சுனனுந் நஸாயீ

உங்களில் எவரும் மரணத்தை விரும்ப வேண்டாம். (ஏனெனில்) அவர் நல்லவராக இருந்தால், ஒருவேளை அவர் நன்மையை அதிகப்படுத்திக் கொள்ளலாம்; அல்லது அவர் தீயவராக இருந்தால், ஒருவேளை அவர் (அல்லாஹ்விடம்) மன்னிப்புத் தேடலாம் (அல்லது தனது தவறுகளைச் சரிசெய்து கொள்ளலாம்).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் எவரும் மரணத்தை விரும்ப வேண்டாம். ஏனெனில், அவர் நன்மை செய்பவராக இருந்தால், (வாழ்வதன் மூலம்) நன்மையை அதிகப்படுத்திக்கொள்ளக்கூடும், மேலும் அது அவருக்குச் சிறந்ததாகும். அல்லது அவர் தீயவராக இருந்தால், அவர் (பாவமன்னிப்புக் கோரி) திருந்தக்கூடும் (அல்லது அல்லாஹ்வை திருப்திப்படுத்தக்கூடும்).'

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்களில் எவரும், தமக்கு ஏற்படும் ஒரு (இவ்வுலக) துன்பத்தின் காரணமாக மரணத்தை விரும்ப வேண்டாம், மாறாக அவர் இவ்வாறு கூறட்டும்: 'அல்லாஹும்ம அஹ்யினீ மா கானத்தில் ஹயாத்து கைரன் லீ, வ தவஃப்பனீ இதா கானத்தில் வஃபாத்து கைரன் லீ (அல்லாஹ்வே! வாழ்க்கை எனக்கு நன்மையாக இருக்கும் வரை என்னை வாழ வைப்பாயாக. மரணம் எனக்கு நன்மையாக இருக்கும் போது என்னை மரணிக்கச் செய்வாயாக.)'"

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் எவரும் தமக்கு நேரிடும் ஒரு துன்பத்தின் காரணமாக மரணத்தை விரும்ப வேண்டாம். (ஆனால்,) அவர் கட்டாயமாக மரணத்தை விரும்பினால், அவர் இவ்வாறு கூறட்டும்: அல்லாஹும்ம அஹ்யினீ மா கானதில் ஹயாத்து கைரன்லீ வ தவஃப்பனீ இதா கானதில் வஃபாத்து கைரன்லீ (பொருள்: 'அல்லாஹ்வே, வாழ்க்கை எனக்கு நன்மையாக இருக்கும் காலமெல்லாம் என்னை வாழ வைப்பாயாக, மரணம் எனக்கு நன்மையாக இருக்கும்போது என்னை மரணிக்கச் செய்வாயாக').'

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மரணத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்யாதீர்கள்; மேலும் அதற்காக ஆசைப்படாதீர்கள். எவரேனும் (மரணத்திற்காக) பிரார்த்தித்தே ஆகவேண்டும் என்றிருந்தால், அவர் இவ்வாறு கூறட்டும்: 'அல்லாஹும்ம அஹ்யினீ மா கானத்தில் ஹயாத்து கைரன் லீ, வ தவஃப்பனீ இதா கானத்தில் வஃபாத்து கைரன் லீ' (அல்லாஹ்வே! வாழ்க்கை எனக்குச் சிறந்ததாக இருக்கும் வரை என்னை வாழ வைப்பாயாக! மரணம் எனக்குச் சிறந்ததாக இருக்கும்போது என்னை மரணிக்கச் செய்வாயாக!)"

கைஸ் கூறினார்கள்: 'நான் கப்பாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்களின் வயிற்றில் ஏழு முறை சூடு போடப்பட்டிருந்தது (இது கடுமையான நோயின் காரணமாக ஏற்பட்ட வலி நிவாரண சிகிச்சை). அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மரணத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தடை செய்யாமல் இருந்திருந்தால், நான் அதற்காகப் பிரார்த்தனை செய்திருப்பேன் (அதாவது, நான் அனுபவித்த கடுமையான வேதனையின் காரணமாக).''

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இன்பங்களை அழிக்கக்கூடியதை (அதாவது, மரணத்தை) அடிக்கடி நினைவுகூருங்கள்.'

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நீங்கள் நோயாளியைச் சந்திக்கச் சென்றால் நல்லதையே கூறுங்கள். ஏனெனில் நீங்கள் கூறுபவற்றுக்கு வானவர்கள் 'ஆமீன்' கூறுகிறார்கள்' என்று கூற நான் கேட்டேன். அபூ ஸலமா (ரழி) அவர்கள் இறந்தபோது, நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் என்ன சொல்ல வேண்டும்?' என்று கேட்டேன். அவர்கள், 'கூறுங்கள்: "அல்லாஹும்மஃபிர் லனா வலஹு வ அஃகிப்னீ மின்ஹு உக்பா ஹஸனா" (யா அல்லாஹ், எங்களையும் அவரையும் மன்னிப்பாயாக! மேலும் இவருக்குப் பகரமாக சிறந்த ஒன்றை எனக்குத் தந்தருள்வாயாக!)' என்று கூறினார்கள். பின்னர், வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், எனக்கு முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை (கணவராக) பகரமாகத் தந்தான்."

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் மரணத்தை நெருங்கியிருப்பவர்களுக்கு 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று (மெதுவாகவும், அன்பாகவும்) சொல்லிக் கொடுங்கள்.'

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் மரணத் தருவாயில் இருப்பவர்களுக்கு (அதாவது, மரணத்தின் அறிகுறிகள் தென்படுபவர்களுக்கு) 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவர் வேறு யாரும் இல்லை) என்று சொல்லிக் கொடுங்கள் (அதாவது, அதைச் சொல்லுமாறு தூண்டுங்கள்/நினைவூட்டுங்கள்)'"

புரைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஃமினின் மரணம் நெற்றி வியர்வையுடன் இருக்கும் (அது அவனுக்கு ஒரு நல்ல அடையாளமாகும், மேலும் அவனது பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாகவும், மரண வேதனையின் இலகுவாகவும் அமையும்)."

புரைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: 'ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) நெற்றி வியர்வையுடன் (மரண வேதனையின் சிரமத்தை அனுபவித்து, அதன் மூலம் பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டு) மரணிக்கிறார்.'"

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் மார்புக்கும் தாடைக்கும் இடையில் (அவரது தலை சாய்ந்திருந்த நிலையில்) இருந்தார்கள், அப்போது மரணமடைந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட (மரணத்தின்) கடுமையைப் பார்த்த பிறகு, எவருக்கும் ஏற்படும் மரண வேதனையை நான் ஒருபோதும் வெறுப்பதில்லை.'

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கடைசியாகப் பார்த்தபோது, மக்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னால் (ஃபஜ்ர்) தொழுகைக்காக வரிசையாக நின்றிருந்த வேளையில், அவர்கள் (தம் அறையின்) திரையை விலக்கினார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் (இமாமத் நிலையிலிருந்து) பின்வாங்க விரும்பினார்கள், ஆனால் அவர்கள் (நபி ஸல் அவர்கள், அபூபக்கர் மற்றும் மக்களை நோக்கி) இருந்தபடியே இருக்குமாறு சைகை செய்துவிட்டு, திரையைத் தொங்கவிட்டார்கள். அவர்கள் அன்றைய நாளின் இறுதியில் மரணமடைந்தார்கள், அது ஒரு திங்கட்கிழமை ஆகும்."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: மதீனாவில் பிறந்தவர்களில் ஒருவர் அங்கேயே இறந்துவிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர் அவர்கள், 'இவர் தாம் பிறந்த இடத்தை விடுத்து வேறு எங்காவது இறந்திருக்கக் கூடாதா?' என்று கூறினார்கள். அதற்கு அங்கிருந்தவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது ஏன்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு மனிதர் தாம் பிறந்த இடத்தை விடுத்து வேற்றூரில் இறந்தால், அவர் பிறந்த இடத்திலிருந்து அவரது தடயத்தின் இறுதிவரை (அதாவது, அவர் இறந்த இடம் வரை) சுவனத்தில் அவருக்காக (நற்கூலி) அளவிடப்படும் (அவரது சுவனத்தில் இடம் விசாலமாக்கப்படும்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு முஃமினுக்கு (இறைநம்பிக்கையாளருக்கு) மரண வேளை வரும்போது, கருணையின் வானவர்கள் அவரிடம் வெண்பட்டாடையுடன் வந்து கூறுவார்கள்: '(இறைவனைப் பற்றி) திருப்தி அடைந்த நிலையிலும், (இறைவனால்) பொருந்திக் கொள்ளப்பட்ட நிலையிலும், அல்லாஹ்வின் நிம்மதி (அருள் அல்லது கருணை) மற்றும் நறுமணத்தை நோக்கியும், கோபமில்லாத இறைவனை நோக்கியும் வெளியேறி வா.' எனவே அது கஸ்தூரியின் மிகச் சிறந்த நறுமணத்தைப் போல வெளியேறுகிறது. அவர்கள் அதை ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவர் கைமாறியவாறு, வானத்தின் வாயிலுக்குக் கொண்டு வருகிறார்கள். அங்கே உள்ளவர்கள் கூறுவார்கள்: 'பூமியிலிருந்து உங்களிடம் வந்துள்ள இந்த நறுமணம் எவ்வளவு சிறந்தது!'

பின்னர் முஃமின்களின் ஆன்மாக்களிடம் அவ(ரது உயி)ரைக் கொண்டு செல்கிறார்கள். வெளியூர் சென்ற தம் உறவினர் தம்மிடம் திரும்பி வரும்போது உங்களில் ஒருவர் அடையும் மகிழ்ச்சியை விட, அவர்கள் அவரைக் குறித்து அதிகம் மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். அவர்கள் அவரிடம் கேட்கிறார்கள்: 'இன்னார் என்ன ஆனார்? இன்னார் என்ன ஆனார்?' (அப்போது சிலர்) கூறுவார்கள்: 'அவரை (பேசத் தொந்தரவு செய்யாமல்) விட்டுவிடுங்கள், ஏனெனில் அவர் இவ்வுலகின் கவலையில் இருந்தார்.' (வந்தவர்), 'அவர் (இறந்து) உங்களிடம் வரவில்லையா?' என்று கேட்கும்போது, அவர்கள் கூறுவார்கள்: 'அவர் (நரகப்) படுகுழியான தனது தாயிடம் (ஹாவியாவிடம்) கொண்டு செல்லப்பட்டார்.'

மேலும், இறைமறுப்பாளனுக்கு (காஃபிருக்கு) மரண வேளை வரும்போது, வேதனையின் வானவர்கள் (கடினமான) கம்பளி ஆடையுடன் (அல்லது சாக்குத் துணியுடன்) அவனிடம் வருவார்கள். அவர்கள் கூறுவார்கள்: 'கோபத்திற்குள்ளான நிலையிலும், (இறைவனின்) கோபத்திற்கு ஆளான நிலையிலும், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் தண்டனையை நோக்கி வெளியேறி வா.' எனவே அது ஒரு பிணத்தின் மிக மோசமான துர்நாற்றத்தைப் போல வெளியேறுகிறது. அவர்கள் அதை பூமியின் வாயிலுக்குக் கொண்டு வருகிறார்கள். அங்கே உள்ளவர்கள் கூறுவார்கள்: 'இந்த துர்நாற்றம் எவ்வளவு மோசமானது!' பின்னர் அவர்கள் அதை இறைமறுப்பாளர்களின் ஆன்மாக்களிடம் கொண்டு செல்கிறார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க விரும்புகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க விரும்புகிறான். மேலும் யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க வெறுக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க வெறுக்கிறான்."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) ஷுரைஹ் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, 'முஃமின்களின் தாயே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த ஒரு ஹதீஸை நான் கேட்டேன். (அதன் நேரடிப் பொருளின்படி) நாம் அனைவரும் அழிந்துவிடுவோம் (என்று அஞ்சுகிறேன்)' என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'அது என்ன (ஹதீஸ்)?' என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர் கூறினார்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க விரும்புகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க விரும்புகிறான். மேலும் யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க வெறுக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க வெறுக்கிறான். ஆனால், நம்மில் மரணத்தை வெறுக்காதவர் எவரும் இல்லையே.'

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு கூறத்தான் செய்தார்கள். ஆனால், அது நீங்கள் நினைப்பது போன்றல்ல (நேரடிப் பொருள் கொள்ள வேண்டியதில்லை). மாறாக, (ஒருவரின்) கண்கள் நிலை குத்தி நிற்கும்போது, நெஞ்சில் மரண ஓசை எழும்போது, தோல் சிலிர்க்கும்போது, அந்த நேரத்தில், யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க விரும்புகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க விரும்புகிறான். மேலும் யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க வெறுக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க வெறுக்கிறான்.'

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: உயர்வானவனான அல்லாஹ் கூறினான்: "என் அடியான் என்னைச் சந்திப்பதை (மரணத்திற்குப் பின்) விரும்பினால், நானும் அவனைச் சந்திப்பதை விரும்புகிறேன். அவன் என்னைச் சந்திப்பதை (மரணத்திற்குப் பின்) வெறுத்தால், நானும் அவனைச் சந்திப்பதை வெறுக்கிறேன்."

உபாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க விரும்புகிறாரோ (அதாவது, மரணத்திற்குப் பின் அவனது அருளையும் வெகுமதியையும் எதிர்நோக்குகிறாரோ), அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்க விரும்புகிறான் (அதாவது, அவனது அருளையும் வெகுமதியையும் வழங்குகிறான்). யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை வெறுக்கிறாரோ (அதாவது, மரணத்திற்குப் பின் அவனது தண்டனையை அஞ்சி வெறுக்கிறாரோ), அல்லாஹ் அவரைச் சந்திப்பதை வெறுக்கிறான் (அதாவது, அவனது தண்டனையை வழங்குகிறான்)."

உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை (மரணத்திற்குப் பின்) விரும்புகிறாரோ, அவரைச் சந்திப்பதை அல்லாஹ்வும் விரும்புகிறான். மேலும் யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை (மரணத்திற்குப் பின்) வெறுக்கிறாரோ, அவரைச் சந்திப்பதை அல்லாஹ்வும் வெறுக்கிறான்.'"

