ஸஹீஹுல் புகாரி

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் எந்த நோயையும் இறக்கவில்லை, அதற்கான நிவாரணத்தை இறக்காமல் (இருந்ததில்லை)."

ருபையிஃ பின்த் முஅவ்வித் பின் அஃப்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் போர்ப் பயணங்களுக்குச் சென்று, (போரில் ஈடுபட்ட) மக்களுக்குத் தண்ணீர் வழங்கி, அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து, கொல்லப்பட்டவர்களையும் காயமடைந்தவர்களையும் மதீனாவிற்குத் திரும்பக் கொண்டு வருவது வழக்கம்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிவாரணம் மூன்று விஷயங்களில் உள்ளது: தேன் அருந்துதல், இரத்தம் வெளியேற்றுதல் (ஹிஜாமா), மற்றும் நெருப்பால் சூடு போடுதல். ஆனால், என் சமுதாயத்தினர் (உம்மத்தினர்) நெருப்பால் சூடு போடுவதை நான் தடை செய்கிறேன்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்று வழிகளில் நிவாரணம் உள்ளது: இரத்தம் வெளியேற்றுதல் (ஹிஜாமா சிகிச்சை), தேன் அருந்துதல், அல்லது நெருப்பால் சூடு போடுதல் (காயத்திற்குச் சூடு போடும் சிகிச்சை). ஆனால், என் சமுதாயத்தினரை (உம்மத்தினரை) நெருப்பால் சூடு போடுவதை விட்டும் நான் தடுக்கிறேன் (அதனை நாட வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்துகிறேன்)."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் இனிப்பான உண்பொருட்களையும் தேனையும் விரும்புவார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "உங்கள் மருந்துகளில் ஏதேனும் நன்மை (அல்லது நிவாரணம்) இருந்தால், அது (சிரை பிடித்து) இரத்தம் உறிஞ்சி எடுப்பதில், ஒரு மிடறு தேனில், அல்லது நோய்க்குப் பொருத்தமான நெருப்பினால் சூடு போடுவதில் இருக்கிறது. ஆனால், நான் (நெருப்பினால்) சூடுபோட்டுக் கொள்வதை விரும்புவதில்லை."

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "என் சகோதரருக்கு வயிற்று உபாதை இருக்கிறது," என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்குத் தேன் அருந்தக் கொடுப்பீராக," என்றார்கள். பிறகு அவர் இரண்டாவது முறையாக வந்தார். அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்குத் தேன் அருந்தக் கொடுப்பீராக," என்றார்கள். பிறகு அவர் (மீண்டும்) வந்து, "நான் (அவ்வாறு) செய்துவிட்டேன்," என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் உண்மையே உரைத்தான்; ஆனால் உம் சகோதரருடைய வயிறு பொய் சொல்கிறது (அதாவது, அது குணமடைய மறுக்கிறது). அவருக்குத் தேன் அருந்தக் கொடுப்பீராக," என்றார்கள். அவ்வாறே அவர் அவருக்குத் தேன் புகட்டினார்; அவர் குணமடைந்தார்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

சிலர் நோயுற்றிருந்தனர். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! எங்களுக்கு தங்குமிடமும் உணவும் தாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் நலமடைந்தபோது, "மதீனாவின் சூழல் எங்களுக்கு ஒத்துக் கொள்ளவில்லை" என்று கூறினார்கள். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை அல்-ஹர்ரா என்ற இடத்திற்குத் தமக்குச் சொந்தமான ஒட்டகக் கூட்டத்திடம் அனுப்பி, "அவற்றின் பாலை அருந்துங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவர்கள் (முழுமையாக) நலமடைந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்களின் ஒட்டக மேய்ப்பரைக் கொன்றுவிட்டு, அவருடைய ஒட்டகங்களை ஓட்டிச் சென்றனர். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து (ஆட்களை) அனுப்பினார்கள். பிறகு (அவர்கள் பிடித்து வரப்பட்டதும்) அவர்களின் கைகளையும் கால்களையும் வெட்டச் செய்தார்கள்; மேலும் அவர்களின் கண்கள் (பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பைக் கொண்டு) சூடிட்டுக் குருடாக்கப்பட்டன. அவர்களில் ஒருவன் இறக்கும் வரை தன் நாவால் பூமியைக் கடித்துக் கொண்டிருப்பதை நான் பார்த்தேன்.

