ஜாமிஉத் திர்மிதீ

சஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(மக்கா) வெற்றியின் ஆண்டில், மரணத்தின் விளிம்பிற்கே என்னைக் கொண்டு சென்ற ஒரு நோயால் நான் பாதிக்கப்பட்டிருந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். நான் கேட்டேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக என்னிடம் ஏராளமான செல்வம் இருக்கிறது. எனக்கு என் மகளைத் தவிர வேறு வாரிசுகள் யாரும் இல்லை. எனவே எனது செல்வம் முழுவதையும் நான் (தர்மம் செய்ய) உயில் எழுதட்டுமா?' அவர்கள், 'கூடாது' என்றார்கள். நான், 'அப்படியானால், எனது செல்வத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'கூடாது' என்றார்கள். நான், 'அப்படியானால், பாதியா?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'கூடாது' என்றார்கள். நான், 'அப்படியானால், மூன்றில் ஒரு பங்கு?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: **'மூன்றில் ஒரு பங்கு (ஆகலாம்); அந்த மூன்றில் ஒரு பங்கே அதிகம் தான்.** நீர் உமது வாரிசுகளை மக்களிடம் கையேந்தும் ஏழைகளாக விட்டுச் செல்வதை விட, அவர்களைத் தன்னிறைவு பெற்றவர்களாக (வசதியுடன்) விட்டுச் செல்வதே சிறந்ததாகும். நிச்சயமாக நீர் செய்யும் எந்தச் செலவானாலும், அதற்காக உமக்கு நற்கூலி வழங்கப்படும்; உமது மனைவியின் வாயில் நீர் ஊட்டும் ஒரு கவளம் உணவுக்காகக் கூட (நற்கூலி உண்டு).'"

நான் கேட்டேன்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (என் தோழர்கள் மதீனா திரும்பிய பிறகு) நான் எனது ஹிஜ்ரத்திலிருந்து பின்தங்கி விடுவேனோ?" அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனக்குப் பிறகு நீர் பின்தங்க மாட்டீர்; அல்லாஹ்வின் முகத்தை நாடி நீர் செய்யும் நற்செயல்களால் உமது அந்தஸ்தும் உயர்வும் அதிகரிக்கவே செய்யும். ஒருவேளை, உம்மால் பல கூட்டத்தார் பயனடைவதற்காகவும், மற்றும் சிலர் உம்மால் பாதிப்படைவதற்காகவும் நீர் (நீண்ட காலம்) வாழ்வீர்கள்.

**'அல்லாஹும்ம, அம்ழி லிஅஸ்ஹாபி ஹிஜ்ரதஹும் வலா தருத்தஹும் அலா அஃகாபிஹிம்'**
(யா அல்லாஹ்! என் தோழர்களின் ஹிஜ்ரத்தைப் பூரணப்படுத்துவாயாக! அவர்களைத் தம் குதிகால்களின் மீது திருப்பி விடாதே).

ஆனால், சஅத் பின் கவ்லா (ரழி) அவர்களின் நிலை பரிதாபத்திற்குரியது."
அவர் மக்காவில் இறந்ததற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர் மீது இரக்கம் காட்டினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக ஒரு ஆணும், ஒரு பெண்ணும், அறுபது ஆண்டுகளாக அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்து செயல்களைச் செய்கிறார்கள். பின்னர் அவர்களுக்கு மரணம் நெருங்குகிறது. அப்போது அவர்கள் மரண சாசனத்தில் தீங்கு விளைவிப்பதால், அவர்களுக்கு நரகம் கட்டாயமாகிவிடுகிறது."

பிறகு அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், "(மின் பஃதி வஸிய்யதின் யூஸா பிஹா அவ் தைனின் கைர முளார்ரின் வஸிய்யதம் மினல்லாஹ்)" என்பதிலிருந்து, "(தாலிகல் ஃபவ்ஸுல் அளீம்)" என்பது வரை ஓதினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"வஸிய்யத் செய்வதற்குரிய பொருள் ஏதேனும் தம்மிடம் இருக்க, தம்மிடம் எழுதப்பட்ட வஸிய்யத் இல்லாமல் ஒரு முஸ்லிம் இரண்டு இரவுகளைக் கழிப்பது ஆகுமானதல்ல."

தல்ஹா பின் முஸர்ரிஃப் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் இப்னு அபீ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஸிய்யத் ஏதேனும் செய்தார்களா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்று கூறினார்கள்.

நான், '(அப்படியாயின்) வஸிய்யத் எவ்வாறு விதிக்கப்பட்டது? மேலும் மக்களுக்கு (அதைச் செய்யுமாறு) எவ்வாறு கட்டளையிடப்பட்டது?' என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் வேதத்தை (பின்பற்றுமாறு) அவர்கள் வஸிய்யத் செய்தார்கள்' என்று கூறினார்கள்."

அபூ உமாமா அல்-பாஹிலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஹஜ்ஜத்துல் விதா ஆண்டில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது குத்பாவில் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ், உரிமைக்குரிய ஒவ்வொருவருக்கும் அவருக்குரிய உரிமையை வழங்கியுள்ளான். எனவே, (பாகப்பிரிவினைக்குப் பிறகு) வாரிசுதாரர் ஒருவருக்கு (கூடுதலாக) உயில் எழுதுதல் கூடாது. குழந்தை படுக்கைக்குரியவனுக்கே (சட்டப்பூர்வ கணவனுக்கே) உரியது; விபச்சாரம் செய்தவனுக்குக் கல்லடி (இழப்பு) உண்டு. அவர்களின் விசாரணை அல்லாஹ்வின் மீதே உள்ளது. மேலும் எவர் தன் தந்தையல்லாத ஒருவரைத் தன் தந்தை என வாதிடுகிறாரோ, அல்லது தன் எஜமானர்களைத் (மவாலியைத்) தவிர மற்றவர்களுடன் தன்னை இணைத்துக் கொள்கிறாரோ, அவர் மீது மறுமை நாள் வரைத் தொடரும் அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும். எந்தப் பெண்ணும் தன் கணவனின் அனுமதியின்றி அவனது வீட்டிலிருந்து எதையும் செலவு செய்யக் கூடாது."