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க (மரணத்திற்குப் பின் அவனது அருளைப் பெற) விரும்புகிறாரோ, அல்லாஹ்வும் அவரைச் சந்திக்க (அவருக்கு அருள்புரிய) விரும்புகிறான். யார் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க (மரணத்திற்குப் பின் அவனது தண்டனையை அஞ்சியதால்) வெறுக்கிறாரோ, அல்லாஹ்வும் அவரைச் சந்திக்க (அவருக்கு தண்டனை அளிக்க) வெறுக்கிறான்."

அம்ர் (எனும் அறிவிப்பாளர்) தனது அறிவிப்பில் மேலும் சேர்த்தார்கள்: "(இது குறித்து நபித்தோழர்களால்) கேட்கப்பட்டது: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை வெறுப்பது என்பது மரணத்தை வெறுப்பதா? ஏனெனில், நாங்கள் அனைவரும் மரணத்தை வெறுக்கிறோம்.' அதற்கு அவர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அது (இந்த வெறுப்பு அல்லது விருப்பம்) அவன் இறக்கும் தருணத்தில் (ஏற்படுவது). அவனுக்கு அல்லாஹ்வின் கருணை மற்றும் மன்னிப்பைப் பற்றிய நற்செய்தி கூறப்பட்டால், அவன் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க விரும்புகிறான், அல்லாஹ்வும் அவனைச் சந்திக்க விரும்புகிறான். ஆனால், அவனுக்கு அல்லாஹ்வின் தண்டனையைப் பற்றிய செய்தி அறிவிக்கப்பட்டால், அவன் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க வெறுக்கிறான், அல்லாஹ்வும் அவனைச் சந்திக்க வெறுக்கிறான்.'"

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்திருந்த நிலையில், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (வந்து பார்த்தபோது) அன்னாரின் இரு கண்களுக்குமிடையே முத்தமிட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் ஆயிஷா (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து அறிவிக்கப்படுகிறது: அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணித்திருந்த நிலையில் அவர்களை முத்தமிட்டார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அஸ்-ஸுனுஹ் என்ற இடத்தில் உள்ள தனது வீட்டிலிருந்து குதிரையில் வந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் (குதிரையிலிருந்து) இறங்கி பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள். அவர் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் நுழையும் வரை மக்களிடம் பேசவில்லை; அங்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹிபரா போர்வையால் போர்த்தப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்கள் அவருடைய முகத்தைத் திறந்து, அவர் மீது குனிந்து, அவரை முத்தமிட்டு, அழுதார்கள். பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: 'என் தந்தை உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இரண்டு மரணங்களைச் சந்திக்கச் செய்யமாட்டான்; உங்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட மரணத்தை நீங்கள் அடைந்துவிட்டீர்கள்.'

ஜாபிர் (ரழி) கூறினார்கள்:

"உஹதுப் போரின் நாளன்று என் தந்தை (அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னு ஹராம்) சிதைக்கப்பட்ட நிலையில் கொண்டு வரப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஒரு துணியால் மூடப்பட்ட நிலையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் வைக்கப்பட்டார்கள். நான் (அவர் மீதிருந்த) துணியை விலக்க விரும்பினேன்; ஆனால் என் குடும்பத்தினர் என்னைத் தடுத்தார்கள். நபியவர்கள் (ஸல்) அவரை (நல்லடக்கம் செய்வதற்காக) தூக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். (அவர் தூக்கப்பட்டபோது) ஒரு பெண் அழும் சத்தத்தை அவர்கள் கேட்டார்கள். '(அழுபவர்) யார் இவர்?' என்று கேட்டார்கள். மக்கள், 'இவர் அம்ரின் மகள்' அல்லது 'அம்ரின் சகோதரி' என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், 'அழாதே!' - அல்லது 'ஏன் அழுகிறாள்?' - '(அவர் ஒரு தியாகி என்பதால்) அவர் தூக்கப்படும் வரை வானவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் அவருக்கு நிழல் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்' என்று கூறினார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இளம் மகளொருவர் மரணிக்கும் தருவாயில் இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவளைத் தூக்கி தமது நெஞ்சோடு அணைத்துக்கொண்டார்கள், பிறகு தமது கையை அவள் மீது வைத்தார்கள், அவள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையிலேயே மரணித்தாள். உம்மு அய்மன் (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள், மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'ஓ உம்மு அய்மன், அல்லாஹ்வின் தூதர் உங்களுடன் இருக்கும்போது நீங்கள் அழுகிறீர்களா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே அழும்போது நான் ஏன் அழக்கூடாது?' என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, நான் அழவில்லை (அதாவது, சப்தமிட்டு புலம்பி அழவில்லை). மாறாக, இது கருணையாகும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒரு முஃமின் (நம்பிக்கையாளர்) எந்த நிலையில் இருந்தாலும் நலமுடனேயே இருக்கிறார்; அவரது உடலிலிருந்து உயிர் பிரிக்கப்படும்போது கூட, அவர் வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வைப் புகழ்கிறார்.'

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது, ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள் என அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஓ என் தந்தையே, இப்போது அவர் தன் இறைவனிடம் எவ்வளவு நெருக்கமாகிவிட்டார்! ஓ என் தந்தையே, நாம் ஜிப்ரீலுக்கு (அவர்களின் மரணச்) செய்தியை அறிவிக்கிறோமே! ஓ என் தந்தையே, ஜன்னத்துல் ஃபிர்தவ்ஸ் இப்போது அவருடைய தங்குமிடமாகிவிட்டது!"

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அவர்களுடைய தந்தை உஹுத் போர் நாளில் கொல்லப்பட்டார்கள். (ஜாபிர்) கூறினார்கள்:
"நான் அழுதுகொண்டே அவருடைய முகத்திலிருந்து (துணியை) விலக்க ஆரம்பித்தேன். மக்கள் என்னைத் தடுத்தார்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைத் தடுக்கவில்லை. என் அத்தை அழ ஆரம்பித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவருக்காக அழாதீர்கள்! நீங்கள் அவரை (அங்கிருந்து) தூக்கிச் செல்லும் வரை வானவர்கள் தங்கள் இறக்கைகளால் அவருக்கு நிழல் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தார்கள்' என்று கூறினார்கள்."

ஜப்ர் பின் அதீக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த) அப்துல்லாஹ் பின் தாபித் (ரழி) அவர்களை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். அவர் (நோயின் தாக்கத்தால்) அறிவிழந்து (அல்லது மரணத்தின் விளிம்பில்) கிடப்பதைக் கண்டார்கள். அவரை அழைத்தார்கள்; அவர் பதிலளிக்கவில்லை. எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **"இன்னா லில்லாஹி வஇன்னா இலைஹி ராஜிகூன்"** (நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்; நிச்சயமாக நாம் அவனிடமே மீளக்கூடியவர்கள்) என்று இஸ்திர்ஜா செய்துவிட்டு, "ஏ அபூ ரபீஃ! உமது விஷயத்தில் நாங்கள் (விதியால்) முந்தப்பட்டு விட்டோம் (உம்மைத் தக்கவைக்க எங்களால் இயலவில்லை)" என்று கூறினார்கள்.

பெண்கள் சத்தமிட்டு அழுதனர். இப்னு அதீக் அவர்கள் அவர்களை அமைதிப்படுத்தலானார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்களை விட்டுவிடுங்கள். 'அல்-வுஜூப்' (மரணத்தின் கட்டாயமான நேரம்) நிகழ்ந்துவிட்டால், அழக்கூடாது" என்றார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! 'அல்-வுஜூப்' என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "மரணம்" என்று கூறினார்கள்.

அவருடைய மகள், "நீங்கள் ஒரு ஷஹீத் (தியாகி) ஆவீர்கள் என்று நான் எதிர்பார்த்திருந்தேன். ஏனெனில் அதற்காக நீங்கள் உங்களைத் தயார்படுத்திக் கொண்டிருந்தீர்கள் (அதாவது, அல்லாஹ்வின் பாதையில் போராட ஆயத்தமாக இருந்தீர்கள்)" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்கவன், அவருடைய எண்ணத்திற்கேற்ப அவருக்கு கூலி வழங்கியுள்ளான். ஷஹாதத் (தியாகம்) என்று எதைக் கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்படுவது" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்படுவதைத் தவிர ஷஹாதத் (தியாகம்) ஏழு வகைப்படும்:
1. பிளேக் (கொள்ளை) நோயால் (அல்-மத்ஊன்) இறப்பவர் ஷஹீத் (தியாகி);
2. வயிற்று நோயால் (அல்-மப்தூன்) இறப்பவர் ஷஹீத்;
3. நீரில் மூழ்கி (அல்-கரீக்) இறப்பவர் ஷஹீத்;
4. கட்டிடம் இடிந்து விழுந்து (சாஹிபுல் ஹத்ம்) இறப்பவர் ஷஹீத்;
5. விலா வலி நோயால் (சாஹிபு தாதில் ஜன்ப்) இறப்பவர் ஷஹீத்;
6. தீயில் கருகி (சாஹிபுல் ஹரக்) இறப்பவர் ஷஹீத்;
7. மற்றும் கர்ப்பத்துடன் (குழந்தை பிரசவிக்கும் நிலையில்) இறக்கும் பெண் ஷஹீத் ஆவார்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"ஸைத் இப்னு ஹாரிஸா, ஜஃபர் இப்னு அபீ தாலிப் மற்றும் அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா ஆகியோரின் மரணச் செய்தி வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்தார்கள்; அவர்களிடத்தில் கவலை தென்பட்டது. நான் கதவின் இடுக்கு வழியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர் வந்து, 'ஜஃபருடைய பெண்கள் அழுகின்றனர்' என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'சென்று அவர்களைத் தடுப்பீராக' என்றார்கள். அவர் சென்றுவிட்டு, பின்னர் வந்து, 'நான் அவர்களைத் தடுத்தேன்; ஆனால் அவர்கள் (அழுவதை) நிறுத்த மறுத்துவிட்டார்கள்' என்று கூறினார். (மீண்டும்) அவர்கள், 'சென்று அவர்களைத் தடுப்பீராக' என்றார்கள். அவர் சென்றுவிட்டு, பின்னர் வந்து, 'நான் அவர்களைத் தடுத்தேன்; ஆனால் அவர்கள் (அழுவதை) நிறுத்த மறுத்துவிட்டார்கள்' என்று கூறினார். அவர்கள், 'நீர் சென்று அவர்களின் வாய்களில் மண்ணை அள்ளிப் போடுவீராக' என்றார்கள்."
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் கூறினேன்: 'அல்லாஹ் உமது மூக்கை மண்ணில் தேய்ப்பானாக! (உமக்கு இழிவு உண்டாகட்டும்!) அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீ அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை (தொந்தரவு செய்யாமல்) விடவுமில்லை; (அவர் இட்ட கட்டளையை) நீ செய்யப்போவதும் இல்லை.'"

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறந்தவர், அவருக்காக அவருடைய குடும்பத்தினர் (அவர் உயிருடன் இருந்தபோது தடை செய்யப்பட்ட புலம்பலைத் தூண்டியிருந்தால் அல்லது அதற்கு சம்மதித்திருந்தால்) அழுவதன் காரணமாக வேதனை செய்யப்படுகிறார்."

நான் முஹம்மத் பின் ஸீரீன் அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்களின் முன்னிலையில், 'உயிருடன் இருப்பவர்கள் அழுவதன் காரணமாக இறந்தவர் வேதனை செய்யப்படுகிறார்' என்று குறிப்பிடப்பட்டது. அதற்கு இம்ரான் (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதைக் கூறினார்கள்' என்றார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இறந்தவர், அவருக்காக அவரது குடும்பத்தினர் (தடைசெய்யப்பட்ட முறையில்) அழுவதன் காரணமாக (அல்லது அவர் உயிருடன் இருந்தபோது இதற்கு சம்மதித்திருந்தால்) வேதனை செய்யப்படுகிறார்.'"

கைஸ் பின் ஆசிம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனக்காக ஒப்பாரி வைக்காதீர்கள்; ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக ஒப்பாரி வைக்கப்படவில்லை." இது ஒரு சுருக்கமாகும்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பெண்களிடம் உறுதிமொழி (பைஅத்) வாங்கியபோது, (இறந்தவருக்காக) ஒப்பாரி வைத்து அழக்கூடாது என்றும் அவர்களிடம் உறுதிமொழி வாங்கினார்கள். அவர்கள் (அந்தப் பெண்கள்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யா) எங்களுக்கு ஒப்பாரி வைக்க உதவிய பெண்கள் இருக்கிறார்கள். நாங்கள் அவர்களுக்கு (ஒப்பாரி வைக்க) உதவலாமா?" அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இஸ்லாத்தில் (ஒப்பாரி வைப்பதற்கு) உதவுதல் என்பது இல்லை."

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: 'இறந்தவர் அவருக்காக ஒப்பாரி (சத்தமிட்டு அழுதல், புலம்புதல், முகத்தில் அறைதல் போன்ற இஸ்லாத்தில் தடை செய்யப்பட்ட செயல்களுடன் கூடிய அழுகை) வைக்கப்படுவதால் அவருடைய கப்ரில் வேதனை செய்யப்படுகிறார்.'