(அறிவிப்பாளர்) சல்லாம் அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்-ஹஜ்ஜாஜ், அனஸ் (ரழி) அவர்களிடம் "நபி (ஸல்) அவர்கள் அளித்த தண்டனைகளிலேயே மிகக் கடுமையானது பற்றிக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டதாகவும், அதற்கு அனஸ் (ரழி) அவர்கள் இச்செய்தியை அறிவித்ததாகவும் எனக்குத் தகவல் எட்டியது. இது ஹஸன் (அல்-பஸ்ரீ) அவர்களுக்குத் தெரிந்தபோது, "(அனஸ் அவர்கள்) இச்செய்தியை அவனுக்கு அறிவிக்காமல் இருந்திருக்கலாமே என்று நான் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
சில மனிதர்களுக்கு மதீனாவின் காலநிலை ஒவ்வாததாக இருந்தது. எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள், தமது மேய்ப்பரிடம் (அதாவது ஒட்டகங்களிடம்) சென்று சேர்ந்து, அவற்றின் பாலையும் சிறுநீரையும் அருந்துமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அந்த மேய்ப்பரிடம் சென்று சேர்ந்து, அவற்றின் பாலையும் சிறுநீரையும் அருந்தினார்கள். அவர்களுடைய உடல்கள் ஆரோக்கியம் அடைந்ததும், அவர்கள் அந்த மேய்ப்பரைக் கொன்றுவிட்டு ஒட்டகங்களை ஓட்டிச் சென்றார்கள். இந்தச் செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்களைத் தேடிக் கொண்டுவர (ஆட்களை) அனுப்பினார்கள். அவர்கள் கொண்டுவரப்பட்டபோது, (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவர்களுடைய கைகளையும் கால்களையும் துண்டித்தார்கள்; மேலும் அவர்களுடைய கண்களில் (பழுக்கக் காய்ச்சிய இரும்பால்) சூடு வைத்தார்கள்.

கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இது 'ஹுதூத்' (எனப்படும் இறைத் தண்டனைச்) சட்டங்கள் அருளப்படுவதற்கு முன்னர் நடந்ததாகும்" என்று முஹம்மத் இப்னு சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் என்னிடம் தெரிவித்தார்கள்.

