موطأ مالك

9. كتاب قصر الصلاة فى السفر

முவத்தா மாலிக்

9. தொழுகையை சுருக்குதல்

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فِي سَفَرِهِ إِلَى تَبُوكَ ‏.‏
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தபூக் பயணத்தின்போது லுஹரையும் அஸரையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள் என்று அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ أَنَّ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُمْ، خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ تَبُوكَ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَالْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ - قَالَ - فَأَخَّرَ الصَّلاَةَ يَوْمًا ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا ثُمَّ دَخَلَ ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّكُمْ سَتَأْتُونَ غَدًا إِنْ شَاءَ اللَّهُ عَيْنَ تَبُوكَ وَإِنَّكُمْ لَنْ تَأْتُوهَا حَتَّى يَضْحَى النَّهَارُ فَمَنْ جَاءَهَا فَلاَ يَمَسَّ مِنْ مَائِهَا شَيْئًا حَتَّى آتِيَ ‏"‏ ‏.‏ فَجِئْنَاهَا وَقَدْ سَبَقَنَا إِلَيْهَا رَجُلاَنِ وَالْعَيْنُ تَبِضُّ بِشَىْءٍ مِنْ مَاءٍ فَسَأَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ مَسِسْتُمَا مِنْ مَائِهَا شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ فَقَالاَ نَعَمْ ‏.‏ فَسَبَّهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ لَهُمَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُولَ ثُمَّ غَرَفُوا بِأَيْدِيهِمْ مِنَ الْعَيْنِ قَلِيلاً قَلِيلاً حَتَّى اجْتَمَعَ فِي شَىْءٍ ثُمَّ غَسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيهِ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ ثُمَّ أَعَادَهُ فِيهَا فَجَرَتِ الْعَيْنُ بِمَاءٍ كَثِيرٍ فَاسْتَقَى النَّاسُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يُوشِكُ يَا مُعَاذُ إِنْ طَالَتْ بِكَ حَيَاةٌ أَنْ تَرَى هَا هُنَا قَدْ مُلِئَ جِنَانًا ‏"‏ ‏.‏
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் தபூக் போருடைய ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (பயணம்) புறப்பட்டோம். (அப்பயணத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹ்ரையும் அஸரையும், மஃரிபையும் இஷாவையும் சேர்த்துத் தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள். (ஒரு நாள்) அவர்கள் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தினார்கள். பின்னர் வெளியே வந்து லுஹ்ரையும் அஸரையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள். பிறகு உள்ளே சென்றார்கள். பின்னர் வெளியே வந்து மஃரிபையும் இஷாவையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள்.

பிறகு, "நாளை நீங்கள் இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்) தபூக் நீரூற்றை அடைவீர்கள். முற்பகல் (ளுஹா) நேரம் ஆகும் வரை நீங்கள் அதைச் சென்றடைய மாட்டீர்கள். உங்களில் எவரேனும் அங்கே சென்றால் நான் வரும் வரை அதன் தண்ணீரிலிருந்து எதையும் தொட வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள் அங்கே சென்றோம். எங்களுக்கு முன்பே இரண்டு மனிதர்கள் அங்கே சென்றிருந்தனர். அந்த ஊற்றுச் சுனையில் குறைவாகவே தண்ணீர் ஊறிக்கொண்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரிடமும், "அதன் தண்ணீரிலிருந்து எதையேனும் நீங்கள் தொட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம்" என்றனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விருவரையும் கடிந்துகொண்டார்கள்; மேலும் அல்லாஹ் நாடியவற்றை அவர்களுக்குச் சொன்னார்கள்.

பிறகு (மக்கள்) தங்கள் கைகளால் அந்த ஊற்றிலிருந்து சிறிது சிறிதாகத் தண்ணீரை அள்ளி ஒரு பாத்திரத்தில் சேகரித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதில் தங்கள் முகத்தையும் கைகளையும் கழுவிக் கொண்டு, அதை மீண்டும் அந்த ஊற்றிலேயே ஊற்றினார்கள். உடனே அந்த ஊற்று மிகுந்த நீரோட்டத்துடன் பாய்ந்தது. மக்கள் (தேவையான) தண்ணீரை எடுத்துக் கொண்டார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "முஆதே! உமக்கு ஆயுள் நீடித்தால், இவ்விடம் தோட்டங்களால் நிறைந்திருப்பதை நீர் விரைவில் காண்பீர்" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا عَجِلَ بِهِ السَّيْرُ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், பயணம் அவசரமாக இருக்கும்போது மஃரிபையும் இஷாவையும் ஒன்றாகச் சேர்த்துத் தொழுவார்கள்."

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ الْمَكِّيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ جَمِيعًا وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ جَمِيعًا فِي غَيْرِ خَوْفٍ وَلاَ سَفَرٍ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், லுஹரையும் அஸரையும் சேர்த்தும், மஃரிபையும் இஷாவையும் சேர்த்தும், அச்சத்தின் காரணமாகவோ அல்லது பயணத்தின் காரணமாகவோ அல்லாமல் தொழுதார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا جَمَعَ الأُمَرَاءُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فِي الْمَطَرِ جَمَعَ مَعَهُمْ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அமீர்கள் மழையின் காரணமாக மஃரிப் மற்றும் இஷா தொழுகைகளைச் சேர்த்துத் தொழுதால், அவர்களுடன் தாமும் சேர்த்துத் தொழுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سَأَلَ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ هَلْ يُجْمَعُ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ نَعَمْ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ أَلَمْ تَرَ إِلَى صَلاَةِ النَّاسِ بِعَرَفَةَ
இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் ஸாலிம் இப்னு அப்துல்லாஹ் அவர்களிடம், "பயணத்தில் லுஹ்ரையும் அஸரையும் சேர்த்துத் தொழலாமா?" எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு ஸாலிம் அவர்கள், "ஆம், அதில் தவறில்லை. அரஃபாவில் மக்கள் தொழுவதை நீங்கள் பார்த்ததில்லையா?" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَرَادَ أَنْ يَسِيرَ يَوْمَهُ جَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَسِيرَ لَيْلَهُ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ ‏.‏
அலி இப்னு ஹுசைன் அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், பகலில் பயணம் மேற்கொள்ள நாடினால் லுஹரையும் அஸரையும் சேர்த்துத் தொழுவார்கள். மேலும் அவர்கள் இரவில் பயணம் மேற்கொள்ள நாடினால் மஃரிபையும் இஷாவையும் சேர்த்துத் தொழுவார்கள்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ آلِ خَالِدِ بْنِ أَسِيدٍ أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّا نَجِدُ صَلاَةَ الْخَوْفِ وَصَلاَةَ الْحَضَرِ فِي الْقُرْآنِ وَلاَ نَجِدُ صَلاَةَ السَّفَرِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ يَا ابْنَ أَخِي إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ بَعَثَ إِلَيْنَا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَعْلَمُ شَيْئًا فَإِنَّمَا نَفْعَلُ كَمَا رَأَيْنَاهُ يَفْعَلُ ‏.‏
காலித் இப்னு ஆஸித் அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், "அபூ அப்துர் ரஹ்மான் அவர்களே! நாம் குர்ஆனில் அச்ச நேரத் தொழுகையையும், ஊரில் தங்கியிருக்கும்போது தொழும் தொழுகையையும் காண்கிறோம்; ஆனால், அதில் பயணத் தொழுகையைப் பற்றி எதையும் நாம் காணவில்லை" என்று கூறினார். அதற்கு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் சகோதரரின் மகனே! சர்வ வல்லமையும் மாட்சிமையும் மிக்க அல்லாஹ், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை நம்மிடம் அனுப்பினான்; (அப்போது) நமக்கு எதுவும் தெரியாது. அவர்கள் (ஸல்) எதைச் செய்வதை நாம் கண்டோமோ, அதையே நாமும் செய்கிறோம்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ فُرِضَتِ الصَّلاَةُ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ فَأُقِرَّتْ صَلاَةُ السَّفَرِ وَزِيدَ فِي صَلاَةِ الْحَضَرِ ‏.‏
நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"தொழுகை, உள்ளூரிலும் பயணத்திலும் இரண்டு ரக்அத்களாகக் கடமையாக்கப்பட்டது. பின்னர், பயணத் தொழுகை அப்படியே நிலைநிறுத்தப்பட்டது; மேலும் உள்ளூர் தொழுகையில் அதிகரிக்கப்பட்டது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ لِسَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ مَا أَشَدَّ مَا رَأَيْتَ أَبَاكَ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ فِي السَّفَرِ فَقَالَ سَالِمٌ غَرَبَتِ الشَّمْسُ وَنَحْنُ بِذَاتِ الْجَيْشِ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ بِالْعَقِيقِ ‏.‏
யஹ்யா இப்னு ஸயீத் அவர்கள் ஸாலிம் இப்னு அப்துல்லாஹ் அவர்களிடம் கேட்டார்கள்: "பயணத்தில் இருக்கும்போது தங்கள் தந்தை மஃரிப் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தியதை தாங்கள் பார்த்ததில், எது மிகவும் தாமதமானது?" அதற்கு ஸாலிம் இப்னு அப்துல்லாஹ் அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "நாங்கள் தாத் அல்-ஜய்ஷ் என்ற இடத்தில் இருந்தபோது சூரியன் மறைந்தது; (ஆனால்) அவர்கள் அல்-அகீக் என்ற இடத்தில் மஃரிப் தொழுதார்கள்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا خَرَجَ حَاجًّا أَوْ مُعْتَمِرًا قَصَرَ الصَّلاَةَ بِذِي الْحُلَيْفَةِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், ஹஜ் அல்லது உம்ராவிற்காகப் புறப்பட்டபோது துல் ஹுலைஃபாவில் தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழுதார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ رَكِبَ إِلَى رِيمٍ فَقَصَرَ الصَّلاَةَ فِي مَسِيرِهِ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ نَحْوٌ مِنْ أَرْبَعَةِ بُرُدٍ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், 'ரீம்' எனும் இடத்திற்குச் சவாரி செய்து, அப்பயணத்தில் தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழுதார்கள்.

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது சுமார் நான்கு 'பரீத்' (அஞ்சல் நிலையங்கள்) தொலைவாகும்."

حَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، رَكِبَ إِلَى ذَاتِ النُّصُبِ فَقَصَرَ الصَّلاَةَ فِي مَسِيرِهِ ذَلِكَ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَبَيْنَ ذَاتِ النُّصُبِ وَالْمَدِينَةِ أَرْبَعَةُ بُرُدٍ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், 'தாத் அந்-நுஸுப்' என்ற இடத்திற்குச் சவாரி செய்தார்கள். மேலும் (அந்தப்) பயணத்தில் தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொண்டார்கள்.