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறந்தவர், அவருடைய குடும்பத்தினர் அவருக்காகப் புலம்புவதன் காரணமாக வேதனை செய்யப்படுகிறார் (அல்லது தண்டிக்கப்படுகிறார்)." ஒரு மனிதர் அவரிடம், "ஒருவர் குராசானில் இறந்துவிட்டார், அவருடைய குடும்பத்தினர் அவருக்காக இங்கே புலம்புகிறார்கள்; தன் குடும்பத்தினர் புலம்புவதன் காரணமாக அவர் வேதனை செய்யப்படுவாரா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உண்மையே கூறினார்கள், நீயோ பொய்யன்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இறந்தவர், அவருக்காக அவரது குடும்பத்தினர் அழுவதன் காரணமாக வேதனை செய்யப்படுகிறார்' என்று கூறினார்கள்." இந்தச் செய்தி ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கூறப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் தவறிழைத்துவிட்டார் (அதாவது, நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றின் பொருளை இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தவறாகப் புரிந்துகொண்டார்). மாறாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கப்ரு (கல்லறை) அருகில் சென்றபோது, 'இந்தக் கப்ரில் (கல்லறையில்) இருப்பவர் வேதனை செய்யப்படுகிறார்; அவருக்காகவோ அவரது குடும்பத்தினர் அழுது கொண்டிருக்கிறார்கள்' என்றே கூறினார்கள்." பின்னர் அவர்கள், 'வலா தஸிரு வாஸிரத்துவ் விஸ்ர உக்ரா' (ஓர் ஆத்மாவின் சுமையை மற்றோர் ஆத்மா சுமக்காது) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அம்ரா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

“இறந்தவருக்காக உயிருடன் இருப்பவர்கள் அழுவதால் அவர் தண்டிக்கப்படுகிறார்” என்று அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறுவதாகத் தன்னிடம் தெரிவிக்கப்பட்டபோது, ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் அபூ அப்துர்-ரஹ்மானை மன்னிப்பானாக! அவர் பொய் சொல்லவில்லை; ஆனால், அவர் மறந்துவிட்டார் அல்லது தவறு செய்துவிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இறந்துவிட்ட) ஒரு யூதப் பெண்ணைக் கடந்து சென்றார்கள்; அவளுக்காக (அவளது உறவினர்கள்) அழுதுகொண்டிருந்தனர். அப்போது அவர்கள், ‘இவர்கள் இவளுக்காக அழுதுகொண்டிருக்கிறார்கள்; அவளோ (தனது பாவங்களால்) தண்டிக்கப்படுகிறாள்’ என்று கூறினார்கள்.”

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: மாறாக (மக்கள் புரிந்துகொண்டதற்கு மாறாக), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'சர்வ வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், காஃபிருடைய குடும்பத்தினரில் சிலர் அவனுக்காக அழுவதன் காரணமாக அவனுடைய தண்டனையை அதிகரிக்கிறான்.'

இப்னு அபீ முலைக்கா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உம்மு அபான் இறந்தபோது, நான் மக்களுடன் (ஜனாஸாவில்) கலந்துகொண்டேன். நான் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோருக்கு இடையில் அமர்ந்தேன். அப்போது பெண்கள் அழுதார்கள். இப்னு உமர் (ரலி) (இப்னு அப்பாஸை நோக்கி), 'அழ வேண்டாம் என்று இவர்களை நீர் தடுக்க மாட்டீரா? ஏனெனில், 'இறந்தவர், அவருக்காக அவருடைய குடும்பத்தினர் (ஒப்பாரி வைத்து) அழுவதன் காரணமாக வேதனை செய்யப்படுகிறார்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்' என்றார்கள்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி), 'உமர் (ரலி) அவர்களும் இது போன்ற ஒன்றைச் சொல்பவராக இருந்தார்கள்' என்று கூறிவிட்டு (பின்வருமாறு விவரித்தார்):

'நான் உமர் (ரலி) அவர்களுடன் (மக்காவிலிருந்து) புறப்பட்டேன். நாங்கள் 'அல்-பைதா'வை அடைந்தபோது, அங்கே ஒரு மரத்தின் அடியில் ஒரு பயணக் கூட்டத்தைக் கண்டார்கள். 'அந்தப் பயணிகள் யார் என்று பார்' என்று கூறினார்கள். நான் சென்று பார்த்தபோது, அங்கே ஸுஹைப் (ரலி) அவர்களும் அவருடைய குடும்பத்தினரும் இருந்தார்கள். நான் அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, 'அமீருல் மூமினீன் அவர்களே! இவர்கள் ஸுஹைப் (ரலி) அவர்களும் அவருடைய குடும்பத்தினரும் ஆவர்' என்று கூறினேன். அவர்கள், 'ஸுஹைபை என்னிடம் அழைத்து வா' என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் மதீனாவிற்குள் நுழைந்தபோது, உமர் (ரலி) (கத்தியால் குத்தி) காயப்படுத்தப்பட்டார்கள். அப்போது ஸுஹைப் (ரலி) அவருக்கு அருகில் அமர்ந்து, 'என் சகோதரரே! என் சகோதரரே!' என்று கூறி அழுதார்கள். உமர் (ரலி), 'ஓ ஸுஹைப்! அழாதீர். ஏனெனில், 'இறந்தவர், அவருக்காக அவருடைய குடும்பத்தினர் அழுவதன் காரணமாக வேதனை செய்யப்படுகிறார்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள்.'

(இப்னு அபீ முலைக்கா தொடர்கிறார்): நான் இதை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! பொய்யர்களிடமிருந்தோ, பொய்யர் என மறுக்கப்பட்டவர்களிடமிருந்தோ நீங்கள் (இந்த ஹதீஸை) அறிவிக்கவில்லை (அதாவது உமரும், இப்னு உமரும் பொய்யர்கள் அல்லர்). ஆயினும் காது கேட்பதில் தவறு நேர்ந்துவிடுகிறது. குர்ஆனில் உங்களுக்குப் போதுமான தெளிவு உள்ளது:

'அல்லா தஸிரு வாஸிரத்துன் விஸ்ர உக்ரா'
(பொருள்: 'சுமையைச் சுமப்பவர் எவரும் மற்றவரின் சுமையைச் சுமக்க மாட்டார்').

மாறாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இறைமறுப்பாளருக்காக (காஃபிருக்காக) அவனது குடும்பத்தினர் அழுவதன் காரணமாக, அல்லாஹ் அவனுக்கு வேதனையை அதிகரிக்கிறான்' என்றே கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் இறந்துவிட்டார். பெண்கள் ஒன்று கூடி அவருக்காக அழுதார்கள். உமர் (ரலி) எழுந்து நின்று, அவர்களைத் தடுத்து (அங்கிருந்து) வெளியேற்றினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உமரே! அவர்களை விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில் கண்கள் கண்ணீர் வடிக்கின்றன; இதயம் துயருற்றிருக்கிறது; மேலும், (இறப்பு நிகழ்ந்ததால் ஏற்பட்ட துயரத்தின்) காலம் சமீபமாக உள்ளது.'"

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'கன்னங்களில் அறைந்து கொள்பவரும், ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொள்பவரும், ஜாஹிலிய்யா காலத்து (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அறியாமைக் காலத்து) அழுகை, புலம்பல் அல்லது (அல்லாஹ்வின் விதிக்கு முரணான) அழைப்புகளைப் போன்று அழைப்பவரும் எங்களைச் சேர்ந்தவர் அல்லர்.'"

ஸஃப்வான் பின் முஹ்ரிஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்:
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் மயக்கமுற்றார்கள்; அவருக்காக அவர்கள் அழுதார்கள். அவர் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடமிருந்து (இத்தகைய செயல்களிலிருந்து) விலகிக் கொண்டதைப் போன்று, நானும் உங்களிடமிருந்து (இத்தகைய செயல்களிலிருந்து) என்னை விலக்கிக் கொள்கிறேன். (துக்கத்தின் அடையாளமாகத்) தலையை மழிப்பவரும், ஆடைகளைக் கிழிப்பவரும், சத்தமிட்டு ஒப்பாரி வைப்பவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்.”

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் கன்னங்களில் அறைந்து கொள்கிறாரோ, தன் ஆடையின் கழுத்துப் பகுதியை (துக்கத்தின் மிகுதியால்) கிழித்துக் கொள்கிறாரோ, ஜாஹிலிய்யா காலத்து அழைப்புகளை (சத்தமிட்டு அழுவது, புலம்புவது, அல்லது கோத்திரப் பெருமை பேசுவது போன்ற) அழைக்கிறாரோ, அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்."

அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு யஸீத் மற்றும் அபூ புர்தா ஆகியோர் கூறினார்கள்:
"அபூ மூஸா (ரலி) அவர்களின் நோய் கடுமையாக இருந்தபோது, அவர்களுடைய மனைவி சப்தமிட்டு (அழ) வந்தார்." அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் (அபூ மூஸா) மயக்கம் தெளிந்து, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் யாரை விட்டும் விலகிக்கொண்டார்களோ, அவரை விட்டும் நானும் விலகிக்கொண்டேன் என்று நான் உனக்குச் சொல்லவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள்." அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(துக்கத்தின்போது தலையை) மொட்டையடிப்பவர், (ஆடையைக்) கிழிப்பவர் மற்றும் சப்தமிட்டு ஒப்பாரி வைப்பவர் ஆகியோரை விட்டும் நான் விலகியவன்' என்று கூறியதாக அவர் (அபூ மூஸா தம் மனைவியிடம்) கூறுபவராக இருந்தார்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'கன்னங்களில் அறைந்து கொள்பவரும், ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொள்பவரும், ஜாஹிலிய்யா காலத்து வழக்கப்படி கூக்குரலிடுபவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர் (அதாவது, நமது வழிமுறையைப் பின்பற்றுபவர் அல்லர்).'

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் மயக்கமடைந்தார்கள். அப்போது அவர்களுடைய ‘உம்மு வலத்’ (அடிமைப் பெண்) ஒருவர் அழுதார். அவர்கள் மயக்கம் தெளிந்தபோது அந்தப் பெண்ணிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியது உனக்கு எட்டவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள். எனவே நாங்கள் அப்பெண்ணிடம் (அது குறித்துக்) கேட்டோம். அதற்கு அவர் கூறினார்: “(துக்கத்திற்காகச் சப்தமிட்டு) அழுபவரும், (தலையை) மழித்துக்கொள்பவரும், (ஆடையைக்) கிழித்துக்கொள்பவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர் (என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்).”

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தலையை மழிப்பவரும் (துயரத்தின் போது), சப்தமாகப் புலம்புபவரும் (அலறுபவரும்), தமது ஆடைகளைக் கிழிப்பவரும் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்.'"

அல்-கர்த்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் (மரணத்திற்கு நெருக்கமான) நோயுற்றிருந்தபோது, அவர்களுடைய மனைவி கதறினார்கள். அப்போது அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன கூறினார்கள் என்பது உனக்குத் தெரியாதா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்தப் பெண், 'ஆம் (தெரியும்)' என்று கூறிவிட்டு அமைதியாகிவிட்டார்கள். அதன் பிறகு (அபூ மூஸா (ரழி) அவர்களின் மறைவுக்குப் பின் அல்லது அவள் அமைதியான பிறகு) அவரிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன கூறினார்கள்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: '(துக்கத்தின் காரணமாக) தன் தலையை மழித்துக் கொள்பவரையும், (சப்தமிட்டு) ஒப்பாரி வைப்பவரையும், அல்லது தன் ஆடையைக் கிழித்துக் கொள்பவரையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சபித்தார்கள்.'"

உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள், "என் மகன் ஒருவர் இறக்கும் தருவாயில் இருக்கிறார்; எனவே தாங்கள் எங்களிடம் வாருங்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்களுக்குச் செய்தி அனுப்பினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (வந்தவருக்கு) ஸலாம் கூறி, (பின்வருமாறு கூறுமாறு) பதில் செய்தி அனுப்பினார்கள்:
**"இன்ன லில்லாஹி மா அகத, வலஹு மா அஃதா, வகுல்லு ஷையின் இந்தஹு பிஅஜலின் முஸம்மா. ஃபல்தஸ்பிர் வல்-தஹ்தஸிப்."**
(பொருள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் எடுத்துக் கொண்டதும் அவனுக்குரியதே; அவன் கொடுத்ததும் அவனுக்குரியதே. அவனிடம் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை உண்டு. எனவே, அவர் பொறுமையாக இருந்து, நன்மையை நாடட்டும்.")

அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள்) தன்னிடம் வருமாறு சத்தியம் செய்து, மீண்டும் அவருக்குச் செய்தி அனுப்பினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்களுடன் சஅத் பின் உபாதா (ரழி), முஆத் பின் ஜபல் (ரழி), உபை பின் கஅப் (ரழி), ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) மற்றும் சில ஆண்களும் சென்றார்கள்.

அந்தச் சிறுவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தூக்கித் தரப்பட்டான். அவனது மூச்சுத் திணறி ஒலித்துக்கொண்டிருந்தது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்கள் கண்ணீரைச் சொரிந்தன.

சஅத் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே, இது என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது கருணையாகும்; இதை அல்லாஹ் தனது அடியார்களின் உள்ளங்களில் அமைத்துள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் கருணையுள்ளவர்களுக்கே கருணை காட்டுகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

பொறுமை என்பது, (துன்பத்தின்) முதல் அதிர்ச்சியின்போது (வெளிப்படுத்துவதே) ஆகும்.

அபூ இயாஸ் முஆவியா பின் குர்ரா, தனது தந்தை (குர்ரா பின் இயாஸ்) (ரழி) அவர்கள் மூலம் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் தனது மகனுடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீர் இவரை நேசிக்கிறீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் இவரை நேசிப்பது போல் அல்லாஹ் உங்களை நேசிப்பானாக" என்று கூறினார். பின்னர், அந்த மகன் இறந்துவிட்டான். (அவனது மரணத்தால் துயருற்ற) அந்த மனிதரை (நபி (ஸல்) அவர்கள் சபையில்) காணாததால், அவரைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சொர்க்கத்தின் வாசல்களில் எந்த வாசலுக்கு நீர் சென்றாலும், உமக்காக அதைத் திறக்க முயற்சிக்கும் நிலையில் உமது மகனை அங்கே காண்பது உமக்கு மகிழ்ச்சியளிக்காதா?"

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'பூவுலக மக்களில் இருந்து, நம்பிக்கையாளரான ஓர் அடியாரின் அன்புக்குரியவரை அல்லாஹ் பிரித்துவிடும்போது (அதாவது, மரணத்தின் மூலம் எடுத்துக்கொள்ளும்போது), அந்த அடியார் பொறுமையைக் கடைப்பிடித்து, (அல்லாஹ்விடம்) நற்கூலியை நாடி, தனக்கு ஏவப்பட்டதைக் கூறினால் (உதாரணமாக, 'இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்' என்று), அவருக்குச் சொர்க்கத்தை விடக் குறைவான ஒரு கூலியை வழங்குவதற்கு அல்லாஹ் திருப்தியடைவதில்லை.'"

