முவத்தா மாலிக்

நாஃபி அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் (மதீனாவிற்கு அருகிலுள்ள) அல்-ஜுருஃப் என்ற இடத்தில் இருந்தேன்; (அப்போது) இரண்டு பறவைகள் மீது ஒரு கல்லை எறிந்தேன். அது அவற்றைத் தாக்கியது. அவற்றில் ஒன்று இறந்துவிட்டது; அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அதை எறிந்துவிட்டார்கள். பின்னர் மற்றொன்றை ஒரு வாச்சியால் அறுப்பதற்காகச் சென்றார்கள். அவர்கள் அதை அறுப்பதற்கு முன்பே அது இறந்துவிட்டது. எனவே அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அதையும் எறிந்துவிட்டார்கள்."

அல்-காஸிம் இப்னு முஹம்மது அவர்கள், எறியப்படும் குச்சிகளாலும் களிமண் உருண்டைகளாலும் கொல்லப்பட்ட வேட்டைப் பிராணிகளை உண்பதை வெறுத்தார்கள்.

சயீத் பின் அல்-முஸய்யப் அவர்கள், வேட்டைப் பிராணிகள் (அம்பெய்து) கொல்லப்படுவதைப் போன்று, அம்பெறிதல் மற்றும் அது போன்றவற்றின் மூலம் வீட்டு விலங்குகள் கொல்லப்படுவதை வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

இமாம் மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "வேட்டையாடப் பயன்படும் (கூர்மையற்ற) தடி (மிஃராத்) பாய்ந்து, அது (உடலைத்) துளைத்து உயிர்நாடியைச் சென்றடைந்தால், அதனை உண்பதில் நான் எந்தத் தவறும் காண்பதில்லை.

அல்லாஹ் தபா ரக வதஆலா கூறினான்: '{ஈமான் கொண்டவர்களே! உங்கள் கைகளும் உங்கள் ஈட்டிகளும் அடைகின்ற வேட்டைப் பிராணிகளில் சிலவற்றைக் கொண்டு நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களைச் சோதிப்பான்}' (அல்குர்ஆன் 5:94).

ஆகவே, மனிதன் தன் கையாலோ, தன் ஈட்டியாலோ அல்லது தனது ஆயுதங்களில் ஏதேனும் ஒன்றைக் கொண்டோ அடைந்து, அது (விலங்கின் உடலைத்) துளைத்து, அதன் உயிர்நாடியைச் சென்றடைந்தால் அது (அனுமதிக்கப்பட்ட) வேட்டைப் பிராணியாகும். அல்லாஹ் தஆலா கூறியதைப் போன்றே இது அமையும்."

மாலிக் அவர்கள், அறிஞர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுவதைக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்:
ஒரு மனிதர் ஒரு வேட்டைப் பிராணியை (அம்பால்) தாக்கி, தண்ணீர் அல்லது பயிற்சியளிக்கப்படாத நாய் போன்ற வேறு ஏதேனும் (அதை வீழ்த்த) அவருக்கு உதவி இருந்தால், அந்த வேட்டைக்காரனின் அம்புதான் அதைக் கொன்றது அல்லது அதன் முக்கிய உறுப்பைத் தாக்கியது என்பதிலும், அதன் பிறகு அந்த வேட்டைப் பிராணிக்கு உயிர் இருக்கவில்லை என்பதிலும் எவருக்கும் சந்தேகம் இல்லாத நிலை இருந்தாலன்றி அந்த வேட்டைப் பிராணியை உண்ணக்கூடாது.

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்:
வேட்டைப் பிராணி விழுந்த இடம் உங்களுக்கு மறைந்துவிட்டாலும், அதில் உங்கள் நாயின் அடையாளம் காணப்பட்டாலோ அல்லது உங்கள் அம்பு தைத்திருந்தாலோ, அது இரவு முழுவதும் (அப்படியே) தங்கியிராத வரையில் அதை உண்பதில் குற்றமில்லை. அது இரவு முழுவதும் (அப்படியே) தங்கியிருந்தால், அதை உண்பது வெறுக்கத்தக்கதாகும்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், பயிற்சி அளிக்கப்பட்ட நாயைப் பற்றிக் கூறியதாவது: "அது உனக்காகப் பிடித்து வைத்திருப்பதை, அது (அப்பிராணியைக்) கொன்றிருந்தாலும் கொல்லாவிட்டாலும் நீ உண்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், "அது சாப்பிட்டாலும் சரி, சாப்பிடாவிட்டாலும் சரி" என்று கூறினார்கள்.

