ஸஹீஹுல் புகாரி

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "தொழுகையை அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுவது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "பெற்றோருக்கு நன்மை செய்வது" என்று கூறினார்கள்.

நான், "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வது" என்று கூறினார்கள்.

(மேலும் அப்துல்லாஹ் ரலி அவர்கள்), "இவற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள். நான் இன்னும் கேட்டிருந்தால், அவர்கள் எனக்கு இன்னும் அதிகமாகக் கூறியிருப்பார்கள்" என்று சொன்னார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் நல்ல முறையில் உறவாடுவதற்கு (அதாவது, நல்ல முறையில் பழகி வாழ்வதற்கும், நடந்துகொள்வதற்கும்) மிகவும் தகுதியானவர் யார்?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “உமது தாய்” என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், “பிறகு யார்?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “உமது தாய்” என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், “பிறகு யார்?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “உமது தாய்” என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், “பிறகு யார்?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “பிறகு உமது தந்தை” என்று கூறினார்கள்.

`அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர்` (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நான் ஜிஹாத் செய்யலாமா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு பெற்றோர்கள் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "ஆம்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியாயின், அவ்விருவரிட(த்திற்குப் பணிவிடை செய்வத)லிலேயே நீர் ஜிஹாத் செய்வீராக" என்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதன் தன் பெற்றோரைச் சபிப்பது (அதாவது, அவர்கள் சபிக்கப்படக் காரணமாக அமைவது) பெரும் பாவங்களில் மிகப் பெரியதாகும்."

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு மனிதன் தன் பெற்றோரை எவ்வாறு சபிப்பான்?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதன் இன்னொரு மனிதனின் தந்தையைத் திட்டுவான்; உடனே அவன் (பதிலுக்கு) இவனுடைய தந்தையைத் திட்டுவான்; மேலும் இவனுடைய தாயையும் திட்டுவான்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று நபர்கள் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது மழை பிடித்தது. அவர்கள் மலையிலுள்ள ஒரு குகையில் ஒதுங்கினர். மலையிலிருந்து ஒரு பாறை உருண்டு வந்து அவர்களது குகை வாசலை மூடிக்கொண்டது. அப்போது அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர், 'நீங்கள் அல்லாஹ்விற்காகச் செய்த நற்செயல்களை நினைத்துப்பாருங்கள். அவற்றைக் கூறி அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள். அவன் (இக்கஷ்டத்தை) உங்களை விட்டு நீக்கக்கூடும்' என்று பேசிக்கொண்டனர்.

அவர்களில் ஒருவர் கூறினார்: 'இறைவா! எனக்கு வயது முதிர்ந்த பெற்றோர் இருந்தனர். எனக்குச் சிறிய குழந்தைகளும் இருந்தனர். அவர்களுக்காக நான் (கால்நடைகளை) மேய்த்து வருவேன். நான் (மேய்ச்சலிலிருந்து) திரும்பினால் பால் கறப்பேன்; என் குழந்தைகளுக்கு முன்பாக என் பெற்றோருக்கே (பாலை) புகட்டுவேன். ஒரு நாள் மேய்ச்சல் என்னைத் வெகுதூரம் கொண்டு சென்றுவிட்டது. மாலை நேரம் வரை நான் திரும்பவில்லை. (நான் வந்தபோது) அவர்கள் இருவரும் உறங்கிவிட்டிருந்தனர். நான் எப்போதும் போல் பால் கறந்து, பாத்திரத்துடன் அவர்கள் தலைமாட்டில் நின்றேன். அவர்களைத் தூக்கத்திலிருந்து எழுப்பவும் எனக்கு மனமில்லை; அவர்களுக்கு முன் குழந்தைகளுக்குக் கொடுக்கவும் மனமில்லை. என் காலடியில் குழந்தைகள் (பசியால்) அழுதுகொண்டிருந்தனர். விடியும் வரை இதே நிலை நீடித்தது. (இறைவா!) இதை நான் உனது திருப்பொருத்தத்தை நாடிச் செய்திருப்பதாக நீ அறிந்தால், வானம் தெரியும் அளவிற்கு எங்களுக்கு ஒரு இடைவெளியை ஏற்படுத்துவாயாக!' (என்று வேண்டினார்). அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வானம் தெரியும் அளவிற்கு ஒரு இடைவெளியை ஏற்படுத்தினான்.

இரண்டாமவர் கூறினார்: 'இறைவா! என் தந்தையின் சகோதரர் மகள் (என் மாமன் மகள்) ஒருத்தி இருந்தாள். ஆண்கள் பெண்களை நேசிப்பதிலேயே மிகக் கடுமையான நேசத்தை அவள் மீது நான் கொண்டேன். நான் அவளை அடைய விரும்பினேன். ஆனால் நான் நூறு தீனார்கள் கொண்டுவரும் வரை அவள் மறுத்துவிட்டாள். நான் (கடுமையாக) உழைத்து நூறு தீனார்களைச் சேகரித்து அவளிடம் கொண்டு சென்றேன். அவள் கால்களுக்கு இடையே நான் (உறவாட) அமர்ந்தபோது, 'அல்லாஹ்வின் அடியாரே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்! உரிமையின்றி முத்திரையை உடைக்காதே' என்று அவள் கூறினாள். உடனே நான் அவளை விட்டு விலகினேன். (இறைவா!) இதை நான் உனது திருப்பொருத்தத்தை நாடிச் செய்திருப்பதாக நீ அறிந்தால், இதிலிருந்து எங்களுக்கு விடுதலையளிப்பாயாக!' (என்று வேண்டினார்). அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (பாறையை இன்னும் சற்று) விலக்கினான்.

மற்றவர் கூறினார்: 'இறைவா! நான் ஒரு பணியாளரை ஒரு 'ஃபரக்' (அளவை) நெல்லுக்குக் கூலியாக அமர்த்தினேன். அவர் வேலையை முடித்துத் தன் கூலியைக் கேட்டார். நான் அவருக்குரியதை அவரிடம் கொடுத்தபோது, அவர் (அற்பமெனக் கருதி) அதை விட்டுவிட்டு, வெறுத்துச் சென்றுவிட்டார். நான் அப்பயிரைத் தொடர்ந்து பயிரிட்டு (விளைச்சலைப் பெருக்கி), அதிலிருந்து மாடுகளையும் அதற்கென ஒரு இடையனையும் வாங்கினேன். பின்னர் அவர் என்னிடம் வந்து, 'அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்! எனக்கு அநீதி இழைக்காதே! என் கூலியைத் தந்துவிடு' என்றார். நான், 'அந்த மாடுகளையும் அதன் இடையனையும் எடுத்துக்கொள்' என்றேன். அவர், 'அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்! என்னைக் கேலி செய்யாதே' என்றார். நான், 'உன்னை நான் கேலி செய்யவில்லை; அந்த மாடுகளையும் இடையனையும் எடுத்துக்கொள்' என்றேன். அவர் அதை ஓட்டிச் சென்றார். (இறைவா!) இதை நான் உனது திருப்பொருத்தத்தை நாடிச் செய்திருப்பதாக நீ அறிந்தால், எஞ்சியிருக்கும் பகுதியையும் விலக்குவாயாக!' (என்று வேண்டினார்). அல்லாஹ் அவர்களை (முழுமையாக) விடுவித்தான்."

அல்-முகீரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு, உங்கள் தாய்மார்களுக்கு மாறு செய்வதையும், (கொடுக்க வேண்டியதைத்) தடுத்துக் கொள்வதையும், (தகுதியில்லாததைக்) கேட்பதையும், பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் புதைப்பதையும் தடை செய்துள்ளான். மேலும் அவன் உங்களுக்கு, 'சொன்னார், சொன்னார்கள்' என்று (வீணாகப்) பேசுவதையும், அதிகமாகக் கேள்வி கேட்பதையும், செல்வத்தை வீணாக்குவதையும் வெறுத்துள்ளான்."

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பெரும் பாவங்களிலேயே மிகப் பெரிய பாவத்தை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று கூறினோம். அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணைகற்பிப்பது; பெற்றோர்க்கு மாறு செய்வது" என்று கூறினார்கள். சாய்ந்து கொண்டிருந்த அவர்கள் (எழுந்து) அமர்ந்து, "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! பொய் உரைப்பதும், பொய் சாட்சியம் கூறுவதும் (பெரும் பாவங்களாகும்). அறிந்து கொள்ளுங்கள்! பொய் உரைப்பதும், பொய் சாட்சியம் கூறுவதும் (பெரும் பாவங்களாகும்)" என்று கூறினார்கள். 'அவர்கள் மௌனமாக மாட்டார்களா?' என்று நான் (எனக்குள்) கூறும் அளவிற்கு, அவர்கள் அதைத் தொடர்ந்து கூறிக்கொண்டே இருந்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) பெரும்பாவங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள்; அல்லது அவர்களிடம் பெரும்பாவங்களைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது. அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணை கற்பிப்பது, ஓர் உயிரைக் கொல்வது மற்றும் பெற்றோருக்கு மாறுசெய்வது" என்று கூறினார்கள். பிறகு, "பெரும்பாவங்களிலேயே மிகப் பெரியதை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறினார்:) "பொய்ப் பேச்சு" - அல்லது - "பொய்ச் சாட்சி" என்று (நபி ஸல்) கூறினார்கள். ஷுஅபா அவர்கள், "அநேகமாக அவர்கள் 'பொய்ச் சாட்சி' என்றே கூறினார்கள் என்பதே எனது மிகைத்த எண்ணம்" என்று கூறினார்கள்.

அஸ்மா பின்த் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் என் தாய் (உறவை அல்லது உதவியை) நாடியவராக என்னிடம் வந்தார். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நான் அவருடன் உறவைப் பேணிக்கொள்ளலாமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உயைனா அவர்கள் கூறினார்கள்: "பின்னர் அல்லாஹ் (இது குறித்து) அருளினான்: **'லா யன்ஹாகுமுல்லாஹு அனில்லதீன லம் யுகாதிலூகும் ஃபித்தீன்'** (மார்க்கத்தின் காரணமாக உங்களுடன் போரிடாதவர்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ் உங்களைத் தடுக்கவில்லை...)"

அஸ்மா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
குறைஷிகள் நபி (ஸல்) அவர்களுடனும் (அஸ்மாவின் தந்தை) அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுடனும் உடன்படிக்கை செய்திருந்த காலத்தில், இணைவைப்பவராக இருந்த என் தாயார் (மதீனாவிற்கு) வந்தார். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விளக்கம் கேட்பதற்காக, "என் தாயார் (என் உதவியை) எதிர்பார்த்து வந்துள்ளார்; நான் அவருடன் உறவைப் பேணிக்கொள்ளட்டுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், உன் தாயுடன் உறவைப் பேணிக்கொள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ சுஃப்யான் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஹிரக்ள் அவரிடம் ஆளனுப்பினார். அப்போது அவர் (அபூ சுஃப்யான்), "அவர் -அதாவது நபி (ஸல்) அவர்கள்- எங்களைத் தொழுகையை (முறையாக) நிறைவேற்றுமாறும், தர்மம் செய்யுமாறும், கற்பொழுக்கத்துடன் இருக்குமாறும், உறவினர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணுமாறும் கட்டளையிடுகிறார்கள்" என்று கூறினார்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் (ரழி) அவர்கள், 'ஸியரா' (ஒரு வகை பட்டு ஆடை) ஒன்று விற்கப்படுவதைக் கண்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதைத் தாங்கள் விலைக்கு வாங்கி, வெள்ளிக்கிழமைகளிலும், தங்களிடம் தூதுக் குழுவினர் வரும்போதும் அணிந்து கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "மறுமையில் எவருக்கு (நற்பேறு) இல்லையோ அவரே இதை அணிவார்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அது போன்ற சில ஆடைகள் (அன்பளிப்பாக) வந்தன. அவற்றில் ஒன்றை அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களுக்குக் கொடுத்தனுப்பினார்கள். அதற்கு உமர் (ரழி), "இதைக் குறித்து தாங்கள் கூறியதைக் கூறிய நிலையில், நான் எவ்வாறு இதை அணிவேன்?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் இதை நீங்கள் அணிவதற்காக உங்களுக்குத் தரவில்லை; மாறாக, இதை நீங்கள் விற்பதற்கோ அல்லது வேறொருவர் அணிவதற்காகக் கொடுப்பதற்கோதான் கொடுத்தேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, உமர் (ரழி) அவர்கள், மக்கா வாசிகளில் ஒருவராக இருந்த - இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன் நிலையிலிருந்த - தன் சகோதரர் ஒருவருக்கு அதை அனுப்பி வைத்தார்கள்.

அபூ அய்யூப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே! என்னை சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யும் ஒரு செயலை எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறப்பட்டது.

அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை சொர்க்கத்தில் நுழைய வைக்கும் ஒரு செயலைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார். மக்கள், "அவருக்கு என்ன ஆயிற்று? அவருக்கு என்ன ஆயிற்று?" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு ஒரு தேவை இருக்கிறது (அவர் ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைக் கேட்கிறார்)" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்) கூறினார்கள்: "நீங்கள் அல்லாஹ்வை வணங்க வேண்டும், அவனுடன் எவரையும் இணையாக்கக் கூடாது; தொழுகையை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; ஜகாத் கொடுக்க வேண்டும்; மேலும் உறவினர்களுடன் நல்லுறவைப் பேண வேண்டும்." (பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தை நோக்கி) "அதை விடுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறினார்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தில் சவாரி செய்து கொண்டிருந்தார்கள் போல் தெரிகிறது.")

ஜுபைர் பின் முத்யிம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள், "துண்டிப்பவர் (அதாவது, உறவுகளைத் துண்டிப்பவர்) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்" என்று கூறுவதைக் கேட்டார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: “எவருக்குத் தமது வாழ்வாதாரம் அதிகரிக்கப்படுவதும், தமது வாழ்நாள் நீட்டிக்கப்படுவதும் மகிழ்ச்சி அளிக்குமோ, அவர் தமது உறவினர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணிக்கொள்ளட்டும்.”

