுத்திய பிறகு) மேல்மட்டத்தில் உள்ளவர்கள் கீழ்மட்டத்தில் உள்ளவர்களுக்கு (நீரைப்) பாய்வதற்கு அனுமதிக்க வேண்டும் என்றும் (தீர்ப்பளித்தார்கள்).

அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இரண்டு மனிதர்கள் ஒரு பேரீச்சை மரத்தின் ஹரீம் (பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதி அல்லது எல்லை) தொடர்பான தங்களின் பிரச்சினையை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தனர். (இந்த ஹதீஸின்) ஒரு அறிவிப்பின்படி, அவர் (நபியவர்கள்) அதனை (அந்த ஹரீமை) அளக்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள்; அதுவும் அளக்கப்பட்டது. அது ஏழு முழங்களாக இருந்தது. மற்றொரு அறிவிப்பின்படி, அது ஐந்து முழங்களாக இருந்தது. அதற்கேற்ப அவர் (நபியவர்கள்) தீர்ப்பளித்தார்கள். அப்துல் அஸீஸ் கூறினார்: அவர் (நபியவர்கள்) அதன் மட்டைகளில் ஒன்றை (அளவுகோலாகப் பயன்படுத்தக் கொண்டுவருமாறு) உத்தரவிட்டார்கள்; பின்னர் அது (அந்த மட்டை) அளக்கப்பட்டது.