أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْتُ لأَهَبَ نَفْسِي لَكَ . فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ أَىْ رَسُولَ اللَّهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا . قَالَ " هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَىْءٍ " . فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ مَا وَجَدْتُ شَيْئًا . فَقَالَ " انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ " . فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ لاَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ وَلَكِنْ هَذَا إِزَارِي - قَالَ سَهْلٌ مَا لَهُ رِدَاءٌ - فَلَهَا نِصْفُهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ " . فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَلَمَّا جَاءَ قَالَ " مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " . قَالَ مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا . عَدَّدَهَا . فَقَالَ " هَلْ تَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبٍ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ " .
ஸஹ்ல் பின் ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரே, (உங்களைத் திருமணம் செய்துகொள்வதற்காக) என்னை உங்களுக்கு வழங்குவதற்காக நான் வந்திருக்கிறேன்." அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவளை ஏற இறங்கப் பார்த்துவிட்டு, பின்னர் தங்கள் தலையைக் குனிந்துகொண்டார்கள். தம்மைக் குறித்து அவர்கள் (நபி) எதுவும் கூறாததைக் கண்ட அப்பெண், அமர்ந்துகொண்டார். அவர்களுடைய தோழர்களில் (ரழி) ஒருவர் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் அவளைத் திருமணம் செய்ய விரும்பவில்லை என்றால், அவளை எனக்குத் திருமணம் செய்து வையுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (நபி), "(மஹராகக் கொடுக்க) உன்னிடம் ஏதேனும் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள் (நபி), "ஒரு இரும்பு மோதிரமாவது இருக்கிறதா என்று தேடிப் பார்" என்று கூறினார்கள். அவர் சென்றுவிட்டு, பிறகு திரும்பி வந்து, "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதரே, ஒரு இரும்பு மோதிரம் கூட இல்லை. ஆனால், இது என்னுடைய இஸார் (கீழாடை)" - ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவரிடம் ரிதா (மேலாடை) இருக்கவில்லை" - "இதில் பாதியை அவள் எடுத்துக்கொள்ளலாம்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன்னுடைய இஸாரை வைத்து அவள் என்ன செய்வாள்? அதை நீ அணிந்தால், அவளுக்கு அதில் எதுவும் இருக்காது; அதை அவள் அணிந்தால், உனக்கு அதில் எதுவும் இருக்காது" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் நீண்ட நேரம் அமர்ந்திருந்தார். பின்னர் அவர் எழுந்து சென்றபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர் செல்வதைப் பார்த்து, அவரைத் திரும்ப அழைத்து வருமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் வந்ததும், அவர்கள் (நபி), "குர்ஆனிலிருந்து உனக்கு என்ன (அத்தியாயங்கள்) தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "எனக்கு இன்ன சூரா, இன்ன சூரா தெரியும்" என்று கூறி, அவற்றை பட்டியலிட்டார்கள். அவர்கள் (நபி), "அவற்றை மனப்பாடமாக ஓத முடியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (நபி), "அப்படியானால், உனக்குத் தெரிந்த குர்ஆன் (அத்தியாயங்களின்) அடிப்படையில் அவளை உனக்கு நான் திருமணம் செய்து தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.