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தனது வாழ்வாதாரம் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும் என்றும், தனது வாழ்நாள் நீட்டிக்கப்பட வேண்டும் (அல்லது அவரது நற்செயல்களின் விளைவு நீண்ட காலம் நிலைத்திருக்க வேண்டும்) என்றும் எவர் விரும்புகிறாரோ, அவர் தனது உறவைப் பேணட்டும்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் படைப்புகளைப் படைத்தான். அவன் தனது படைப்பை முடித்தபோது, 'ரஹிம்' (இரத்த உறவு) கூறியது: 'இது, (உறவுகளைத்) துண்டிப்பதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புக் கோருபவர் நிற்குமிடமாகும்.' அதற்கு இறைவன், 'ஆம்! உன்னுடன் நல்லுறவைப் பேணுபவருடன் நானும் நல்லுறவைப் பேணுவேன் என்பதிலும், உன்னைத் துண்டிப்பவனை நானும் துண்டித்துவிடுவேன் என்பதிலும் நீ திருப்தியடையவில்லையா?' என்று கேட்டான். அதற்கு அது, 'ஆம், என் இறைவா!' என்று கூறியது. இறைவன், 'அப்படியானால், அது உனக்குரியது' என்றான்." பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் விரும்பினால் (இவ்வசனத்தை) ஓதிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்:

"{ஃபஹல் அஸைதும் இன் தவல்லைதும் அன் துஃப்ஸிதூ ஃபில் அர்ளி வதுகத்திஊ அர்ஹாமக்கும்}"

"(இதன் கருத்து: 'நீங்கள் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டால், பூமியில் குழப்பம் விளைவித்து, உங்கள் இரத்த உறவுகளைத் துண்டித்து விடுவீர்களா? (அவ்வாறு செய்யாதீர்கள்)')" (47:22).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக ‘ரஹிம்’ (இரத்த பந்தம்) என்பது ‘அர்-ரஹ்மான்’ (அருளாளன்) இடமிருந்து வந்த ஒரு பிணைப்பாகும் (மற்றும் அர்-ரஹ்மானின் பெயரிலிருந்து பெறப்பட்டது). ஆகவே அல்லாஹ் கூறினான்: ‘யார் உன்னுடன் உறவைப் பேணுகிறாரோ, அவருடன் நானும் உறவைப் பேணுவேன்; யார் உன்னுடன் உறவைத் துண்டிக்கிறாரோ, அவருடன் நானும் உறவைத் துண்டிப்பேன்.’”

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி) அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இரத்த உறவு (ரஹிம்) என்பது (இறைவனுடனான) ஒரு பிணைப்பாகும். எனவே, யார் அதைச் சேர்த்துக்கொள்கிறாரோ, அவரை நான் சேர்த்துக்கொள்வேன். யார் அதைத் துண்டித்து விடுகிறாரோ, அவரை நான் துண்டித்து விடுவேன்.”

அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் இரகசியமாக அல்லாமல் வெளிப்படையாக, "நிச்சயமாக அபூ (தாலிபின்) குடும்பத்தினர் என்னுடைய பாதுகாவலர்கள் அல்லர். நிச்சயமாக என்னுடைய பாதுகாவலன் அல்லாஹ்வும், சாலிஹான முஃமின்களுமே ஆவர்" என்று கூறக் கேட்டேன்.

(அறிவிப்பாளர் அம்ர் அவர்கள், "முஹம்மது பின் ஜஃபர் அவர்களின் புத்தகத்தில் (அபூ தாலிப் என்ற பெயருள்ள இடத்தில்) ஒரு வெற்றிடம் இருந்தது" என்று கூறினார்கள்).

மேலும் (நபி (ஸல்) அவர்கள்), "ஆனால் அவர்களுக்கு (என்னுடன்) இரத்த உறவு (ரஹ்ம்) உண்டு; அதை நான் (அதற்குரிய) ஈரம் கொண்டு நனைப்பேன்" (அதாவது அந்த உறவைப் பேணி நடப்பேன்) என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் `அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உறவைப் பேணுபவர் (அல்-வாஸில்) என்பவர் (தமக்குச் செய்யப்பட்ட நன்மைக்கு) ஈடாக (மட்டும்) நன்மை செய்பவர் அல்ல. மாறாக, உறவைப் பேணுபவர் யார் என்றால், தம்முடனான உறவு (மற்றவர்களால்) துண்டிக்கப்பட்டால், அதை இணைப்பவரே ஆவார்."

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே! அறியாமைக் காலத்தில் (இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன்பு) நான் செய்துவந்த, உறவினர்களுடன் நல்லுறவைப் பேணுதல், அடிமைகளை விடுதலை செய்தல், மற்றும் தர்மம் செய்தல் போன்ற, என் நற்செயல்களைப் பற்றி தாங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்? அதற்காக எனக்கு நன்மை கிடைக்குமா?"

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "நீங்கள் செய்த முந்தைய நற்செயல்களின் (நன்மைகளுடன்) இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டீர்கள்."

உம்மு காலித் பின்த் காலித் பின் ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் என் தந்தையுடன் இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். என் மீது மஞ்சள் நிறச் சட்டை ஒன்று இருந்தது. இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் **‘ஸனஹ்! ஸனஹ்!’** என்று கூறினார்கள்.” (அறிவிப்பாளர் அப்துல்லாஹ் (ரழி) கூறினார்: அது அபிசீனிய மொழியில் ‘அழகு (ஹஸனா)!’ என்பதாகும்).

(உம்மு காலித் (ரழி) கூறினார்:) “பிறகு நான் நபித்துவ முத்திரையுடன் விளையாடச் சென்றேன். என் தந்தை என்னை அதட்டினார்கள். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘அவளை விட்டுவிடுங்கள்’ என்று கூறினார்கள். பிறகு இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **‘அப்லீ வ அக்லிகீ! தும்ம அப்லீ வ அக்லிகீ! தும்ம அப்லீ வ அக்லிகீ!’** (இதை நைந்துபோகச் செய்வாயாக! பழையதாக ஆக்குவாயாக! - அதாவது, (நீண்ட காலம் வாழ்ந்து) பல ஆடைகளை நைந்துபோகச் செய்து பழையதாக்குவாயாக!) என்று கூறினார்கள்.”

அறிவிப்பாளர் அப்துல்லாஹ் (ரழி) கூறினார்: “அவர் (உம்மு காலித்) நீண்ட காலம் வாழ்ந்தார்; எந்த அளவிற்கென்றால், (அறிவிப்பாளர்) அவரது நீண்ட ஆயுளைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்.”

இப்னு அபி நஃம் அவர்கள் அறிவித்ததாவது:

ஒரு மனிதர் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் கொசுக்களின் இரத்தத்தைப் பற்றிக் கேட்டபோது நான் (அங்கு) சாட்சியாக இருந்தேன். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர்?" என்று கேட்டார்கள். அந்த மனிதர், "ஈராக்கிலிருந்து" என்று பதிலளித்தார். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அதைப் பாருங்கள்! இவர் என்னிடம் கொசுக்களின் இரத்தத்தைப் பற்றிக் கேட்கிறார், அவர்களோ (ஈராக்கியர்கள்) நபி (ஸல்) அவர்களின் பேரனைக் கொன்றுவிட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவர்கள் (ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைன்) இவ்வுலகில் என்னுடைய இரு நறுமண மலர்கள் ஆவார்கள்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்."

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு பெண்மணி தனது இரு மகள்களுடன் என்னிடம் வந்து (தர்மம்) கேட்டார். என்னிடம் ஒரு பேரீச்சம்பழத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இருக்கவில்லை. அதை நான் அவருக்குக் கொடுத்தேன். அவர் அதைத் தன் இரு மகள்களுக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுத்தார். பிறகு அவர் எழுந்து சென்றுவிட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் உள்ளே வந்தார்கள். நான் அவர்களிடம் (நடந்ததைச்) சொன்னேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் இந்தப் பெண் பிள்ளைகளுக்குப் பொறுப்பேற்று, அவர்களை நல்ல முறையில் நடத்துகிறாரோ, அப்பிள்ளைகள் அவருக்கு (நரக) நெருப்பிலிருந்து (காக்கும்) திரையாக இருப்பார்கள்."

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், அபூ அல்-ஆஸ் அவர்களின் மகளான உமாமாவைத் தமது தோளில் சுமந்தவாறு எங்களிடம் வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் தொழுதார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்தபோது அவளைக் கீழே வைத்தார்கள்; அவர்கள் (ருகூஃவிலிருந்து) எழுந்தபோது அவளைத் தூக்கிக்கொண்டார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்-அக்ரஃ பின் ஹாபிஸ் அத்-தமீமீ (அப்போது) அங்கே அமர்ந்திருக்க, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்-ஹஸன் பின் அலீ (ரழி) அவர்களை முத்தமிட்டார்கள். அல்-அக்ரஃ, “எனக்குப் பத்து பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்; அவர்களில் எவரையும் நான் ஒருபோதும் முத்தமிட்டதில்லை” என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, “யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவர் மீது கருணை காட்டப்படமாட்டாது” என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நீங்கள் சிறுவர்களை முத்தமிடுகிறீர்களா? நாங்கள் அவர்களை முத்தமிடுவதில்லை" என்று கூறினார்.
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் உங்கள் உள்ளத்திலிருந்து இரக்கத்தை நீக்கிவிட்டிருக்க, நான் என்ன செய்ய முடியும்?"

உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் போர்க்கைதிகள் சிலர் கொண்டு வரப்பட்டனர். அக்கைதிகளில் ஒரு பெண் (தன் குழந்தைக்குப்) பாலூட்டுவதற்காகத் தன் மார்பகத்தைப் பிழிந்து கொண்டிருந்தார். அக்கைதிகளிடையே ஒரு குழந்தையைக் கண்டதும், அதை எடுத்துத் தன் வயிற்றோடு அணைத்து, அதற்குப் பாலூட்டினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம், "இப்பெண் தன் குழந்தையைத் தீயில் எறிவாளா என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

நாங்கள், "இல்லை! அதை எறியாமல் இருக்க அவளால் முடியும் போது (அவள் எறியமாட்டாள்)" என்று கூறினோம்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இப்பெண் தன் குழந்தையின் மீது காட்டும் கருணையை விட, அல்லாஹ் தன் அடியார்கள் மீது அதிக கருணை கொண்டவன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: அல்லாஹ் கருணையை நூறு பாகங்களாகப் பங்கிட்டான். அவன் தொண்ணூற்றொன்பது பாகங்களைத் தன்னிடம் வைத்துக்கொண்டு, ஒரு பாகத்தை பூமிக்கு இறக்கினான். அந்த ஒரே ஒரு பாகத்தின் காரணத்தினால் அவனுடைய படைப்புகள் (மனிதர்கள், ஜின்கள் மற்றும் விலங்குகள் உட்பட) தங்களுக்குள் கருணை காட்டிக் கொள்கின்றன. எந்த அளவிற்கென்றால், ஒரு பெண் குதிரை கூட, தன் குட்டியை மிதித்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக, தன் குளம்புகளை அதனிடமிருந்து உயர்த்திக் கொள்கிறது.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பாவங்களில் மிகப்பெரியது எது?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "உன்னைப் படைத்தவன் அல்லாஹ்வாக இருக்க, அவனுக்கு நீ இணையை ஏற்படுத்துவதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
(நான்) "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "உன்னுடன் உண்பான் என்று அஞ்சி, உன் பிள்ளையை நீ கொல்வதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
(நான்) "பிறகு எது?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், "உன் அண்டை வீ்ட்டானின் மனைவியுடன் நீ விபச்சாரம் செய்வதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றை உண்மைப்படுத்தும் விதமாக அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
"وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَٰهًا آخَرَ"
(இதன் பொருள்: "மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்தத் தெய்வத்தையும் அழைக்கமாட்டார்கள்.")

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ஆண் குழந்தையைத் தஹ்னீக் செய்வதற்காக (பேரீச்சம்பழத்தை மென்று குழந்தையின் வாயில் இடுவதற்காக) தங்கள் மடியில் வைத்தார்கள். அக்குழந்தை அவர்கள் மீது சிறுநீர் கழித்துவிட்டது. எனவே அவர்கள் தண்ணீரைக் கேட்டு, அதை (சிறுநீர் பட்ட இடத்தின்) மீது ஊற்றினார்கள்.

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைப் பிடித்துத் தமது ஒரு தொடையில் அமரவைப்பார்கள்; ஹஸனைத் தமது மற்றொரு தொடையில் அமரவைப்பார்கள். பிறகு எங்கள் இருவரையும் சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டு, "அல்லாஹும்ம ர்ஹம்ஹுமா ஃபஇன்னீ அர்ஹமுஹுமா" (யா அல்லாஹ்! இவ்விருவர் (உஸாமா மற்றும் ஹஸன்) மீதும் நீ கருணை காட்டுவாயாக! ஏனெனில், நான் இவ்விருவர் மீதும் கருணை காட்டுகிறேன்) என்று கூறுவார்கள்.

(இதே ஹதீஸை) அலி (என்ற அறிவிப்பாளர்) வழியாக யஹ்யா, சுலைமான் ஆகியோர் அபூ உஸ்மான் வழியாக அறிவிக்கிறார்கள். (இந்த அறிவிப்பு குறித்து) அல்-தைமி கூறினார்: (இந்த ஹதீஸ் தொடர்பாக) என் மனதில் ஏதோ ஒன்று தோன்றியது. நான் (எனக்கு நானே) கூறினேன்: நான் இதை இப்படி இப்படி அறிவித்தேன், ஆனால் இதை நான் அபூ உஸ்மானிடமிருந்து (நேரடியாக) கேட்கவில்லை. பிறகு நான் தேடிப் பார்த்தபோது, நான் கேட்டவற்றில் இது என்னிடம் எழுதப்பட்டிருப்பதைக் கண்டேன்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
கதீஜா (ரழி) அவர்களைப் பற்றி நான் பொறாமைப்பட்டது போல் வேறு எந்தப் பெண்ணைப் பற்றியும் நான் பொறாமைப்பட்டதில்லை, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னை மணமுடிப்பற்கு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அவர்கள் இறந்துவிட்டிருந்த போதிலும். அதற்குக் காரணம், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அடிக்கடி கதீஜா (ரழி) அவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுவதை நான் கேட்டிருந்ததனாலும், மேலும் கதீஜா (ரழி) அவர்களுக்கு சொர்க்கத்தில் கஸபினால் (உள்ளீடற்ற முத்துக்களால் அல்லது விலைமதிப்பற்ற கற்களால்) ஆன ஒரு மாளிகை இருப்பதாக நற்செய்தி கூறுமாறு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு அவர்களுடைய இறைவன் கட்டளையிட்டிருந்தான் என்பதனாலும், மேலும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஓர் ஆட்டை அறுத்து, அதன் இறைச்சியை கதீஜா (ரழி) அவர்களின் தோழிகளுக்குப் (பரிசாக) அனுப்புவார்கள் என்பதனாலும் ஆகும்.

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நானும் அநாதையின் காப்பாளரும் சுவர்க்கத்தில் இவ்வாறு (நெருக்கமாக) இருப்போம்" என்று கூறி, தமது ஆள்காட்டி விரலையும் நடுவிரலையும் (சேர்த்து) சுட்டிக் காட்டினார்கள்.

ஸஃப்வான் பின் ஸலீம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விதவைக்காகவும் ஏழைக்காகவும் பாடுபடுபவர், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவரைப் போன்றவர்; அல்லது பகலில் நோன்பு நோற்று இரவில் நின்று வணங்குபவரைப் போன்றவர் ஆவார்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இது போன்றே அறிவித்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “விதவைக்காகவும் ஏழைக்காகவும் பாடுபடுபவர், அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவரைப் போன்றவர் ஆவார்.” (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: “சோர்வின்றி நின்று வணங்குபவரைப் போலவும், நோன்பை விடாது தொடர்ந்து நோற்பவரைப் போலவும் (அவர் இருப்பார்)” என்றும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக நான் கருதுகிறேன்.)

மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். அப்போது நாங்கள் ஒத்த வயதுடைய இளைஞர்களாக இருந்தோம். நாங்கள் அவர்களுடன் இருபது இரவுகள் தங்கினோம். நாங்கள் எங்கள் குடும்பத்தாரை நினைத்து ஏக்கம் கொண்டோம் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கருதினார்கள். எனவே, எங்கள் குடும்பத்தாரில் யாரையெல்லாம் விட்டு வந்துள்ளோம் என்று அவர்கள் எங்களிடம் கேட்டார்கள்; நாங்கள் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். அவர்கள் மென்மை குணமும் இரக்கமும் உடையவர்களாக இருந்தார்கள். ஆகவே அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்லுங்கள்; அவர்களுக்கு (மார்க்கத்தைக்) கற்றுக் கொடுங்கள்; அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுங்கள். நான் தொழுவதை நீங்கள் எவ்வாறு பார்த்தீர்களோ, அவ்வாறே நீங்களும் தொழுங்கள். தொழுகை(க்கான நேரம்) வந்துவிட்டால், உங்களில் ஒருவர் உங்களுக்காக பாங்கு (அதான்) சொல்லட்டும்; உங்களில் வயதில் பெரியவர் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தட்டும்."

அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் ஒரு பாதையில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவருக்குக் கடும் தாகம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர் ஒரு கிணற்றைக் கண்டார். அதனுள் இறங்கி, (நீர்) பருகிவிட்டு வெளியே வந்தார். அப்போது நாய் ஒன்று தாகத்தால் மூச்சிளைத்துக் கொண்டு ஈர மண்ணை நக்கிக் கொண்டிருப்பதை அவர் கண்டார். அந்த மனிதர், 'எனக்கு ஏற்பட்டதைப் போன்றே இந்த நாயும் தாகத்தால் துயருற்றிருக்கிறது' என்று (தனக்குத்தானே) கூறிக்கொண்டார். உடனே கிணற்றில் இறங்கி, தனது காலணியில் (தோல் காலுறையில்) தண்ணீரை நிரப்பிக் கொண்டு, அதைத் தன் வாயால் கவ்விப் பிடித்துக் கொண்டு, அந்த நாய்க்குப் புகட்டினார். அல்லாஹ் அவனது நற்செயலை மெச்சிக் கொண்டு (ஏற்றுக்கொண்டு) அவனை மன்னித்தான்."

தோழர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! கால்நடைகளுக்க(ச் செய்யும் சேவையிலு)ம் எங்களுக்கு நன்மை உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "(ஆம்,) ஈரக் கல்லீரல் உடைய (உயிருள்ள) ஒவ்வொரு பிராணியிடத்திலும் (காட்டும் கருணைக்கு) நன்மை உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் நின்றோம். அப்போது தொழுகையிலிருந்த ஒரு கிராமவாசி, **“அல்லாஹும்மர் ஹம்னீ வ முஹம்மதன், வலா தர்ஹம் மஅனா அஹதன்”** (யா அல்லாஹ்! என் மீதும் முஹம்மத் மீதும் கருணை புரிவாயாக! எங்களுடன் சேர்த்து வேறு எவர் மீதும் கருணை புரியாதே!) என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் சலாம் கொடுத்து (தொழுகையை முடித்த)தும், அந்தக் கிராமவாசியிடம், “மிகவும் விசாலமான ஒன்றை நீ வரம்புபடுத்தி (குறுகலாக்கி) விட்டாயே!” என்று கூறினார்கள். (அதாவது அல்லாஹ்வின் கருணையை).

அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள், "நீங்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களை, அவர்கள் தங்களுக்குள் கருணை காட்டுவதிலும், தங்களுக்குள் அன்பு செலுத்துவதிலும், கனிவாக நடந்துகொள்வதிலும், ஓர் உடலைப் போன்று இருப்பதைக் காண்பீர்கள். அந்த உடலில் ஏதேனும் ஓர் உறுப்பு சுகவீனமுற்றால், அதனுடன் முழு உடலும் (அதன் அழைப்புக்கு பதிலளித்து) தூக்கமின்மையையும் காய்ச்சலையும் பகிர்ந்துகொள்ளும்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'எந்தவொரு முஸ்லிம் ஒரு செடியை நட்டு, அதிலிருந்து ஒரு மனிதரோ அல்லது ஒரு பிராணியோ உண்டால், அது அவருக்கு (அல்லாஹ்விடத்தில்) ஒரு தர்மமாக (தொடர்ச்சியான நன்மையாக) அமையும்.'

ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) கூறினார்கள்: "யார் கருணை காட்டவில்லையோ, அவருக்குக் கருணை காட்டப்படமாட்டாது."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அண்டை வீட்டார் விஷயத்தில் எனக்குத் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக்கொண்டே இருந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், (சொத்துக்களில்) அவர்களை வாரிசுகளாக்கி விடுவாரோ (இரத்த உறவினர்களுக்குரிய பங்கு போன்று அவர்களுக்கும் பங்கு கிடைக்குமோ) என்று நான் எண்ணினேன்.”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அண்டை வீட்டார் குறித்து எனக்குத் தொடர்ந்து அறிவுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், அவருக்கு (அண்டை வீட்டாருக்கு, சொத்தில்) வாரிசுரிமை அளித்துவிடுவார்களோ என்று நான் எண்ணினேன்.”

அபூ ஷுரைஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவன் ஈமான் கொள்ளவில்லை (முழுமையான விசுவாசம் கொண்டவனாக இல்லை)! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவன் ஈமான் கொள்ளவில்லை (முழுமையான விசுவாசம் கொண்டவனாக இல்லை)! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவன் ஈமான் கொள்ளவில்லை (முழுமையான விசுவாசம் கொண்டவனாக இல்லை)!" "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), அவர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், "எவனுடைய அண்டை வீட்டார் அவனுடைய தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்பு உணர்வதில்லையோ, அவன்தான் (அந்த மனிதன்)."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "ஓ முஸ்லிம் பெண்களே! ஓர் அண்டை வீட்டுக்காரி, தன் அண்டை வீட்டுக்காரிக்கு (அளிக்கும் எதையும்), அது ஆட்டின் குளம்பாக இருந்தாலும் சரியே, அற்பமாகக் கருத வேண்டாம்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் நம்பிக்கை கொண்டவர் தம் அண்டை வீட்டாருக்குத் தீங்கிழைக்க வேண்டாம். மேலும், அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் நம்பிக்கை கொண்டவர் தம் விருந்தினரைக் கண்ணியப்படுத்தட்டும். மேலும், அல்லாஹ்வையும் மறுமை நாளையும் நம்பிக்கை கொண்டவர் நல்லதைப் பேசட்டும்; அல்லது மௌனம் காக்கட்டும்."

அபூ ஷுரைஹ் அல்-அதவீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் பேசியதை என் காதுகள் கேட்டன, என் கண்கள் கண்டன. அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்கிறாரோ, அவர் தம் அண்டை வீட்டாரைக் கண்ணியப்படுத்தட்டும். மேலும் எவர் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்கிறாரோ, அவர் தம் விருந்தினரை அவருக்குரிய வெகுமதியுடன் (சிறப்பு உபசரிப்புடன்) கண்ணியப்படுத்தட்டும்."

"(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) அவருடைய வெகுமதி என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அது) ஒரு பகலும் ஓர் இரவும் ஆகும் (அதாவது, முதல் நாள் சிறப்பு உபசரிப்பு). விருந்தோம்பல் என்பது மூன்று நாட்களாகும் (அதாவது, விருந்தினரை உபசரிப்பதற்கான அதிகபட்ச கால அளவு). அதற்குப் பிறகு உள்ளவையெல்லாம் அவருக்குச் செய்யும் தர்மமாகும் (ஸதகா). மேலும் எவர் அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொள்கிறாரோ, அவர் நல்லதைப் பேசட்டும்; அல்லது மௌனமாக இருக்கட்டும்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்) அவர்களே! எனக்கு இரண்டு அண்டை வீட்டார் இருக்கிறார்கள்! அவர்களில் யாருக்கு நான் என் அன்பளிப்பை அனுப்ப வேண்டும்?” என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், “உன்னுடைய வீட்டுக்கு யாருடைய வாசல் மிக நெருக்கமாக இருக்கிறதோ அவருக்கு (அன்பளிப்பை வழங்கு).”

நன்மையான காரியம் ஒவ்வொன்றும் தர்மமாகும்.

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் தர்மம் (ஸதகா) செய்வது (ஒரு பொதுவான கடமை அல்லது) நற்செயலாகும்.’’
மக்கள் கேட்டார்கள்: ‘‘(தர்மம் செய்வதற்கு) அவரிடம் எதுவும் இல்லையென்றால்?’’
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘அவர் தன் கைகளால் உழைக்க வேண்டும்; அதன் மூலம் அவர் தனக்குப் பயனளித்துக்கொண்டு, (மீதமுள்ளவற்றிலிருந்து) தர்மமும் செய்ய வேண்டும்.’’
மக்கள் கேட்டார்கள்: ‘‘அவரால் (உழைக்க) முடியாவிட்டால் அல்லது அவர் (உழைத்து தர்மம் செய்ய)வில்லை என்றால்?’’
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘துயருற்ற தேவையுடையவருக்கு அவர் உதவ வேண்டும்.’’
மக்கள் கேட்டார்கள்: ‘‘அவர் அதையும் செய்யவில்லை என்றால்?’’
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘அவர் நன்மையை அல்லது நல்லதை (மா'ரூஃப் - இஸ்லாம் அங்கீகரித்த நற்செயலை) ஏவ வேண்டும்.’’
மக்கள் கேட்டார்கள்: ‘‘அவர் அதையும் செய்யவில்லை என்றால்?’’
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘அவர் தீமையிலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும். ஏனெனில், நிச்சயமாக அது அவருக்கு ஒரு தர்மமாகும்.’’

அதீ பின் ஹாதிம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் நரகத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அப்போது அதிலிருந்து (அல்லாஹ்விடம்) பாதுகாப்புக் கோரினார்கள்; மேலும் தங்கள் முகத்தைத் (பயத்தினால்) திருப்பிக் கொண்டார்கள். மீண்டும் நரகத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அப்போது அதிலிருந்து பாதுகாப்புக் கோரினார்கள்; மேலும் தங்கள் முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள். (இதைக் கூறிய அறிவிப்பாளர் ஷுஅபா, "நபி (ஸல்) அவர்கள் இருமுறை (குறிப்பிட்டார்கள்) என்பதில் எனக்குச் சந்தேகமில்லை" என்றார்). பிறகு (நபி (ஸல்) அவர்கள்), "பேரீச்சம்பழத்தின் ஒரு பாதியைக் (தர்மமாகக்) கொடுத்தாவது நரகத்திலிருந்து உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்; அதுவும் கிடைக்காவிட்டால் ஒரு நல்ல வார்த்தையைக் கொண்டாவது (உங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
யூதர்களில் ஒரு குழுவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள் "அஸ்ஸாமு அலைக்கும்" (உங்கள் மீது மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள். நான் அதைப் புரிந்துகொண்டு, "வ அலைக்கும் அஸ்ஸாமு வல் லஃன" (உங்கள் மீது மரணமும் அல்லாஹ்வின் சாபமும் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினேன்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே, மென்மையாக இருங்கள்! எல்லா காரியங்களிலும் மென்மையை அல்லாஹ் விரும்புகிறான்" என்று கூறினார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்பதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் 'வ அலைக்கும்' (உங்கள் மீதும்) என்று கூறிவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒரு கிராமவாசி (அதாவது, ஒரு நாடோடி அரபியர்) பள்ளிவாசலில் சிறுநீர் கழித்தார். மக்கள் அவரை நோக்கி (தடுக்க) எழுந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அவரை (சிறுநீர் கழிப்பதை) இடைமறிக்காதீர்கள்” என்று கூறினார்கள். பிறகு ஒரு வாளி தண்ணீர் கொண்டுவரச் சொல்லி, அது (சிறுநீர் கழித்த இடத்தின்) மீது ஊற்றப்பட்டது.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஃமின் மற்றொரு முஃமினுக்கு, அதன் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை வலுவூட்டும் ஒரு கட்டடத்தைப் போன்றவர்." பிறகு (நபி ஸல் அவர்கள்) தங்கள் விரல்களை ஒன்றோடொன்று கோர்த்துக் காட்டினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் (தன்னிடம்) யாசித்தோ அல்லது ஏதேனும் தேவையைக் கோரியோ வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் முகத்தை எங்கள் பக்கம் திருப்பி, "(அவருக்காக) பரிந்துரை செய்யுங்கள்; நீங்கள் நற்கூலி பெறுவீர்கள். மேலும் அல்லாஹ், தான் நாடுவதைத் தன் நபியின் நாவின் மூலம் நிறைவேற்றுவான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு யாசகர் அல்லது தேவையுடைய ஒருவர் வந்தால், அவர்கள் கூறுவார்கள்: "நீங்கள் (அவருக்காகப்) பரிந்துரை செய்யுங்கள்; நீங்கள் நற்கூலி பெறுவீர்கள். அல்லாஹ் தனது தூதரின் நாவின் மூலம் தான் நாடியதை நிறைவேற்றுவான்."

மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

முஆவியா (ரழி) அவர்களுடன் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூஃபா நகருக்கு வந்திருந்தபோது நாங்கள் அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், "அவர்கள் இயல்பாகவே கெட்ட வார்த்தை பேசுபவராகவோ, அல்லது (வேண்டுமென்றே) கெட்ட வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துபவராகவோ (அல்லது பிறரின் கெட்ட வார்த்தைக்குப் பதிலடியாகக் கெட்ட வார்த்தை பேசுபவராகவோ) இருக்கவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், "உங்களில் சிறந்தவர்கள் மிகச்சிறந்த நற்பண்புகளை உடையவர்களே" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என்றும் தெரிவித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
யூதர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அஸ்ஸாமு அலைக்கும்" (உங்கள் மீது மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஆயிஷா (ரலி), "(மரணம்) உங்கள் மீதும் உண்டாகட்டும்; அல்லாஹ் உங்களைச் சபிப்பானாக! உங்கள் மீது கோபம் கொள்வானாக!" என்று கூறினார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷா! பொறுமையாக இரு. நீ மென்மையைக் கடைப்பிடி. வன்மையையும் வசைமொழியையும் தவிர்த்துக்கொள்" என்று கூறினார்கள்.
ஆயிஷா (ரலி), "அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்பதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் (அவர்களுக்குப் பதிலாக) என்ன சொன்னேன் என்பதை நீ கேட்கவில்லையா? நான் அதை அவர்கள் மீதே திருப்பிவிட்டேன். அவர்கள் விஷயத்தில் எனக்குப் பதிலளிக்கப்படும்; ஆனால் என் விஷயத்தில் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கப்படாது" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (மற்றவர்களைத்) திட்டுபவராகவோ, அருவருப்பான வார்த்தைகளைப் பேசுபவராகவோ, அல்லது (மற்றவர்களைச்) சபிப்பவராகவோ இருக்கவில்லை. மேலும், எங்களில் எவரையேனும் அவர்கள் கண்டிக்க விரும்பினால், "அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவரது நெற்றி மண்ணில் புழுதிபடட்டும்!" (இது ஒரு சாபமல்ல, மாறாக மென்மையான கண்டனம் அல்லது ஆச்சரியத்தை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சொற்றொடர்.) என்று கூறுவார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உள்ளே வர அனுமதி கேட்டார். அவரைக் கண்டதும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் இந்தக் கூட்டத்தாரில் மிகத் தீய சகோதரர்; இந்தக் கூட்டத்தாரில் மிகத் தீய மகன்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவர் அமர்ந்ததும், நபி (ஸல்) அவர்கள் மலர்ந்த முகத்துடனும் கனிவுடனும் அவருடன் பேசினார்கள். அந்த மனிதர் சென்றதும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் அந்த மனிதரைப் பார்த்தபோது, அவரைப் பற்றி இன்னின்னவாறு கூறினீர்கள்; பிறகு அவருடன் மலர்ந்த முகத்துடனும் கனிவுடனும் நடந்து கொண்டீர்களே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! நான் கெட்ட வார்த்தை பேசுபவனாக இருப்பதை எப்போதாவது நீ கண்டதுண்டா? மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடத்தில் அந்தஸ்தால் மக்களில் மிக மோசமானவர் யாரென்றால், எவருடைய தீங்கிற்கு அஞ்சி மக்கள் அவரைவிட்டு விலகி விடுகிறார்களோ அவர்தான்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களில் மிகவும் சிறந்தவராகவும், மிகவும் தாராள குணம் கொண்டவராகவும், மிகவும் வீரமிக்கவராகவும் திகழ்ந்தார்கள்.