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "தாத் அந்-நுஸுப் மற்றும் மதீனாவிற்கும் இடையே நான்கு 'பரீத்'கள் உள்ளன."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يُسَافِرُ إِلَى خَيْبَرَ فَيَقْصُرُ الصَّلاَةَ ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கைபருக்குப் பயணம் செய்வார்கள்; மேலும் அவர்கள் தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقْصُرُ الصَّلاَةَ فِي مَسِيرِهِ الْيَوْمَ التَّامَّ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், ஒரு முழு நாள் பயணம் செய்யும்போது தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّهُ كَانَ يُسَافِرُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ الْبَرِيدَ فَلاَ يَقْصُرُ الصَّلاَةَ ‏.‏
நாஃபி அவர்கள், தாம் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் ஒரு பரீத் தூரம் பயணம் செய்வது வழக்கம் என்றும், (அச்சமயத்தில்) இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழ மாட்டார்கள் என்றும் கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، كَانَ يَقْصُرُ الصَّلاَةَ فِي مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَالطَّائِفِ وَفِي مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَعُسْفَانَ وَفِي مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَجُدَّةَ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ أَرْبَعَةُ بُرُدٍ وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا تُقْصَرُ إِلَىَّ فِيهِ الصَّلاَةُ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ لاَ يَقْصُرُ الَّذِي يُرِيدُ السَّفَرَ الصَّلاَةَ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ بُيُوتِ الْقَرْيَةِ وَلاَ يُتِمُّ حَتَّى يَدْخُلَ أَوَّلَ بُيُوتِ الْقَرْيَةِ أَوْ يُقَارِبُ ذَلِكَ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், மக்காவிற்கும் தாயிஃபிற்கும் இடையிலான தூரம், மக்காவிற்கும் உஸ்ஃபானுக்கும் இடையிலான தூரம் மற்றும் மக்காவிற்கும் ஜித்தாவுக்கும் இடையிலான தூரம் போன்ற பயணங்களில் தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழுவார்கள்.

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது நான்கு 'புருத்' (அஞ்சல் நிலையங்கள்) ஆகும். தொழுகையைச் சுருக்குவதற்கு என்னிடத்தில் மிகவும் விருப்பமான தூரம் அதுவேயாகும்."

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பயணம் செய்ய நாடுபவர், ஊரின் வீடுகளை விட்டு வெளியேறும் வரை தொழுகையைச் சுருக்கக் கூடாது. மேலும் அவர் (ஊரின்) முதல் வீடுகளுக்குள் நுழையும் வரை அல்லது அதை நெருங்கும் வரை தொழுகையை முழுமையாகத் தொழக்கூடாது."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ أُصَلِّي صَلاَةَ الْمُسَافِرِ مَا لَمْ أُجْمِعْ مُكْثًا وَإِنْ حَبَسَنِي ذَلِكَ اثْنَتَىْ عَشْرَةَ لَيْلَةً ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: "நான் (ஓரிடத்தில்) தங்குவதற்குத் தீர்மானிக்காமல் இருக்கும் வரை, பன்னிரண்டு இரவுகள் (அங்கே) தடுத்து வைக்கப்பட்டிருந்தாலும் கூட, பிரயாணத் தொழுகையையே தொழுவேன்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، أَقَامَ بِمَكَّةَ عَشْرَ لَيَالٍ يَقْصُرُ الصَّلاَةَ إِلاَّ أَنْ يُصَلِّيَهَا مَعَ الإِمَامِ فَيُصَلِّيهَا بِصَلاَتِهِ ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் மக்காவில் பத்து இரவுகள் தங்கினார்கள். (அப்போது) அவர்கள் ஓர் இமாமைப் பின்பற்றித் தொழுதாலன்றி, (மற்ற நேரங்களில்) தொழுகையைச் சுருக்கியே தொழுது வந்தார்கள். (இமாமைப் பின்பற்றித் தொழுதால்) அந்த இமாமின் தொழுகைப்படியே தொழுவார்கள்.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ مَنْ أَجْمَعَ إِقَامَةً أَرْبَعَ لَيَالٍ وَهُوَ مُسَافِرٌ أَتَمَّ الصَّلاَةَ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ أَحَبُّ مَا سَمِعْتُ إِلَىَّ ‏.‏ وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنْ صَلاَةِ الأَسِيرِ فَقَالَ مِثْلُ صَلاَةِ الْمُقِيمِ إِلاَّ أَنْ يَكُونَ مُسَافِرًا ‏.‏
ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்கள் கூறியதாவது:
"ஒரு பயணி ஓரிடத்தில் நான்கு இரவுகள் தங்குவதற்கு முடிவு செய்தால், அவர் தொழுகையை முழுமையாக நிறைவேற்றுவார்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் கேட்டவற்றில் இதுவே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்."

சிறைவாசியின் தொழுகையைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் பயணம் செய்பவராக இருந்தாலன்றி, அது ஓரிடத்தில் தங்கியிருப்பவரின் தொழுகையைப் போன்றதேயாகும்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، كَانَ إِذَا قَدِمَ مَكَّةَ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَقُولُ يَا أَهْلَ مَكَّةَ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ فَإِنَّا قَوْمٌ سَفْرٌ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் மக்காவிற்குச் சென்றபோது, (அங்குள்ளவர்களுக்கு) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவிப்பார்கள். பின்னர் (அவர்களிடம்), "மக்காவாசிகளே! உங்கள் தொழுகையை முழுமைப்படுத்துங்கள். நாங்கள் பயணம் செய்யும் ஒரு கூட்டத்தினர் ஆவோம்" என்று கூறுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، مِثْلَ ذَلِكَ ‏.‏
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் அதைப் போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يُصَلِّي وَرَاءَ الإِمَامِ بِمِنًى أَرْبَعًا فَإِذَا صَلَّى لِنَفْسِهِ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் மினாவில் இமாமைப் பின்தொடர்ந்து நான்கு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். ஆனால், அவர்கள் தனியாகத் தொழும்போது இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ صَفْوَانَ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَعُودُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ صَفْوَانَ فَصَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقُمْنَا فَأَتْمَمْنَا ‏.‏
ஸஃப்வான் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸஃப்வானைச் சந்திக்க வந்தார்கள். அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள். பிறகு அவர்கள் திரும்பினார்கள்; உடனே நாங்கள் எழுந்து (தொழுகையை) நிறைவு செய்தோம்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ يُصَلِّي مَعَ صَلاَةِ الْفَرِيضَةِ فِي السَّفَرِ شَيْئًا قَبْلَهَا وَلاَ بَعْدَهَا إِلاَّ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ فَإِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي عَلَى الأَرْضِ وَعَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُ تَوَجَّهَتْ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் பயணத்தில் இருக்கும்போது, ஃபர்ளுத் தொழுகையுடன் அதற்கு முன்போ அல்லது பின்போ எதனையும் தொழுபவர்களாக இருக்கவில்லை; இரவின் ஆழ்ந்த பகுதிகளில் (தொழுவதைத்) தவிர. ஏனெனில், அவர்கள் தரையிலோ அல்லது தமது வாகனத்தின் மீதோ, அது எந்தத் திசையை நோக்கி இருந்தாலும் சரி, தொழுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، وَعُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَأَبَا، بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ كَانُوا يَتَنَفَّلُونَ فِي السَّفَرِ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنِ النَّافِلَةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ بَعْضَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ ‏.‏
அல்-காசிம் இப்னு முஹம்மது, உர்வா இப்னு அஸ்-ஸுபைர் மற்றும் அபூபக்ர் இப்னு அப்த் அர்-ரஹ்மான் ஆகியோர் பயணத்தில் இருக்கும்போது நஃபில் தொழுகைகளைத் தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள் என்று இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்களுக்குச் செய்தி எட்டியது.

பயணத்தின்போது உபரியான (நஃபில்) தொழுகைகளைப் பற்றி இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இரவிலோ அல்லது பகலிலோ அவற்றைத் தொழுவதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை. அறிவுடையோரில் சிலர் அவ்வாறு செய்து வந்ததாக நான் செவியுற்றிருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، قَالَ بَلَغَنِي عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَرَى ابْنَهُ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَتَنَفَّلُ فِي السَّفَرِ فَلاَ يُنْكِرُ عَلَيْهِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், தமது மகன் உபைதுல்லாஹ் இப்னு அப்துல்லாஹ் பயணத்தில் உபரியான தொழுகைகளைத் தொழுவதைக் காண்பார்கள்; அதை அவர்கள் ஆட்சேபிக்க மாட்டார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِي الْحُبَابِ، سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي وَهُوَ عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى خَيْبَرَ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது ஒரு கழுதையின் மீது தொழுதுகொண்டிருந்ததைக் கண்டேன்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ فِي السَّفَرِ حَيْثُ تَوَجَّهَتْ بِهِ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ يَفْعَلُ ذَلِكَ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பயணம் செய்யும்போது, தங்களது வாகனம் எந்த திசையை நோக்கி இருந்தாலும் அதன் மீது (அமர்ந்தவாறு) தொழுவார்கள்.
அப்துல்லாஹ் இப்னு தீனார் அவர்கள் கூறினார்கள், "அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களும் அவ்வாறே செய்வார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ رَأَيْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ فِي السَّفَرِ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى حِمَارٍ وَهُوَ مُتَوَجِّهٌ إِلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ إِيمَاءً مِنْ غَيْرِ أَنْ يَضَعَ وَجْهَهُ عَلَى شَىْءٍ ‏.‏
யஹ்யா இப்னு ஸஈத் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்களை ஒரு பயணத்தின்போது, கிப்லாவை முன்னோக்காமல் ஒரு கழுதையின் மீது (அமர்ந்து) தொழுதுகொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். அவர்கள் தமது முகத்தை எதன் மீதும் வைக்காமல், சைகை செய்து ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் செய்தார்கள்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ أَبِي مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلَّى عَامَ الْفَتْحِ ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ‏.‏
உம்மு ஹானி பின்த் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் தெரிவித்ததாவது:

வெற்றி கொள்ளப்பட்ட ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரே ஆடையால் தம்மைப் போர்த்திக்கொண்டு எட்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أُمَّ هَانِئٍ بِنْتَ أَبِي طَالِبٍ، تَقُولُ ذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ الْفَتْحِ فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ وَفَاطِمَةُ ابْنَتُهُ تَسْتُرُهُ بِثَوْبٍ - قَالَتْ - فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ ‏"‏ مَنْ هَذِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ أُمُّ هَانِئٍ بِنْتُ أَبِي طَالِبٍ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ مَرْحَبًا بِأُمِّ هَانِئٍ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ غُسْلِهِ قَامَ فَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ مُلْتَحِفًا فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ ابْنُ أُمِّي عَلِيٌّ أَنَّهُ قَاتِلٌ رَجُلاً أَجَرْتُهُ فُلاَنُ بْنُ هُبَيْرَةَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ قَدْ أَجَرْنَا مَنْ أَجَرْتِ يَا أُمَّ هَانِئٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ أُمُّ هَانِئٍ وَذَلِكَ ضُحًى ‏.‏
உம்மு ஹானி பின்த் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"மக்கா வெற்றியின் ஆண்டில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் குஸ்ல் (குளித்தல்) செய்துகொண்டிருந்தார்கள்; அப்போது அவர்களின் மகள் ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் ஒரு ஆடையால் அவர்களை மறைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'யார் அது?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'உம்மு ஹானி பின்த் அபீ தாலிப்' என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், 'உம்மு ஹானியே! வருக' என்று கூறினார்கள். அவர்கள் குஸ்லை முடித்ததும், ஒரே ஆடையால் தம்மைப் போர்த்திக்கொண்டு நின்று எட்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்; பின்னர் (தொழுகையிலிருந்து) திரும்பினார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தாயின் மகன் அலீ, நான் அடைக்கலம் கொடுத்துள்ள ஹுபைராவின் மகனான ஒருவரைக் கொல்லப்போவதாகக் கூறுகிறார்' என்று சொன்னேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உம்மு ஹானியே! நீயார் யாருக்குப் பாதுகாப்பு அளித்தாயோ, அவருக்கு நாமும் பாதுகாப்பு அளித்துவிட்டோம்' என்று கூறினார்கள்."