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தமது குழந்தைகளில் மூவரை (இழந்ததற்காக) நன்மையை நாடுபவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்." ஒரு பெண் எழுந்து நின்று, "அல்லது இரண்டு (குழந்தைகளாக இருந்தாலுமா)?" என்று கேட்டார்கள். அவர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லது இரண்டு (குழந்தைகளாக இருந்தாலுமாகும்)" என்று கூறினார்கள். அப்பெண், "நான், 'அல்லது ஒன்று' என்று கேட்டிருக்க வேண்டுமே என விரும்பினேன்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: எந்தவொரு முஸ்லிமுக்காவது, அவருடைய மூன்று குழந்தைகள் பருவ வயதை அடைவதற்கு முன்பாக மரணித்துவிட்டால், (அந்தக்) குழந்தைகளின் மீதுள்ள அவனது கருணையின் அருளால் அல்லாஹ் அவரை சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்."

ஸஃஸஆ பின் முஆவியா அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் அபூ தர் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, ‘எனக்கு ஒரு ஹதீஸை அறிவியுங்கள்’ என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘பருவ வயதை அடைவதற்கு முன்னர் மூன்று குழந்தைகள் இறந்துவிட்ட எந்த இரு முஸ்லிம்களையும், அக்குழந்தைகள் மீதுள்ள தனது கருணையின் சிறப்பால் அல்லாஹ் மன்னித்துவிடுகிறான்.’”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்த ஒரு முஸ்லிமுக்கும் மூன்று குழந்தைகள் மரணித்துவிட்டால், (அல்லாஹ்வின்) சத்தியத்தை நிறைவேற்றுவதற்காகவே தவிர, நரக நெருப்பு அவரைத் தீண்டாது."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எந்த இரண்டு முஸ்லிம் பெற்றோர்களுக்கிடையேனும், பருவ வயதை அடைவதற்கு முன்பாக அவர்களுடைய மூன்று குழந்தைகள் இறந்துவிட்டால், அக்குழந்தைகள் மீதுள்ள தனது கருணையின் காரணமாக அல்லாஹ் அவர்களை (பெற்றோர்களை) சுவனத்தில் நுழையச் செய்வான். (அக்குழந்தைகளிடம்) 'சுவனத்தில் நுழையுங்கள்' என்று கூறப்படும். அதற்கு அவர்கள், 'எங்கள் பெற்றோர்கள் நுழையும் வரை நாங்கள் நுழைய மாட்டோம்' என்று கூறுவார்கள். ஆகவே, 'நீங்களும் உங்கள் பெற்றோரும் சுவனத்தில் நுழையுங்கள்' என்று கூறப்படும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த தனது மகனுடன் ஒரு பெண்மணி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, இவருக்காக நான் அஞ்சுகிறேன். நான் ஏற்கனவே மூன்று (குழந்தைகளை) இழந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீ நரக நெருப்பிலிருந்து (உன்னைப் பாதுகாக்கும்) ஒரு பெரும் அரணைப் பெற்றுக்கொண்டாய்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்: ஸைத் (ரழி) மற்றும் ஜஃபர் (ரழி) ஆகியோரின் (மரணச்) செய்தி (மதீனாவிற்கு) வருவதற்கு முன்பே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களின் மரணத்தை அறிவித்தார்கள். அவ்வாறு அவர்கள் அறிவித்தபோது, அவர்களின் கண்கள் கண்ணீர் சிந்திக்கொண்டிருந்தன.

அபூ ஸலமா அவர்களும் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்களும், அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் தங்களுக்குக் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அபிசீனியாவின் மன்னரான அந்-நஜாஷீ இறந்த நாளன்றே, அவரது மரணச் செய்தியை (மதீனாவிலிருந்தே) அறிவித்து, "உங்கள் சகோதரருக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் ஒரு பெண்ணைக் கண்டார்கள். அப்பெண் தங்களுக்குத் தெரிந்தவர் என்று அவர்கள் நினைக்கவில்லை. அப்பெண் பாதையின் நடுவே வந்தபோது, அவர்கள் தங்களை வந்தடையும் வரை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) நின்றார்கள். வந்தவர் அல்லாஹ்வின் தூதரின் மகள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள்.

அவர்கள் அவரிடம், 'ஃபாத்திமாவே, உங்களை உங்கள் வீட்டிலிருந்து வெளியே வரச் செய்தது எது?' என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இறந்துபோன இந்த நபரின் குடும்பத்தாரிடம் அவர்களுக்காகக் கருணை வேண்டவும், அவர்களுக்கு என் இரங்கலைத் தெரிவிக்கவும் நான் வந்தேன்.'

அவர்கள் கேட்டார்கள்: 'ஒருவேளை நீங்கள் அவர்களுடன் கல்லறைகள் வரை (அதாவது, அடக்கம் செய்யும் இடம் வரை) சென்றீர்களா?'

அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நான் அங்கு செல்வதை விட்டும் அல்லாஹ் பாதுகாக்க வேண்டும். அதுபற்றி தாங்கள் கூறியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்.'

அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் அவர்களுடன் அங்கு சென்றிருந்தால், உங்கள் தந்தையின் பாட்டனார் (ஆதம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள்) அதைக் காணும் வரை நீங்கள் ஒருபோதும் சுவனத்தைக் கண்டிருக்க மாட்டீர்கள்.'"

அபூ அப்துர் ரஹ்மான் கூறினார்: ரபீஆ (இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர்) பலவீனமானவர்.

உம்மு அத்திய்யா அல்-அன்சாரிய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர்களுடைய மகள் இறந்தபோது எங்களிடம் வந்து, 'அவளைத் தண்ணீராலும் இலந்தை இலைகளாலும் மூன்று, அல்லது ஐந்து, அல்லது (தேவை என்று) நீங்கள் கருதினால் அதைவிட அதிக முறையும் கழுவுங்கள். இறுதியில் கற்பூரம் அல்லது சிறிதளவு கற்பூரத்தைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நாங்கள் முடித்ததும் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். அப்போது அவர்கள் தங்களின் கீழாடையை எங்களிடம் கொடுத்து, 'இதை அவளது உடலுடன் ஒட்டி (முதல் அடுக்காக) அணியச் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

உம்மு கைஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் மகன் இறந்துவிட்டான்; அவனுக்காக நான் பெரும் துயருற்றேன். அவனைக் குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்தவரிடம் நான், 'என் மகனைக் குளிர்ந்த நீரால் குளிப்பாட்டி அவனைக் கொன்றுவிடாதீர்கள் (ஏற்கனவே இறந்தவனை மீண்டும் கொல்வது போலாகிவிடும் என்ற ஆதங்கத்தில்)' என்று கூறினேன்."

உக்காஷா பின் மிஹ்ஸன் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அவள் கூறியதைச் சொன்னார்கள். அப்போது அவர்கள் புன்னகைத்துவிட்டுப் பிறகு, "அவள் என்ன கூறினாள்? அவளது ஆயுள் நீடிப்பதாக!" என்று கூறினார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்த துஆவின் காரணமாக) அவளைப் போன்று நீண்ட காலம் வாழ்ந்த வேறெந்தப் பெண்ணையும் நாங்கள் அறிந்ததில்லை.

ஹஃப்ஸா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உம்மு அத்திய்யா (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள்: 'அவர்கள் (நபியவர்களின் மகளை குளிப்பாட்டிய பெண்கள்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மகளுடைய தலையை (தலைமுடியை) மூன்று பின்னல்களாகப் பின்னினார்கள்.' (அறிவிப்பாளர் அய்யூப்) நான் (ஹஃப்ஸாவிடம்), 'அவர்கள் அதை அவிழ்த்துவிட்டு, பிறகு மூன்று பின்னல்களாகப் பின்னினார்களா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம்' என்று கூறினார்கள்.'

உம்மு அதிய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது மகளைக் குளிப்பாட்டுவது (அதாவது, அவரது ஜனாஸாவைக் குளிப்பாட்டுவது) குறித்து (குளிப்பாட்டிய பெண்களிடம்) கூறினார்கள்: 'அவரது வலது புறங்களிலிருந்தும், உளூச் செய்யும் உறுப்புகளிலிருந்தும் (குளிப்பாட்டத்) தொடங்குங்கள்.'

உம்மு அத்திய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் புதல்வியரில் ஒருவர் மரணமடைந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் (ஸல்) எங்களிடம் ஆளனுப்பி, "அவரைத் தண்ணீராலும் இலந்தை இலைகளாலும் நீராட்டுங்கள். மூன்று, ஐந்து அல்லது நீங்கள் (தேவை எனக்) கருதினால் ஏழு என ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையில் நீராட்டுங்கள். கடைசித் தடவையில் சிறிதளவு கற்பூரத்தையும் சேருங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்கள் (குளிப்பாட்டி) முடித்ததும் அவருக்குத் தெரிவித்தோம். உடனே அவர்கள் (ஸல்) தங்களின் கீழாடையை எங்களிடம் தந்து, "இதை அவருக்கு (உடலோடு ஒட்டிய) உள்ளாடையாக்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். மேலும், நாங்கள் அவருடைய தலைமுடியை வாரி, அதை மூன்று சடைகளாகப் பின்னி, அவருக்குப் பின்னால் போட்டோம்.

உம் அதிய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நாங்கள் அவர்களுடைய மகளைக் குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்தபோது எங்களிடம் வந்து, "அவளை மூன்று அல்லது ஐந்து முறை, அல்லது (தேவையென) நீங்கள் கருதினால் அதை விட அதிகமாகவும், தண்ணீரையும் இலந்தை இலைகளையும் கொண்டு குளிப்பாட்டுங்கள். இறுதியில் கற்பூரத்தை அல்லது சிறிதளவு கற்பூரத்தைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்கள் முடித்ததும் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். அப்போது அவர்கள் தங்களுடைய கீழாடையை எங்களிடம் தந்து, "இதை அவளுக்கு உள்ளாடையாக்குங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உம் அத்திய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களின் மகள்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார். அப்போது அவர்கள் எங்களுக்குச் செய்தியனுப்பி, 'அவளை மூன்று முறை, அல்லது ஐந்து முறை, அல்லது (தேவையென) நீங்கள் கருதினால் அதைவிட அதிகமான முறைகளோ தண்ணீரையும் இலந்தை இலைகளையும் கொண்டு குளிப்பாட்டுங்கள். கடைசியாகக் குளிப்பாட்டும்போது அதில் கற்பூரத்தை அல்லது சிறிதளவு கற்பூரத்தைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் (குளிப்பாட்டி) முடித்ததும் எனக்கு அறிவியுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நாங்கள் (குளிப்பாட்டி) முடித்தபோது, அவர்களுக்கு அறிவித்தோம். அவர்கள் தங்களுடைய இடுப்புத் துணியை எங்களிடம் போட்டு, 'இதை அவரது மேனியில் படும்படி (உள்ளாடையாக) அணியச் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்கள்.

உம்மு அதிய்யா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இதே போன்று (மரணமடைந்தவரை குளிப்பாட்டுவது பற்றி) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும் அவர் (உம்மு அதிய்யா ரழி), "(உடலை) மூன்று முறை, அல்லது ஐந்து, அல்லது ஏழு, அல்லது நீங்கள் (அவசியமென) கருதினால் அதை விட அதிகமாக (குளிப்பாட்டுங்கள்)" என்று கூறினார்.

உம்மு அதிய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகள்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் எங்களிடம் அவளைக் குளிப்பாட்டுமாறு கூறினார்கள். மேலும் அவர்கள், "மூன்று முறை, அல்லது ஐந்து, அல்லது ஏழு, அல்லது நீங்கள் (தேவை என்று) கருதினால் அதை விட அதிகமாகவும் அவளைக் குளிப்பாட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நான், "ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையிலா?" என்று கேட்டேன். அவர்கள், "ஆம்; மேலும் கடைசி முறையில் கற்பூரத்தை, அல்லது சிறிதளவு கற்பூரத்தைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்கள் முடித்ததும் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். அவர்கள் தங்களுடைய கீழாடையை எங்களிடம் கொடுத்து, "இதை அவளுக்கு (மேனியில் படுமாறு) அணிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உம்மு அத்திய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடைய மகளைக் குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்தபோது அவர்கள் எங்களிடம் வந்தார்கள். 'அவளைத் தண்ணீரையும் இலந்தை இலைகளையும் கொண்டு மூன்று முறை, அல்லது ஐந்து முறை, அல்லது நீங்கள் (தேவையெனக்) கருதினால் அதற்கும் அதிகமாகக் குளிப்பாட்டுங்கள். கடைசி முறையில் கற்பூரத்தை, அல்லது சிறிதளவு கற்பூரத்தைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்' என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் முடித்ததும் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தோம். அவர்கள் தங்களுடைய கீழாடையை (இஸார்) எங்களிடம் கொடுத்து, 'இதை அவளுக்கு (உடலோடு படும்படி, அதாவது சவக்கல்லறையின் முதல் அடுக்காக) அணிவியுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

(அறிவிப்பாளர் கூறினார்:) அல்லது ஹஃப்ஸா (ரஹ்) அவர்கள், "அவளை மூன்று, அல்லது ஐந்து, அல்லது ஏழு முறைகள் குளிப்பாட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். மேலும் உம்மு அத்திய்யா (ரழி) அவர்கள், "நாங்கள் அவளுடைய தலைமுடியை மூன்று சடைகளாக வாரினோம்" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் அவளுடைய தலைமுடியை மூன்று ஜடைகளாக (பின்னினோம்).

உம்மு அத்திய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: "நாங்கள் அவளுடைய தலைமுடியை மூன்று பிரிவுகளாக (ஜடைகளாக) ஆக்கினோம்."

முஹம்மது பின் ஸீரின் கூறினார்:
"உம்மு அதிய்யா (ரலி) அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்மணி. அவர்கள் தனது மகனை(ப் பார்ப்பதற்காக) விரைந்து வந்தார்கள்; ஆனால் அவரை (உயிருடன்) அடையவில்லை. அவர்கள் எங்களிடம் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

'நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடைய மகளைக் குளிப்பாட்டிக் கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, "தண்ணீர் மற்றும் இலந்தை இலைகளைக் கொண்டு மூன்று அல்லது ஐந்து அல்லது (தேவையென்று) நீங்கள் கருதினால் அதை விட அதிகமாகவும் அவளைக் குளிப்பாட்டுங்கள். இறுதியில் கற்பூரம் அல்லது சிறிதளவு கற்பூரம் சேருங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.'