(ஒரு முறை) மதீனா மக்கள் ஓர் இரவில் (ஓர் ஓசை கேட்டு) பீதியடைந்தார்கள். எனவே மக்கள் அந்த ஓசையை நோக்கிச் சென்றார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கெல்லாம் முன்பாகவே அந்த ஓசையை நோக்கிச் சென்றுவிட்டு (திரும்பி வந்து), அவர்களை எதிர்கொண்டார்கள். அப்போது அவர்கள், "பயப்படாதீர்கள்! பயப்படாதீர்கள்!" என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

(அப்போது) அவர்கள் அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்களுக்குரிய சேணமிடாத வெறுங்குதிரையின் மீது, தம் கழுத்தில் வாளைத் தொங்கவிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். (அந்தக் குதிரையைப் பற்றி), "நான் இதனை (வேகத்தில்) ஒரு கடலாகவே கண்டேன்" என்றார்கள். அல்லது "நிச்சயமாக இது ஒரு கடல்தான்" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒருபோதும் எந்த ஒரு பொருளும் (கொடுக்குமாறு) கேட்கப்பட்டு, அதற்கு அவர்கள் 'இல்லை' என்று பதிலளித்ததில்லை.

மஸ்ரூக் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம், அவர்கள் எங்களுக்கு (ஹதீஸை) அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்: அவர்கள் கூறினார்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபாஹிஷாகவோ (இயல்பாகவே கெட்ட வார்த்தை பேசுபவராகவோ) முதஃபஹ்ஹிஷாகவோ (கெட்ட வார்த்தைகளைத் தேடிப் பேசுபவராகவோ) இருக்கவில்லை. மேலும் அவர்கள் கூறுவார்கள், 'உங்களில் சிறந்தவர்கள் நற்குணத்தில் சிறந்தவர்களே (நல்லொழுக்கம் உடையவர்களே).' '

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு பெண் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு ‘புர்தா’வை (மேலங்கியை) கொண்டுவந்தார். ஸஹ்ல் (ரலி) (அங்கிருந்த) மக்களிடம், “புர்தா என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், “அது ஷம்லா” என்றனர். அதற்கு ஸஹ்ல் (ரலி), “அது ஓரங்களுடன் சேர்த்து நெய்யப்பட்ட ஒரு ஆடை (ஷம்லா)” என்று கூறினார்கள்.

அப்பெண், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதைத் தங்களுக்கு அணிவிப்பதற்காக நான் கொண்டு வந்துள்ளேன்” என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு அது தேவைப்பட்ட நிலையில் அதை (வாங்கிக்) கொண்டு, அதை அணிந்தார்கள். தோழர்களில் ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது அதைப் பார்த்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது! இதை எனக்கு அணியக் கொடுங்கள்” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் “ஆம் (தருகிறேன்)” என்றார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (அங்கிருந்து) சென்றதும், தோழர்கள் அந்த மனிதரைக் குறை கூறினார்கள். “நீர் செய்தது சரியல்ல; நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்குத் தேவைப்பட்ட நிலையில்தான் அதை எடுத்துக்கொண்டார்கள் என்று பார்த்திருந்தும், மேலும் தன்னிடம் கேட்கப்படும் எதையும் அவர்கள் மறுக்கமாட்டார் என்பதை அறிந்திருந்தும், அதை அவர்களிடம் கேட்டுவிட்டீரே!” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், “நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை அணிந்திருந்த காரணத்தால் அதன் பரக்கத்தை (அருள் வளத்தை) நாடியே நான் அதைக் கேட்டேன். அதுவே எனக்குக் கஃபன் (பிரேதத்) துணியாக அமைய வேண்டும் என எதிர்பார்க்கிறேன்” என்று கூறினார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "காலம் சுருங்கிவிடும்; நற்செயல்கள் குறைந்துவிடும்; கஞ்சத்தனம் (மக்களின் உள்ளங்களில்) விதைக்கப்படும்; மேலும் 'ஹர்ஜ்' அதிகரிக்கும்."

அவர்கள், "ஹர்ஜ் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "கொலை! கொலை!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பத்து வருடங்கள் பணிவிடை செய்தேன். அவர்கள் என்னிடம் ஒருபோதும் 'உஃப்' (சலிப்பு அல்லது வெறுப்பைக் குறிக்கும் சொல்) என்று சொன்னதில்லை. மேலும், 'நீ ஏன் இப்படிச் செய்தாய்?' என்றோ, 'நீ ஏன் அப்படிச் செய்யவில்லை?' என்றோ அவர்கள் என்னிடம் கேட்டதில்லை."

அல்-அஸ்வத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் வீட்டில் என்ன வழமையாகச் செய்வார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினருக்குப் பணிவிடை செய்வதில் (வீட்டு வேலைகளில்) ஈடுபட்டிருப்பார்கள். தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டால், தொழுகைக்காக எழுந்து விடுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ் ஓர் அடியாரை நேசித்தால், அவன் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களை அழைத்து, 'அல்லாஹ் இன்னாரை நேசிக்கிறான்; ஓ ஜிப்ரீலே! நீரும் அவரை நேசிப்பீராக!' என்று கூறுவான். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவரை நேசிப்பார்கள். பின்னர் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் வானலோகவாசிகளிடையே, 'அல்லாஹ் இன்னாரை நேசிக்கிறான், ஆகவே, நீங்களும் அவரை நேசியுங்கள்' என்று அறிவிப்புச் செய்வார்கள். அவ்வாறே, வானலோகவாசிகள் அனைவரும் அவரை நேசிப்பார்கள். பின்னர் அவருக்கு பூமியில் உள்ள மக்களின் ஏற்பும் வழங்கப்படுகிறது."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "எவரும் ஈமானின் இனிமையை (மகிழ்ச்சியை) அடைய மாட்டார்கள்: (அ) அவர் ஒரு மனிதரை அல்லாஹ்வுக்காக மட்டுமே நேசிக்கும் வரை; (ஆ) மேலும், அல்லாஹ் அவரை இறைமறுப்பிலிருந்து (புறச்சமயத்திலிருந்து) மீட்டெடுத்த பிறகு, இறைமறுப்பிற்கு (புறச்சமயத்திற்கு) திரும்புவதை விட நெருப்பில் வீசப்படுவது அவருக்கு மிகவும் பிரியமானதாக ஆகும் வரை; (இ) மேலும், அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் மற்ற எல்லாவற்றையும் விட அவருக்கு மிகவும் பிரியமானவர்களாக ஆகும் வரை."

அப்துல்லாஹ் பின் ஸம்ஆ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், (மனிதர்களிடமிருந்து) காற்றுப் பிரிந்தால் அதைக் கண்டு சிரிப்பதைத் தடை செய்தார்கள். மேலும் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தம் மனைவியை ஓர் ஆண் ஒட்டகத்தின் அடி போன்று (கடுமையாகவும், மிருகத்தனமாகவும்) அடித்துவிட்டு, பின்னர் ஒருவேளை அவளை அணைத்துக்கொள்வார் (என்று எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்)?"

அஸ்ஸவ்ரீ, வுஹைப் மற்றும் அபூமுஆவியா ஆகியோர் ஹிஷாம் அவர்களிடமிருந்து ("ஆண் ஒட்டகம்" என்பதற்குப் பதிலாக) "அடிமையை அடிப்பது போல்" என்று அறிவித்துள்ளனர்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மினாவில், "இது எந்த நாள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் (சஹாபாக்கள்), "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்கறிவார்கள்" என்று கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இது ஒரு புனிதமான நாளாகும். இது எந்த ஊர் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்கறிவார்கள்" என்று கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது ஒரு புனிதமான ஊராகும். இது எந்த மாதம் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்கறிவார்கள்" என்று கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது ஒரு புனிதமான மாதமாகும்" என்று கூறினார்கள். (மேலும்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் இரத்தங்களையும், உங்கள் உடைமைகளையும், உங்கள் கண்ணியத்தையும் (மீறுவதை) உங்களுக்குப் புனிதமாக்கியுள்ளான் (அதாவது தடை செய்துள்ளான்), உங்கள் இந்த நாளின், உங்கள் இந்த மாதத்தின், உங்கள் இந்த ஊரின் புனிதத்தைப் போலவே" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு முஸ்லிமை ஏசுவது ஃபுஸூக் (பாவச் செயல்) ஆகும்; அவருடன் சண்டையிடுவது குஃப்ர் (இறைமறுப்பு) ஆகும்."

அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "ஒருவர் மற்றொருவர் மீது 'ஃபிஸ்க்' (பாவம்/வரம்பு மீறல்) என்றோ, 'குஃப்ர்' (இறைமறுப்பு) என்றோ பழிசுமத்தக் கூடாது. (அவ்வாறு பழிசுமத்தப்பட்ட) அந்தத் தோழர் அத்தகையவராக இல்லாவிட்டால், அப்பழி (கூறியவர் மீதே) திரும்பிவிடும்."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபாஹிஷ் (கெட்ட வார்த்தை பேசுபவர்) ஆகவோ, லஅனான் (சபிப்பவர்) ஆகவோ, ஸப்பாப் (பிறரைத் திட்டுபவர்) ஆகவோ இருக்கவில்லை. மேலும், அவர்கள் (ஒருவரை) கடிந்துகொள்ளும்போதோ அல்லது கண்டிக்க நேரும்போதோ, "அவருக்கென்ன? அவர் நெற்றியில் புழுதி படட்டும்!" (இது ஒரு சாபமல்ல, மாறாக மென்மையான கடிந்துகொள்ளல் அல்லது இரக்கத்தின் வெளிப்பாடு) என்று கூறுவார்கள்.

தாபித் பின் அத்-தஹ்ஹாக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(இவர், (ஹுதைபிய்யா) மரத்தின் கீழ் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் உறுதிமொழி அளித்த தோழர்களில் ஒருவராவார்).

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் இஸ்லாம் அல்லாத வேறொரு மார்க்கத்தின் மீது சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் கூறியது போன்றே ஆவார் (அதாவது, அவர் தனது சத்தியத்தை மீறினால், அவர் இஸ்லாத்தை விட்டும் நீங்கியவர் போலாவார்).

ஆதமுடைய மகன் தனக்கு உரிமையில்லாத ஒன்றின் மீது நேர்ச்சை செய்தால் (அதை நிறைவேற்றுவது) அவன் மீது கடமையில்லை.

யார் ஒரு பொருளைக் கொண்டு இவ்வுலகில் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அப்பொருளைக் கொண்டே அவர் வேதனை செய்யப்படுவார்.

ஒரு முஃமினைச் சபிப்பது அவரைக் கொலை செய்வதற்கு ஒப்பானதாகும்.

மேலும், ஒரு முஃமின் மீது குஃப்ர் (இறைமறுப்பு) குற்றம் சுமத்துவதும் அவரைக் கொலை செய்வதற்கு ஒப்பானதாகும்."

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழரான சுலைமான் பின் சுரத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் இரண்டு மனிதர்கள் ஒருவரையொருவர் ஏசிக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருவர் கோபமடைந்தார். அவரது கோபம் கடுமையாகி, அவரது முகம் வீங்கி, (நிறம்) மாறியது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக எனக்கு ஒரு வார்த்தை தெரியும்; அதை இவர் சொல்வாராயின் இவருக்கு ஏற்பட்டுள்ள (இந்தக் கோபம்) இவரைவிட்டுப் போய்விடும்' என்று கூறினார்கள். உடனே (அங்கிருந்த) ஒருவர் அவரிடம் சென்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைத் தெரிவித்து, 'ஷைத்தானிடமிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுவீராக!' என்றார். அதற்கு அம்மனிதர், 'என்னிடத்தில் ஏதேனும் குறை காண்கிறாயா? நான் என்ன பைத்தியமா? அப்பால் செல்!' என்று கூறினார்.

உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மக்களுக்கு லைலத்துல் கத்ர் பற்றி அறிவிப்பதற்காக வெளியே வந்தார்கள். அப்போது முஸ்லிம்களில் இருவர் சச்சரவு செய்துகொண்டிருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் உங்களுக்கு (லைலத்துல் கத்ர் பற்றி) அறிவிப்பதற்காக வெளியே வந்தேன். ஆனால், இன்னாரும் இன்னாரும் சச்சரவு செய்துகொண்டதால் அது (பற்றிய ஞானம்) உயர்த்தப்பட்டுவிட்டது. ஒருவேளை அது உங்களுக்கு நன்மையாக இருக்கலாம். எனவே, அதை (ரமழானின் கடைசிப் பத்து நாட்களில்) ஒன்பதாவது, ஏழாவது மற்றும் ஐந்தாவது (இரவுகளில்) தேடுங்கள்.”