உம்மு ஹானி (ரழி) அவர்கள், "இது ளுஹா (முற்பகல்) நேரத்தில் நடந்தது" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي سُبْحَةَ الضُّحَى قَطُّ وَإِنِّي لأُسَبِّحُهَا وَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيَدَعُ الْعَمَلَ وَهُوَ يُحِبُّ أَنْ يَعْمَلَهُ خَشْيَةَ أَنْ يَعْمَلَ بِهِ النَّاسُ فَيُفْرَضَ عَلَيْهِمْ ‏.‏
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ளுஹாவுடைய உபரியான தொழுகையைத் தொழுவதை நான் ஒருமுறைகூட கண்டதில்லை; ஆனால் நானே அதைத் தொழுவேன். சில சமயங்களில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மக்கள் அதையே செய்வார்கள் என்றும், அது அவர்களுக்கு ஃபர்ளாக (கடமையாக) ஆகிவிடும் என்றும் அஞ்சி, தாங்கள் செய்ய விரும்பிய ஒரு செயலைச் செய்வதிலிருந்து விலகிக் கொள்வார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تُصَلِّي الضُّحَى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ ثُمَّ تَقُولُ لَوْ نُشِرَ لِي أَبَوَاىَ مَا تَرَكْتُهُنَّ ‏.‏
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் ளுஹா தொழுகையை எட்டு ரக்அத்களாகத் தொழுது வந்தார்கள். மேலும் அவர்கள், "என் பெற்றோர் மீண்டும் உயிர்பெற்று வந்தாலும்கூட, நான் அவற்றை ஒருபோதும் விடுவதில்லை" என்று கூறுவார்கள்.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ جَدَّتَهُ، مُلَيْكَةَ دَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِطَعَامٍ فَأَكَلَ مِنْهُ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ قُومُوا فَلأُصَلِّيَ لَكُمْ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ فَقُمْتُ إِلَى حَصِيرٍ لَنَا قَدِ اسْوَدَّ مِنْ طُولِ مَا لُبِسَ فَنَضَحْتُهُ بِمَاءٍ فَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَفَفْتُ أَنَا وَالْيَتِيمُ وَرَاءَهُ وَالْعَجُوزُ مِنْ وَرَائِنَا فَصَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ ‏.‏
அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தம் பாட்டியாரான முலைக்கா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை உணவுக்காக அழைத்தார்கள். அவர்கள் (ஸல்) அதில் உண்டார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எழுந்திருங்கள், நான் உங்களுக்கு தொழுகை நடத்துவேன்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் எழுந்து, எங்களுக்குச் சொந்தமான, நீண்டகால பயன்பாட்டினால் கறுத்துப்போயிருந்த ஒரு பாயை எடுத்து, அதன் மீது தண்ணீரைத் தெளித்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதன் மீது நின்றார்கள். நானும் அந்த அனாதையும் அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு வரிசையாக நின்றோம்; அந்த வயதான பெண்மணி எங்களுக்குப் பின்னால் நின்றார்கள். அவர்கள் (ஸல்) எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்; பின்னர் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ بِالْهَاجِرَةِ فَوَجَدْتُهُ يُسَبِّحُ فَقُمْتُ وَرَاءَهُ فَقَرَّبَنِي حَتَّى جَعَلَنِي حِذَاءَهُ عَنْ يَمِينِهِ فَلَمَّا جَاءَ يَرْفَأُ تَأَخَّرْتُ فَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ ‏.‏
உபைத்வுல்லாஹ் பின் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா அவர்கள் கூறியதாவது:

"நான் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் நண்பகல் நேரத்தில் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் (நஃபில்) தொழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். எனவே நான் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றேன். அவர்கள் என்னை அருகில் இழுத்து, தம்முடைய வலது புறத்தில் தமக்குச் சமமாக என்னை நிறுத்தினார்கள். பின்னர் யர்ஃபா அவர்கள் வந்தார்கள். நான் பின்னால் நகர்ந்தேன். நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் வரிசையாக நின்றோம்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ يُصَلِّي فَلاَ يَدَعْ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلْيَدْرَأْهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் தொழுது கொண்டிருக்கும் போது உங்களுக்கு முன்னால் எவரும் கடந்து செல்ல அனுமதிக்காதீர்கள். உங்களால் முடிந்தவரை அவரைத் தடுங்கள். அவர் மறுத்தால், அவரை எதிர்த்துப் போராடுங்கள்; ஏனெனில் அவன் ஒரு ஷைத்தான் ஆவான்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ زَيْدَ بْنَ خَالِدٍ الْجُهَنِيَّ، أَرْسَلَهُ إِلَى أَبِي جُهَيْمٍ يَسْأَلُهُ مَاذَا سَمِعَ مِنْ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَارِّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي فَقَالَ أَبُو جُهَيْمٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ ‏ لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ ‏ ‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو النَّضْرِ لاَ أَدْرِي أَقَالَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ شَهْرًا أَوْ سَنَةً ‏.‏
ஸைத் இப்னு காலித் அல்ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள், புஸ்ர் இப்னு ஸஈத் அவர்களை அபூஜுஹைம் (ரழி) அவர்களிடம், “தொழுது கொண்டிருப்பவருக்கு முன்னால் கடந்து செல்வது குறித்து தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து என்ன செவியுற்றீர்கள்?” என்று கேட்பதற்காக அனுப்பினார்கள்.

அபூஜுஹைம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'தொழுபவரின் முன்னே செல்பவர் தமக்கு அதனால் என்ன (தீமை) ஏற்படுகின்றது என்பதை அறிவாரானால், அவர் முன்னே செல்வதை விட நாற்பது (காலம்) நின்று கொண்டிருப்பது அவருக்கு நன்மையாக இருக்கும்.'"

அபுந்நள்ர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் நாற்பது நாட்கள் என்றார்களா, அல்லது மாதங்கள் என்றார்களா, அல்லது வருடங்கள் என்றார்களா என்று எனக்குத் தெரியாது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ كَعْبَ الأَحْبَارِ، قَالَ لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يُخْسَفَ بِهِ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ ‏.‏
கஅப் அல்-அஹ்பார் அவர்கள் கூறினார்கள்: "தொழுகையாளிக்கு முன்னால் செல்பவர், அதனால் தம்மீது எத்தகைய தீங்கை அவர் வருவித்துக் கொள்கிறார் என்பதை அறிந்திருந்தால், அவருக்கு முன்னால் செல்வதை விட அவர் பூமிக்குள் புதைந்து போவதே அவருக்கு மேலானதாக இருந்திருக்கும்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَكْرَهُ أَنْ يَمُرَّ، بَيْنَ أَيْدِي النِّسَاءِ وَهُنَّ يُصَلِّينَ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், பெண்கள் தொழுது கொண்டிருக்கும் போது அவர்களுக்கு முன்னால் கடந்து செல்வதை வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ لاَ يَمُرُّ بَيْنَ يَدَىْ أَحَدٍ وَلاَ يَدَعُ أَحَدًا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் யாருக்கும் முன்பாக கடந்து செல்லவும் மாட்டார்கள், தமக்கு முன்பாக யாரையும் கடந்து செல்ல அனுமதிக்கவும் மாட்டார்கள்.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى أَتَانٍ - وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الاِحْتِلاَمَ - وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي لِلنَّاسِ بِمِنًى فَمَرَرْتُ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْتُ فَأَرْسَلْتُ الأَتَانَ تَرْتَعُ وَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَلَىَّ أَحَدٌ ‏.‏
யஹ்யா அவர்கள், மாலிக் அவர்களிடமிருந்தும், அவர் இப்னு ஷிஹாப் அவர்களிடமிருந்தும், அவர் உபயதுல்லாஹ் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு உத்பா இப்னு மஸ்ஊத் அவர்களிடமிருந்தும், அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவித்தார்கள்: "நான் ஒரு கழுதையின் மீது சவாரி செய்துகொண்டு அணுகினேன், அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மினாவில் மக்களுக்கு தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த நேரத்தில் நான் பருவ வயதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தேன். நான் வரிசையின் ஒரு பகுதிக்கு முன்னால் கடந்து சென்று, (கழுதையில் இருந்து) இறங்கி, கழுதையை மேய்வதற்காக அனுப்பிவிட்டு, பின்னர் வரிசையில் சேர்ந்துகொண்டேன். அதற்காக யாரும் என்னைக் கண்டிக்கவில்லை."
وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، كَانَ يَمُرُّ بَيْنَ يَدَىْ بَعْضِ الصُّفُوفِ وَالصَّلاَةُ قَائِمَةٌ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ وَأَنَا أَرَى ذَلِكَ وَاسِعًا إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلاَةُ وَبَعْدَ أَنْ يُحْرِمَ الإِمَامُ وَلَمْ يَجِدِ الْمَرْءُ مَدْخَلاً إِلَى الْمَسْجِدِ إِلاَّ بَيْنَ الصُّفُوفِ ‏.‏
ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள், தொழுகை நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கும் போது சில வரிசைகளுக்கு முன்னால் கடந்து செல்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டு, இமாம் ஆரம்ப தக்பீர் கூறி, ஒரு மனிதர் வரிசைகளுக்கு இடையில் செல்வதைத் தவிர பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைய வேறு வழியைக் காணமுடியாவிட்டால், அவ்வாறு செய்வது அனுமதிக்கத்தக்கது என்று நான் கருதுகிறேன்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ لاَ يَقْطَعُ الصَّلاَةَ شَىْءٌ مِمَّا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي ‏.‏
அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தொழுகையாளிக்கு முன்னால் கடந்து செல்லும் எதுவும் தொழுகையை முறிக்காது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ لاَ يَقْطَعُ الصَّلاَةَ شَىْءٌ مِمَّا يَمُرُّ بَيْنَ يَدَىِ الْمُصَلِّي ‏.‏
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: "தொழுபவருக்கு முன்னால் குறுக்கே செல்லும் எதுவும் தொழுகையை முறிக்காது."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَسْتَتِرُ بِرَاحِلَتِهِ إِذَا صَلَّى ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தாம் தொழும்போது தமது சவாரிப் பிராணியை மறைப்பாக (சுத்ராவாக) வைத்துக்கொள்வார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، كَانَ يُصَلِّي فِي الصَّحْرَاءِ إِلَى غَيْرِ سُتْرَةٍ ‏.‏
ஹிஷாம் இப்னு உர்வா அவர்களுடைய தந்தை பாலைவனத்தில் சுத்ரா இல்லாமல் தொழுது வந்தார்கள்.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ، أَنَّهُ قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ إِذَا أَهْوَى لِيَسْجُدَ مَسَحَ الْحَصْبَاءَ لِمَوْضِعِ جَبْهَتِهِ مَسْحًا خَفِيفًا ‏.‏
அபூ ஜஃபர் அல்-காரீ அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் சஜ்தாவிற்குச் செல்லும்போது, தமது நெற்றியை வைக்கும் இடத்திலுள்ள சிறு கற்களை லேசாகத் துடைத்து விடுவதை நான் பார்த்தேன்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ، كَانَ يَقُولُ مَسْحُ الْحَصْبَاءِ مَسْحَةً وَاحِدَةً وَتَرْكُهَا خَيْرٌ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ ‏.‏
அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சிறு கற்களை ஒரு முறை துடைக்கலாம். ஆனால், அதனை(ச் செய்யாமல்) விட்டுவிடுவது சிவப்பு ஒட்டகங்களை விடச் சிறந்ததாகும்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، كَانَ يَأْمُرُ بِتَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ فَإِذَا جَاءُوهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنْ قَدِ اسْتَوَتْ كَبَّرَ ‏.‏
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் வரிசைகளை நேராக்குமாறு கட்டளையிடுவார்கள். அவரிடம் வந்து, வரிசைகள் நேராகிவிட்டன என்று அவர்கள் தெரிவித்ததும், அவர்கள் தக்பீர் கூறுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ مَعَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ فَقَامَتِ الصَّلاَةُ وَأَنَا أُكَلِّمُهُ، فِي أَنْ يَفْرِضَ، لِي فَلَمْ أَزَلْ أُكَلِّمُهُ وَهُوَ يُسَوِّي الْحَصْبَاءَ بِنَعْلَيْهِ حَتَّى جَاءَهُ رِجَالٌ قَدْ كَانَ وَكَلَهُمْ بِتَسْوِيَةِ الصُّفُوفِ ‏.‏ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ الصُّفُوفَ قَدِ اسْتَوَتْ فَقَالَ لِي اسْتَوِ فِي الصَّفِّ ‏.‏ ثُمَّ كَبَّرَ ‏.‏
மாலிக் பின் அபீ ஆமிர் அவர்கள் கூறியதாவது:

"தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டபோது, நான் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களுடன் இருந்தேன். அவர்கள் எனக்கு ஒரு குறிப்பிட்ட உதவித்தொகையை நியமிப்பது பற்றி நான் அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவர்கள் தமது காலணிகளால் சிறு கற்களை சமப்படுத்திக் கொண்டிருந்தபோது, நான் தொடர்ந்து அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். பின்னர், வரிசைகளை நேராக்குவதற்காக அவர்கள் நியமித்திருந்த ஆண்கள் வந்து, வரிசைகள் நேராகிவிட்டன என்று அவர்களிடம் கூறினார்கள். அவர்கள் என்னிடம், 'வரிசையில் நில்லுங்கள்' என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தக்பீர் கூறினார்கள்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ، أَنَّهُ قَالَ مِنْ كَلاَمِ النُّبُوَّةِ إِذَا لَمْ تَسْتَحِي فَافْعَلْ مَا شِئْتَ وَوَضْعُ الْيَدَيْنِ إِحْدَاهُمَا عَلَى الأُخْرَى فِي الصَّلاَةِ يَضَعُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى وَتَعْجِيلُ الْفِطْرِ وَالاِسْتِينَاءُ بِالسَّحُورِ ‏.‏
அப்துல் கரீம் இப்னு அபில் முகாரிக் அல்-பஸரீ அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபித்துவத்தின் வாக்குகளில் உள்ளவை: 'உனக்கு வெட்கம் இல்லையென்றால், நீ விரும்பியதைச் செய்துகொள்', தொழுகையில் ஒரு கையை மற்றொன்றின் மீது வைப்பது (வலது கையை இடது கையின் மீது வைப்பது), நோன்பு திறப்பதில் விரைவுபடுத்துவது மற்றும் ஸஹர் (அதிகாலை) உணவைத் தாமதப்படுத்துவது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ النَّاسُ يُؤْمَرُونَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ الْيَدَ الْيُمْنَى عَلَى ذِرَاعِهِ الْيُسْرَى فِي الصَّلاَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو حَازِمٍ لاَ أَعْلَمُ إِلاَّ أَنَّهُ يَنْمِي ذَلِكَ ‏.‏
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் தொழுகையில், ஒருவர் தம் வலது கையைத் தம் இடது முன்கையின் மீது வைக்குமாறு கட்டளையிடப்பட்டு வந்தார்கள்."

அபூ ஹாஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஸஹ்ல் (ரலி) அவர்கள் இதை நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை அறிவிக்கிறார்கள் என்றே நான் அறிகிறேன்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ لاَ يَقْنُتُ فِي شَىْءٍ مِنَ الصَّلاَةِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் எந்தத் தொழுகையிலும் குனூத் ஓதவில்லை.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الأَرْقَمِ، كَانَ يَؤُمُّ أَصْحَابَهُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ يَوْمًا فَذَهَبَ لِحَاجَتِهِ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ ‏ إِذَا أَرَادَ أَحَدُكُمُ الْغَائِطَ فَلْيَبْدَأْ بِهِ قَبْلَ الصَّلاَةِ ‏ ‏ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு அல்-அர்கம் (ரழி) அவர்கள் தமது தோழர்களுக்கு இமாமாக நின்று தொழுவிப்பது வழக்கம். ஒரு நாள் தொழுகை நேரம் வந்தது; அப்போது அவர்கள் மலம் கழிக்கச் சென்றார்கள். அவர்கள் திரும்பி வந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உங்களில் ஒருவர் மலம் கழிக்க நாடினால், அவர் தொழுகைக்கு முன்பே அதைச் செய்து கொள்ளட்டும்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்" எனக் கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، قَالَ لاَ يُصَلِّيَنَّ أَحَدُكُمْ وَهُوَ ضَامٌّ بَيْنَ وَرِكَيْهِ ‏.‏
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் மலஜலத்தை அடக்கிக்கொண்டிருக்கும்போது தொழக்கூடாது."

وَحَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ الْمَلاَئِكَةُ تُصَلِّي عَلَى أَحَدِكُمْ مَا دَامَ فِي مُصَلاَّهُ الَّذِي صَلَّى فِيهِ مَا لَمْ يُحْدِثِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் தாம் தொழுத இடத்திலேயே இருந்து, அவருக்கு உளூ முறியாதிருக்கும் வரை, மலக்குகள் அவருக்காகப் பிரார்த்திக்கிறார்கள். அவர்கள், 'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லஹு, அல்லாஹும்மர்ஹம்ஹு' (இறைவா! இவரை மன்னித்தருள்வாயாக! இறைவா! இவருக்குக் கருணை புரிவாயாக!) என்று கூறுகிறார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ لاَ يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَةٍ مَا كَانَتِ الصَّلاَةُ تَحْبِسُهُ لاَ يَمْنَعُهُ أَنْ يَنْقَلِبَ إِلَى أَهْلِهِ إِلاَّ الصَّلاَةُ ‏ ‏ ‏.‏
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவரைத் தொழுகை தடுத்து வைத்திருக்கும் வரை அவர் தொழுகையிலேயே இருக்கிறார்; தொழுகையைத் தவிர வேறு எதுவும் அவரைத் தம் குடும்பத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்வதிலிருந்து தடுத்துக் கொண்டிருக்காத வரையில்.”

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، كَانَ يَقُولُ مَنْ غَدَا أَوْ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ لاَ يُرِيدُ غَيْرَهُ لِيَتَعَلَّمَ خَيْرًا أَوْ لِيُعَلِّمَهُ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ كَانَ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ رَجَعَ غَانِمًا ‏.‏
அபூபக்ர் இப்னு அப்துர்ரஹ்மான் அவர்கள் கூறுவார்கள்: "எவர் ஒருவர் காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ, வேறு எங்கும் செல்லும் எண்ணமின்றி, நன்மையைக் கற்றுக்கொள்வதற்காகவோ அல்லது அதைக் கற்பிப்பதற்காகவோ மட்டும் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று, பிறகு தனது வீட்டிற்குத் திரும்புகிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்து போர்ச்செல்வத்துடன் திரும்புபவரைப் போன்றவர் ஆவார்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ ثُمَّ جَلَسَ فِي مُصَلاَّهُ لَمْ تَزَلِ الْمَلاَئِكَةُ تُصَلِّي عَلَيْهِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ ارْحَمْهُ فَإِنْ قَامَ مِنْ مُصَلاَّهُ فَجَلَسَ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ لَمْ يَزَلْ فِي صَلاَةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"உங்களில் எவரேனும் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் அவர் தொழுத இடத்திலேயே அமர்ந்தால், வானவர்கள் அவருக்காக, 'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லஹு, அல்லாஹும்மர்ஹம்ஹு' (இறைவா! இவரை மன்னிப்பாயாக! இறைவா! இவருக்குக் கருணை புரிவாயாக!) என்று பிரார்த்திக்கிறார்கள். மேலும், அவர் தொழுத இடத்திலிருந்து எழுந்து சென்று, பள்ளிவாசலில் தொழுகைக்காகக் காத்திருந்தவாறு அமர்ந்தால், அவர் தொழும் வரை தொழுகையிலேயே இருக்கிறார்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِمَا يَمْحُو اللَّهُ بِهِ الْخَطَايَا وَيَرْفَعُ بِهِ الدَّرَجَاتِ إِسْبَاغُ الْوُضُوءِ عِنْدَ الْمَكَارِهِ وَكَثْرَةُ الْخُطَا إِلَى الْمَسَاجِدِ وَانْتِظَارُ الصَّلاَةِ بَعْدَ الصَّلاَةِ فَذَلِكُمُ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمُ الرِّبَاطُ فَذَلِكُمُ الرِّبَاطُ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“எதன் மூலம் அல்லாஹ் பாவங்களை அழிக்கிறானோ, மேலும் எதன் மூலம் பதவிகளை உயர்த்துகிறானோ அவற்றை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? சிரமமான சூழ்நிலைகளில் முழுமையாக உளூச் செய்வது, பள்ளிவாசல்களை நோக்கி அதிகமான காலடிகளை எடுத்து வைப்பது, மேலும் ஒரு தொழுகைக்குப் பிறகு அடுத்த தொழுகைக்காகக் காத்திருப்பது. அதுவே (அறப்போர்) எல்லைக் காவலாகும்; அதுவே எல்லைக் காவலாகும்; அதுவே எல்லைக் காவலாகும்.”