(அப்போது) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உணவைக் கூடவா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அதுதான் நமது செல்வங்களில் மிகச் சிறந்தது" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "இரவல் வாங்கிய பொருள் திருப்பித் தரப்பட வேண்டும்; பயன்பாட்டிற்காகப் பெறப்பட்டவை (மின்ஹா) திருப்பிக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்; கடன் அடைக்கப்பட வேண்டும்; பொறுப்பேற்றுக் கொண்டவர் (அதற்குப்) பிணையாளியாவார்."

அம்ர் பின் காரிஜா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது பெண் ஒட்டகத்தின் மீது (அமர்ந்து) குத்பா (சொற்பொழிவு) நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது நான் அதன் கழுத்தின் முன்பகுதிக்குக் கீழே இருந்தேன். அது அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்தது; அதன் உமிழ்நீர் என் தோள்களுக்கு இடையில் வழிந்து கொண்டிருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: 'நிச்சயமாக அல்லாஹ், உரிமைக்குரிய ஒவ்வொருவருக்கும் அவரவர் உரிமையை வழங்கியுள்ளான். எனவே, வாரிசுதாரர் ஒருவருக்கு உயில் (எழுதப்பட வேண்டிய அவசியம்) இல்லை. குழந்தை (சட்டப்பூர்வமான) படுக்கைக்குரியது; விபச்சாரக்காரருக்குக் கல்லெறி (தண்டனை)தான். மேலும் யார் தம் தந்தையல்லாதவரைத் தந்தை என்று வாதிடுகிறாரோ, அல்லது (விடுவிக்கப்பட்ட அடிமை) தம் எஜமானர்களைப் புறக்கணித்துவிட்டு வேறு எஜமானர்களுடன் தம்மை இணைத்துக் கொள்கிறாரோ, அவர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும். அல்லாஹ் அவரிடமிருந்து கடமையான வணக்கத்தையோ அல்லது உபரியான வணக்கத்தையோ ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டான்.'"

அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் மரண சாசனத்திற்கு முன் கடனை (நிறைவேற்றும்படி) தீர்ப்பளித்தார்கள்; ஆனால் நீங்களோ கடனுக்கு முன் மரண சாசனத்தை ஓதுகிறீர்கள்."

அபு ஹபீபா அத்-தாயீ கூறினார்:

என் சகோதரர் தன் செல்வத்தில் ஒரு பகுதியை (தர்மம் செய்யுமாறு) என்னிடம் வஸிய்யத் செய்தார். எனவே நான் அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்துக் கூறினேன்: "என் சகோதரர் தன் செல்வத்தில் ஒரு பகுதியை என்னிடம் வஸிய்யத் செய்துள்ளார். அதை நான் எதில் சேர்ப்பது (சிறந்தது) என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்? ஏழைகளுக்கா, தேவையுடையோருக்கா அல்லது அல்லாஹ்வின் பாதையில் உள்ள முஜாஹித்களுக்கா?" அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் (உங்கள் இடத்தில்) இருந்தால் முஜாஹித்களுக்கு (வேறெவரையும்) நிகராகக் கருத மாட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்: 'மரணத் தறுவாயில் (ஓர் அடிமையை) விடுதலை செய்பவரின் உதாரணம், வயிறு நிரம்பிய பின் அன்பளிப்புச் செய்பவரின் உதாரணத்தைப் போன்றதாகும்.'"

உர்வா அறிவித்தார்கள்:
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தனக்கு அறிவித்தார்கள்: பரீரா (ரழி) அவர்கள் தனது விடுதலைப் பத்திரத்திற்காக உதவி கோரி ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். மேலும், அவர்கள் தனது விடுதலைப் பத்திரத்திற்காக அதுவரை எந்தத் தொகையையும் செலுத்தியிருக்கவில்லை. எனவே ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அவரிடம் கூறினார்கள்: 'உமது எஜமானர்களிடம் திரும்பிச் செல்லுங்கள், உமது விடுதலைப் பத்திரத்திற்காக நான் பணம் செலுத்துவதற்கும், உமது வலாஃ எனக்குரியதாக இருக்கும் என்பதற்கும் அவர்கள் சம்மதித்தால், நான் அவ்வாறே செய்வேன்.' எனவே பரீரா (ரழி) அவர்கள் அதைத் தனது எஜமானர்களிடம் கூறினார்கள், ஆனால் அவர்கள் மறுத்துவிட்டனர். அவர்கள், "வலாஃ எங்களுக்கே உரியதாக இருக்கும் நிலையில், அவர் உன்னை (விடுதலை செய்வதற்கான) நன்மையை நாடினால், அவர் அதைச் செய்யட்டும்" என்று கூறினார்கள். எனவே ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "அவரை விலைக்கு வாங்கி, பிறகு விடுதலை செய்யுங்கள், ஏனெனில், வலாஃ என்பது விடுதலை செய்பவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் இல்லாத நிபந்தனைகளை விதிக்கும் மக்களின் நிலை என்ன? அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் இல்லாத ஒரு நிபந்தனையை எவரேனும் விதித்தால், அது அவருக்காக செல்லுபடியாகாது; அவர் நூறு முறை நிபந்தனை விதித்தாலும் சரியே" என்று கூறினார்கள்.