மஃரூர் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு புர்த் (மேலாடை) அணிந்திருந்ததையும், அவர்களுடைய அடிமையும் ஒரு புர்த் (மேலாடை) அணிந்திருந்ததையும் கண்டேன். எனவே நான் (அபூ தர் (ரழி) அவர்களிடம்), "நீங்கள் (உங்கள் அடிமையின்) இந்த புர்த்(தை) எடுத்து (உங்களுடையதுடன் சேர்த்து) அணிந்துகொண்டால், உங்களுக்கு ஒரு முழுமையான ஆடை (அதாவது, ஒரு ஜோடி ஆடை) கிடைக்கும்; மேலும் நீங்கள் அவருக்கு மற்றொரு ஆடையை கொடுக்கலாம்" என்று கூறினேன். அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "எனக்கும் மற்றொரு மனிதருக்கும் இடையே ஒரு வாக்குவாதம் ஏற்பட்டது. அவருடைய தாயார் அரபி அல்லாதவர். நான் அவருடைய தாயாரை இழிவாகப் பேசிவிட்டேன். அந்த மனிதர் என்னைப் பற்றி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள், "நீர் இன்னாரைத் திட்டினீரா?" நான், "ஆம்" என்றேன். அவர்கள் கேட்டார்கள், "நீர் அவருடைய தாயாரை இழிவாகப் பேசினீரா?" நான், "ஆம்" என்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள், "உன்னிடம் இன்னும் அறியாமைக் காலத்துப் பண்புகள் இருக்கின்றன." நான் கேட்டேன், "(என்னுடைய) இந்த முதிர்ந்த வயதிலும் (என்னிடம் அறியாமை இருக்கிறதா)?" அவர்கள் கூறினார்கள், "ஆம், அவர்கள் (அடிமைகள் அல்லது பணியாளர்கள்) உங்கள் சகோதரர்கள். மேலும் அல்லாஹ் அவர்களை உங்கள் அதிகாரத்தின் கீழ் வைத்திருக்கிறான். எனவே, அல்லாஹ் எவருடைய அதிகாரத்தின் கீழ் அவருடைய சகோதரரை ஆக்கியிருக்கிறானோ, அவர் தாம் உண்பதிலிருந்து அவருக்கும் உணவளிக்க வேண்டும்; தாம் உடுப்பதிலிருந்து அவருக்கும் ஆடை கொடுக்க வேண்டும்; மேலும் அவருடைய சக்திக்கு மீறிய ஒன்றைச் செய்யுமாறு அவரிடம் கேட்கக்கூடாது. ஒருவேளை அவரிடம் ஒரு கடினமான வேலையைச் செய்யுமாறு கேட்டால், அவர் அதில் அவருக்கு உதவ வேண்டும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ளுஹ்ர் தொழுகையை இரண்டு ரக்அத்துகளாகத் தொழுவித்தார்கள். பிறகு ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு பள்ளிவாசலின் முன்புறம் இருந்த ஒரு மரக்கட்டையின் அருகே சென்று, அதன் மீது தமது கையை வைத்தார்கள். அந்நாளில் மக்களிடையே அபூ பக்ர் (ரழி), உமர் (ரழி) ஆகியோரும் இருந்தனர். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேச அஞ்சினர். மக்களில் அவசரமாகச் செல்பவர்கள் வெளியேறி, "தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினர்.

அக்கூட்டத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் யாரை 'துல் யதைன்' என்று அழைப்பார்களோ அந்த மனிதர் இருந்தார். அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! தாங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா? அல்லது தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டதா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் மறக்கவுமில்லை; தொழுகை குறைக்கப்படவுமில்லை" என்று கூறினார்கள்.

மக்கள், "இல்லை (அப்படியல்ல); அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் மறந்துவிட்டீர்கள்" என்று கூறினர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "துல் யதைன் உண்மையைத்தான் சொல்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு எழுந்து (விடுபட்ட) இரண்டு ரக்அத்துகளைத் தொழுது ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு தக்பீர் கூறி, தமது (வழமையான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்டதாகவோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தித் தக்பீர் கூறினார்கள். பிறகு (மீண்டும்) தமது (வழமையான) ஸஜ்தாவைப் போன்றோ அல்லது அதைவிட நீண்டதாகவோ ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு தலையை உயர்த்தித் தக்பீர் கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு கப்ருகளைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது, "நிச்சயமாக இவர்கள் இருவரும் வேதனை செய்யப்படுகிறார்கள். ஒரு பெரிய (கடினமானதாகக் கருதப்பட்ட) விஷயத்திற்காக அவர்கள் வேதனை செய்யப்படவில்லை. அவ்விருவரில் ஒருவர், தம் சிறுநீரிலிருந்து (தெளிப்பு படாமல் அல்லது தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ளாமல்) பாதுகாத்துக் கொள்ளாதவராக இருந்தார். மற்றொருவர், கோள் சொல்லித் திரிபவராக இருந்தார்" என்று கூறினார்கள். பிறகு, ஈரமான பேரீச்ச மட்டை ஒன்றைக் கேட்டுப் பெற்று, அதை இரண்டாகப் பிளந்து, ஒவ்வொரு கப்ரின் மீதும் ஒரு துண்டை நட்டார்கள். பிறகு, "இவ்விரண்டும் காய்ந்து போகாத வரை இவர்களுக்கு (வேதனை) லேசாக்கப்படக்கூடும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ உஸைத் அஸ்ஸாஇதி (ரழி) அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) கூறினார்கள், "அன்ஸாரிகளின் மிகச்சிறந்த குடும்பம் (அல்லது குலத்தினர்) பனூ அந்நஜ்ஜார் ஆகும்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரை அனுமதியுங்கள். அவர் தம் சமூகத்தாரிலேயே மிக மோசமான சகோதரர்; அல்லது (அதே) சமூகத்தாரிலேயே மிக மோசமான மகன்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அந்த மனிதர் உள்ளே வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் மிகவும் மென்மையாகப் பேசினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் (அவரைப் பற்றி) அப்படிச் சொன்னீர்கள்; பிறகு அவரிடம் மென்மையாகப் பேசினீர்களே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! மக்களில் மிக மோசமானவர் யாரெனில், எவருடைய தீய பேச்சுக்கு அஞ்சி மக்கள் அவரைவிட்டு ஒதுங்கிக் கொள்கிறார்களோ அவர்தான்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவின் தோட்டங்களில் ஒன்றின் வழியாகச் சென்றபோது, தங்கள் கபூர்களில் வேதனை செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்த இரண்டு மனிதர்களின் குரல்களைக் கேட்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவ்விருவரும் வேதனை செய்யப்படுகிறார்கள். (மக்களின் பார்வையில்) ஒரு பெரிய விஷயத்துக்காக இவர்கள் வேதனை செய்யப்படவில்லை; ஆயினும் நிச்சயமாக அது ஒரு பெரிய விஷயம்தான். அவர்களில் ஒருவர் சிறுநீரிலிருந்து (தம்மை) மறைத்துக்கொள்ளாதவராக இருந்தார்; மற்றவர் கோள் சொல்லித் திரிபவராக (நமீமா) இருந்தார்" என்று கூறினார்கள். பிறகு ஒரு பேரீச்ச மட்டையை வரவழைத்து, அதை இரண்டு துண்டுகளாக உடைத்து, இவருடைய கபூரில் ஒரு துண்டையும், அவருடைய கபூரில் ஒரு துண்டையும் வைத்தார்கள். மேலும், "இவ்விரண்டும் காயாத வரை இவர்களுக்கு (வேதனை) லேசாக்கப்படக் கூடும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹம்மாம் (ரஹ்) கூறினார்: நாங்கள் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவரிடம், "ஒருவர் (ரகசியமாகச் செவிமடுத்து) உஸ்மான் (ரழி) அவர்களிடம் (பிறரின்) செய்திகளை (கோள்மூட்டும் நோக்கில்) கொண்டு செல்கிறார்" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள், 'ஒரு கத்தாத் (ரகசியமாகச் செவிமடுத்து கோள்மூட்டுபவன்) சுவர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டான்' என்று கூற நான் கேட்டேன்" என்றார்கள்.

யார் பொய்யான கூற்றுகளையும் (பொய் சொல்வது), அதன்படி செயல்படுவதையும் (அல்லது தீய செயல்களையும்), அறியாமையையும் (அல்லது முட்டாள்தனமான, பாவமான செயல்களையும்) கைவிடவில்லையோ, அவர் தமது உணவையும் பானத்தையும் விடுவதில் (நோன்பு நோற்பதில்) அல்லாஹ்வுக்கு எந்தத் தேவையுமில்லை.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடம் (அதாவது, அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பில்) மக்களில் மிக மோசமானவர்களை நீ காண்பாய். அவர்கள் இரு முகங்கள் கொண்டவர்களாவர்; இவர்கள் முன் ஒரு முகத்துடனும், அவர்கள் முன் மற்றொரு முகத்துடனும் வருபவர்கள்."

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருமுறை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (போரில் கிடைத்த செல்வத்தை) பங்கிட்டு விநியோகித்தார்கள்.

அப்போது ஓர் அன்சாரி மனிதர், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! முஹம்மது இந்தப் பங்கீட்டின் மூலம் அல்லாஹ்வின் திருப்பொருத்தத்தை நாடவில்லை” என்று கூறினார்.

ஆகவே, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அதுபற்றி அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேன். அதைக் கேட்டதும் அவர்களின் முகம் (கோபத்தால்) மாறியது. மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் மூஸா (அலை) அவர்களுக்குக் கருணை காட்டுவானாக! அவர்கள் இதைவிட அதிகமாகத் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள்; ஆயினும் அவர்கள் பொறுமையாக இருந்தார்கள்.”

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், ஒருவர் மற்றொரு மனிதரைப் புகழ்ந்து கொண்டிருப்பதையும், அந்தப் புகழ்ச்சியில் வரம்பு மீறிக்கொண்டிருப்பதையும் செவியுற்றார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (புகழ்ந்தவரிடம்) கூறினார்கள்: "நீங்கள் அந்த மனிதரின் முதுகை உடைத்துவிட்டீர்கள் (அல்லது வெட்டிவிட்டீர்கள்). (அதாவது, அவரை அழித்துவிட்டீர்கள் அல்லது அவருக்குத் தீங்கு இழைத்துவிட்டீர்கள்)."

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னிலையில் ஒரு மனிதர் குறிப்பிடப்பட்டார்; அப்போது மற்றொரு மனிதர் அவரைப் புகழ்ந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குக் கேடுதான்! நீர் உம்முடைய தோழரின் கழுத்தை வெட்டிவிட்டீர்" என்று கூறினார்கள். இதனை அவர்கள் பலமுறை கூறினார்கள். (மேலும்), "உங்களில் எவரேனும் (ஒருவரைப்) புகழ்வது தவிர்க்க முடியாததாக இருந்தால், அவர் (புகழப்படுபவரை) உண்மையாகவே அவ்வாறு கருதுவாராயின், 'அவர் இன்னின்ன தன்மையுடையவர் என நான் எண்ணுகிறேன்; அல்லாஹ்வே அவரைக் கணக்கெடுப்பவன்; அல்லாஹ்வுக்கு முன்னால் எவரையும் நான் தூய்மையானவர் என்று கூறமாட்டேன்' என்று சொல்லட்டும்" என்றார்கள். வுஹைப் (ரஹ்) அவர்கள் காலித் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கையில் ("வய்ஹக" என்பதற்குப் பகரமாக) "வைலக" (உமக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்) என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கீழாடை (இஸார்) பற்றிக் குறிப்பிட்டபோது (அதாவது, பெருமையுடன் கீழாடையை இழுத்துச் செல்வது குறித்து எச்சரித்தபோது), அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கீழாடையின் ஒரு பக்கம் (தானாகவே) நழுவிவிடுகிறது' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக நீங்கள் அவர்களில் (பெருமையடிப்போரில்) ஒருவர் அல்லர்' என்று கூறினார்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், தாம் தம் மனைவியரிடம் சென்றதாகத் தமக்குத் தோன்றும் அளவுக்குச் சில காலம் (ஆனால் உண்மையில் செல்லவில்லை, இது சூனியத்தின் விளைவாக இருந்தது). ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: ஒரு நாள் அவர்கள் என்னிடம், "ஆயிஷாவே! நான் அல்லாஹ்விடம் தீர்வு கேட்ட ஒரு விஷயத்தில் அவன் எனக்குத் தீர்ப்பளித்துவிட்டான். என்னிடம் இரண்டு ஆண்கள் வந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் என் கால்மாட்டிலும், மற்றவர் என் தலைமாற்றிலும் அமர்ந்தனர். என் கால்மாட்டில் இருந்தவர் என் தலைமாட்டில் இருந்தவரிடம், 'இம்மனிதரின் நிலை என்ன?' என்று கேட்டார். மற்றவர், 'இவர் சூனியத்திற்கு ஆளாக்கப்பட்டுள்ளார்' என்றார். (முதல் நபர்) 'இவருக்குச் சூனியம் செய்தவர் யார்?' என்று கேட்டார். (மற்றவர்) 'லுபைத் பின் அஸம்' என்றார். (முதல் நபர்) 'எப்பொருளில் (அதைச் செய்தார்)?' என்று கேட்டார். (மற்றவர்) 'ஆண் பேரீச்சம் பாளையின் உறைக்குள், சீப்பிலும், (சீவும்போது உதிர்ந்த) தலைமுடியிலும் (வைத்து), தர்வான் கிணற்றிலுள்ள ஒரு பாறைக்கடியில் (வைத்தார்)' என்றார்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் (அக்கிணற்றுக்குச்) சென்றார்கள். (திரும்பி வந்து), "எனக்கு (கனவில்) காட்டப்பட்ட கிணறு இதுவேதான். அதன் பேரீச்சை மரங்களின் தலைகள் ஷைத்தான்களின் தலைகளைப் போன்றுள்ளன. அதன் தண்ணீர் மருதாணிச் சாற்றைப் போன்றுள்ளது" என்றார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட, அப்பொருள் வெளியே எடுக்கப்பட்டது.

ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் (இந்த சூனியச் செயலை) (மக்களிடம்) வெளிப்படுத்தியிருக்கலாமே (அல்லது அதற்குப் பரிகாரம் தேடியிருக்கலாமே)?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் எனக்குக் குணமளித்துவிட்டான். மக்களிடையே தீமையைக் கிளப்பி விடுவதை நான் வெறுக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்: "லுபைத் பின் அஸம் பனூ ஸுரைக் குலத்தைச் சேர்ந்தவனாகவும், யூதர்களின் கூட்டாளியாகவும் இருந்தான்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "(பிறர் மீது) தீய எண்ணம் கொள்வதையும் (அடிப்படையற்ற) சந்தேகம் கொள்வதையும் விட்டு விலகி இருங்கள். ஏனெனில் (அத்தகைய) சந்தேகம் என்பது பேச்சுகளிலேயே மிகவும் பொய்யானதாகும். பிறரின் இரகசியங்களை (அல்லது குறைகளை) ஆராயாதீர்கள்; உளவு பார்க்காதீர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள்; ஒருவரையொருவர் புறக்கணிக்காதீர்கள் (உறவைத் துண்டித்துக் கொள்ளாதீர்கள்); ஒருவரையொருவர் வெறுக்காதீர்கள்; மேலும் அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! (அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டபடி) சகோதரர்களாக இருங்கள்!"