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ يُقَالُ لاَ يَخْرُجُ أَحَدٌ مِنَ الْمَسْجِدِ بَعْدَ النِّدَاءِ - إِلاَّ أَحَدٌ يُرِيدُ الرُّجُوعَ إِلَيْهِ - إِلاَّ مُنَافِقٌ ‏.‏
ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "தொழுகைக்கான அழைப்புக்குப் பிறகு, திரும்பி வரும் எண்ணம் கொண்டவரைத் தவிர, ஒரு நயவஞ்சகனைத் தவிர வேறு யாரும் பள்ளிவாசலை விட்டு வெளியேறுவதில்லை என்று சொல்லப்படுகிறது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يَجْلِسَ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ கதாதா அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தால், அவர் அமர்வதற்கு முன்பு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழட்டும்.”

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهُ قَالَ لَهُ أَلَمْ أَرَ صَاحِبَكَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَجْلِسُ قَبْلَ أَنْ يَرْكَعَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ يَعْنِي بِذَلِكَ عُمَرَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ وَيَعِيبُ ذَلِكَ عَلَيْهِ أَنْ يَجْلِسَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ قَبْلَ أَنْ يَرْكَعَ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى قَالَ مَالِكٌ وَذَلِكَ حَسَنٌ وَلَيْسَ بِوَاجِبٍ ‏.‏
அபூ அந்-நள்ர் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ ஸலமா இப்னு அப்துர்ரஹ்மான் அவர்கள் தம்மிடம், “உங்கள் தலைவர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்த பிறகு தொழுவதற்கு முன்பு அமர்ந்ததை நான் பார்க்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

அபூ அந்-நள்ர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதன் மூலம் அவர்கள் உமர் இப்னு உபைதுல்லாஹ் அவர்களையே குறிப்பிட்டார்கள்; மேலும், அவர் பள்ளிவாசலுக்குள் வந்த பிறகு தொழுவதற்கு முன்பு அமர்ந்ததற்காக, அவர்கள் அவரைக் குறை கூறினார்கள்."

மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவ்வாறு செய்வது நல்லது, ஆனால் கட்டாயமில்லை."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا سَجَدَ وَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي يَضَعُ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُ ‏.‏ قَالَ نَافِعٌ وَلَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي يَوْمٍ شَدِيدِ الْبَرْدِ وَإِنَّهُ لَيُخْرِجُ كَفَّيْهِ مِنْ تَحْتِ بُرْنُسٍ لَهُ حَتَّى يَضَعَهُمَا عَلَى الْحَصْبَاءِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், ஸஜ்தாச் செய்யும்போது தமது நெற்றியை வைக்கும் இடத்தின் மீது தமது உள்ளங்கைகளையும் வைப்பார்கள். நாஃபி அவர்கள் கூறினார்கள்: "கடும் குளிரான ஒரு நாளில் அன்னார் தங்களின் புர்னுஸின் கீழிருந்து தங்களின் கைகளை வெளியே எடுத்து, அவற்றைச் சிறு கற்கள் மீது வைப்பதை நான் கண்டிருக்கிறேன்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ مَنْ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بِالأَرْضِ فَلْيَضَعْ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي يَضَعُ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُ ثُمَّ إِذَا رَفَعَ فَلْيَرْفَعْهُمَا فَإِنَّ الْيَدَيْنِ تَسْجُدَانِ كَمَا يَسْجُدُ الْوَجْهُ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறிவந்தார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தமது நெற்றியைத் தரையில் வைக்கும்போது, அவர் தமது நெற்றியை வைக்கும் இடத்தில் தமது உள்ளங்கைகளையும் வைக்க வேண்டும். பிறகு, அவர் (தலையை) உயர்த்தும்போது, அவர் அவைகளையும் (உள்ளங்கைகளையும்) உயர்த்த வேண்டும்; ஏனெனில் முகம் ஸஜ்தா செய்வதைப் போலவே கைகளும் ஸஜ்தா செய்கின்றன."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، سَلَمَةَ بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَهَبَ إِلَى بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ لِيُصْلِحَ بَيْنَهُمْ وَحَانَتِ الصَّلاَةُ فَجَاءَ الْمُؤَذِّنُ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ أَتُصَلِّي لِلنَّاسِ فَأُقِيمَ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ فَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ فِي الصَّلاَةِ فَتَخَلَّصَ حَتَّى وَقَفَ فِي الصَّفِّ فَصَفَّقَ النَّاسُ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ مِنَ التَّصْفِيقِ الْتَفَتَ أَبُو بَكْرٍ فَرَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنِ امْكُثْ مَكَانَكَ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلَى مَا أَمَرَهُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ ذَلِكَ ثُمَّ اسْتَأْخَرَ حَتَّى اسْتَوَى فِي الصَّفِّ وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ ‏"‏ يَا أَبَا بَكْرٍ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَثْبُتَ إِذْ أَمَرْتُكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لِي رَأَيْتُكُمْ أَكْثَرْتُمْ مِنَ التَّصْفِيحِ مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّهُ إِذَا سَبَّحَ الْتُفِتَ إِلَيْهِ وَإِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ ‏"‏ ‏.‏
ஸஹ்ல் இப்னு ஸஅத் அஸ்ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனீ அம்ர் இப்னு அவ்ஃப் குலத்தாரிடையே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்காகச் சென்றார்கள். அப்போது தொழுகை நேரம் வந்தது. முஅத்தின் (தொழுகை அறிவிப்பாளர்) அபூபக்ர் அஸ்ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "நீங்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகின்றீர்களா? நான் இகாமத் சொல்லட்டுமா?" என்று கேட்டார். அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள்.

அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள். மக்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்து, வரிசைகளுக்கு இடையே புகுந்து (முதல்) வரிசையில் நின்றார்கள். மக்கள் கைதட்டினார்கள். ஆனால் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையில் திரும்பிக்கூடப் பார்க்காதவர் ஆவார்கள். மக்கள் அதிகமாகக் கைதட்டியபோது, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கண்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நின்ற இடத்திலேயே நில்லும்" என்று அவருக்குச் சைகை செய்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தம் கைகளை உயர்த்தி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு இட்ட (அந்தக்) கட்டளைக்காக அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் வரிசைக்கு வரும் வரை பின்வாங்கினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முன்னேறிச் சென்று தொழுகை நடத்தினார்கள்.

தொழுகையை முடித்ததும் (அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை நோக்கி), "அபூபக்ர் அவர்களே! நான் உமக்குக் கட்டளையிட்ட பிறகும் நீர் (இமாமாக) நிலைத்து நிற்பதற்குத் தடையாக இருந்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் நின்று தொழுவது அபூ குஹாஃபாவின் மகனுக்கு (எனக்கு) தகுதியானது அன்று" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களை நோக்கி), "நீங்கள் அதிகமாகக் கைதட்டியதை நான் கவனித்தேன். தொழுகையில் ஒருவருக்கு ஏதேனும் ஏற்பட்டால் அவர் 'சுப்ஹானல்லாஹ்' என்று கூறட்டும். நிச்சயமாக அவர் 'தஸ்பீஹ்' கூறினால் (அவர் பக்கம்) கவனம் செலுத்தப்படும். கைதட்டுதல் பெண்களுக்குரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، لَمْ يَكُنْ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தமது தொழுகையில் திரும்ப மாட்டார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ الْقَارِئِ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَرَائِي وَلاَ أَشْعُرُ فَالْتَفَتُّ فَغَمَزَنِي ‏.‏
அபூ ஜஃபர் அல்-காரீ அவர்கள் கூறியதாவது:
"நான் தொழுதுகொண்டிருந்தேன். அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் எனக்குப் பின்னால் இருந்தார்கள்; நான் அதை அறிந்திருக்கவில்லை. அப்போது நான் திரும்பினேன்; உடனே அவர்கள் என்னை இடித்தார்கள்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ، أَنَّهُ قَالَ دَخَلَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ الْمَسْجِدَ فَوَجَدَ النَّاسَ رُكُوعًا فَرَكَعَ ثُمَّ دَبَّ حَتَّى وَصَلَ الصَّفَّ ‏.‏
அபூ உமாமா இப்னு ஸஹ்ல் இப்னு ஹுனைஃப் அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தபோது, மக்கள் ருகூஃவில் இருப்பதைக் கண்டார்கள். எனவே, அவர்களும் ருகூஃ செய்தார்கள்; பின்னர் வரிசையை அடையும் வரை மெதுவாக முன்னேறிச் சென்றார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ، كَانَ يَدِبُّ رَاكِعًا ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், ருகூஉவில் இருக்கும் போது முன்னோக்கி நகர்ந்து செல்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، أَنَّهُ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ، أَنَّهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ فَقَالَ ‏ ‏ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
(நபித்தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்கள் மீது நாங்கள் எவ்வாறு ஸலவாத் கூறுவது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: "நீங்கள் (பின்வருமாறு) கூறுங்கள்:

'யா அல்லாஹ்! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீது நீ ஸலவாத் புரிந்ததைப் போன்று, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீதும், அன்னாரின் மனைவியர் மற்றும் அன்னாரின் சந்ததியினர் மீதும் நீ ஸலவாத் புரிவாயாக! மேலும் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீது நீ பரக்கத் செய்ததைப் போன்று, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீதும், அன்னாரின் மனைவியர் மற்றும் அன்னாரின் சந்ததியினர் மீதும் நீ பரக்கத் செய்வாயாக! நிச்சயமாக நீ புகழுக்குரியவனும், மகிமை மிக்கவனும் ஆவாய்.'

அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலா முஹம்மதின் வ அஸ்வாஜிஹி வ துர்ரிய்யதிஹி கமா ஸல்லைத்த அலா ஆலி இப்ராஹீம், வ பாரிக் அலா முஹம்மதின் வ அஸ்வாஜிஹி வ துர்ரிய்யதிஹி கமா பாரக்த அலா ஆலி இப்ராஹீம், இன்னக்க ஹமீதும் மஜீத்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ قَالَ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي مَجْلِسِ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ فَقَالَ لَهُ بَشِيرُ بْنُ سَعْدٍ أَمَرَنَا اللَّهُ أَنْ نُصَلِّيَ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ نُصَلِّي عَلَيْكَ قَالَ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تَمَنَّيْنَا أَنَّهُ لَمْ يَسْأَلْهُ ثُمَّ قَالَ ‏ ‏ قُولُوا اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ فِي الْعَالَمِينَ إِنَّكَ حَمِيدٌ مَجِيدٌ وَالسَّلاَمُ كَمَا قَدْ عَلِمْتُمْ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃத் இப்னு உபாதா (ரழி) அவர்களின் சபைக்கு எங்களிடம் வந்தார்கள். அப்போது பஷீர் இப்னு ஸஃத் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்கள் மீது ஸலவாத்துச் சொல்லுமாறு அல்லாஹ் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான். நாங்கள் தங்கள் மீது எவ்வாறு ஸலவாத்துச் சொல்வது?' என்று கேட்டார்.