நாங்கள் (குளிப்பாட்டி) முடித்ததும், அவர் தனது கீழாடையை (இஸாரை) எங்களிடம் போட்டு, 'இதை அவளது மேனியில் படும்படி அணிவியுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அதற்கு மேல் அவர்கள் வேறெதும் கூறவில்லை."

அவர் (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: "அது அவர்களுடைய மகள்களில் யார் என்று எனக்குத் தெரியாது."

அவர் கூறினார்: "நான், 'இதை அவளது மேனியில் படும்படி அணிவியுங்கள்' என்பதன் கருத்து என்ன? அதை ஒரு இஸாரைப் போல (கீழாடையாக) அணிய வேண்டுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'அவளை அதில் (முழுவதுமாகச்) சுற்ற வேண்டும் என்று அவர்கள் கூறியதாகவே நான் கருதுகிறேன்' என்று கூறினார்."

உம்மு அதிய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மகள்களில் ஒருவர் மரணமடைந்தார்கள். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவரை மூன்று முறை, அல்லது ஐந்து முறை, அல்லது (தேவை என) நீங்கள் கருதினால் அதற்கும் அதிகமாக, இலந்தை இலை கலந்த தண்ணீரால் குளிப்பாட்டுங்கள். இறுதித் தடவை (குளிப்பாட்டும்போது) கற்பூரம் அல்லது சிறிதளவு கற்பூரத்தைச் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்.' நாங்கள் அவருக்குத் தெரிவித்தோம். அவர் தம்முடைய கீழாடையை எங்களிடம் கொடுத்தார்கள். ‘இதை அவரது உடலுடன் ஒட்டியவாறு (உள்ளாடையாக) அணிவியுங்கள்’ என்று கூறினார்கள்.”

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சொற்பொழிவை நிகழ்த்தி, தமது தோழர்களில் மரணித்துவிட்ட ஒரு மனிதரைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அவர் இரவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டு, போதுமானதாக இல்லாத கஃபன் துணியில் சுற்றப்பட்டிருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இரவில் அடக்கம் செய்யும் செயலைக்) கண்டித்து, நிர்பந்திக்கப்பட்டாலன்றி யாரும் இரவில் அடக்கம் செய்யப்படக்கூடாது என்று கூறினார்கள். மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்களில் ஒருவர் தன் சகோதரரின் (இறுதி காரியங்களைக்) கவனிக்கும் பொறுப்பை ஏற்றால், அவருக்கு நல்லமுறையில் கஃபனிடட்டும்.'"

சமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் ஆடைகளில் வெண்மையானவற்றை அணியுங்கள்; நிச்சயமாக அவை மிகவும் தூய்மையானதும், மிகவும் விரும்பத்தக்கதும் ஆகும் (ஏனெனில் அவை அழுக்கைக் காட்டுவதோடு, எளிதில் சுத்தம் செய்யக்கூடியவை). மேலும், உங்களில் மரணித்தவர்களுக்கு அவற்றைக் கொண்டே கஃபனிடுங்கள்."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள், (யமன் நாட்டு) 'சுஹூலிய்யா' எனும் மூன்று வெள்ளை ஆடைகளில் கஃபனிடப்பட்டார்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் மூன்று வெள்ளை (யமன் நாட்டு) 'ஸுஹுலி' ஆடைகளில் (அடக்கம் செய்வதற்காக) கஃபனிடப்பட்டார்கள். அவற்றில் சட்டையோ, தலைப்பாகையோ இருக்கவில்லை."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பருத்தியாலான மூன்று வெள்ளை யமன் நாட்டு ஆடைகளில் கஃபனிடப்பட்டார்கள்; அவற்றில் சட்டையோ தலைப்பாகையோ இருக்கவில்லை. 'அவர் (ஸல்) இரண்டு ஆடைகளிலும், ஹிபராவால் ஆன ஒரு புர்த் போர்வையிலும் கஃபனிடப்பட்டார்கள்' என்று மக்கள் கூறியதாக ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் தெரிவிக்கப்பட்டது. அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், 'ஒரு புர்த் (போர்வை) கொண்டுவரப்பட்டது; ஆனால் அவர்கள் அதைத் திருப்பி அனுப்பிவிட்டார்கள். அதில் அவரைக் கஃபனிடவில்லை' என்று கூறினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை இறந்தபோது, அவனது மகன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'தங்களின் சட்டையை எனக்குத் தாருங்கள்; நான் அதில் அவனுக்கு கஃபனிடுவேன். மேலும், அவனுக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துங்கள்; அவனுக்காகப் பாவமன்னிப்பும் தேடுங்கள்' என்று கூறினார். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்குத் தமது சட்டையைக் கொடுத்தார்கள். பின்னர், 'நீங்கள் (அனைத்து ஏற்பாடுகளையும்) முடித்ததும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்; நான் அவனுக்காகத் தொழுகை நடத்துவேன்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை(ப் பிடித்து) இழுத்து, 'நயவஞ்சகர்களுக்காகத் தொழுகை நடத்துவதை விட்டும் அல்லாஹ் உங்களைத் தடுக்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நான் இரண்டு தேர்வுகளுக்கிடையில் இருக்கிறேன்' என்று கூறி, '{அவர்களுக்காக நீர் பாவமன்னிப்புக் கோருங்கள் அல்லது அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோராதிருங்கள்...}' (என்ற வசனத்தை) ஓதினார்கள். பிறகு அவனுக்காகத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

ஆகவே அல்லாஹ், '{அவர்களில் யாரேனும் இறந்துவிட்டால் அவருக்காக நீர் ஒருபோதும் (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்த வேண்டாம்; அவருடைய கப்று அருகிலும் நீர் நிற்க வேண்டாம்}' என்று (வசனத்தை) இறக்கி அருளினான். அதன்பின் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்காகத் தொழுகை நடத்துவதை விட்டுவிட்டார்கள்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது: நபி (ஸல்) அவர்கள், அப்துல்லாஹ் பின் உபை அவரது குழியில் வைக்கப்பட்டிருந்தபோது (அங்கு) வந்து, அவர் மீது நின்றார்கள். பிறகு அவரை (வெளியே எடுக்குமாறு) கட்டளையிட்டார்கள்; அவ்வாறே அவர் வெளியே கொண்டுவரப்பட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தமது முழங்கால்களில் கிடத்தி, தமது சட்டையை அவருக்கு அணிவித்தார்கள். மேலும் அவர் மீது தமது உமிழ்நீரைச் சிறிதளவு ஊதினார்கள். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் மதீனாவில் இருந்தார்கள். அப்போது அன்சாரிகள் அவருக்கு அணிவிப்பதற்காக ஓர் ஆடையைத் தேடினார்கள். அப்துல்லாஹ் பின் உபையின் சட்டையைத் தவிர, அவருக்குப் பொருந்தக்கூடிய ஒரு சட்டையை அவர்களால் காண முடியவில்லை. (அப்துல்லாஹ் பின் உபை உயரமான, பெரிய உடல்வாகு கொண்டவராக இருந்ததால், அவரது சட்டை அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்குப் பொருத்தமாக இருந்தது. இதேபோன்று, நபி (ஸல்) அவர்களும் உயரமானவராக இருந்ததால், அப்துல்லாஹ் பின் உபையின் சட்டை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் பொருத்தமாக இருந்தது.) எனவே, அவர்கள் அதை அவருக்கு அணிவித்தார்கள்."

கப்பாப் (ரழி) கூறினார்கள்:
"நாங்கள் உன்னதமான அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை நாடி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹிஜ்ரத் செய்தோம். எனவே, எங்களுக்கான கூலி அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகிவிட்டது. எங்களில் சிலர் (இவ்வுலகில்) தங்களின் கூலியிலிருந்து எதையும் அனுபவிக்காமல் மரணித்துவிட்டார்கள்; அவர்களில் முஸ்அப் பின் உமைர் (ரழி) அவர்களும் ஒருவர். அவர்கள் உஹுத் போர் நாளில் ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டார்கள். மேலும், ஒரு 'நமிரா'வைத் தவிர அவர்களுக்கு கஃபனிடுவதற்கு எங்களால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை; நாங்கள் அதைக் கொண்டு அவர்களின் தலையை மறைத்தால், அவர்களின் பாதங்கள் வெளியே தெரிந்தன; மேலும், நாங்கள் அதைக் கொண்டு அவர்களின் பாதங்களை மறைத்தால், அவர்களின் தலை வெளியே தெரிந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அதைக் கொண்டு அவரின் தலையை மறைக்குமாறும், அவரின் பாதங்களின் மீது 'இத்கிர்' புல்லை வைக்குமாறும் எங்களிடம் கூறினார்கள். மேலும், எங்களில் சிலருக்கு (இவ்வுலகில்) அவர்களுக்கான பலன்கள் பழுத்துவிட்டன, அவர்கள் அவற்றை அறுவடை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள்." இது இஸ்மாயீல் அவர்களின் வார்த்தை அமைப்பு.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'முஹ்ரிமை அவர் இஹ்ராம் அணிந்திருந்த இரண்டு ஆடைகளுடனேயே (அதாவது, அவற்றை நீக்காமல்) குளிப்பாட்டுங்கள். தண்ணீர் மற்றும் சிறு இலந்தை இலைகளால் அவரைக் குளிப்பாட்டுங்கள். அவருடைய (இஹ்ராம்) இரண்டு ஆடைகளிலேயே அவரைக் கஃபனிடுங்கள். மேலும், அவருக்கு நறுமணம் பூசாதீர்கள். அவருடைய தலையை மூடாதீர்கள். ஏனெனில், அவர் மறுமை நாளில் இஹ்ராம் அணிந்தவராகவே எழுப்பப்படுவார்.''

அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வாசனைத் திரவியங்களில் சிறந்தது கஸ்தூரி ஆகும்.”

அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் நறுமணங்களில் மிகச் சிறந்த ஒன்று கஸ்தூரி ஆகும்' என்று கூறினார்கள்."

அபூ உமாமா பின் ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு ஏழைப் பெண் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள்; அவளுடைய நோய் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஏழைகள் நோய்வாய்ப்பட்டால் அவர்களைச் சந்தித்து நலம் விசாரிப்பவர்களாக இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவள் இறந்துவிட்டால், எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, இரவில் அவளுடைய ஜனாஸா (உடல் நல்லடக்கம் செய்வதற்காக) எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அவர்கள் (தோழர்கள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை (இரவில்) எழுப்ப விரும்பவில்லை. காலைப் பொழுது விடிந்ததும், அவளுக்கு (மரணத்தின் மூலம்) நேர்ந்தது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. அவர்கள் (ஸல்), "அவள் விஷயத்தில் எனக்குத் தெரிவிக்கும்படி நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிடவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் உங்களை இரவில் எழுப்ப விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று, அவளுடைய கப்ருக்கு (கல்லறைக்கு) அருகில் மக்களுடன் அணிவகுத்து நின்று, நான்கு தக்பீர்கள் கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'ஒரு நல்ல மனிதர் அவருடைய பாடையின் மீது வைக்கப்படும்போது, அவர் கூறுவார்: என்னை விரைந்து கொண்டு செல்லுங்கள் (என் அடக்கஸ்தலத்திற்கு), என்னை விரைந்து கொண்டு செல்லுங்கள் (என் அடக்கஸ்தலத்திற்கு). மேலும் ஒரு கெட்ட மனிதன் அவனுடைய பாடையின் மீது வைக்கப்படும்போது, அவன் கூறுவான்: எனக்குக் கேடுதான்! என்னை எங்கே கொண்டு செல்கிறீர்கள்?'"

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஜனாஸா (சடலம்) வைக்கப்பட்டு, ஆண்கள் அதைத் தங்கள் தோள்களில் தூக்கும்போது, அது ஒரு நல்லடியாராக இருந்தால், அது கூறுகிறது: என்னை விரைவாக எடுத்துச் செல்லுங்கள், என்னை விரைவாக எடுத்துச் செல்லுங்கள். அது ஒரு நல்லடியாராக இல்லாவிட்டால், அது கூறுகிறது: எனக்கு ஏற்பட்ட கைசேதமே! என்னை எங்கே கொண்டு செல்கிறீர்கள்! மனிதனைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் அதன் குரலைக் கேட்கின்றன, மனிதன் அதைக் கேட்டால், அவன் மயங்கி விழுந்துவிடுவான் (அல்லது அதிர்ச்சியால் மரணித்துவிடுவான்).''

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஜனாஸாவை (அடக்கம் செய்வதற்காக எடுத்துச் செல்வதை) விரைவுபடுத்துங்கள். ஏனெனில், அது நல்லோராக இருந்தால், அதை (அதன் நற்கூலியை நோக்கி) நீங்கள் முற்படுத்துகிறீர்கள். அது அவ்வாறு இல்லையெனில், அது ஒரு தீமையாகும்; அதை உங்கள் பிடரிகளிலிருந்து (ஒரு சுமையை இறக்கி வைப்பது போல) நீங்கள் இறக்கி வைக்கிறீர்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'ஜனாஸாவை (அடக்கம் செய்ய) விரைவுபடுத்துங்கள். ஏனெனில், அது நல்லதாக (நல்லறங்கள் செய்தவராக) இருந்தால், நீங்கள் அதை ஒரு நல்லதின்பால் (நற்கூலியை நோக்கி) கொண்டு செல்கிறீர்கள். அது அவ்வாறு இல்லையென்றால் (நல்லறங்கள் செய்யாதவராக இருந்தால்), அது ஒரு தீமையாகும் (சுமையாகும்), அதை உங்கள் கழுத்துகளிலிருந்து நீங்கள் இறக்கி வைக்கிறீர்கள்.'"

உயைனா இப்னு அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு ஜவ்ஷன் கூறினார்:

என் தந்தை என்னிடம் கூறினார்:
"நான் அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்களின் ஜனாஸாவில் (இறுதிச் சடங்கில்) கலந்துகொண்டேன். ஸியாத் பாடைக்கு முன்னால் நடந்து வந்தார். அப்துர்-ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆண்களும், அவர்களின் முன்னாள் அடிமைகளும் பாடையை முன்னோக்கியவாறு (தங்கள்) குதிகால்களால் பின்னோக்கி நடந்து, ‘மெதுவாக! மெதுவாக! அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருள் புரியட்டும்’ என்று கூறியவாறு வந்தனர். அவர்கள் (ஊர்ந்து செல்வது போன்று) மிக மெதுவாக நடந்து கொண்டிருந்தனர்.