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் வெறுப்பு கொள்ளாதீர்கள்; பொறாமை கொள்ளாதீர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் புறமுதுகு காட்டாதீர்கள் (தொடர்புகளைத் துண்டித்துக்கொள்ளாதீர்கள்). அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! சகோதரர்களாக இருங்கள். ஒரு முஸ்லிம் தன் சகோதரனை மூன்று நாட்களுக்கு மேல் (பேசாமல்) வெறுத்து ஒதுக்கிவிடுவது ஆகுமானதல்ல."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சந்தேகம் கொள்வதை விட்டும் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், சந்தேகம் தான் பேச்சுகளிலேயே மிகவும் பொய்யானது. மேலும், (பிறரின் இரகசியங்களை) தேடாதீர்கள். மேலும், (ஒருவரையொருவர்) உளவு பார்க்காதீர்கள். மேலும், நஜ்ஷ் செய்யாதீர்கள். மேலும், ஒருவரையொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள். மேலும், ஒருவரையொருவர் வெறுக்காதீர்கள். மேலும், ஒருவரையொருவர் புறக்கணிக்காதீர்கள் (உறவுகளைத் துண்டிக்காதீர்கள் அல்லது பேசுவதை நிறுத்தாதீர்கள்). மேலும், அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! சகோதரர்களாக இருங்கள்!"

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இன்னாரும் இன்னாரும் நமது மார்க்கத்தைப் பற்றி எதையும் அறிந்திருப்பார்கள் என்று நான் கருதவில்லை.” (அல்-லைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அவ்விருவரும் நயவஞ்சகர்களில் இருவராயிருந்தனர்.)

அல்-லைஸ் அறிவித்தார்கள்: ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் என்னிடம் வந்து கூறினார்கள், 'ஓ ஆயிஷா! இன்னாரும் இன்னாரும் நாம் நிலைத்திருக்கும் நமது மார்க்கத்தை (அதன் உண்மையான சாராம்சத்தையும், சட்டதிட்டங்களையும்) அறிந்திருக்கிறார்கள் என்று நான் நினைக்கவில்லை.'"

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "என் சமூகத்தாரில் முஜாஹிரீனைத் (தங்கள் பாவங்களைப் பகிரங்கப்படுத்துபவர்கள் அல்லது பிறருக்கு வெளிப்படுத்துபவர்கள்) தவிர மற்ற அனைவரின் பாவங்களும் மன்னிக்கப்படும். (பாவங்களை பகிரங்கப்படுத்துவது) மடமைத்தனமான செயல்களில் ஒன்றாகும். (அதற்கு ஓர் உதாரணம் யாதெனில்,) ஒருவர் இரவில் ஒரு (பாவச்)செயலைச் செய்கிறார். அல்லாஹ் அதனை (மக்களிடமிருந்து) மறைத்துவிட்ட போதிலும், அவர் காலையில் வந்து, 'ஓ இன்னாரே! நான் நேற்று இன்னின்ன (தீய) காரியத்தைச் செய்துவிட்டேன்' என்று கூறுகிறார். அவர், தம் இறைவன் அவரை (அவரது பாவத்தைப் பற்றி எவரும் அறியாதவாறு) மறைத்த நிலையில் இரவைக் கழித்திருந்த போதிலும், காலையில் (இவ்வாறு வெளிப்படுத்துவதன் மூலம்) அல்லாஹ் தன் மீது இட்டிருந்த திரையைத் தாமே நீக்கிவிடுகிறார்."

ஒருவர் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'அந்-நஜ்வா' (மறுமையில் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய அடியானுக்கும் இடையே நடக்கும் இரகசியப் பேச்சு) தொடர்பாக என்ன கூற தாங்கள் செவியுற்றீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:)
"உங்களில் ஒருவர் தம் இறைவனை நெருங்குவார். அப்போது இறைவன் தனது திரையை அவர் மீது போட்டு (அவரை மற்றவர்களிடமிருந்து மறைத்து, தனிமையில் பேசுவான்). 'நீ இன்னின்னதைச் செய்தாயா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், 'ஆம்' என்பார். 'நீ இன்னின்னதைச் செய்தாயா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், 'ஆம்' என்பார். ஆகவே, இறைவன் அவரிடம் (அவர் செய்த பாவங்களுக்கு) ஒப்புதல் வாக்குமூலம் பெற்றுவிடுவான். பிறகு கூறுவான்: 'இவ்வுலகில் நான் உனது குறைகளை மறைத்தேன்; இன்று நான் அவற்றை உனக்காக மன்னிக்கிறேன்.'"

ஹாரிஸா பின் வஹ்ப் அல்-குஸாஈ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "சொர்க்கவாசிகளைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? (அவர்கள்) ஒவ்வொரு பலவீனமானவர், தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்பவர் (மக்களால் பலவீனமாகக் கருதப்படுபவர்), அவர் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்தால், அல்லாஹ் அதை நிறைவேற்றுவான். நரகவாசிகளைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? (அவர்கள்) ஒவ்வொரு கொடூரமான, முரட்டுத்தனமான, பெருமை பேசுபவர், தற்பெருமை கொள்பவர்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மதீனாவின் அடிமைப் பெண்களில் ஒரு பெண், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கரத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு, தான் விரும்பிய இடத்திற்கு அவர்களை அழைத்துச் செல்வது வழக்கம் (இது நபி (ஸல்) அவர்களின் அளவற்ற பணிவையும், எளிய அணுகுமுறையையும் காட்டுகிறது)."

அவ்ஃப் பின் மாலிக் பின் அத்-துஃபைல் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(இவர் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களின் தாயின் சகோதரரின் மகன் ஆவார்). ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் விற்ற அல்லது அன்பளிப்பாகக் கொடுத்த (செல்வம்) தொடர்பாக, அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! ஆயிஷா (இதை) நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும்; இல்லையெனில் நான் அவர் மீது தடையுத்தரவு விதிப்பேன் (அவரது செல்வத்தைக் கையாள விடாமல் தடுப்பேன்)" என்று கூறினார் என்பது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது.

ஆயிஷா (ரழி), "அவர் இப்படிச் சொன்னாரா?" என்று கேட்க, (மக்கள்) "ஆம்" என்றனர். அதற்கு ஆயிஷா (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் இப்னு அஸ்-ஸுபைருடன் எப்போதும் பேசமாட்டேன் என்பது என் மீதுள்ள இறை நேர்ச்சையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த விலகல் நீண்ட நாட்கள் நீடித்தபோது, இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் (மற்றவர்களைக் கொண்டு தனக்காக) சிபாரிசு செய்யுமாறு கோரினார். ஆனால் ஆயிஷா (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவருக்காக எந்தச் சிபாரிசையும் நான் ஏற்கமாட்டேன்; என் நேர்ச்சையை முறித்து நான் பாவம் செய்யமாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டார்கள்.

இந்த நிலை இப்னு அஸ்-ஸுபைருக்கு மிக நீண்டதாக (கடினமாக) ஆனபோது, பனூ ஸுஹ்ரா குலத்தைச் சேர்ந்த மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரழி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-அஸ்வத் (ரழி) ஆகியோரிடம் பேசினார். "நான் அல்லாஹ்வை முன்வைத்துக் கேட்கிறேன்; நீங்கள் இருவரும் என்னை ஆயிஷாவிடம் அழைத்துச் செல்லுங்கள். ஏனெனில், என்னுடனான உறவை முறித்துக்கொள்வதாக அவர் நேர்ச்சை செய்வது ஆகுமானதல்ல" என்று கூறினார்.

ஆகவே, மிஸ்வர் மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் ஆகிய இருவரும் தங்கள் மேலங்கிகளால் தங்களை மூடிக்கொண்டு சென்று, ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டனர். "அஸ்ஸலாமு அலைக்கி வ ரஹ்மதுல்லாஹி வ பரகாதுஹு! (உங்கள் மீது சாந்தியும் அல்லாஹ்வின் கருணையும் அருளும் உண்டாவதாக!) நாங்கள் உள்ளே வரலாமா?" என்று கேட்டனர். ஆயிஷா (ரழி), "உள்ளே வாருங்கள்" என்றார். "நாங்கள் அனைவரும் வரலாமா?" என்று அவர்கள் கேட்க, "ஆம், அனைவரும் உள்ளே வாருங்கள்" என்று ஆயிஷா (ரழி) கூறினார். அவர்களுடன் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் இருப்பதைக் குறித்து அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.

அவர்கள் உள்ளே நுழைந்ததும், இப்னு அஸ்-ஸுபைர் திரைக்குள் (ஹிஜாப்) புகுந்து, ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைக் கட்டியணைத்து, அழுதுகொண்டே அல்லாஹ்வை முன்வைத்து மன்றாடினார். மிஸ்வர் மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் ஆகிய இருவரும், அவருடன் பேசுமாறும், அவர் கோருவதை ஏற்குமாறும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் மன்றாடினர். மேலும், "தாங்கள் அறிந்திருப்பதைப் போலவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் உறவை முறித்து வாழ்வதைத் தடுத்துள்ளார்கள்; ஒரு முஸ்லிம் தனது சகோதரருடன் மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் பேசாமல் இருப்பது ஆகுமானதல்ல" என்றும் கூறினர்.

நினைவூட்டியும், (மார்க்கச் சட்டங்களைக் கூறி) நெருக்கடி கொடுத்தும் அவர்கள் வலியுறுத்தியபோது, ஆயிஷா (ரழி) அழுதுகொண்டே, "நான் நேர்ச்சை செய்துள்ளேன்; நேர்ச்சை (விஷயம்) மிகக் கடினமானதாயிற்றே!" என்று நினைவூட்டினார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் இப்னு அஸ்-ஸுபைருடன் பேசும் வரை அவர்கள் இருவரும் தொடர்ந்து வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தனர்.

(இறுதியில் அவர் பேசினார்). மேலும் அந்த நேர்ச்சைக்காக (பரிகாரமாக) ஆயிஷா (ரழி) நாற்பது அடிமைகளை விடுதலை செய்தார். அதன் பிறகும், அந்த நேர்ச்சையை நினைக்கும் போதெல்லாம், தனது முக்காடு நனையும் அளவுக்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அழுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவரையொருவர் வெறுக்காதீர்கள்; ஒருவருக்கொருவர் பொறாமை கொள்ளாதீர்கள்; ஒருவரையொருவர் புறக்கணிக்காதீர்கள் (உறவுகளைத் துண்டிக்காதீர்கள் அல்லது முதுகு காட்டாதீர்கள்). அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! சகோதரர்களாக இருங்கள்! மேலும், ஒரு முஸ்லிம் தன் சகோதரனை மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் வெறுத்து ஒதுக்குவது (அல்லது உறவைத் துண்டிப்பது) ஆகுமானதல்ல."

அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் தம் சகோதரரை மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் புறக்கணிப்பது (அல்லது அவருடன் பேசுவதைத் தவிர்ப்பது) ஆகுமானதல்ல. அவர்கள் இருவரும் சந்திப்பார்கள்; அப்போது இவர் (தம் முகத்தைத்) திருப்பிக் கொள்வார்; அவரும் (தம் முகத்தைத்) திருப்பிக் கொள்வார். இவ்விருவரில் யார் முதலில் ஸலாம் கூறுகிறாரோ அவரே சிறந்தவர் ஆவார்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக நான் உனது கோபத்தையும் உனது திருப்தியையும் அறிவேன்.”
நான் கேட்டேன்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்), அதை நீங்கள் எப்படி அறிவீர்கள்?”
அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக நீ திருப்தியாக இருக்கும்போது, ‘ஆம், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் இறைவனின் மீது சத்தியமாக!’ என்று கூறுகிறாய். நீ கோபமாக இருக்கும்போது, ‘இல்லை, இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் இறைவனின் மீது சத்தியமாக!’ என்று கூறுகிறாய்.”
நான் கூறினேன்: “ஆம், (நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான்.) நான் உங்களது பெயரைத் தவிர (வேறு எதையும்) கைவிடுவதில்லை.”

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நானறிந்து (விபரம் தெரிந்த நாள் முதல்) என் பெற்றோர் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்களாகவே இருந்தனர். இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலையிலும் மாலையிலும் எங்களிடம் வராத எந்த நாளும் அவர்களுக்குக் கழிந்ததில்லை.

நாங்கள் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் வீட்டில் நண்பகலின் கடும் வெயில் நேரத்தில் அமர்ந்திருந்தபோது ஒருவர், 'இதோ! இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வழக்கமாக நம்மிடம் வராத ஒரு நேரத்தில் (வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்)' என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி), 'ஏதோ ஒரு (முக்கிய) விஷயமே தவிர வேறு எதுவும் இந்நேரத்தில் அவர்களை இங்கே கொண்டு வந்திருக்காது' என்று கூறினார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள்), '(நாடு துறந்து) வெளியேற எனக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டுவிட்டது' என்று கூறினார்கள்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒரு வீட்டிற்கு விஜயம் செய்தார்கள்; அங்கு உணவருந்தினார்கள். அவர்கள் புறப்பட நாடியபோது, வீட்டின் ஓர் இடத்தைக் குறித்து (அதைத் தூய்மைப்படுத்தித் தயார் செய்யுமாறு) கட்டளையிட்டார்கள். உடனே ஒரு பாயின் மீது அவர்களுக்காகத் தண்ணீர் தெளிக்கப்பட்டது. அவர்கள் அதன் மீது தொழுதார்கள்; மேலும் அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள்.

சாலிம் பின் அப்துல்லாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் என்னிடம், "இஸ்தப்ரக் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அது தடித்ததும், கரடுமுரடானதுமான பட்டுத் துணி (டமாஸ்க் பட்டு)" என்று பதிலளித்தேன்.

(பிறகு சாலிம் பின் அப்துல்லாஹ் (ரஹ்) அவர்கள்) நான் அப்துல்லாஹ் (பின் உமர்) (ரலி) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒரு மனிதர் மீது இஸ்தப்ரக் (வகையைச் சேர்ந்த) ஓர் ஆடையைக் கண்டார்கள். உடனே அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதை விலைக்கு வாங்கிக் கொள்ளுங்கள்; மக்கள் பிரதிநிதிகள் தங்களிடம் வரும்போது இதை அணிந்து கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மறுமையில்) யாருக்கு எந்தப் பங்கும் இல்லையோ, அவரே பட்டு ஆடையை அணிவார்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு (காலங்கள்) சென்றன. பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு (அதே போன்ற) ஓர் ஆடையை அனுப்பினார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் அதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்து, "இதை எனக்கு அனுப்பியுள்ளீர்கள்; ஆனால் இது போன்ற ஒன்றைப் பற்றி தாங்கள் (முன்பு) கூறியதைத்தான் கூறியிருக்கிறீர்களே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதன் மூலம் நீர் பொருள் ஈட்டிக் கொள்வதற்காகவே இதை உமக்கு அனுப்பினேன்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் காரணமாக, இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் ஆடையில் உள்ள (பட்டு) வேலைப்பாடுகளை (அல்லது பட்டு அலங்காரங்களை) வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அப்துர்-ரஹ்மான் (ரழி) (மக்காவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து) எங்களிடம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கும் ஸஅத் பின் அர்-ரபீஉ (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையில் சகோதரத்துவப் பிணைப்பை ஏற்படுத்தினார்கள். பிறகு (அப்துர்-ரஹ்மான் (ரழி) திருமணம் செய்துகொண்டு, அதன் அடையாளத்துடன் வந்தபோது) நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஓர் ஆட்டைக் கொண்டாவது (திருமண) விருந்தளியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆஸிம் அறிவித்தார்கள்:
நான் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள், 'இஸ்லாத்தில் (பழைய காலத்து கோத்திரப் பற்று அடிப்படையிலான) உடன்படிக்கை (ஹில்ஃப்) ஏதுமில்லை' என்று கூறினார்கள் என்பது உங்களுக்கு எட்டியதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அனஸ் (ரழி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் குறைஷிகளுக்கும் அன்சாரிகளுக்கும் இடையில் எனது வீட்டில் (சகோதரத்துவ) உடன்படிக்கையை (முஆகாத் - Mu'akhaat) ஏற்படுத்தினார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ரிஃபாஆ அல்-குறழி தம் மனைவியை தலாக் செய்து, அவ்விவாகரத்தை (மீள முடியாதவாறு) முழுமையாக்கிவிட்டார். அவருக்குப் பிறகு அப்பெண்ணை அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸுபைர் மணந்துகொண்டார். அப்பெண் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் ரிஃபாஆவிடம் இருந்தேன். அவர் என்னை (இறுதி) மும்முறை தலாக் கூறிவிட்டார். அதன் பின் நான் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸுபைரை மணந்துகொண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவரிடம் இந்த ஆடையின் குஞ்சத்தைப் போன்று (பாலுறவுக்குத் தேவையான சக்தி) தவிர வேறெதுவும் இல்லை" என்று கூறித் தம் மேலாடையிலிருந்து ஒரு குஞ்சத்தைக் காட்டினார்.