அவர் (பஷீர்) அக்கேள்வியைக் கேட்டிருக்கக் கூடாதே என்று நாங்கள் விரும்பும் அளவுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: 'நீங்கள் (பின்வருமாறு) கூறுங்கள்:

**அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலா முஹம்மத், வ அலா ஆலி முஹம்மத், கமா ஸல்லைத்த அலா இப்ராஹீம். வ பாரிக் அலா முஹம்மத், வ அலா ஆலி முஹம்மத், கமா பாரக்த அலா ஆலி இப்ராஹீம், ஃபில் ஆலமீன இன்னக்க ஹமீதும் மஜீத்.**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் மீது நீ ஸலவாத்துச் சொன்னது போல், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீதும் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீதும் ஸலவாத்துச் சொல்வாயாக! மேலும் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீது நீ பரக்கத் செய்தது போல், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீதும் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீதும் பரக்கத் செய்வாயாக! அகிலங்களில், நிச்சயமாக நீயே புகழுக்குரியவனும் மகிமை மிக்கவனும் ஆவாய்).

மேலும் 'ஸலாம்' (கூறும் முறை) என்பது நீங்கள் ஏற்கனவே அறிந்து கொண்டதுதான்'."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقِفُ عَلَى قَبْرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَى أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு தீனார் கூறியதாவது: "நான் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் கப்றுக்கு அருகே நின்று, நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத்துரைப்பதையும், அபூபக்ர் (ரழி) மற்றும் உமர் (ரழி) ஆகியோர் மீது பிரார்த்திப்பதையும் கண்டேன்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي قَبْلَ الظُّهْرِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ فِي بَيْتِهِ وَبَعْدَ صَلاَةِ الْعِشَاءِ رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ لاَ يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ فَيَرْكَعَ رَكْعَتَيْنِ ‏.‏
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹருக்கு முன் இரண்டு ரக்அத்களும், அதன்பிறகு இரண்டு ரக்அத்களும், மஃரிபுக்குப் பிறகு அவர்களுடைய வீட்டில் இரண்டு ரக்அத்களும், இஷாவுக்குப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுவார்கள். அவர்கள் ஜும்ஆவுக்குப் பிறகு (தொழும் இடத்தை விட்டுப்) புறப்படும் வரை தொழ மாட்டார்கள்; (அங்கிருந்து) புறப்பட்ட பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ أَتَرَوْنَ قِبْلَتِي هَاهُنَا فَوَاللَّهِ مَا يَخْفَى عَلَىَّ خُشُوعُكُمْ وَلاَ رُكُوعُكُمْ إِنِّي لأَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் இங்கு எத்திசை நோக்கியிருக்கிறேன் என்பதை நீங்கள் காண்கிறீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உங்களது உள்ளச்சமோ, உங்களது ருகூஃவோ எனக்கு மறைந்திருக்கவில்லை. நிச்சயமாக, என் முதுகுக்குப் பின்னாலும் நான் உங்களைக் காண்கிறேன்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْتِي قُبَاءً رَاكِبًا وَمَاشِيًا ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குபாவிற்கு வாகனத்திலும் நடந்தும் செல்வார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ مُرَّةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَا تَرَوْنَ فِي الشَّارِبِ وَالسَّارِقِ وَالزَّانِي ‏"‏ ‏.‏ وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ يُنْزَلَ فِيهِمْ ‏.‏ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هُنَّ فَوَاحِشُ وَفِيهِنَّ عُقُوبَةٌ وَأَسْوَأُ السَّرِقَةِ الَّذِي يَسْرِقُ صَلاَتَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَكَيْفَ يَسْرِقُ صَلاَتَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏"‏ لاَ يُتِمُّ رُكُوعَهَا وَلاَ سُجُودَهَا ‏"‏ ‏.‏
அன்-நுஃமான் இப்னு முர்ரா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மது அருந்துபவர், திருடன் மற்றும் விபச்சாரி ஆகியோர் குறித்து நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். இது, அவர்கள் குறித்து (சட்டங்கள்) அருளப்படுவதற்கு முன்னால் நடந்ததாகும். அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் நன்கறிவார்கள்" என்று கூறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவை மானக்கேடான பாவங்களாகும்; அவற்றில் தண்டனையும் உண்டு. மேலும் திருட்டிலேயே மிக மோசமானது, தனது தொழுகையில் திருடுவதாகும்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் எவ்வாறு தனது தொழுகையைத் திருடுகிறான்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவன் ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் முழுமைப்படுத்தாமல் இருப்பதேயாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ اجْعَلُوا مِنْ صَلاَتِكُمْ فِي بُيُوتِكُمْ ‏ ‏ ‏.‏
உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்கள் வீடுகளில் சில தொழுகைகளை நிறைவேற்றுங்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ إِذَا لَمْ يَسْتَطِعِ الْمَرِيضُ السُّجُودَ أَوْمَأَ بِرَأْسِهِ إِيمَاءً وَلَمْ يَرْفَعْ إِلَى جَبْهَتِهِ شَيْئًا ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறி வந்தார்கள்: "ஒரு நோயாளி ஸஜ்தா செய்ய இயலாதபோது, அவர் தமது தலையால் சைகை செய்ய வேண்டும்; மேலும், தமது நெற்றிக்கு எதனையும் உயர்த்தக் கூடாது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا جَاءَ الْمَسْجِدَ - وَقَدْ صَلَّى النَّاسُ - بَدَأَ بِصَلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ وَلَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا شَيْئًا ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்கு வந்தால், அங்கு மக்கள் ஏற்கனவே தொழுதிருந்தால், அவர்கள் கடமையான தொழுகையைத் தொடங்குவார்கள்; மேலும் அதற்கு முன் (வேறு) எதையும் தொழமாட்டார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، مَرَّ عَلَى رَجُلٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَرَدَّ الرَّجُلُ كَلاَمًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَالَ لَهُ إِذَا سُلِّمَ عَلَى أَحَدِكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلاَ يَتَكَلَّمْ وَلْيُشِرْ بِيَدِهِ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், தொழுது கொண்டிருந்த ஒரு மனிதரைக் கடந்து சென்றபோது அவருக்கு ஸலாம் கூறினார்கள். அதற்கு அம்மனிதர் (வார்த்தைகளால்) பதிலளித்தார். அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம் திரும்பி வந்து, "உங்களில் ஒருவர் தொழுது கொண்டிருக்கும்போது அவருக்கு ஸலாம் கூறப்பட்டால், அவர் பேச வேண்டாம்; மாறாகத் தன் கையால் சைகை செய்யட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، كَانَ يَقُولُ مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلَمْ يَذْكُرْهَا إِلاَّ وَهُوَ مَعَ الإِمَامِ فَإِذَا سَلَّمَ الإِمَامُ فَلْيُصَلِّ الصَّلاَةَ الَّتِي نَسِيَ ثُمَّ لِيُصَلِّ بَعْدَهَا الأُخْرَى ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"ஒருவர் ஒரு தொழுகையை மறந்து, இமாமுடன் இருக்கும்போதுதான் அதை நினைவுகூர்ந்தால், இமாம் ஸலாம் கொடுத்த பிறகு, அவர் தாம் மறந்த தொழுகையைத் தொழட்டும்; பின்னர் அதற்குப் பின்னால் மற்றத் தொழுகையையும் தொழட்டும்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَمِّهِ، وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى جِدَارِ الْقِبْلَةِ فَلَمَّا قَضَيْتُ صَلاَتِي انْصَرَفْتُ إِلَيْهِ مِنْ قِبَلِ شِقِّي الأَيْسَرِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَنْصَرِفَ عَنْ يَمِينِكَ قَالَ فَقُلْتُ رَأَيْتُكَ فَانْصَرَفْتُ إِلَيْكَ ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَإِنَّكَ قَدْ أَصَبْتَ إِنَّ قَائِلاً يَقُولُ انْصَرِفْ عَنْ يَمِينِكَ فَإِذَا كُنْتَ تُصَلِّي فَانْصَرِفْ حَيْثُ شِئْتَ إِنْ شِئْتَ عَنْ يَمِينِكَ وَإِنْ شِئْتَ عَنْ يَسَارِكَ ‏.‏
வாஸி இப்னு ஹப்பான் அவர்கள் கூறியதாவது:
"நான் தொழுதுகொண்டிருந்தேன். அப்போது அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கிப்லாவின் சுவரில் தங்கள் முதுகைச் சாய்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் தொழுகையை முடித்தபோது, என் இடது புறமாக அவர்களை நோக்கித் திரும்பினேன். அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், 'உங்கள் வலதுபுறமாகத் திரும்புவதிலிருந்து உங்களைத் தடுத்தது எது?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், 'நான் உங்களைப் பார்த்தேன், அதனால் உங்களை நோக்கித் திரும்பினேன்' என்று பதிலளித்தேன். அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் செய்தது சரியே. (தொழுகை முடிந்ததும்) வலதுபுறமாகத் திரும்ப வேண்டும் என்று சிலர் கூறுகிறார்கள். ஆனால் நீங்கள் தொழுது முடித்ததும், நீங்கள் விரும்பும் எந்தப் பக்கமாகவும் திரும்பலாம். நீங்கள் விரும்பினால் உங்கள் வலதுபுறமாகவும், நீங்கள் விரும்பினால் உங்கள் இடதுபுறமாகவும் (திரும்பலாம்).'"

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الْمُهَاجِرِينَ لَمْ يَرَ بِهِ بَأْسًا أَنَّهُ سَأَلَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَأُصَلِّي فِي عَطَنِ الإِبِلِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لاَ وَلَكِنْ صَلِّ فِي مُرَاحِ الْغَنَمِ ‏.‏
உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் எந்தத் தீங்கையும் கண்டிராத முஹாஜிர்களில் ஒருவர், அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "ஒட்டகங்களுக்கு நீர் புகட்டும் இடத்தில் நான் தொழலாமா?" என்று கேட்டார்கள். அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "இல்லை; ஆனால் நீங்கள் ஆட்டுத் தொழுவத்தில் தொழலாம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ قَالَ مَا صَلاَةٌ يُجْلَسُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ سَعِيدٌ هِيَ الْمَغْرِبُ إِذَا فَاتَتْكَ مِنْهَا رَكْعَةٌ وَكَذَلِكَ سُنَّةُ الصَّلاَةِ كُلُّهَا ‏.‏
ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் அமர்வு இருக்கக்கூடிய தொழுகை எது?" பிறகு ஸயீத் அவர்களே கூறினார்கள்: "உனக்கு ஒரு ரக்அத் தவறிவிடும் நிலையில், அது மஃரிப் தொழுகையாகும். மேலும் இதுவே எல்லாத் தொழுகைகளிலும் சுன்னாவாகும்."