நாங்கள் அல்-மிர்பத் பகுதிக்குச் செல்லும் வழியில் இருந்தபோது, அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் ஒரு கோவேறு கழுதையில் வந்து எங்களை அடைந்தார்கள். அவர்கள் செய்வதைக் கண்டபோது, அவர் அவர்கள் மீது தனது கோவேறு கழுதையைச் செலுத்தி, அவர்களை நோக்கித் தனது சாட்டையை ஓங்கியவாறு கூறினார்:

'விலகுங்கள்! அபுல் காசிம் (ஸல்) அவர்களின் முகத்தைக் கண்ணியப்படுத்தியவன் மீது ஆணையாக, நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, (ஜனாஸாவுடன்) ஓடுவதைப் போன்று விரைந்து செல்வோம்.'

உடனே அம்மக்கள் (பாதையை விட்டு விலகி) விரிந்து சென்றனர்."

அபூபக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்ததை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அப்போது நாங்கள் (ஜனாஸாவுடன்) விரைந்த நடையுடன் செல்வதற்கு நெருக்கமாக இருந்தோம்." இது ஹுஷைமின் வார்த்தைகளாகும்.

அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு ஜனாஸா உங்களைக் கடந்து செல்லும்போது, எழுந்து நில்லுங்கள்; மேலும் அதனைப் பின்தொடர்ந்து செல்பவர், அது (தரையில்) வைக்கப்படும் வரை உட்கார வேண்டாம்."

உங்களில் ஒருவர் ஒரு ஜனாஸாவைப் (பிரேத ஊர்வலத்தைப்) பார்த்து, அதனுடன் நடந்து செல்லவில்லை என்றால், அது அவரைக் கடந்து செல்லும் வரை அல்லது அது அவரைக் கடந்து செல்வதற்கு முன்பு (பிரேதம்) கீழே வைக்கப்படும் வரை அவர் எழுந்து நிற்கட்டும்.

ஆமிர் பின் ரபீஆ அல்-அதவீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் ஒரு ஜனாஸாவைக் கண்டால், அது உங்களைக் கடந்து செல்லும் வரை, அல்லது (அந்த உடல்) (கீழே) வைக்கப்படும் வரை எழுந்து நில்லுங்கள்."

அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் ஒரு ஜனாஸாவைக் கண்டால், எழுந்து நில்லுங்கள். அதனைப் பின்தொடர்ந்து செல்பவர், அது (தரையில்) வைக்கப்படும் வரை உட்கார வேண்டாம்.''

அபூ ஹுரைரா (ரழி) மற்றும் அபூ ஸயீத் (ரழி) ஆகியோர் கூறினார்கள்:
'எந்தவொரு ஜனாஸாவிலும், (மய்யித்) வைக்கப்படும் வரை (அதாவது, அடக்கம் செய்வதற்காக தரையில் இறக்கி வைக்கப்படும் வரை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்ததை நாங்கள் பார்த்ததே இல்லை.'

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கடந்து (மக்கள்) ஒரு ஜனாஸாவை (மய்யித்தை சுமந்த சவப்பெட்டியை) கொண்டு சென்றார்கள்; அப்போது அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள்.

அம்ர் அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை ஒரு ஜனாஸா (மய்யித்தை சுமந்த சவப்பெட்டி) கடந்து சென்றது; அப்போது அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள்."

யஸீத் பின் தாபித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: (நபித்தோழர்களாகிய) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு ஜனாஸா (சடல ஊர்வலம்) தென்பட்டது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்தார்கள். அவர்களுடன் இருந்தவர்களும் (அவர்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்தைக்) கடந்து செல்லும் வரை எழுந்து நின்றார்கள்.

அப்துர்-ரஹ்மான் பின் அபீ லைலா அறிவித்ததாவது:

"ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்களும், கைஸ் பின் ஸஃத் பின் உபாதா (ரழி) அவர்களும் அல்-காதிஸிய்யாவில் இருந்தபோது, அவர்களைக் கடந்து ஒரு ஜனாஸா சென்றது. உடனே அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள். அப்போது அவர்களிடம், 'இது உள்ளூர் மக்களில் ஒருவர் (அதாவது, முஸ்லிம் அல்லாதவர்)' என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கடந்து ஒரு ஜனாஸா சென்றது. அப்போது அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள். அவர்களிடம், 'இது ஒரு யூதருடையது' என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'அது ஓர் உயிர் அல்லவா?' என்று கேட்டார்கள்.'"

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு ஜனாஸா (பிரேத ஊர்வலம் அல்லது சவப்பெட்டி) எங்களைக் கடந்து சென்றது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள், நாங்களும் அவர்களுடன் எழுந்து நின்றோம். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இது ஒரு யூதருடைய ஜனாஸா (பிரேத ஊர்வலம் அல்லது சவப்பெட்டி) தான்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'நிச்சயமாக மரணத்திற்கு ஒரு அச்சம் (மற்றும் பயபக்தி) உண்டு. எனவே நீங்கள் ஒரு ஜனாஸாவைக் கண்டால், எழுந்து நில்லுங்கள்,' என்று கூறினார்கள். இது காலித் அவர்களின் அறிவிப்பு வாசகமாகும்.

அபூ மஃமர் கூறினார்:
நாங்கள் அலி (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது ஒரு ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அதற்காக மக்கள் எழுந்து நின்றார்கள். அலி (ரழி) அவர்கள், "இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "(இது) அபூ மூஸா (ரழி) அவர்களின் கட்டளை" என்றனர்.
அதற்கு அலி (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு யூதரின் ஜனாஸாவிற்காக மட்டுமே எழுந்து நின்றார்கள்; அதன் பிறகு அவர்கள் அவ்வாறு செய்யவில்லை (அதாவது, ஜனாஸாவிற்காக எழுந்து நிற்கும் வழக்கத்தை தொடரவில்லை)" என்று கூறினார்கள்.

முஹம்மத் அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படுவதாவது:
அல்-ஹஸன் இப்னு அலீ (ரழி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரின் அருகே ஒரு ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள், ஆனால் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் நிற்கவில்லை. அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்கள், 'ஒரு யூதரின் ஜனாஸாவிற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நிற்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், 'ஆம், பிறகு அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அமர்ந்துவிட்டார்கள்' என்று கூறினார்கள்.

இப்னு சீரின் அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்-ஹஸன் இப்னு அலி (ரழி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோரின் அருகே ஒரு ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அல்-ஹஸன் (ரழி) எழுந்து நின்றார்கள், ஆனால் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) நிற்கவில்லை. அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதற்காக எழுந்து நிற்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், '(ஆம்,) அவர்கள் அதற்காக எழுந்து நின்றார்கள்; பின்னர் அமர்ந்துவிட்டார்கள்' என்றார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அல்-ஹஸன் இப்னு அலி (ரழி) (இருவரும் இருந்தபோது), அவர்கள் இருவர் அருகிலும் ஒரு ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அவர்களில் ஒருவர் எழுந்து நின்றார்கள், மற்றவர் அமர்ந்திருந்தார்கள். எழுந்து நின்றவர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும்." அமர்ந்திருந்தவர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்தார்கள் என்று எனக்குத் தெரியும்."

அல்-ஹஸன் பின் அலீ (ரழி) அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது ஒரு ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அந்த ஜனாஸா கடந்து செல்லும் வரை மக்கள் எழுந்து நின்றார்கள். அப்போது அல்-ஹஸன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இது ஒரு யூதரின் ஜனாஸா தான் (நம்மை கடந்து சென்றது). (முன்னொரு சமயம்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒரு யூதரின் ஜனாஸா) செல்லும் பாதையில் அமர்ந்திருந்தார்கள். ஒரு யூதரின் ஜனாஸா தமது தலைக்கு மேலே உயர்வாகச் செல்வதை அவர்கள் விரும்பவில்லை. எனவே அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள்.'

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், தம்மைக் கடந்து சென்ற ஒரு யூதரின் ஜனாஸாவிற்காக, அது (பார்வையிலிருந்து) மறையும் வரை எழுந்து நின்றார்கள்."

மற்றொரு அறிவிப்பில் ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் தோழர்களும் ஒரு யூதரின் ஜனாஸாவிற்காக, அது (பார்வையிலிருந்து) மறையும் வரை எழுந்து நின்றார்கள்."

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை ஒரு ஜனாஸா கடந்து சென்றபோது அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள். அப்போது, "இது ஒரு யூதருடைய ஜனாஸா" என்று (அவர்களிடம்) கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நாம் மலக்குகளுக்காகவே எழுந்து நின்றோம்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ கதாதா பின் ரிப்ஈ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை ஒரு ஜனாஸா (மய்யித் அடங்கிய சவப்பெட்டி) கடந்து சென்றது. அப்போது அவர்கள், 'இவர் நிம்மதி அடைந்தவர், இவரிடமிருந்து (உலகத்தவர்கள்) நிம்மதி அடைந்தவர்கள்' என்று கூறினார்கள். (அங்கிருந்தவர்கள்) 'நிம்மதி அடைந்தவர் என்றால் என்ன, இவரிடமிருந்து நிம்மதி அடைந்தவர் என்றால் என்ன?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நம்பிக்கை கொண்ட அடியார் இவ்வுலகின் சிரமங்கள் மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து நிம்மதி பெறுகிறார்; மேலும் மக்கள், பூமி, மரங்கள் மற்றும் விலங்குகள் தீய அடியாரிடமிருந்து நிம்மதி பெறுகின்றன.'

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: 'நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு ஜனாஸா (பிரேதம்) (எங்கள் முன்னால்) கடந்து சென்றது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(இறந்தவர்) ஓய்வு பெறுபவர் (முஸ்தரீஹ்); அல்லது இவரிடமிருந்து (பிறர்) ஓய்வு பெறுகின்றனர் (முஸ்தராஹ் மின்ஹு)' என்று கூறினார்கள். (பின்னர் விளக்கமளித்தார்கள்:) 'ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் இறக்கும்போது, அவர் இவ்வுலகின் துன்பங்கள், சிரமங்கள் மற்றும் தொல்லைகளிலிருந்து ஓய்வு பெறுகிறார். ஆனால் ஒரு பாவி இறக்கும்போது, அவனிடமிருந்து (மனித) மக்களும், (வாழும்) நிலப்பரப்புகளும், மரங்களும், கால்நடைகளும் ஓய்வு பெறுகின்றன.'

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு ஜனாஸா (இறுதி ஊர்வலம்) கடந்து சென்றது. அப்போது அதன் (உள்ளிருந்தவர்) நல்லவிதமாகப் புகழப்பட்டார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினார்கள். மற்றொரு ஜனாஸா (இறுதி ஊர்வலம்) கடந்து சென்றது. அப்போது அதன் (உள்ளிருந்தவர்) தீயவிதமாக இகழப்பட்டார். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், 'என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! ஒரு ஜனாஸா (இறுதி ஊர்வலம்) கடந்து சென்றது, அதிலிருந்தவர் (மக்களால்) புகழப்பட்டார்; அதற்குத் தாங்கள் 'உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினீர்கள். மற்றொரு ஜனாஸா (இறுதி ஊர்வலம்) கடந்து சென்றது, அதிலிருந்தவர் (மக்களால்) இகழப்பட்டார்; அதற்கும் தாங்கள் 'உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினீர்களே?' என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர் (ஸல்) கூறினார்கள்: 'எவரைக் குறித்து நீங்கள் நல்லவிதமாகப் புகழ்கிறீர்களோ, அவருக்குச் சுவர்க்கம் உறுதியாகிவிட்டது. எவரைக் குறித்து நீங்கள் தீயவிதமாக இகழ்கிறீர்களோ, அவருக்கு நரகம் உறுதியாகிவிட்டது. நீங்கள் பூமியில் அல்லாஹ்வின் சாட்சிகளாக இருக்கிறீர்கள்.'"

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களைக் கடந்து ஒரு ஜனாஸா கொண்டு செல்லப்பட்டது, அதைப் பற்றி மக்கள் புகழ்ந்து பேசினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அது (அவருக்கு சுவனம்) உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினார்கள். பின்னர் மற்றொரு ஜனாஸா கொண்டு செல்லப்பட்டது, அதைப் பற்றி மக்கள் இகழ்ந்து பேசினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அது (அவருக்கு நரகம்) உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினார்கள். மக்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, இரண்டு விஷயங்களிலும் நீங்கள் 'அது உறுதியாகிவிட்டது' என்று கூறினீர்களே?' என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'வானத்தில் அல்லாஹ்வின் சாட்சிகளாக வானவர்கள் இருக்கிறார்கள், பூமியில் அல்லாஹ்வின் சாட்சிகளாக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்.'"

அபூ அஸ்வத் அத்-திலீ அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் மதீனாவிற்கு வந்து உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது ஒரு ஜனாஸா (இறுதி ஊர்வலம்) கடந்து சென்றது. அதன் உரிமையாளரைப் (இறந்தவரைப்) பற்றி நல்லவிதமாகப் புகழப்பட்டது. அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், 'உறுதியாகிவிட்டது (அவருக்கு சொர்க்கம்)' என்று கூறினார்கள். பிறகு மற்றொரு ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அதன் உரிமையாளரைப் பற்றி நல்லவிதமாகப் புகழப்பட்டது. அதற்கும் உமர் (ரழி) அவர்கள், 'உறுதியாகிவிட்டது (அவருக்கு சொர்க்கம்)' என்று கூறினார்கள். பிறகு மூன்றாவது ஜனாஸா கடந்து சென்றது. அதன் உரிமையாளரைப் பற்றித் தீயதாகப் பேசப்பட்டது. அதற்கும் உமர் (ரழி) அவர்கள், 'உறுதியாகிவிட்டது (அவருக்கு நரகம்)' என்று கூறினார்கள்.

நான் கேட்டேன்: 'நம்பிக்கையாளர்களின் தளபதியே! என்ன உறுதியாகிவிட்டது?'