காலித் இப்னு சஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நாங்கள் (ஒரு பயணமாகப்) புறப்பட்டோம். எங்களுடன் ஃகாலிப் இப்னு அப்ஜர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள். வழியிலேயே அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள். நாங்கள் மதீனாவுக்கு வந்து சேர்ந்தபோதும் அவர்கள் நோயாளியாகவே இருந்தார்கள். அவர்களை உடல் நலம் விசாரிக்க இப்னு அபீ அத்தீக் (ரழி) அவர்கள் வந்து எங்களிடம் கூறினார்கள்: "இந்தக் கருஞ்சீரகத்தை (சிகிச்சைக்காக) நீங்கள் பயன்படுத்துங்கள். அதிலிருந்து ஐந்து அல்லது ஏழு விதைகளை எடுத்து, அவற்றை அரைத்து, (அவற்றை எண்ணெயுடன் கலந்து) அவரின் மூக்கின் இரு துவாரங்களிலும் சொட்டு மருந்தாக விடுங்கள். ஏனெனில், ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக எனக்கு அறிவித்தார்கள்: 'இந்தக் கருஞ்சீரகம், 'சாம்' என்பதைத் தவிர எல்லா நோய்களுக்கும் நிவாரணமாகும்.'" நான், ''சாம்' என்றால் என்ன?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'மரணம்' என்று பதிலளித்தார்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அபூ ஸலமா (ரஹ்) அவர்களும், ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்களும் எனக்குத் தெரிவித்தார்கள்; அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அவ்விருவருக்கும் தெரிவித்தார்கள்: (நான் - அபூ ஹுரைரா -) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கருஞ்சீரகத்தில் 'ஸாம்' (மரணத்)தைத் தவிர எல்லா நோய்களுக்கும் நிவாரணம் உண்டு" என்று கூற நான் கேட்டேன். இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஸாம்' என்பது மரணமாகும். 'அல்ஹப்பத்துஸ் ஸவ்தா' (கருஞ்சீரகம்) என்பது 'ஷூனீஸ்' ஆகும்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், நோயாளிகளுக்கும், இறந்தவருக்காகத் துயரப்படுபவர்களுக்கும் 'தல்பீனா' (எனும் கஞ்சியை) வழங்குமாறு ஏவுபவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும் அவர்கள் கூறுவார்கள்: "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக தல்பீனா நோயாளியின் இதயத்திற்கு ஆறுதல் (மற்றும் புத்துணர்ச்சி) அளிக்கிறது; மேலும் அது துக்கத்தில் ஒரு பகுதியைப் போக்கிவிடுகிறது' என்று கூறக் கேட்டேன்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் தல்பீனாவை(ப் பருகும்படி) ஏவுவார்கள். மேலும், "அது (நோயாளியால்) வெறுக்கப்படக் கூடியது; (எனினும்) நன்மை பயக்கக்கூடியது" என்று கூறுவார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரத்தம் குத்தி (ஹிஜாமா) எடுக்கப்பட்டு, தங்களுக்கு இரத்தம் குத்தி எடுத்தவருக்கு கூலியைக் கொடுத்து, பின்னர் ஸுஊத் (மூக்கின் வழியாக உறிஞ்சப்படும் மருந்து) எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

உம் கைஸ் பின்த் மிஹ்ஸன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: "இந்த இந்திய அகிலைக் கொண்டு (உங்களுக்கு) சிகிச்சை செய்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில் அதில் ஏழு வகையான நிவாரணங்கள் உள்ளன. தொண்டை உபாதைக்காக அது மூக்கின் வழியாக உள்ளிழுக்கப்பட வேண்டும்; விலா வலி (புளூரிசி)க்காக வாயின் ஒரு பக்கத்தில் (மருந்தாக) வைக்கப்பட வேண்டும்."
உணவு உண்ணாத (அதாவது, தாய்ப்பால் மட்டும் அருந்தும்) என் மகன் ஒருவனுடன் நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அச்சிறுவன் அவர்கள் மீது சிறுநீர் கழித்துவிட்டான். ஆகவே, அவர்கள் தண்ணீர் கொண்டுவரச் சொல்லி, அதை (சிறுநீர் பட்ட ஆடையின் மீது) தெளித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் நோன்பு நோற்றிருந்தபோது ஹிஜாமா (இரத்தம் எடுத்தல்) செய்துகொண்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: நபி (ஸல்) அவர்கள் இஹ்ராம் நிலையில் இருந்தபோது இரத்தம் குத்தி எடுத்துக்கொண்டார்கள் (ஹிஜாமா சிகிச்சை செய்துகொண்டார்கள்).

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
இரத்தம் குத்தி எடுப்பவர்களின் கூலி பற்றி அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அபூ தைபா என்பவர் இரத்தம் குத்தி எடுத்தார். அவருக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு ஸாஃ உணவு கொடுத்தார்கள்; மேலும், அவருடைய எஜமானர்களிடம் அவருக்காகப் பேசினார்கள். அதன் விளைவாக, அவர்கள் அவரிடமிருந்து (அபூ தைபா செலுத்த வேண்டிய வரியைக்) குறைத்துக்கொண்டார்கள். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் உங்களுக்குச் சிகிச்சை செய்துகொள்ளும் மருந்துகளில் சிறந்தது இரத்தம் குத்தி எடுப்பதும் (ஹிஜாமா), கடல் கோஷ்டமும் (Qust al-Bahri) ஆகும்.' மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: '(தொண்டை அழற்சிக்காக) உள்நாக்கை விரலால் அழுத்தி உங்கள் குழந்தைகளை நீங்கள் துன்புறுத்த வேண்டாம்; மாறாக, கோஷ்டத்தைப் பயன்படுத்துங்கள்.'"