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ الأَنْصَارِيِّ، ‏.‏ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ حَامِلٌ أُمَامَةَ بِنْتَ زَيْنَبَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلأَبِي الْعَاصِ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَهَا وَإِذَا قَامَ حَمَلَهَا ‏.‏
அபூ கத்தாதா அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தங்களின் மகள் ஸைனப் அவர்களுக்கு அபுல் ஆஸ் இப்னு ரபீஆ இப்னு அப்த் ஷம்ஸ் மூலம் பிறந்த மகளான உமாமாவைச் சுமந்து கொண்டு தொழுவார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும்போது அவளைக் கீழே வைத்து விடுவார்கள்; மேலும் அவர்கள் எழுந்து நிற்கும்போது அவளைத் தூக்கிக் கொள்வார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ يَتَعَاقَبُونَ فِيكُمْ مَلاَئِكَةٌ بِاللَّيْلِ وَمَلاَئِكَةٌ بِالنَّهَارِ وَيَجْتَمِعُونَ فِي صَلاَةِ الْعَصْرِ وَصَلاَةِ الْفَجْرِ ثُمَّ يَعْرُجُ الَّذِينَ بَاتُوا فِيكُمْ فَيَسْأَلُهُمْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ كَيْفَ تَرَكْتُمْ عِبَادِي فَيَقُولُونَ تَرَكْنَاهُمْ وَهُمْ يُصَلُّونَ وَأَتَيْنَاهُمْ وَهُمْ يُصَلُّونَ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இரவில் ஒரு வானவர் கூட்டமும் பகலில் ஒரு வானவர் கூட்டமும் உங்களிடையே ஒருவருக்கொருவர் மாறி மாறி வருகிறார்கள்; அவர்கள் அஸ்ர் தொழுகையின்போதும் ஃபஜ்ர் தொழுகையின்போதும் ஒன்று சேர்கிறார்கள். பின்னர், உங்களில் இரவு தங்கியிருந்த வானவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்) மேலேறிச் செல்கிறார்கள். அப்போது அல்லாஹ் அவர்களிடம் - அவனே அவர்களைப் பற்றி நன்கறிந்தவன் - 'என் அடியார்களை நீங்கள் எந்த நிலையில் விட்டு வந்தீர்கள்?' என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவர்கள், 'நாங்கள் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்தபோதும் அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தார்கள்; நாங்கள் அவர்களிடம் சென்றபோதும் அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தார்கள்' என்று கூறுகிறார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلِيُصَلِّيَ لِلنَّاسِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقُلْتُ لِحَفْصَةَ قُولِي لَهُ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ إِذَا قَامَ فِي مَقَامِكَ لَمْ يُسْمِعِ النَّاسَ مِنَ الْبُكَاءِ فَمُرْ عُمَرَ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ فَفَعَلَتْ حَفْصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنَّكُنَّ لأَنْتُنَّ صَوَاحِبُ يُوسُفَ مُرُوا أَبَا بَكْرٍ فَلْيُصَلِّ لِلنَّاسِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ حَفْصَةُ لِعَائِشَةَ مَا كُنْتُ لأُصِيبَ مِنْكِ خَيْرًا ‏.‏
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு ஆயிஷா (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் உங்கள் இடத்தில் நின்றால் அவர்கள் அழுவதன் காரணமாக மக்களுக்கு (தம் குரலைக்) கேட்கச் செய்ய முடியாது. ஆகவே, உமர் (ரலி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்" என்று (மீண்டும்) கூறினார்கள்.
ஆயிஷா (ரலி) கூறினார்கள்: "நான் ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களிடம், 'நீ அவரிடம் (நபியிடம்), அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் உங்கள் இடத்தில் நின்றால் அவர்கள் அழுவதன் காரணமாக மக்களுக்கு (தம் குரலைக்) கேட்கச் செய்ய முடியாது; ஆகவே, உமர் (ரலி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள் என்று சொல்' என்று கூறினேன். ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள்.
அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக நீங்கள் யூசுஃப் (அலை) அவர்களின் தோழிகளைப் போன்றவர்கள்! அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தச் சொல்லுங்கள்!' என்று கூறினார்கள்."
பிறகு ஹஃப்ஸா (ரலி) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "உன்னிடமிருந்து எனக்கு ஒருபோதும் எந்த நன்மையும் கிடைத்ததில்லை!" என்று கூறினார்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ، أَنَّهُ قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَالِسٌ بَيْنَ ظَهْرَانَىِ النَّاسِ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَسَارَّهُ فَلَمْ يُدْرَ مَا سَارَّهُ بِهِ حَتَّى جَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِذَا هُوَ يَسْتَأْذِنُهُ فِي قَتْلِ رَجُلٍ مِنَ الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ جَهَرَ ‏"‏ أَلَيْسَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الرَّجُلُ بَلَى وَلاَ شَهَادَةَ لَهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَلَيْسَ يُصَلِّي ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلَى وَلاَ صَلاَةَ لَهُ ‏.‏ فَقَالَ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أُولَئِكَ الَّذِينَ نَهَانِي اللَّهُ عَنْهُمْ ‏"‏ ‏.‏
உபய்துல்லாஹ் பின் அதீ பின் அல்கியார் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களிடையே அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து அவரிடம் இரகசியமாகப் பேசினார். நயவஞ்சகர்களில் ஒருவனைக் கொல்ல அவர் (அந்த மனிதர்) அனுமதி கேட்டிருந்தார் என்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சப்தமிட்டுக் கூறும் வரை, அவர் (அந்த மனிதர்) எதைப் பற்றி இரகசியமாகப் பேசினார் என்பது (யாருக்கும்) தெரியவில்லை. இதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளிப்படுத்தியபோது, 'அவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும், முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், 'ஆம்; ஆனால் அவனுக்கு (உண்மையான) சாட்சியம் இல்லை' என்று பதிலளித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவன் தொழுகையை நிறைவேற்றுவதில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், 'ஆம்; ஆனால் அவனுக்கு (உண்மையான) தொழுகை இல்லை' என்று பதிலளித்தார். (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இத்தகையவர்களைக் (கொல்வதை விட்டும்) அல்லாஹ் என்னைத் தடுத்துள்ளான்' என்று கூறினார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْ قَبْرِي وَثَنًا يُعْبَدُ اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ ‏ ‏ ‏.‏
அதா இப்னு யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹும்ம லா தஜ்அல் கப்ரீ வதனன் யுஃபத்” (யா அல்லாஹ்! என் கபூரை வணங்கப்படும் சிலையாக ஆக்கிவிடாதே). தங்கள் நபிமார்களின் கபூர்களை மஸ்ஜிதுகளாக ஆக்கிக்கொண்டவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் கடுமையாகிவிட்டது.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ مَحْمُودِ بْنِ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ، كَانَ يَؤُمُّ قَوْمَهُ وَهُوَ أَعْمَى وَأَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهَا تَكُونُ الظُّلْمَةُ وَالْمَطَرُ وَالسَّيْلُ وَأَنَا رَجُلٌ ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَصَلِّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذْهُ مُصَلًّى ‏.‏ فَجَاءَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ ‏ أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ ‏ ‏ ‏.‏ فَأَشَارَ لَهُ إِلَى مَكَانٍ مِنَ الْبَيْتِ فَصَلَّى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
மஹ்மூத் இப்னு ரபி அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உத்பான் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (பார்வையற்றவராக இருந்த நிலையில்) தம் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துபவராக இருந்தார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "(சில சமயங்களில்) இருட்டாகவும், மழையாகவும், வெள்ளமாகவும் இருக்கிறது. நானோ கண்பார்வை இழந்த ஒரு மனிதன். அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் வீட்டில் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் தாங்கள் தொழுங்கள்; அதனை நான் தொழுமிடமாக ஆக்கிக்கொள்வேன்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "நான் எங்கே தொழ வேண்டும் என்று தாங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் வீட்டிலுள்ள ஒரு இடத்தை அவர்களுக்குச் சுட்டிக்காட்டினார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கே தொழுதார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسْتَلْقِيًا فِي الْمَسْجِدِ وَاضِعًا إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الأُخْرَى ‏.‏
அப்பாத் பின் தமீம் அவர்கள் தம் தந்தையின் சகோதரர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் ஒரு காலை மற்றொன்றின் மீது வைத்தவாறு மல்லாந்து படுத்திருந்ததை அவர் கண்டார்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، وَعُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ، - رضى الله عنهما - كَانَا يَفْعَلاَنِ ذَلِكَ ‏.‏
ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களும் உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்களும் அவ்வாறே செய்து வந்தார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ، قَالَ لإِنْسَانٍ إِنَّكَ فِي زَمَانٍ كَثِيرٌ فُقَهَاؤُهُ قَلِيلٌ قُرَّاؤُهُ تُحْفَظُ فِيهِ حُدُودُ الْقُرْآنِ وَتُضَيَّعُ حُرُوفُهُ قَلِيلٌ مَنْ يَسْأَلُ كَثِيرٌ مَنْ يُعْطِي يُطِيلُونَ فِيهِ الصَّلاَةَ وَيَقْصُرُونَ الْخُطْبَةَ يُبَدُّونَ أَعْمَالَهُمْ قَبْلَ أَهْوَائِهِمْ وَسَيَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ قَلِيلٌ فُقَهَاؤُهُ كَثِيرٌ قُرَّاؤُهُ يُحْفَظُ فِيهِ حُرُوفُ الْقُرْآنِ وَتُضَيَّعُ حُدُودُهُ كَثِيرٌ مَنْ يَسْأَلُ قَلِيلٌ مَنْ يُعْطِي يُطِيلُونَ فِيهِ الْخُطْبَةَ وَيَقْصُرُونَ الصَّلاَةَ يُبَدُّونَ فِيهِ أَهْوَاءَهُمْ قَبْلَ أَعْمَالِهِمْ ‏.‏
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் ஒரு மனிதரிடம் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நீர் ஒரு காலத்தில் இருக்கிறீர்; அதில் மார்க்க அறிஞர்கள் (ஃபுகஹா) அதிகமாகவும், குர்ஆன் ஓதுபவர்கள் குறைவாகவும் உள்ளனர். அதில் குர்ஆனின் வரம்புகள் பேணப்படுகின்றன; அதன் எழுத்துக்கள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன. (அதில்) கேட்பவர்கள் குறைவு; கொடுப்பவர்கள் அதிகம். அவர்கள் தொழுகையை நீட்டுகின்றனர்; குத்பாவைச் சுருக்குகின்றனர். தங்கள் மன இச்சைகளுக்கு முன் தங்கள் செயல்களை முற்படுத்துகின்றனர்.