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள், பயிற்றுவிக்கப்பட்ட நாய் வேட்டையாடிய பிராணியைப் பற்றி (அவர்களிடம்) கேட்கப்பட்டபோது, "அதிலிருந்து ஒரே ஒரு துண்டு மீதம் இருந்தாலும் கூட சாப்பிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள், அறிஞர்கள் சிலர் வல்லூறு, கழுகு, பருந்து மற்றும் இது போன்றவற்றைக் குறித்துக் கூறுவதைக் கேட்டதாகத் தெரிவித்தார்கள்: "பயிற்சி அளிக்கப்பட்ட வேட்டை நாய்கள் (கட்டளையை) விளங்குவதைப் போன்று இவையும் விளங்கிக் கொண்டால், இவற்றை (வேட்டைக்கு) அனுப்பும்போது அல்லாஹ்வின் பெயர் கூறப்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில், இவை வேட்டையாடிக் கொன்றதை உண்பதில் குற்றமில்லை."

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வல்லூறின் நகங்களிலிருந்தோ அல்லது நாயிடமிருந்தோ வேட்டைப் பிராணியை மீட்டெடுத்த ஒருவர், (அது உயிருடன் இருக்கும்போதே) அதை அறுக்காமல் தாமதித்து, அதனால் அது இறந்துவிட்டால், அதை உண்பது ஆகுமானதல்ல (ஹலால் அல்ல) என்பதே இவிஷயத்தில் நான் கேட்டவற்றில் மிகச் சிறந்த முடிவாகும்."

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவ்வாறே, வல்லூறின் நகங்களிலோ அல்லது நாயிடமோ ஒரு பிராணி அகப்பட்டிருக்கும் நிலையில், அதை அறுக்கத் திறமிருந்தும் அதன் எஜமானன் (அறுக்காமல்) விட்டுவிட்டு, அதனால் அவ்வல்லூறு அல்லது நாய் அதை கொன்றுவிட்டால், அதை உண்பது ஆகுமானதல்ல."

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மேலும், வேட்டைப் பிராணியின் மீது அம்பெய்து, அது உயிருடன் இருக்கும்போதே அதனிடம் சென்றடைந்தும், அதை அறுப்பதில் கவனக்குறைவாக இருந்து, அதனால் அது இறந்துவிட்டால், அதையும் உண்பது ஆகுமானதல்ல."

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எங்களிடம் (மதீனாவில்) ஏகோபித்த முடிவு யாதெனில்: ஒரு முஸ்லிம், மஜூஸி (நெருப்பு வணங்கி) ஒருவருக்குச் சொந்தமான பயிற்சி பெற்ற வேட்டை நாயை (வேட்டைக்கு) அனுப்பினால், அது (பிராணியை) வேட்டையாடினாலோ அல்லது கொன்றாலோ, அந்த வேட்டைப் பிராணியை உண்பது ஹலால் ஆகும்; அதில் குற்றமில்லை. அம்முஸ்லிம் அதை (நேரில்) அறுக்காவிட்டாலும் சரியே!

இதற்கு உதாரணம் என்னவெனில், ஒரு முஸ்லிம் மஜூஸியின் கத்தியைக் கொண்டு அறுப்பதைப் போன்றும், அல்லது அவரது வில் மற்றும் அம்புகளைப் பயன்படுத்தி (பிராணியைக்) கொல்வதைப் போன்றும் இது அமையும். (கருவி மஜூஸியினுடையதாக இருந்தாலும்) அவரால் வேட்டையாடப்பட்டதும், அவரால் அறுக்கப்பட்டதும் ஹலால் ஆகும்; அதை உண்பதில் குற்றமில்லை.

மாறாக, ஒரு மஜூஸி, முஸ்லிமுக்குச் சொந்தமான பயிற்சி பெற்ற வேட்டை நாயை வேட்டைக்கு அனுப்பி, அது (பிராணியைப்) பிடித்தால், அந்த வேட்டைப் பிராணி (முறைப்படி) அறுக்கப்பட்டால் ஒழிய உண்ணப்படக் கூடாது. இது, மஜூஸி ஒருவர் முஸ்லிமின் வில் மற்றும் அம்பை எடுத்து வேட்டையாடி (பிராணியைக்) கொல்வதைப் போன்றும், முஸ்லிமின் கத்தியைக் கொண்டு மஜூஸி அறுப்பதைப் போன்றும் அமையும். ஆகவே, இதில் எதையும் உண்பது ஆகுமானதல்ல."