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், அல்-முகன்னா (நோயுற்றிருந்தபோது) அவரை நலம் விசாரிக்கச் சென்றார்கள். அப்போது, (அல்-முகன்னாவிடம்) "நீர் ஹிஜாமா (இரத்தம் உறிஞ்சி எடுத்தல்) செய்துகொள்ளும் வரை நான் இங்கிருந்து புறப்பட மாட்டேன்; ஏனெனில், ‘நிச்சயமாக அதில் நிவாரணம் இருக்கிறது’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு புஹைனா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இஹ்ராம் நிலையில் இருந்தபோது, மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில் 'லஹ்யி ஜமல்' (எனும் இடத்தில்) அவர்களின் தலையின் நடுப்பகுதியில் இரத்தம் குத்தி எடுக்கப்பட்டார்கள் (ஹிஜாமா செய்யப்பட்டார்கள்).

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தலையில் இரத்தம் குத்தி எடுக்கப்பட்டார்கள் (ஹிஜாமா செய்யப்பட்டார்கள்).

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது: நபி (ஸல்) அவர்கள் இஹ்ராம் அணிந்திருந்த நிலையில், தங்களுக்கு ஏற்பட்டிருந்த ஒரு வேதனைக்காக (அல்லது வலி காரணமாக) 'லஹ்யி ஜமல்' என்றழைக்கப்படும் நீர்நிலை ஒன்றின் அருகே தமது தலையில் ஹிஜாமா செய்துகொண்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் மேலும் அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இஹ்ராம் அணிந்திருந்த நிலையில், ஒற்றைத் தலைவலிக்காகத் தமது தலையில் ஹிஜாமா செய்துகொண்டார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'உங்கள் மருந்துகளில் ஏதேனும் நன்மை இருந்தால், அது ஒரு மிடறு தேனிலோ, அல்லது ஹிஜாமா சிகிச்சைக்காக (தோலில்) கீறுதலிலோ, அல்லது நெருப்பால் சூடு போடுதலிலோ (காய்டரைசேஷன்) தான் இருக்கிறது. ஆனால், நான் சூடு போட்டுக்கொள்வதை விரும்புவதில்லை.'

கஅப் பின் உஜ்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
"அல்-ஹுதைபிய்யா காலத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். அப்போது நான் ஒரு சமையல் பாத்திரத்தின் கீழே நெருப்பை மூட்டிக் கொண்டிருந்தேன்; என் தலையிலிருந்து பேன்கள் உதிர்ந்து கொண்டிருந்தன. அவர்கள், 'உன் பேன்கள் உனக்குத் தொல்லை தருகின்றனவா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம்' என்றேன். அவர்கள், 'உன் தலையை மழித்துக்கொள். மேலும், மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்றுக்கொள்; அல்லது ஆறு (ஏழைகளுக்கு) உணவளி; அல்லது ஓர் ஆட்டை அறுத்துப்பலியிடு' என்று கூறினார்கள்."
(அறிவிப்பாளர்) அய்யூப் கூறினார்: "இவற்றில் எதை அவர்கள் முதலில் கூறினார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்கள் மருந்துகளில் ஏதேனும் நிவாரணம் இருக்குமானால், அது இரத்த உறிஞ்சும் கருவியின் கீறலில் (அதாவது, ஈர ஹிஜாமா சிகிச்சையில்) அல்லது நெருப்பால் சூடு போடுவதில் (காயப்படுத்துவதில்) ஆகும். ஆனால் நான் சூடு போட்டுக்கொள்வதை விரும்பவில்லை."

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண் திருஷ்டி அல்லது விஷக்கடி தவிர வேறெதற்கும் ருக்யா (ஓதிப்பார்த்தல்) கிடையாது." (இது அவர்களின் ஆரம்பகால புரிதலாக இருந்தது.)