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதையே நானும் கூறினேன்: எந்தவொரு முஸ்லிமுக்கு நான்கு பேர் சாட்சி கூறி நல்லதைக் கூறுகிறார்களோ, அவரை அல்லாஹ் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்.'

நாங்கள் கேட்டோம்: '(அல்லது) மூன்று பேரா?' அவர்கள் கூறினார்கள்: '(ஆம்,) அல்லது மூன்று பேர்.' நாங்கள் கேட்டோம்: '(அல்லது) இரண்டு பேரா?' அவர்கள் கூறினார்கள்: '(ஆம்,) அல்லது இரண்டு பேர்.'

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில், (இறந்துவிட்ட) ஒருவரைப் பற்றி தீயது ஒன்று கூறப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: 'உங்களில் இறந்தவர்களைப் பற்றி நல்லதைத் தவிர வேறு எதையும் கூறாதீர்கள் (அவர்களின் குறைகளை வெளிப்படுத்தாதீர்கள்).'

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இறந்தவர்களைத் திட்டாதீர்கள், ஏனெனில் அவர்கள் (தங்கள் உலக வாழ்க்கையில்) முற்படுத்தியதை (அதாவது, தங்கள் செயல்களின் பலனை) அடைந்துவிட்டார்கள் (அல்லது அதன் பால் சென்றுவிட்டார்கள்).'"

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறந்தவரை மூன்று விஷயங்கள் பின்தொடர்ந்து செல்கின்றன (அவரது அடக்கஸ்தலம் வரை): அவருடைய குடும்பம், அவருடைய செல்வம் மற்றும் அவருடைய செயல். பின்னர் இரண்டு திரும்பிவிடுகின்றன: அவருடைய குடும்பமும் அவருடைய செல்வமும். அவருடைய செயல் மட்டுமே (அவருடன்) எஞ்சிவிடுகின்றது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு முஃமினுக்கு மற்றொரு முஃமின் மீதுள்ள கடமைகள் ஆறாகும்: அவர் நோய்வாய்ப்பட்டால் அவரை நலம் விசாரிப்பது, அவர் மரணித்தால் அவரி(ன் ஜனாஸாவி)ல் கலந்துகொள்வது, அவர் அழைத்தால் (அதை) ஏற்றுக்கொள்வது, அவரைச் சந்திக்கும்போது அவருக்கு ஸலாம் சொல்வது, அவர் தும்மினால் அவருக்கு (யர்ஹமுகல்லாஹ் எனக் கூறி) வாழ்த்துவது, அவர் மறைந்திருக்கும்போதும் முன்னிலையில் இருக்கும்போதும் அவருக்கு நலம் நாடுவது."

அல்-பரா பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஏழு காரியங்களைச் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள்; மேலும் ஏழு காரியங்களிலிருந்து எங்களைத் தடுத்தார்கள். அவர்கள் எங்களுக்கு, நோயாளியை நலம் விசாரிக்கவும், தும்முபவருக்கு (யர்ஹமுகல்லாஹ் என்று) பதிலளிக்கவும், சத்தியத்தை நிறைவேற்றவும், அநீதி இழைக்கப்பட்டவருக்கு உதவவும், ஸலாத்தைப் பரப்பவும், அழைப்பை (உணவு, திருமணம் போன்றவற்றுக்கு) ஏற்றுக்கொள்ளவும், மேலும் ஜனாஸாக்களைப் பின்தொடர்ந்து செல்லவும் கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் அவர்கள் தங்க மோதிரங்கள், வெள்ளிப் பாத்திரங்கள், மயாதிர் (சிவப்புப் பட்டுத் துணியால் ஆன சேண விரிப்புகள்), கஸ்ஸிய்யா (பட்டு கலந்த பருத்தி அல்லது லினன் ஆடை), இஸ்தப்ரக் (தடித்த பட்டு), பட்டு மற்றும் தீபாஜ் (மெல்லிய பட்டு) ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துவதிலிருந்து எங்களைத் தடுத்தார்கள்."

அல்-பராஃ இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'யார் ஒரு ஜனாஸாவைத் தொழுகை நடத்தப்படும் வரை பின்தொடர்கிறாரோ, அவருக்கு ஒரு கீராத் நன்மை உண்டு. யார் அந்த ஜனாஸாவுடன் (அதன் உடல்) அடக்கம் செய்யப்படும் வரை செல்கிறாரோ, அவருக்கு இரண்டு கீராத் நன்மைகள் உண்டு. ஒரு கீராத் என்பது உஹத் மலையைப் போன்றதாகும்.'"

அப்துல்லாஹ் இப்னு முகப்பல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'யார் ஒரு ஜனாஸாவை (அதன் தொழுகை தொழுது, அடக்கம் செய்யப்பட்டு) முடியும் வரை பின்தொடர்கிறாரோ, அவருக்கு இரண்டு கீராத்துகள் உண்டு; மேலும் யார் அது (அடக்கம் செய்யப்பட்டு) முடிவதற்கு முன்பு திரும்பி விடுகிறாரோ, அவருக்கு ஒரு கீராத் உண்டு.'"

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: வாகனத்தில் செல்பவர் ஜனாஸாவிற்குப் பின்னால் செல்ல வேண்டும். நடந்து செல்பவர் (ஜனாஸாவின்) எந்தப் பக்கத்திலும் அவர் விரும்பிய இடத்தில் செல்லலாம். மேலும், குழந்தைக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தப்பட வேண்டும்."

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வாகனத்தில் செல்பவர் ஜனாஸாவிற்குப் பின்னால் (மட்டுமே) செல்ல வேண்டும். கால்நடையாகச் செல்பவர் (ஜனாஸாவின்) எந்தப் பகுதியிலும் அவர் விரும்பிய இடத்தில் செல்லலாம். மேலும், (இறந்த) குழந்தைக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தப்பட வேண்டும்.”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களையும், உமர் (ரழி) அவர்களையும் ஜனாஸாவிற்கு முன்னால் நடந்து செல்வதைப் பார்த்தார்கள்.

ஸாலிம் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அவர்களுடைய தந்தை (அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் ரழி), நபி (ஸல்) அவர்களையும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களையும், உமர் (ரழி) அவர்களையும், உஸ்மான் (ரழி) அவர்களையும் ஜனாஸாவிற்கு முன்பாக நடந்து சென்றதைக் கண்டதாகத் தன்னிடம் தெரிவித்தார்கள். (இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரில் உள்ள) பக்ர் (இப்னு வாஇல்) மட்டும் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களைக் குறிப்பிடவில்லை. அபூ அப்துர் ரஹ்மான் (இமாம் நஸாயீ) கூறினார்கள்: "இது ஒரு தவறு. சரியான அறிவிப்பு 'முர்ஸல்' வகையைச் சேர்ந்தது."

இம்ரான் பின் ஹுசைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உங்கள் சகோதரர் (நஜாஷி மன்னர்) இறந்துவிட்டார். எனவே, எழுந்து அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துங்கள்.'"

மூஃமின்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அன்சாரிகளின் குழந்தைகளில் ஒரு சிறுவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டான். அவருக்காக அவர்கள் (ஜனாஸா) தொழுதார்கள்." ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான், 'இவருக்கு நல்வாழ்த்துக்கள் (பேறுபெற்றவர்)! இவர் சொர்க்கத்தின் சிட்டுக்குருவிகளில் ஒரு சிட்டுக்குருவி. இவர் (எந்தத்) தீமையும் செய்யவில்லை; (பாவம் செய்யும்) பருவத்தையும் இவர் எட்டவில்லை' என்று கூறினேன்." அதற்கு அவர்கள், "ஆயிஷாவே! அல்லது (நீ நினைப்பதற்கு) மாற்றமாகவும் இருக்கலாமல்லவா? கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் சொர்க்கத்தைப் படைத்தான்; அதற்கென மக்களையும் படைத்தான்; (அவர்கள் சொர்க்கவாசிகளாக) தங்கள் தந்தையரின் முதுகுகளில் இருக்கும்போதே அவர்களை அவன் படைத்துவிட்டான். மேலும் அவன் நரகத்தைப் படைத்தான்; அதற்கென மக்களையும் படைத்தான்; (அவர்கள் நரகவாசிகளாக) தங்கள் தந்தையரின் முதுகுகளில் இருக்கும்போதே அவர்களை அவன் படைத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

அல்-முகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வாகனத்தில் செல்பவர் ஜனாஸாவிற்குப் பின்னால் செல்ல வேண்டும், கால்நடையாகச் செல்பவர் அவர் விரும்பிய இடத்தில் (அதாவது, ஜனாஸாவுக்கு முன்னால், பின்னால், வலதுபுறம் அல்லது இடதுபுறம்) நடக்கலாம், மேலும் குழந்தைக்காகவும் (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தப்பட வேண்டும்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இணைவைப்பாளர்களின் பிள்ளைகளைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் (வளர்ந்திருந்தால்) என்ன செய்திருப்பார்கள் என்பதை அல்லாஹ்வே நன்கு அறிவான்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இணைவைப்பாளர்களின் பிள்ளைகளைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது, அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வே அவர்கள் (வளர்ந்திருந்தால்) என்ன செய்திருப்பார்கள் என்பதை நன்கறிவான்.''

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இணைவைப்பவர்களின் பிள்ளைகளைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ் அவர்களைப் படைத்தபோதே, அவர்கள் என்ன செய்திருப்பார்கள் என்பதை அவன் நன்கறிவான்.''

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இணைவைப்பாளர்களின் பிள்ளைகளைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவர்கள் (வளர்ந்து பெரியவர்களானால்) என்ன செய்திருப்பார்கள் என்பதை அல்லாஹ்வே நன்கறிவான்.'

ஷத்தாத் பின் அல்-ஹாத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு அரபு நாடோடி மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவர்களை ஈமான் கொண்டு, அவர்களைப் பின்பற்றினார். பின்னர் அவர், "நான் உங்களுடன் ஹிஜ்ரத் செய்வேன்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை(க் கவனித்துக் கொள்ளுமாறு) தங்கள் தோழர்களில் ஒருவரிடம் ஒப்படைத்தார்கள்.

ஒரு போரின்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (எதிரிகளிடமிருந்து) சிலரைக் கைதிகளாகப் பெற்றார்கள். அவற்றை அவர்கள் பங்கிட்டபோது, (அந்த அரபு நாடோடிக்கு) ஒரு பங்கை ஒதுக்கினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (மற்ற) தோழர்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தபோது, அவருக்கென ஒதுக்கியதை (அவர் இல்லாததால் தோழர்களிடம்) கொடுத்தார்கள். அவரோ, அவர்களுடைய (வாகனக்) கால்நடைகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் வந்தபோது அவர்கள் அவருடைய பங்கை அவரிடம் கொடுத்தார்கள்.

அவர், "இது என்ன?" என்று கேட்டார். அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் உமக்காகப் பங்கிட்ட பங்கு" என்று கூறினார்கள். அவர் அதை எடுத்துக்கொண்டு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "இது என்ன?" என்று கேட்டார். அவர்கள், "நான் உனக்காக இதை ஒதுக்கினேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "நான் இதற்காக உங்களைப் பின்பற்றவில்லை. மாறாக, நான் இங்கே - தனது தொண்டையை சுட்டிக்காட்டி - ஓர் அம்பால் எய்யப்பட்டு, இறந்து, சொர்க்கத்தில் நுழைய வேண்டும் என்பதற்காகவே உங்களைப் பின்பற்றினேன்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் அல்லாஹ்விடம் உண்மையாக நடந்தால், அல்லாஹ்வும் உங்களுக்கு உண்மையாக நடப்பான்" என்று கூறினார்கள்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு அவர்கள் எதிரியுடன் போரிட எழுந்தார்கள். பின்னர் அவர் (தொண்டையில்) சுட்டிக்காட்டிய இடத்திலேயே அம்பால் காயம்பட்டு, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தூக்கிக் கொண்டுவரப்பட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது அவர்தானா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் அல்லாஹ்விடம் உண்மையாக இருந்தார்; அல்லாஹ்வும் அவருக்கு உண்மையாக இருந்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது சொந்த மேலங்கியால் (ஜுப்பாவால்) அவருக்கு கஃபனிட்டு, அவரைத் தங்களுக்கு முன்னால் வைத்து, அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தினார்கள். அந்தத் தொழுகையில் அவர்கள் (ஓதிய துஆவில்) வெளிப்பட்டதாவது:

**"அல்லாஹும்ம ஹாதா அப்துக்க, கராஜ முஹாஜிரன் ஃபீ ஸபீலிக்க, ஃபகுதில ஷஹீதன், அன ஷஹீதுன் அலா தாலிக"**

(யா அல்லாஹ்! இவர் உனது அடியார். இவர் உனது பாதையில் ஹிஜ்ரத் செய்து புறப்பட்டு, ஷஹீதாகக் கொல்லப்பட்டார்; நான் இதற்கு சாட்சியாக இருக்கிறேன்).

உக்பா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் வெளியே சென்று, உஹுத்வாசிகளுக்காக (உஹுத் போரில் ஷஹீதாக்கப்பட்டவர்களுக்காக) ஜனாஸா தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர், அவர்கள் மின்பருக்குச் சென்று கூறினார்கள்:

"நான் உங்களுக்கு முன்னோடியாக (மறுமையில் ஹவ்லுல் கவ்ஸர் தடாகத்தில் உங்களுக்காகக் காத்திருப்பவனாக) இருக்கிறேன். மேலும் நான் உங்களுக்குச் சாட்சியாகவும் இருக்கிறேன்."