(அப்போது) அபூபக்ர் (ரழி) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தார்கள். காலித் இப்னு ஸயீத் இப்னி அல்-ஆஸ் (ரழி) (உள்ளே வர) அனுமதி வேண்டி அறை வாசலில் அமர்ந்திருந்தார்கள். காலித் (ரழி), அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை அழைத்து, "அபூபக்ரே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முன்னிலையில் இப்பெண் (மறைக்க வேண்டிய விஷயத்தைப்) பகிரங்கமாகப் பேசுவதை நீங்கள் தடுக்கமாட்டீர்களா?" என்று கேட்கலானார்.

ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகை புரிவதைத் தவிர வேறெதுவும் செய்யவில்லை. பிறகு (அப்பெண்ணிடம்), "ஒருவேளை நீ (உன் முதல் கணவர்) ரிஃபாஆவிடமே திரும்பிச் செல்ல விரும்புகிறாயோ? இல்லை! (அது முடியாது;) நீ இவருடைய (அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸுபைருடைய) தேனைச் சுவைக்கும் வரையிலும், இவர் உன்னுடைய தேனைச் சுவைக்கும் வரையிலும் (அதாவது, இருவரும் பாலுறவு கொள்ளும் வரையிலும் அது சாத்தியமில்லை)" என்று கூறினார்கள்.

ஸஃது (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (உட்செல்ல) அனுமதி கேட்டார்கள். அப்போது குறைஷிப் பெண்கள் (சிலர்) நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தனர். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் குரலை விட தங்கள் குரல்களை உயர்த்தியவர்களாக, அவர்களிடம் (தங்களுக்குத் தேவையானதை) அதிகமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் அனுமதி கேட்டதும், அவர்கள் திரைக்குப் பின்னால் ஓடி மறைந்துகொண்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு அனுமதியளித்தார்கள். உமர் (ரழி) உள்ளே நுழைந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அல்லாஹ் தங்கள் பல்லைச் சிரிக்க வைப்பானாக! (அதாவது, தங்களை எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் வைத்திருப்பானாக!) என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்!"

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என்னுடன் இருந்த இந்தப் பெண்களைக் கண்டு நான் வியப்படைகிறேன். உமது குரலைக் கேட்டவுடன், அவர்கள் திரைக்குப் பின்னால் விரைந்துவிட்டார்கள்."

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! அவர்கள் பயப்படுவதற்குத் தாங்களே மிகவும் தகுதியானவர்."

பின்னர் அப்பெண்களின் பக்கம் திரும்பி, "தங்கள் ஆன்மாக்களின் எதிரிகளே! நீங்கள் எனக்கு அஞ்சுகிறீர்களா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அஞ்சவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்பெண்கள், "ஆம், ஏனெனில், நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விடக் கடுமையானவராகவும், கண்டிப்பானவராகவும் இருக்கிறீர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்னு அல்-கத்தாபே! என் உயிர் எவன் கையில் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, ஷைத்தான் நீங்கள் ஒரு பாதையில் செல்வதைக் கண்டால், அவன் உங்கள் பாதையை விட்டு வேறு பாதையில்தான் செல்வான்."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாயிஃபில் இருந்த வேளையில், "இன் ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்), நாளை நாம் (மதீனாவிற்கு) திரும்பிச் செல்வோம்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதருடைய (ஸல்) தோழர்களில் சிலர், "(தாயிஃபை) வெற்றி கொள்ளும் வரை நாங்கள் (இங்கிருந்து) புறப்பட மாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆகவே, (மறுநாள்) காலையில் போருக்குச் செல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(அவ்வாறே) அவர்கள் (மறுநாள்) காலை சென்று (தாயிஃப்வாசிகளுடன்) கடுமையாகப் போரிட்டனர்; அவர்களில் (முஸ்லிம்களில்) காயங்கள் அதிகமாயின.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இன் ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்), நாளை நாம் (மதீனாவிற்கு) திரும்பிச் செல்வோம்" என்று கூறினார்கள்.

(இம்முறை) அவர்கள் அமைதி காத்தார்கள். (அவர்களின் இந்த நிலையைப் பார்த்து) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சிரித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் ரமழானில் (நோன்பு நோற்றிருந்த நிலையில்) என் மனைவியுடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டுவிட்டதால் நாசமாகிவிட்டேன்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "அதற்கு என்னிடம் வசதியில்லை" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அப்படியானால்) தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பீராக" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "என்னால் அது முடியாது" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அப்படியானால்) அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "(அவர்களுக்கு உணவளிக்க) என்னிடம் எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார். பின்னர் பேரீச்சம்பழங்கள் நிறைந்த ஒரு கூடை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "கேள்வி கேட்டவர் எங்கே? சென்று இதை தர்மமாக கொடு" என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர், "(இதை தர்மமாக) என்னை விட ஏழ்மையான ஒருவருக்கு கொடுக்கவா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, இந்த இரண்டு (மதீனாவின் எரிமலைக்) குன்றுகளுக்கு இடையில் எங்களை விட ஏழ்மையான குடும்பம் வேறு யாரும் இல்லை" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் அளவிற்கு புன்னகைத்துவிட்டு, "அப்படியானால், (இந்த தர்மம்) உங்களுக்கே (உரியது, அதை உங்கள் குடும்பத்தினருக்கு உண்ணக் கொடுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுடன் நடந்து கொண்டிருந்தேன். அவர்கள் தடித்த கரையுடைய நஜ்ரானி புர்தா (மேலாடை) ஒன்றை அணிந்திருந்தார்கள். அப்போது ஒரு கிராமவாசி (அதாவது, ஒரு அஃராபி) நபி (ஸல்) அவர்களை வந்தடைந்து, அவர்களின் ரிதா (மேலாடை)வை பலமாக இழுத்தார்.

அனஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோள்பட்டையைப் பார்த்தேன். அவர் (அந்த அஃராபி) பலமாக இழுத்ததன் காரணமாக, ரிதாவின் ஓரம் அதில் (நபி (ஸல்) அவர்களின் தோள்பட்டையில்) ஒரு தழும்பை ஏற்படுத்தியிருந்ததை நான் கவனித்தேன்."

பிறகு அந்தக் கிராமவாசி, "முஹம்மதே! உம்மிடம் உள்ள அல்லாஹ்வின் செல்வத்திலிருந்து எனக்குத் தருமாறு உத்தரவிடுங்கள்" என்று (கடுமையான தொனியில்) கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை நோக்கித் திரும்பிச் சிரித்தார்கள்; பிறகு அவருக்கு அன்பளிப்பு வழங்குமாறு (சகிக்கத்தன்மையுடன்) கட்டளையிட்டார்கள்.

ஜரீர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டதிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம்மைச் சந்திக்க விடாமல்) என்னைத் தடுத்ததில்லை; மேலும், அவர்கள் என்னைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் என் முகத்தைப் பார்த்துப் புன்னகைக்காமல் இருந்ததில்லை.

(ஒருமுறை) என்னால் குதிரையின் மீது உறுதியாக அமர முடியவில்லை என்று அவர்களிடம் முறையிட்டேன்.

அப்போது அவர்கள் தமது கரத்தால் எனது நெஞ்சில் தட்டினார்கள். மேலும், **'அல்லாஹும்ம தப்பித்ஹு, வஜ்அல்ஹு ஹாதியன் மஹ்திய்யா'** (யா அல்லாஹ்! இவரை உறுதியானவராக ஆக்குவாயாக; மேலும் இவரை வழிகாட்டுபவராகவும் நேர்வழி பெற்றவராகவும் ஆக்குவாயாக!) என்று கூறினார்கள்."

உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உண்மையைக் கூறுவதில் வெட்கப்படுவதில்லை. ஒரு பெண்ணுக்குக் கனவில் ஸ்கலிதம் ஏற்பட்டால் அவள் குளிக்க வேண்டுமா?" அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், அவள் (அந்த) நீரைக் கண்டால்" என்று கூறினார்கள். அதைக் கேட்டு உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் சிரித்துவிட்டு, "பெண்ணுக்கும் ஸ்கலிதம் ஏற்படுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், குழந்தை எவ்வாறு (பெற்றோரை) ஒத்திருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (வாய்விட்டுச்) சிரிக்கும்போது, அவர்களின் உள்நாக்கு தெரியும் அளவுக்கு (முழுமையாகச்) சிரிப்பதை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை; அவர்கள் புன்னகை மட்டுமே செய்வார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு வெள்ளிக்கிழமை அன்று நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவில் குத்பா பேருரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "மழை பொய்த்துவிட்டது; ஆகவே, உங்கள் இறைவனிடம் மழை பொழியுமாறு பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் வானத்தைப் பார்த்தார்கள்; அப்போது அங்கு எந்த மேகமும் தென்படவில்லை. பிறகு அவர்கள் மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். மேகங்கள் ஒன்று கூடத் தொடங்கின; மதீனாவின் நீர்வழிகளில் தண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடும் வரை மழை பெய்தது. அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை வரை மழை இடைவிடாது பெய்தது.

பிறகு அந்த மனிதர் (அல்லது வேறு ஒரு மனிதர்) நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமை குத்பா பேருரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது எழுந்து நின்று, "நாங்கள் (வெள்ளத்தில்) மூழ்கிவிட்டோம்; ஆகவே எங்களிடமிருந்து மழையைத் தடுத்து நிறுத்தும்படி உங்கள் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் சிரித்தார்கள்; பிறகு இரண்டு அல்லது மூன்று முறை, "அல்லாஹும்ம ஹவாலைனா வலா அலைனா" (யா அல்லாஹ்! எங்களைச் சுற்றிலும் (மழை பொழியச் செய்வாயாக), எங்கள் மீது வேண்டாம்) என்று கூறினார்கள். மேகங்கள் மதீனாவை விட்டு வலப்புறமும் இடப்புறமுமாக விலகத் தொடங்கின. நம்மைச் சுற்றி மழை பெய்தது; ஆனால் மதீனாவில் மழை ஏதும் பெய்யவில்லை. அல்லாஹ் அவர்களுக்குத் தனது தூதரின் (ஸல்) கண்ணியத்தையும் (அற்புதத்தையும்), அவரது பிரார்த்தனை ஏற்கப்பட்டதையும் காட்டினான்.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உண்மை நன்னெறிக்கு இட்டுச் செல்கிறது, மேலும் நன்னெறி சொர்க்கத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. மேலும், ஒரு மனிதர் (தொடர்ந்து) உண்மையே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார், அவர் 'சித்தீக்' (மிகவும் உண்மையாளர், வாய்மையாளர்) என்று ஆகும் வரை. பொய், 'ஃபஜூர்' (தீய செயல், ஒழுக்கக்கேடு, வரம்பு மீறுதல்) இட்டுச் செல்கிறது, மேலும் 'ஃபஜூர்' நரக நெருப்பிற்கு இட்டுச் செல்கிறது. மேலும், ஒரு மனிதர் (தொடர்ந்து) பொய் பேசிக்கொண்டே இருக்கிறார், அவர் அல்லாஹ்விடம் 'கத்தாப்' (பெரும் பொய்யர், பொய் பேசுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டவர்) என்று எழுதப்படும் வரை."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "நயவஞ்சகனின் அடையாளங்கள் மூன்று: அவன் பேசினால் பொய் சொல்வான்; வாக்குறுதியளித்தால் அதை மீறுவான்; அவனிடம் நம்பி ஒப்படைக்கப்பட்டால் நம்பிக்கை துரோகம் செய்வான்."

ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் இரண்டு மனிதர்கள் என்னிடம் வருவதைக் கண்டேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் எவருடைய வாயின் ஒரு பகுதி பிளக்கப்படுவதைக் கண்டீர்களோ, அவர் ஒரு பெரும் பொய்யர். அவர் ஒரு பொய்யைச் சொல்வார்; அது (மக்கள் மத்தியில்) பரப்பப்பட்டு, உலகின் எல்லைகளை அடையும் வரை (அவரைப் பற்றி) எடுத்துச் செல்லப்படும். எனவே, மறுமை நாள் வரை அவருக்கு இவ்வாறே (இந்த வேதனை) செய்யப்படும்.'"

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: 'தம் வீட்டிலிருந்து வெளியேறி மீண்டும் வீடு திரும்பும் வரை, நன்னடத்தை, நல்ல தோற்றம் மற்றும் வழிமுறையில் மக்களிலேயே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை மிகவும் ஒத்திருப்பவர் இப்னு உம்மி அப்த் (ரழி) அவர்கள்தான். அவர் தனிமையில் இருக்கும்போது தம் குடும்பத்தாரிடம் என்ன செய்கிறார் என்பதை நாங்கள் அறியமாட்டோம் (ஏனெனில் அது அவரது தனிப்பட்ட வாழ்க்கை, பொதுவெளியில் அவரது முன்மாதிரிப் பண்புகள் மட்டுமே எங்களால் அவதானிக்கப்பட்டன).'

தாரிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (நிச்சயமாக) மிகச் சிறந்த பேச்சு அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்) ஆகும். மேலும், மிகச் சிறந்த வழிகாட்டல் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டல் ஆகும்.