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): இதை நான் ஸயீத் பின் ஜுபைர் அவர்களிடம் கூறியபோது, அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாகக் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எனக்கு (முந்தைய) சமுதாயங்கள் எடுத்துக்காட்டப்பட்டன. ஒரு நபி (தம்முடன்) ஒரு சிறுகூட்டத்துடனும் (ரஹ்த்) கடந்து சென்றார், மேலும் (சில சமயங்களில்) ஒரு நபி, ஓரிருவருடன் (மட்டும்) கடந்து சென்றார், மேலும் (சில சமயங்களில்) ஒரு நபி, அவருடன் யாருமில்லாமலும் கடந்து செல்லலானார்கள். அப்போது ஒரு பெரும் கூட்டம் எனக்குத் தென்பட்டது. 'இது என்ன? இது என் சமுதாயமா?' என்று கேட்டேன். 'இது மூஸாவும் அவருடைய சமுதாயமும்' என்று கூறப்பட்டது.

பிறகு, 'தொடுவானத்தைப் பாருங்கள்' என்று கூறப்பட்டது. அங்கே தொடுவானத்தை நிரப்பிய ஒரு பெரும் கூட்டம் இருந்தது. பிறகு, 'வானத்தின் இந்த ஓரத்திலும் அந்த ஓரத்திலும் பாருங்கள்' என்று என்னிடம் கூறப்பட்டது. அங்கும் ஒரு பெரும் கூட்டம் தொடுவானத்தை நிரப்பியிருந்தது. 'இது உங்கள் சமுதாயம். இவர்களில் எழுபதாயிரம் பேர் கேள்வி கணக்கின்றி சொர்க்கம் நுழைவார்கள்' என்று கூறப்பட்டது."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவர்கள் யார் என்று விளக்காமல்) உள்ளே சென்றுவிட்டார்கள். அங்கிருந்த மக்கள் அது குறித்து விவாதிக்கத் தொடங்கினர். "நாங்கள் அல்லாஹ்வை ஈமான் கொண்டு அவனது தூதரைப் பின்பற்றியவர்கள்; எனவே, நாம்தான் அவர்கள். அல்லது இஸ்லாத்தில் பிறந்த நம் பிள்ளைகளாக இருக்கலாம்; ஏனெனில் நாம் அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) பிறந்தோம்" என்று பேசிக்கொண்டனர்.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இச்செய்தி எட்டியது. அவர்கள் வெளியே வந்து கூறினார்கள்: "அவர்கள் (யாரெனில், பிறரிடம்) ருக்யா (ஓதிப்பார்க்கும்படி) கேட்கமாட்டார்கள்; சகுனம் பார்க்கமாட்டார்கள்; (உடலில்) சூடுபோட்டுக்கொள்ள மாட்டார்கள்; தங்கள் இறைவன் மீதே (முழுமையாக) நம்பிக்கை வைப்பார்கள்."