நாஃபி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ ஹுரைரா அவர்கள், கடலால் (கரைக்கு) ஒதுக்கப்பட்டதை உண்பது குறித்து அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு அதை உண்ணுவதை அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) தடுத்தார்கள்.

(நாஃபி (ரஹ்) தொடர்ந்து கூறினார்கள்:) பிறகு அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) திரும்பி, குர்ஆன் பிரதியை (முஸ்ஹஃப்) கொண்டுவரச் சொல்லி, **'உஹில்ல லக்கும் சைதுல் பஹ்ரி வ தஆமுஹு'** ("கடலில் வேட்டையாடப்பட்டதும், அதன் உணவும் உங்களுக்கு ஹலாலாக்கப்பட்டுள்ளன") (என்ற வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

(மேலும்) நாஃபி (ரஹ்) கூறினார்கள்: அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அபீ ஹுரைரா அவர்களிடம் "அதை உண்பதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை" (என்று தெரிவிப்பதற்காக) என்னை அனுப்பினார்கள்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களின் மவ்லாவான ஸஃத் அல்-ஜாரீ அவர்கள் கூறியதாவது:
"நான் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், ஒன்றையொன்று கொன்ற மீன்கள் அல்லது கடும் குளிரால் இறந்த மீன்கள் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை' எனக் கூறினார்கள்."
பிறகு ஸஃத் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அதன்பின் அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டேன்; அவர்களும் அவ்வாறே கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) மற்றும் ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரலி) ஆகியோர், கடலால் கரைக்கு ஒதுக்கப்பட்டதை (உண்பதில்) எந்தத் தீங்கும் இல்லை என்று கருதினார்கள்.

அபூ ஸலமா பின் அப்துர் ரஹ்மான் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்-ஜாரைச் சேர்ந்த சிலர் மர்வான் பின் அல்-ஹகம் அவர்களிடம் வந்து, கடலில் இருந்து கரை ஒதுங்கியவற்றை (உண்பது) பற்றி அவரிடம் கேட்டார்கள். அவர், “அதில் எந்தக் குற்றமும் இல்லை” என்று கூறினார். மேலும் மர்வான், “நீங்கள் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, இது பற்றிக் கேளுங்கள். பிறகு என்னிடம் வந்து அவர்கள் இருவரும் என்ன கூறுகிறார்கள் என்பதை எனக்குத் தெரிவியுங்கள்” என்று கூறினார். அவர்கள் அவ்விருவரிடமும் சென்று, அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அவர்கள் இருவரும், “அதில் எந்தக் குற்றமும் இல்லை” என்றே கூறினர். அவர்கள் மர்வான் அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, அவரிடம் தெரிவித்தார்கள். மர்வான், “நான் (ஏற்கெனவே) உங்களிடம் கூறினேன்” என்றார்.

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: மஜூஸிகளால் பிடிக்கப்பட்ட மீனை உண்பதில் எந்தக் குற்றமும் இல்லை. ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடல் பற்றிக் கூறும்போது, “அதன் நீர் தூய்மையானது; அதில் இறந்தவை ஹலால் ஆகும்” என்று கூறியுள்ளார்கள்.

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: “அது இறந்த நிலையில் உண்ணப்படுவதால், அதைப் பிடித்தவர் யாராக இருந்தாலும் அதனால் எந்தப் பாதிப்பும் இல்லை.”

அபூ ஸஃலபா அல்-குஷனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“கோரைப் பற்களுடைய விலங்குகளை உண்பது ஹராம்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"கோரைப் பற்களுடைய விலங்குகளை உண்பது ஹராம் ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தங்கள் மனைவி மைமூனா (ரழி) அவர்களின் ஒரு மவ்லாவிற்கு (விடுவிக்கப்பட்ட அடிமைப் பெண்ணிற்கு)க் கொடுக்கப்பட்டிருந்த இறந்த ஆடு ஒன்றைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர்கள், 'இதன் தோலை நீங்கள் பயன்படுத்திக் கொண்டிருக்கக் கூடாதா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது (தானாக) இறந்த பிராணி ஆயிற்றே!' என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இதை உண்பது மட்டுமே ஹராம் (விலக்கப்பட்டது)' என்று கூறினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு தோல் பதனிடப்படும்போது அது தூய்மையாகிவிடும்."

நபியவர்கள் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியாரான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், செத்த பிராணிகளின் தோல்கள் பதனிடப்பட்டால் அவற்றைப் பயன்படுத்திக்கொள்ளுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்.