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தான் செவியுறும் தீங்கான சொல்லைப் பொறுத்துக்கொள்வதில் அல்லாஹ்வை விடப் பொறுமையாளர் எவருமில்லை. அவர்கள் அவனுக்குக் குழந்தை இருப்பதாகக் கூறுகின்றனர். (அப்படியிருந்தும்) அவன் அவர்களுக்கு உடல்நலத்தையும் வாழ்வாதாரத்தையும் வழங்குகிறான்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தாம் (வழக்கமாகப்) பங்கிடுவதைப் போன்றே ஒரு முறை (பொருட்களைப்) பங்கிட்டார்கள். அப்போது அன்சாரிகளில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இந்தப் பங்கீட்டில் அல்லாஹ்வின் திருப்தி நாடப்படவில்லை" என்று கூறினார். நான், "இதை நான் நிச்சயமாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவிப்பேன்" என்று கூறினேன். அவ்வாறே நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் தம் தோழர்களுடன் இருந்தார்கள். நான் அவர்களிடம் (இச்செய்தியை) இரகசியமாகக் கூறினேன். அது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகவும் வருத்தமளித்தது. அவர்களின் முகம் (நிறம்) மாறியது; அவர்கள் கோபமடைந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், 'நான் இதை அவர்களிடம் தெரிவித்திருக்கக் கூடாது' என்று நான் விரும்புமளவிற்கு (அவர்கள் கோபமுற்றார்கள்). பிறகு அவர்கள், "மூஸா (அலை) அவர்கள் இதைவிட அதிகமாகத் துன்புறுத்தப்பட்டார்கள்; ஆயினும் அவர்கள் பொறுமை காத்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு காரியத்தைச் செய்தார்கள், மேலும் அதைச் செய்ய (மக்களுக்கு) அனுமதி அளித்தார்கள். ஆனால், மக்களில் சிலர் அதைச் செய்வதிலிருந்து தவிர்ந்துகொண்டார்கள். அது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் ஒரு சொற்பொழிவை நிகழ்த்தினார்கள். அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்த பிறகு, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் செய்யும் ஒரு காரியத்தைச் செய்வதிலிருந்து தவிர்ந்துகொள்ளும் அத்தகைய மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவர்களை விட நான் அல்லாஹ்வை நன்கு அறிந்தவன், மேலும், அவர்களை விட நான் அவனுக்கு (அல்லாஹ்விற்கு) அதிகம் அஞ்சுபவன்."

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், தம் திரைக்குள் இருக்கும் கன்னிப் பெண்ணை விடவும் அதிக நாணமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். தாம் வெறுக்கும் ஒன்றை அவர்கள் கண்டால், அதை நாங்கள் அவர்களின் முகத்தில் அறிந்துகொள்வோம்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு மனிதர் தன் சகோதரரை 'ஏ காஃபிரே (இறைமறுப்பாளனே)!' என்று கூறினால், அவ்விருவரில் ஒருவருக்கு அது (அந்தக் குற்றச்சாட்டு அல்லது அதன் பாவம்) திரும்பிவிடுகிறது."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள், 'எந்த ஒரு மனிதர் தன் சகோதரரை, 'ஏ காஃபிரே!' என்று கூறினாலும், அவ்விருவரில் ஒருவருக்கு அது (அந்தக் குற்றச்சாட்டு) திரும்பிவிடும் (அதாவது, குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் காஃபிராக இல்லாவிட்டால், குற்றம் சாட்டியவரே அந்த வார்த்தைக்குப் பொறுப்பாளியாகி விடுவார் அல்லது அந்தப் பாவம் அவரைச் சென்றடையும்).'

தாபித் இப்னு அத்-தஹ்ஹாக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'இஸ்லாம் அல்லாத ஒரு மார்க்கத்தின் மீது எவரொருவர் பொய்யாக சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் கூறியவாறே ஆகிவிடுகிறார் (அதாவது, அவர் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவர் போல ஆகிவிடுகிறார் அல்லது அவர் கூறிய பொய் சத்தியத்தின் விளைவை அவர் ஏற்கிறார்); மேலும், எவரொருவர் ஏதேனும் ஒன்றைக் கொண்டு தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பில் அதே பொருளால் தண்டிக்கப்படுவார்; மேலும், ஒரு நம்பிக்கையாளரை (முஃமினை) சபிப்பது அவரைக் கொலை செய்வதற்கு ஒப்பானதாகும்; மேலும், எவரொருவர் ஒரு நம்பிக்கையாளரை (முஃமினை) இறைமறுப்பாளர் (காஃபிர்) என்று குற்றம் சாட்டுகிறாரோ, அது அவர் அவரைக் கொன்றது போன்றதாகும்.'

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுவார்கள், பின்னர் தம் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவதற்காகச் செல்வார்கள். ஒருமுறை அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள் மேலும் சூரத்துல் பகராவை ஓதினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் (முஆதின் நீண்ட தொழுகையிலிருந்து) விலகி, (தனியாக) சுருக்கமான தொழுகையைத் தொழுதுவிட்டுச் சென்றுவிட்டார். முஆத் (ரழி) அவர்கள் இதைப் பற்றி அறிந்தபோது, "அவர் (அந்த மனிதர்) ஒரு நயவஞ்சகர்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அந்த மனிதர், முஆத் (ரழி) அவர்கள் தம்மைப் பற்றிக் கூறியதைக் கேட்டார், எனவே அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! நாங்கள் எங்கள் கைகளால் உழைத்து எங்கள் ஒட்டகங்களைக் கொண்டு (எங்கள் பண்ணைகளுக்கு) நீர் பாய்ச்சும் மக்கள். நேற்றிரவு முஆத் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்கு (இஷா) தொழுகை நடத்தினார்கள், அவர்கள் சூரத்துல் பகராவை ஓதினார்கள், எனவே நான் (அவருடன் தொழுகையை முடிக்காமல்) எனது தொழுகையை (தனியாகவும்) சுருக்கமாகவும் தொழுதேன், அதன் காரணமாக, அவர்கள் என்னை ஒரு நயவஞ்சகர் என்று குற்றம் சாட்டினார்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரழி) அவர்களை அழைத்து, மூன்று முறை, "ஓ முஆத்! நீங்கள் மக்களைச் சோதனைக்கு உள்ளாக்குகின்றீர்களா? 'வஷ்ஷம்ஸி வளுஹாஹா' (சூரா 91) அல்லது 'ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா' (சூரா 87) அல்லது அது போன்ற (குறுகிய) சூராக்களை ஓதுவீராக" என்று கூறினார்கள்.

அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரேனும் சத்தியம் செய்யும்போது, 'லாத் மற்றும் உஸ்ஸாவின் மீது சத்தியமாக' என்று கூறிவிட்டால், அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறட்டும். மேலும், எவரேனும் தம் தோழரிடம், 'வா, உன்னுடன் சூதாடுகிறேன்' என்று கூறினால், அவர் தர்மம் செய்யட்டும்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: (ஒருமுறை) இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களை ஒரு பயணக் குழுவில் (பயணித்துக் கொண்டிருக்க) கண்டார்கள். அப்போது உமர் (ரழி) தம் தந்தையின் மீது சத்தியம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அக்குழுவினரை) அழைத்து, "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் தந்தையர் மீது சத்தியம் செய்வதை உங்களுக்குத் தடை செய்துள்ளான். எனவே சத்தியம் செய்பவர் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்யட்டும்; இல்லையெனில் மௌனமாக இருக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். (அப்போது) வீட்டில் உயிரினங்களின் படங்கள் (உள்ள) ஒரு திரைச்சீலை இருந்தது. (அதைக் கண்டதும்) அவர்களுடைய முகம் (கோபத்தால்) நிறம் மாறியது. பின்னர் அவர்கள் அந்தத் திரைச்சீலையைப் பிடித்து, அதைக் கிழித்தார்கள். மேலும் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் மக்களிலேயே மிகக் கடுமையான வேதனைக்குரியவர்கள், இந்தப் படங்களை உருவாக்குபவர்களே ஆவர்."

அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "இன்ன மனிதர் எங்களுக்கு (ஃபஜ்ர்) தொழுகை நடத்தும்போது அதை நீட்டுவதால் நான் அத்தொழுகையிலிருந்து பின்தங்கி விடுகிறேன்" என்று கூறினார். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்கள்:) அன்றைய தினம் அறிவுரை பகரும்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோபமுற்றிருந்ததை விடக் கடுமையாக வேறெந்த நாளிலும் கோபமுற்று நான் பார்த்ததில்லை. (அப்போது) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! நிச்சயமாக உங்களில் (மக்களை) வெருண்டோடச் செய்பவர்கள் இருக்கின்றார்கள். உங்களில் எவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகின்றாரோ அவர் அதைச் சுருக்கமாக நடத்தட்டும். ஏனெனில், அவர்களில் நோயாளிகளும், முதியவர்களும், தேவையுடையவர்களும் இருக்கிறார்கள்."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, பள்ளியின் கிப்லா (திசைச் சுவரில்) சளியைக் கண்டார்கள். உடனே அதைத் தமது கையால் சுரண்டி அகற்றினார்கள். பிறகு சினமுற்றார்கள். பின்னர், "உங்களில் ஒருவர் தொழுகையில் இருக்கும்போது நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவரது முகத்திற்கு நேரே இருக்கிறான். எனவே, தொழுகையில் இருக்கும்போது (சளியை) தமது முகத்திற்கு நேரே உமிழ வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

ஸைத் இப்னு காலித் அல்ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கண்டெடுக்கப்பட்ட பொருள் (அல்-லுகதா) பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஓராண்டு காலம் அதை(ப் பற்றி) அறிவிப்புச் செய். பிறகு அதன் கட்டும் கயிற்றையும், அதன் பையையும் (உறையையும்) (அடையாளம்) அறிந்துகொள். பிறகு அதை நீ பயன்படுத்திக்கொள். அதன் உரிமையாளர் வந்தால் அதை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிடு” என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! வழிதவறிய ஆடு (பற்றி என்ன நிலை)?” என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அதை எடுத்துக்கொள். ஏனெனில், அது உனக்குரியது, அல்லது உன் சகோதரனுக்குரியது, அல்லது ஓநாய்க்குரியது (ஆகும்; நீ எடுக்காவிட்டால் அது வீணாகிவிடும்)” என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! வழிதவறிய ஒட்டகம் (பற்றி என்ன நிலை)?” என்று கேட்டார். (இதைக் கேட்டதும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோபமடைந்தார்கள்; (எந்த அளவிற்கென்றால்) அவர்களின் கன்னங்கள் சிவந்தன - அல்லது முகம் சிவந்தது. பிறகு அவர்கள், “உமக்கும் அதற்கும் என்ன சம்பந்தம்? அதனுடன் அதன் காலணிகளும் (குளம்புகளும்), அதன் நீர்ப்பையும் (தண்ணீரைச் சேமிக்கும் திறனும்) உள்ளனவே! அதன் உரிமையாளர் அதைச் சந்திக்கும் வரை (அதை அதன் போக்கில் விட்டுவிடுவீராக)” என்று கூறினார்கள்.

ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஈச்ச ஓலை அல்லது) பாயால் ஆன ஒரு தடுப்பை (சிறிய அறையாக) அமைத்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து அதில் தொழுதார்கள். (இதைக் கண்ட) மக்கள் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்து, அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றித் தொழுதார்கள். பிறகு ஒரு இரவு அவர்கள் (தஹஜ்ஜுத் தொழுகைக்காக) வந்து கூடினார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் (வருவதற்குத்) தாமதமானது; அவர்களிடம் வெளியே வரவில்லை. ஆகவே அவர்கள் தங்கள் குரல்களை உயர்த்தினார்கள்; கதவின் மீது சிறு கற்களை எறிந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் கோபத்துடன் அவர்களிடம் வெளியே வந்து கூறினார்கள்: "உங்கள் செயலை நீங்கள் தொடர்ந்து செய்து கொண்டேயிருந்ததால், எங்கே இது உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டுவிடுமோ என்று நான் அஞ்சினேன். ஆகவே நீங்கள் உங்கள் வீடுகளிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், கடமையான தொழுகையைத் தவிர, ஒரு மனிதன் தன் வீட்டில் தொழும் தொழுகையே சிறந்த தொழுகையாகும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மக்களை மல்யுத்தத்தில் (அல்லது உடல் பலத்தால்) தோற்கடிப்பவர் வலிமையானவர் அல்லர்; மாறாக, கோபத்தின்போது தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்பவரே வலிமையானவர் ஆவார்."

சுலைமான் பின் ஸுரத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, இரண்டு பேர் ஒருவரையொருவர் திட்டிக்கொண்டனர். அவர்களில் ஒருவர் சினம் கொண்டவராக, முகம் சிவந்த நிலையில் தன் தோழரைத் திட்டிக் கொண்டிருந்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனக்கு ஒரு வார்த்தை தெரியும்; அதை இவர் சொன்னால், இவர் உணரும் (இந்தக் கோபம்) இவரை விட்டுச் சென்றுவிடும். ‘அஊது பில்லாஹி மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம்’ (விரட்டப்பட்ட ஷைத்தானிடமிருந்து அல்லாஹ்விடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்) என்று இவர் சொன்னால் (அது நீங்கிவிடும்)." எனவே, அவர்கள் அந்த மனிதரிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நீர் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் ஒன்றும் பைத்தியக்காரன் அல்ல" என்று கூறினார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "கோபம் கொள்ளாதீர்" என்று கூறினார்கள். அம்மனிதர் பல முறை (அறிவுரை கூறுமாறு) திரும்பத் திரும்பக் கேட்டார். (அப்போதும்) நபி (ஸல்) அவர்கள், "கோபம் கொள்ளாதீர்" என்றே கூறினார்கள்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஹயா (வெட்கம்) நன்மையைத் தவிர வேறு எதையும் கொண்டு வராது."

அப்போது பஷீர் பின் கஅப் (ரஹ்), "நிச்சயமாக ஹயாவில் கண்ணியம் இருக்கிறது; நிச்சயமாக ஹயாவில் அமைதி இருக்கிறது என்று ஞான ஏட்டில் (பொதுவான அறிவுரைகள் அல்லது பழமொழிகள் அடங்கிய நூல்களில்) எழுதப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்.

அதற்கு இம்ரான் (ரலி) அவரிடம், "நான் உமக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கூற்றை அறிவிக்கிறேன்; நீரோ உமது ஏட்டில் (நீர் படித்த அல்லது எழுதிய நூலில்) உள்ளதை என்னிடம் கூறுகிறீரே!" என்று கேட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், ஹயா (வெட்கம்) குறித்து (மற்றவர்களால்) கண்டிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு மனிதரைக் கடந்து சென்றார்கள். (அவரைக் கண்டித்தவர்), "நிச்சயமாக நீர் அதிகம் வெட்கப்படுகிறீர்" என்று கூறியது, (அந்த வெட்கம்) உமக்குத் தீங்கு விளைவித்துவிட்டது என்று கூறுவதைப் போன்று இருந்தது.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரை விட்டுவிடுங்கள்; ஏனெனில், நிச்சயமாக ஹயா ஈமானின் ஒரு பகுதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், தனது திரைக்குள் (தனியறையில்) இருக்கும் கன்னிப் பெண்ணை விட அதிக வெட்கம் உடையவர்களாக இருந்தார்கள்.

அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “முந்தைய இறைத்தூதுத்துவத்தின் கூற்றுகளிலிருந்து மக்கள் அடைந்துகொண்டவற்றில் ஒன்று: ‘நீ வெட்கப்படவில்லை என்றால், நீ விரும்பியதைச் செய்துகொள். (இது ஒரு கண்டனமும், எச்சரிக்கையும் ஆகும். வெட்கம் இல்லாதவன் எதையும் செய்யத் துணிவான் என்ற பொருளில்.)’”