அப்போது உக்காஷா பின் மிஹ்ஸன் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் நானும் ஒருவனா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். பிறகு மற்றொருவர் எழுந்து, "அவர்களில் நானும் ஒருவனா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அந்த வாய்ப்பில்) உக்காஷா உங்களை முந்திவிட்டார்" என்றார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு பெண்ணின் கணவர் இறந்துவிட்டார். அப்பெண்ணின் கண்ணில் நோய் ஏற்பட்டது. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அப்பெண்ணைப் பற்றிக் கூறினார்கள்; அவளுக்குச் ‘சுர்மா’ இடுவது குறித்தும், அவளுடைய கண்ணுக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்று அஞ்சப்படுவதாகவும் கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இஸ்லாத்திற்கு முன்) உங்களில் ஒரு பெண், தனது மிக மோசமான ஆடையை அணிந்துகொண்டு வீட்டில் தங்கியிருப்பார் - அல்லது தனது ஆடையுடன் மிக மோசமான வீட்டில் தங்கியிருப்பார். ஒரு நாய் கடந்து சென்றால், அவர் ஒரு சாணத்தை எறிவார் (இது ஒரு வருட துக்க காலத்தின் முடிவைக் குறிக்கும் ஒரு சடங்கு). ஆகவே, (அவ்வாறு நீண்ட காலம் துக்கம் அனுஷ்டிப்பதோ அல்லது இத்தா காலத்தில் அழகுபடுத்துவதோ) கூடாது. (இத்தா காலம் என்பது) நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களுமேயாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ ‘அத்வா’ (அல்லாஹ்வின் நாட்டமின்றி தானாகவே நோய் தொற்றும் என்ற நம்பிக்கை) இல்லை; துர்ச்சகுனம் இல்லை; ‘ஹாமா’ (ஆத்மா பறவையாக மாறும் என்ற நம்பிக்கை அல்லது ஆந்தையை துர்ச்சகுனமாக கருதுதல்) இல்லை; ‘ஸஃபர்’ (ஸஃபர் மாதம் துரதிர்ஷ்டமானது என்ற நம்பிக்கை அல்லது வயிற்றில் உள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட புழு நோய்) இல்லை. மேலும், சிங்கத்திடமிருந்து (தப்பி) ஓடுவதைப் போன்று தொழுநோயாளியிடமிருந்து நீ ஓடுவாயாக.”

ஸயீத் பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், "கம்அஹ் (பூமிக்கடியில் விளையும் ஒரு வகை காளான்) 'மன்' வகையைச் சார்ந்ததாகும். மேலும் அதன் நீர் கண்ணுக்கு நிவாரணமாகும்" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் அறிவித்தார்கள்: அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இறந்திருந்தபோது (அவர்களின் நெற்றியில்) முத்தமிட்டார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் நோயின் போது, அவர்களின் வாயின் ஒரு பக்கத்தில் மருந்தை இட்டோம் (ladūd முறையில் மருந்து புகட்டினோம்). அப்போது அவர்கள், “எனக்கு (இந்த முறையில்) மருந்து புகட்டாதீர்கள்” என்று எங்களை சைகை மூலம் தடுத்தார்கள். நாங்கள், “நோயாளிகள் மருந்தை வெறுப்பது வழக்கம் (அதனால்தான் அவர்கள் இவ்வாறு செய்கிறார்கள்)” என்று கூறினோம். ஆனால் அவர்கள் சுயநினைவுக்கு வந்ததும், “எனக்கு (இந்த முறையில்) மருந்து புகட்டுவதற்கு நான் உங்களுக்குத் தடை விதிக்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நாங்கள், “நோயாளிகள் மருந்தை வெறுப்பது வழக்கம் (என்று நாங்கள் நினைத்தோம்)” என்று பதிலளித்தோம். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இந்த வீட்டில் உள்ளவர்களில் அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களைத் தவிர மற்ற அனைவருக்கும், நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, (அதே முறையில்) மருந்து புகட்டப்படும். ஏனெனில், அவர் உங்கள் செயலின் போது உங்களுடன் இருக்கவில்லை.”

உம்மு கைஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் என்னுடைய ஒரு மகனுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவனுக்குத் தொண்டை (உத்ரா) வலிக்காக நான் (பாரம்பரிய முறையில், தொண்டையை விரலால் அழுத்தி) சிகிச்சையளித்திருந்தேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஏன் இவ்வாறு (தொண்டையை) அழுத்தி (அல்லது குத்தி) உங்கள் குழந்தைகளை (வேதனைப்படுத்தி) வருத்துகிறீர்கள்? இந்த இந்தியக் குச்சியை (அல் ஊதுல் ஹிந்தியை)ப் பயன்படுத்திக்கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக அதில் ஏழு நோய்களுக்கு நிவாரணம் உள்ளது. அவற்றில் ஒன்று 'தாத்துல் ஜன்பு' (நெஞ்சுறையழற்சி) ஆகும். தொண்டை வலிக்கு (இது) நசியமாக (மூக்கு வழியாக) இடப்படும்; விலாப்புரை நோய்க்கு (மருந்து) வாயின் ஒரு ஓரத்தில் ஊற்றப்படும்."