மேலும் மக்களுக்கு ஒரு காலம் வரும்; அதில் மார்க்க அறிஞர்கள் (ஃபுகஹா) குறைவாகவும், குர்ஆன் ஓதுபவர்கள் அதிகமாகவும் இருப்பார்கள். அதில் குர்ஆனின் எழுத்துக்கள் பேணப்படும்; அதன் வரம்புகள் பாழடிக்கப்படும். (அதில்) கேட்பவர்கள் அதிகம்; கொடுப்பவர்கள் குறைவு. அவர்கள் குத்பாவை நீட்டுவார்கள்; தொழுகையைச் சுருக்குவார்கள். தங்கள் செயல்களுக்கு முன் தங்கள் மன இச்சைகளை முற்படுத்துவார்கள்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ قَالَ بَلَغَنِي أَنَّ أَوَّلَ، مَا يُنْظَرُ فِيهِ مِنْ عَمَلِ الْعَبْدِ الصَّلاَةُ فَإِنْ قُبِلَتْ مِنْهُ نُظِرَ فِيمَا بَقِيَ مِنْ عَمَلِهِ وَإِنْ لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ لَمْ يُنْظَرْ فِي شَىْءٍ مِنْ عَمَلِهِ ‏.‏
யஹ்யா இப்னு ஸயீத் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் அடியானுடைய செயல்களில் முதலாவதாகக் கவனத்தில் கொள்ளப்படுவது தொழுகையாகும் என்று எனக்குச் செய்தி எட்டியுள்ளது. அது அவனிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டால், அவனுடைய மற்ற செயல்களும் கவனத்தில் கொள்ளப்படும்; அது அவனிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படாவிட்டால், அவனுடைய எந்தச் செயலும் கவனத்தில் கொள்ளப்படாது."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا قَالَتْ كَانَ أَحَبُّ الْعَمَلِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي يَدُومُ عَلَيْهِ صَاحِبُهُ ‏.‏
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல், அதைச் செய்பவர் தொடர்ந்து செய்வதேயாகும்."

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ كَانَ رَجُلاَنِ أَخَوَانِ فَهَلَكَ أَحَدُهُمَا قَبْلَ صَاحِبِهِ بِأَرْبَعِينَ لَيْلَةً فَذُكِرَتْ فَضِيلَةُ الأَوَّلِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَلَمْ يَكُنِ الآخَرُ مُسْلِمًا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَانَ لاَ بَأْسَ بِهِ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَمَا يُدْرِيكُمْ مَا بَلَغَتْ بِهِ صَلاَتُهُ إِنَّمَا مَثَلُ الصَّلاَةِ كَمَثَلِ نَهْرٍ غَمْرٍ عَذْبٍ بِبَابِ أَحَدِكُمْ يَقْتَحِمُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسَ مَرَّاتٍ فَمَا تَرَوْنَ ذَلِكَ يُبْقِي مِنْ دَرَنِهِ فَإِنَّكُمْ لاَ تَدْرُونَ مَا بَلَغَتْ بِهِ صَلاَتُهُ ‏"‏ ‏.‏
சஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"இரண்டு சகோதரர்கள் இருந்தார்கள்; அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரை விட நாற்பது இரவுகளுக்கு முன்பே இறந்துவிட்டார். (அந்த இருவரில்) முதலாவதாக இறந்தவரின் சிறப்பு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் குறிப்பிடப்பட்டபோது, அவர்கள் 'மற்றவர் முஸ்லிமாக இருக்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்கள். (அங்கிருந்த) மக்கள், 'ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! மேலும் அவரிடம் எந்தத் தீங்கும் இருக்கவில்லை' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவருடைய தொழுகை அவருக்கு என்ன (பயனைப்) பெற்றுத் தந்துள்ளது என்பதை நீங்கள் எதைக் கொண்டு அறிந்துகொள்வீர்கள்? தொழுகை என்பது உங்கள் (ஒவ்வொருவரின்) வீட்டு வாசலில் ஓடும் இனிய நீர் நிறைந்த, ஆழமான ஆற்றைப் போன்றதாகும்; அதில் அவர் ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து முறை மூழ்கிக் குளிக்கிறார். (அவ்வாறு குளித்தால்) அது அவரது அழுக்கில் எதையேனும் மீதம் வைக்கும் என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களா? (அதுபோலவே,) அவருடைய தொழுகை அவருக்கு என்ன (பயனைப்) பெற்றுத் தந்துள்ளது என்பதை நீங்கள் உணரவில்லை.'"

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَسَارٍ، كَانَ إِذَا مَرَّ عَلَيْهِ بَعْضُ مَنْ يَبِيعُ فِي الْمَسْجِدِ دَعَاهُ فَسَأَلَهُ مَا مَعَكَ وَمَا تُرِيدُ فَإِنْ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ يُرِيدُ أَنْ يَبِيعَهُ قَالَ عَلَيْكَ بِسُوقِ الدُّنْيَا وَإِنَّمَا هَذَا سُوقُ الآخِرَةِ ‏.‏
அதா இப்னு யஸார் அவர்களை, பள்ளிவாசலில் விற்பனை செய்யும் ஒருவர் கடந்து சென்றால், அவரை அழைத்து, "உம்மிடம் என்ன இருக்கிறது? நீர் எதை நாடுகிறீர்?" என்று கேட்பார்கள். அவர், தான் அதை விற்பனை செய்ய விரும்புவதாகத் தெரிவித்தால், "நீர் உலகச் சந்தைக்குச் செல்லும்! இதுவோ மறுமையின் சந்தையாகும்" என்று அதா இப்னு யஸார் அவர்கள் கூறுவார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، بَنَى رَحْبَةً فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ تُسَمَّى الْبُطَيْحَاءَ وَقَالَ مَنْ كَانَ يُرِيدُ أَنْ يَلْغَطَ أَوْ يُنْشِدَ شِعْرًا أَوْ يَرْفَعَ صَوْتَهُ فَلْيَخْرُجْ إِلَى هَذِهِ الرَّحْبَةِ ‏.‏
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், பள்ளிவாசலின் ஒரு புறத்தில் ‘அல்-புதைஹா’ என்று அழைக்கப்படும் ஒரு முற்றத்தை அமைத்தார்கள். மேலும், "யார் வீண் பேச்சு பேசவோ அல்லது கவிதை பாடவோ அல்லது தன் குரலை உயர்த்தவோ விரும்புகிறாரோ, அவர் இந்த முற்றத்திற்குச் செல்லட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَمِّهِ أَبِي سُهَيْلِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ طَلْحَةَ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ، يَقُولُ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ أَهْلِ نَجْدٍ ثَائِرُ الرَّأْسِ يُسْمَعُ دَوِيُّ صَوْتِهِ وَلاَ نَفْقَهُ مَا يَقُولُ حَتَّى دَنَا فَإِذَا هُوَ يَسْأَلُ عَنِ الإِسْلاَمِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ خَمْسُ صَلَوَاتٍ فِي الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَلْ عَلَىَّ غَيْرُهُنَّ قَالَ ‏"‏ لاَ إِلاَّ أَنْ تَطَّوَّعَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ وَصِيَامُ شَهْرِ رَمَضَانَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ هَلْ عَلَىَّ غَيْرُهُ قَالَ ‏"‏ لاَ إِلاَّ أَنْ تَطَّوَّعَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الزَّكَاةَ ‏.‏ فَقَالَ هَلْ عَلَىَّ غَيْرُهَا قَالَ ‏"‏ لاَ إِلاَّ أَنْ تَطَّوَّعَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَأَدْبَرَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ وَاللَّهِ لاَ أَزِيدُ عَلَى هَذَا وَلاَ أَنْقُصُ مِنْهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَفْلَحَ الرَّجُلُ إِنْ صَدَقَ ‏"‏ ‏.‏
தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நஜ்த் வாசிகளில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் தலைவிரி கோலத்துடன் இருந்தார். அவரது குரலின் இரைச்சல் கேட்டதே தவிர, அவர் அருகில் வரும் வரை அவர் என்ன சொல்கிறார் என்பதை எங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. (அருகில் வந்ததும்) அவர் இஸ்லாத்தைப் பற்றிக் கேட்டார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பகலிலும் இரவிலும் ஐந்து தொழுகைகள் (உள்ளன)" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "இதைத் தவிர வேறு ஏதேனும் என் மீது (கடமையாக) உள்ளதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; நீயாக விரும்பிச் செய்வதைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ரமளான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்பது" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "இதைத் தவிர வேறு ஏதேனும் என் மீது உள்ளதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; நீயாக விரும்பிச் செய்வதைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜகாத்தைப் பற்றிக் கூறினார்கள். அதற்கும் அவர், "இதைத் தவிர வேறு ஏதேனும் என் மீது உள்ளதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; நீயாக விரும்பிச் செய்வதைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.

அந்த மனிதர் திரும்பிச் செல்லும்போது, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் இதில் எதையும் கூட்டவும் மாட்டேன்; குறைக்கவும் மாட்டேன்" என்று சொல்லிக்கொண்டே சென்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் (தம் சொல்லில்) உண்மையானவராக இருந்தால் வெற்றி பெற்றுவிட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ ‏ يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ إِذَا هُوَ نَامَ ثَلاَثَ عُقَدٍ يَضْرِبُ مَكَانَ كُلِّ عُقْدَةٍ عَلَيْكَ لَيْلٌ طَوِيلٌ فَارْقُدْ فَإِنِ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ صَلَّى انْحَلَّتْ عُقَدُهُ فَأَصْبَحَ نَشِيطًا طَيِّبَ النَّفْسِ وَإِلاَّ أَصْبَحَ خَبِيثَ النَّفْسِ كَسْلاَنَ ‏ ‏ ‏.‏
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தூங்கும்போது ஷைத்தான் அவரது பிடரியில் மூன்று முடிச்சுகளைப் போடுகிறான். ஒவ்வொரு முடிச்சின் இடத்திலும், 'உனக்கு நீண்ட இரவு இருக்கிறது, எனவே தூங்கு' என்று கூறி (அவன்) அடிக்கிறான். அவர் விழித்தெழுந்து அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்தால், ஒரு முடிச்சு அவிழ்கிறது. அவர் வுளூ செய்தால், ஒரு முடிச்சு அவிழ்கிறது. அவர் தொழுதால், அவரது முடிச்சுகள் (அனைத்தும்) அவிழ்ந்துவிடுகின்றன. எனவே அவர் காலையில் சுறுசுறுப்பாகவும் நல்ல மனநிலையுடனும் அடைவார். அவ்வாறு இல்லையென்றால், அவர் கெட்ட மனநிலையுடனும் சோம்பலுடனும் காலையை அடைவார்."