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், உஹுத் போரில் கொல்லப்பட்டவர்களில் இருவரை ஒரே துணியில் (கஃபனில்) இணைத்து வைப்பார்கள். பிறகு "இவ்விருவரில் குர்ஆனை அதிகம் கற்றவர் (மனனம் செய்தவர்/புரிந்து கொண்டவர்) யார்?" என்று கேட்பார்கள். அவ்விருவரில் ஒருவர் சுட்டிக்காட்டப்பட்டால், அவரை லஹத் (கப்று) குழியில் முற்படுத்துவார்கள். மேலும் "நான் இவர்களுக்குச் சாட்சியாளனாக இருக்கிறேன்" என்று கூறுவார்கள். அவர்களை அவர்களது இரத்தத்துடனே அடக்கம் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர்களுக்கு (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தவில்லை; அவர்கள் குளிப்பாட்டப்படவும் இல்லை.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, தாம் ஜினா செய்ததாக ஒப்புக்கொண்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடமிருந்து முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள் (அவர் தனது வாக்குமூலத்தை திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள ஒரு வாய்ப்பளிக்கும் விதமாக). அவர் மீண்டும் ஒப்புக்கொண்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடமிருந்து முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள். அவர் மீண்டும் ஒப்புக்கொண்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடமிருந்து முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டார்கள். பின்னர் அவர் தமக்கு எதிராக நான்கு முறை சாட்சி கூறியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குப் பைத்தியமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ திருமணம் ஆனவனா (முஹ்ஸனா)?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்றார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு கல்லெறி தண்டனை நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார்கள். கற்கள் அவரைத் துன்புறுத்தத் தொடங்கியபோது, அவர் ஓடினார், ஆனால் (சஹாபாக்கள்) அவரைப் பிடித்து, கல்லெறிந்தார்கள், அவர் இறந்துவிட்டார். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பற்றி நல்லவிதமாகக் கூறினார்கள், ஆனால் அவருக்காக ஜனாஸா தொழுகை நடத்தவில்லை (அவர் செய்த பாவத்தின் தீவிரத்தன்மை காரணமாக, ஆனால் இது அவருக்கு மன்னிப்பு இல்லை என்பதைக் குறிக்கவில்லை).

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:

ஜுஹைனாவைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அப்பெண் கர்ப்பமாக இருந்தார். அவர், "நான் விபச்சாரம் செய்துவிட்டேன்" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை அவளுடைய பாதுகாவலரிடம் ஒப்படைத்து, "இவளை நன்றாகக் கவனித்துக்கொள்; இவள் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்ததும், இவளை என்னிடம் கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள்.

அவள் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்ததும், அவர் (பாதுகாவலர்) அவளைக் கொண்டுவந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளுடைய ஆடைகள் அவளைச் சுற்றி இறுக்கிக் கட்டப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்கள் (அவமானத்தைத் தவிர்க்கவும், தண்டனையின் போது உடல் வெளிப்படாமல் இருக்கவும்). பின்னர் அப்பெண்ணுக்குக் கல்லெறி தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது; பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அவள் விபச்சாரம் செய்திருந்தும் நீங்கள் அவளுக்காகத் தொழுகை நடத்துகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்பெண் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கோரியுள்ளார். அது மதீனாவாசிகளில் எழுபது பேருக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுக்கப்பட்டாலும் அவர்களுக்குப் போதுமானதாக அமையக்கூடிய அளவுக்குப் பெரியது. வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்காகத் தன் உயிரையே தியாகம் செய்தவளின் பாவமன்னிப்பை விட சிறந்த ஒன்றை நீர் பார்த்ததுண்டா?"

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒருவர் மரணிக்கும் போது, தன்னுடைய ஆறு அடிமைகளை விடுதலை செய்தார். மேலும், அவர்களைத் தவிர வேறு எந்தச் செல்வமும் அவரிடம் இருக்கவில்லை. அந்தச் செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் அதைப் பற்றி கோபமடைந்தார்கள் (ஏனெனில் இது வாரிசுரிமைச் சட்டத்திற்கு முரணானது). அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அவருக்காக ஜனாஸா தொழுகை நடத்த வேண்டாம் என்று நினைத்தேன்." பிறகு, அவர்கள் அந்த அடிமைகளை அழைத்து, அவர்களை மூன்று குழுக்களாகப் பிரித்தார்கள். அவர்கள் அவர்களிடையே சீட்டுக் குலுக்கிப் போட்டு, இருவரை விடுதலை செய்து, நால்வரை அடிமைகளாக விட்டுவிட்டார்கள்.

ஸைத் பின் காலித் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
கைபரில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் தோழருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துங்கள்; அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (போரில் கிடைத்த செல்வங்களில்) மோசடி செய்தார்' என்று கூறினார்கள். நாங்கள் அவருடைய உடமைகளைச் சோதனையிட்டபோது, இரண்டு திர்ஹம்கள் கூடப் பெறாத யூதர்களின் சில மணிகளைக் கண்டோம்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் தனது தந்தை மூலம் அறிவிக்கிறார்கள்:
அன்ஸாரிகளில் ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஜனாஸா தொழுகை நடத்துவதற்காகக் கொண்டு வரப்பட்டார். அப்பொழுது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழருக்காக நீங்கள் தொழுங்கள்; ஏனெனில் அவர் மீது கடன் உள்ளது" என்று கூறினார்கள். அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள், "அது என் பொறுப்பு" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிறைவேற்றுவீர்களா? (அதாவது, கடனைச் செலுத்துவீர்களா என்று உறுதிப்படுத்திக் கேட்டார்கள்.)" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நிறைவேற்றுவேன் (கடனைச் செலுத்துவேன் என்று உறுதி கூறினார்)." என்றார்கள். எனவே, அவர்கள் அவருக்காகத் தொழுதார்கள்.

ஸலமா (ரழி) - அதாவது, பின் அல்-அக்வா (ரழி) - கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு ஜனாஸா கொண்டுவரப்பட்டது. (அப்போது அங்கிருந்தவர்கள்) 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, அவருக்காகத் தொழுவியுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவர் ஏதேனும் கடன் விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம்' என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவர் எதையேனும் (சொத்தாக) விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் தோழருக்காக நீங்களே தொழுது கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அன்சாரிகளில் அபூ கதாதா (ரழி) என்றழைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதர், '(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) அவருக்காக (நீங்கள்) தொழுவியுங்கள், அவருடைய கடன் என் பொறுப்பு (நான் அதைச் செலுத்துவேன்)' என்று கூறினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகத் தொழுவித்தார்கள்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள், கடன் பட்டிருந்த ஒரு மனிதருக்காகத் தொழுகை நடத்த மாட்டார்கள். (ஒரு முறை) இறந்த ஒருவர் அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டார். அப்போது அவர்கள், 'இவர் மீது ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (தோழர்கள்), 'ஆம், இவர் மீது இரண்டு தீனார்கள் (கடன்) இருக்கிறது' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உங்கள் தோழருக்காக நீங்கள் தொழுகை நடத்துங்கள்' என்று கூறினார்கள். அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவை இரண்டும் என் பொறுப்பு' என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்கள் அவருக்காகத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர், அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு வெற்றிகளைத் தந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஒவ்வொரு இறைநம்பிக்கையாளருக்கும், அவரை விட நானே அதிக உரிமையுடையவன். யாரேனும் கடனை விட்டுச் சென்றால், அது என் பொறுப்பு; யாரேனும் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், அது அவருடைய வாரிசுகளுக்கு உரியது'."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஒரு இறைவிசுவாசி கடனாளியாக இறந்துவிட்டால், "(அவர்) தனது கடனை அடைப்பதற்காக (ஏதேனும்) விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்பார்கள். "ஆம்" என்று அவர்கள் கூறினால், அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துவார்கள். ஆனால் "இல்லை" என்று கூறினால், "(அவருக்காக) உங்கள் தோழருக்காக நீங்கள் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று கூறிவிடுவார்கள். பின்னர், அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு (மக்காவை வெற்றி கொள்வது போன்ற) வெற்றியை அளித்தபோது, அவர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "நான் இறைவிசுவாசிகளுக்கு அவர்களின் உயிர்களை விட நெருக்கமானவன். எனவே, எவர் ஒருவர் கடனுடன் இறந்துவிடுகிறாரோ, அதை நிறைவேற்றுவது என் பொறுப்பாகும்; மேலும், எவர் ஒருவர் செல்வத்தை விட்டுச் செல்கிறாரோ, அது அவருடைய வாரிசுகளுக்கு உரியது."

ஜாபிர் பின் சமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் கூர்மையான அம்பின் முனைகளால் தற்கொலை செய்துகொண்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நானோ, அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்த மாட்டேன்.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யார் மலையிலிருந்து கீழே குதித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பில் இருப்பார்; அதில் என்றென்றும் நிரந்தரமாக அவ்வாறே கீழே குதித்துக் கொண்டிருப்பார். மேலும் யார் விஷத்தைக் குடித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, அவரது கையில் அந்த விஷம் இருக்கும்; நரக நெருப்பில் அதை அவர் என்றென்றும் நிரந்தரமாகக் குடித்துக்கொண்டிருப்பார். மேலும், யார் ஓர் இரும்பு ஆயுதத்தால் (கத்தி போன்ற கூர்மையான பொருளால்) தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ" - பிறகு நான் எதையோ தவறவிட்டுவிட்டேன்; (அறிவிப்பாளர்) காலித் கூறினார் - "அவரது கையில் அந்த இரும்பு ஆயுதம் இருக்கும்; நரக நெருப்பில் அதனால் தம் வயிற்றில் என்றென்றும் நிரந்தரமாகக் குத்திக்கொண்டிருப்பார்."

உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் சலூல் இறந்தபோது, அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகை நடத்த) நின்றபோது, நான் அவர்கள் பக்கம் விரைந்து சென்று, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்னின்ன நாளில் இன்னின்னவாறு பேசிய இப்னு உபைக்காகவா நீங்கள் தொழுகை நடத்தப் போகிறீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அவனுக்கு எதிராக (அவன் செய்தவற்றை) நான் அடுக்கிக்கொண்டே சென்றேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்துவிட்டு, 'உமரே! என்னை (என் வழியில்) விட்டுவிடுங்கள்' என்று கூறினார்கள். நான் அதிகமாகப் பேசியபோது, அவர்கள், 'எனக்குத் தேர்வு செய்யும் உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது; நான் (தொழுவிப்பதைத்) தேர்ந்தெடுத்துவிட்டேன். எழுபது தடவைகளுக்கு மேல் (பாவமன்னிப்புக் கோரினால்) அவருக்கு மன்னிக்கப்படும் என்று நான் அறிந்திருந்தால், நான் அதையும் விட அதிகமாகச் செய்திருப்பேன்' என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகத் தொழுதார்கள்; பின்னர் திரும்பினார்கள். வெகு நேரமாகவில்லை; (சூரா) பராஅத் அத்தியாயத்திலிருந்து இரண்டு வசனங்கள் அருளப்பட்டன:

**'வலா துஸல்லி அலா அஹதின் மின்ஹும் மாத அபதன் வலா தக்கும் அலா கப்ரிஹி இன்னஹும் கஃபரூ பில்லாஹி வ ரஸூலிஹி வ மாதூ வஹும் ஃபாஸிகூன்'**

(பொருள்: 'அவர்களில் எவரேனும் இறந்துவிட்டால் அவருக்காக ஒருபோதும் நீர் (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்த வேண்டாம்; அவருடைய அடக்கத்தலத்தின் மீதும் நிற்க வேண்டாம். நிச்சயமாக அவர்கள் அல்லாஹ்வையும் அவனுடைய தூதரையும் நிராகரித்து விட்டனர்; மேலும், அவர்கள் பாவிகளாகவே இறந்தனர்.')

பின்னர், அந்த நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நான் நடந்துகொண்ட துணிச்சலைக் கண்டு (எனக்கே) ஆச்சரியமாக இருந்தது. அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், சுஹைல் பின் பைதா (ரழி) அவர்களின் ஜனாஸா தொழுகையை மஸ்ஜிதில் அன்றி (வேறு) எங்கும் நடத்தவில்லை.”

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சுஹைல் பின் பைளா (ரழி) அவர்களின் ஜனாஸா தொழுகையை மஸ்ஜிதிற்குள் அன்றி வேறு எங்கும் தொழவில்லை.”

அபூ உமாமா பின் சஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்-அவாலி (மதீனாவின் புறநகர்) பகுதியில் ஓர் ஏழைப் பெண் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் பற்றி (மக்களிடம்) விசாரிப்பார்கள். 'அவர் இறந்துவிட்டால், நான் அவருக்குத் (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தும் வரை அவரை அடக்கம் செய்யாதீர்கள்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அப்பெண் இறந்துவிட்டார். இரவின் இருள் சூழ்ந்த வேளையில் (இஷா தொழுகைக்குப் பிறகு) அவரை மதீனாவிற்கு கொண்டு வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உறங்கிவிட்டிருந்ததைக் கண்டார்கள். அவர்களை எழுப்புவதை மக்கள் விரும்பவில்லை. எனவே, அவர்கள் அப்பெண்ணுக்குத் (ஜனாஸா) தொழுது, 'பகீஃ அல்-கர்கத்'தில் அவரை அடக்கம் செய்துவிட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பொழுது விடிந்ததும் (மக்களில் சிலர்) வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் அடக்கம் செய்யப்பட்டுவிட்டார். நாங்கள் உங்களிடம் வந்தோம்; ஆனால் நீங்கள் உறங்கிக் கொண்டிருந்தீர்கள். உங்களை எழுப்புவதை நாங்கள் விரும்பவில்லை' என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், '(வாருங்கள்) செல்வோம்' என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் நடந்து சென்றார்கள்; மக்களும் அவர்களுடன் சென்று அவருக்கு அப்பெண்ணின் கப்ரைக் (கல்லறையை) காட்டினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஜனாஸா தொழுகைக்காக) நின்றார்கள். மக்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் அணிவகுத்து நின்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணுக்காகத் தொழுதார்கள்; நான்கு முறை தக்பீர் கூறினார்கள்."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்கள் சகோதரர் அன்-நஜாஷி இறந்துவிட்டார்; எனவே எழுந்து அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுங்கள்.” பிறகு அவர்கள் (நபி ஸல் அவர்கள்) எழுந்து, ஜனாஸா தொழுகைக்காக (மக்கள்) அணிவகுக்கப்படுவது போன்று எங்களை வரிசையாக நிறுத்தி, அவருக்காகத் தொழுதார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், அந்-நஜாஷி (எத்தியோப்பிய மன்னர்) அவர்கள் இறந்த நாளன்றே அவர்களின் மரணச் செய்தியை மக்களுக்கு அறிவித்தார்கள். பின்னர், அவர்களைத் தொழுகை இடத்திற்கு (முஸல்லாவுக்கு) அழைத்துச் சென்று, வரிசையாக நிறுத்தி, அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்தினார்கள்; மேலும் நான்கு தக்பீர்கள் கூறினார்கள்.