(அறிவிப்பாளர்) அஸ்ஸுஹ்ரீ அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: "(நபி (ஸல்) அவர்கள்) எங்களுக்கு இரண்டை விளக்கினார்கள்; (மீதமுள்ள) ஐந்தை விளக்கவில்லை."

(அறிவிப்பாளர் அலீ பின் அப்தில்லாஹ் கூறுகிறார்:) நான் சுப்யானிடம், "நிச்சயமாக மஃமர் என்பவர் 'அஃலக்து அலைஹி' என்று கூறுகிறாரே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அவர் 'அஃலக்து அன்ஹு' (என்ற சொல்லை) சரியாக நினைவில் வைத்திருக்கவில்லை. நான் அதை அஸ்ஸுஹ்ரீயின் வாயிலிருந்து (கேட்டு) மனனம் செய்தேன்" என்றார். மேலும் சுப்யான், சிறுவனின் அண்ணத்தை விரலால் நிமிர்த்தி விடுவதை வர்ணித்தார். சுப்யான் தன் அண்ணத்தில் விரலை நுழைத்து, "இது விரலால் அண்ணத்தை மேல்நோக்கித் தூக்குவதைக் குறிக்கிறது. (நபி (ஸல்) அவர்கள்) 'அஃலிகூ அன்ஹு' (அவனிடமிருந்து எதையாவது அகற்றுங்கள்/தொங்கவிடுங்கள்) என்று ஏதும் சொல்லவில்லை" என்று விளக்கினார்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி)
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உடல்நிலை மோசமடைந்து, அவர்களின் வலி கடுமையானபோது, அவர்கள் தமது மனைவியர் அனைவரிடமும் எனது இல்லத்தில் தங்கி சிகிச்சை பெற (பராமரிக்கப்பட) அனுமதி கோரினார்கள்; அவர்களும் அனுமதித்தார்கள். அவர்கள் இரண்டு ஆண்களுக்கிடையே வெளியே வந்தார்கள்; அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களுக்கும் மற்றொரு மனிதருக்கும் இடையில் அவர்களின் கால்கள் தரையில் இழுபட்டுக்கொண்டிருந்தன.

(இதனை அறிவிப்பவர் கூறுகிறார்: நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் (இதைக்) கூறினேன். அப்போது அவர்கள், "ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் பெயர் குறிப்பிடாத அந்த மற்றொரு மனிதர் யார் என்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை" என்றேன். அவர்கள், "அவர்தான் அலீ (ரழி)" என்றார்கள்.)

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எனது இல்லத்திற்குள் நுழைந்து, அவர்களின் வலி அதிகமானபோது, "என் மீது ஏழு தோல் பைகளிலிருந்து - அவற்றின் வாய்க்கட்டிகள் அவிழ்க்கப்படாத நிலையில் (தூய்மையான, குளிர்ந்த) தண்ணீரை ஊற்றுங்கள். நான் மக்களிடம் சென்று அவர்களுக்கு அறிவுரை வழங்கக்கூடும் (அல்லது இறுதி உபதேசம் செய்யக்கூடும்)" என்று கூறினார்கள். ஆகவே, நாங்கள் அவர்களை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியான ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்களுக்குரிய ஒரு தொட்டியில் அமரச் செய்து, அவர்கள் எங்களை நோக்கி (போதும் என) சைகை செய்யும் வரை அந்தத் தோல் பைகளிலிருந்து அவர்கள் மீது தண்ணீரை ஊற்றினோம். பின்னர் அவர்கள் மக்களிடம் வெளியே சென்று, அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்; மேலும் அவர்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள்.

உம்மு கைஸ் பின்த் மிஹ்ஸன் அல்-அசதிய்யா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: (இவர் அஸத் குஸைமா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர். ஆரம்பகால ஹிஜ்ரத் செய்த பெண்களில் ஒருவரும், நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் செய்தவரும், உக்காஷா (ரலி) அவர்களின் சகோதரியுமாவார்.)

இவர், தம் மகன் ஒருவனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார். அச்சிறுவனுக்குத் தொண்டை வலி (உத்ரா) இருந்த காரணத்தால், (பாரம்பரிய சிகிச்சை முறையாக) அவனது உள்நாக்கை அவர் (விரலால்) அமுக்கி (சிகிச்சை) அளித்திருந்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஏன் உங்கள் குழந்தைகளின் உள்நாக்கை இவ்வாறு அமுக்கி (தத்ஃகர் செய்து) (அவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவித்து) சிகிச்சை அளிக்கிறீர்கள்? இந்த ‘ஊத் அல்-ஹிந்தி’யை (இந்திய குச்சியை)ப் பயன்படுத்துங்கள். ஏனெனில், இதில் ஏழு வகையான நிவாரணங்கள் உள்ளன; அவற்றில் ஒன்று விலா வலி (தாத்துல் ஜம்ப்) ஆகும்.”

(நபி (ஸல்) அவர்கள் குறிப்பிட்டது) ‘குஸ்த்’ ஆகும்; அதுதான் ‘ஊத் அல்-ஹிந்தி’.

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “என் சகோதரருக்கு வயிற்றுப்போக்கு ஏற்பட்டுள்ளது” என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவருக்குத் தேன் அருந்தக் கொடுங்கள்” என்றார்கள்.

அவர் (சென்று) புகட்டினார். பிறகு (திரும்பி வந்து), “நான் அவருக்குப் புகட்டினேன்; ஆனால் அது அவருக்கு வயிற்றுப்போக்கைத்தான் அதிகப்படுத்தியது” என்றார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் உண்மையே உரைத்தான்; உம் சகோதரரின் வயிறு பொய் சொல்லிவிட்டது (அதாவது, தேனின் குணப்படுத்தும் சக்தி உண்மை, ஆனால் உம் சகோதரரின் வயிற்றின் நிலை இன்னும் குணமடையவில்லை அல்லது போதுமான அளவு தேன் கொடுக்கப்படவில்லை)” என்றார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: " ‘அத்வா’ (அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி நோயுற்றவரிடமிருந்து ஆரோக்கியமானவருக்குத் தானாகவே நோய் பரவுவது) இல்லை; ‘ஸஃபர்’ (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அரபுகள் நம்பிய ஒரு வயிற்று நோய் அல்லது ஸஃபர் மாதம் துரதிர்ஷ்டமானது என்ற நம்பிக்கை) இல்லை; ‘ஹாமா’ (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய அரபுகள் நம்பிய ஆவிகள் அல்லது துரதிர்ஷ்டமான பறவை சகுனம்) இல்லை."

அப்போது ஒரு கிராமவாசி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால் என் ஒட்டகங்களின் நிலை என்ன? அவை மணல்வெளியில் மான்களைப் போன்று (ஆரோக்கியமாக) இருக்கின்றன. ஆனால், சொறி பிடித்த ஒட்டகம் ஒன்று வந்து அவற்றுடன் கலக்கும்போது, அவற்றுக்கும் சொறியை உண்டாக்கிவிடுகிறதே?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், முதலாவது (சொறி பிடித்த) ஒட்டகத்திற்கு நோயைப் பரப்பியது யார்?" என்று கேட்டார்கள்.

உம் கைஸ் பின்த் மிஹ்ஸன் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(இவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் செய்த ஆரம்பகால பெண் முஹாஜிர்களில் ஒருவராவார்; மேலும் உக்காஷா பின் மிஹ்ஸன் அவர்களின் சகோதரியாவார்.)

அவர்கள் தம்முடைய மகன்களில் ஒருவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள்; (அச்சிறுவனின்) தொண்டைப் புண்ணுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதற்காக (பாரம்பரிய முறையில்) அவரின் உள்நாக்கை அழுத்திவிட்டிருந்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்! இவ்வாறு (உள்நாக்கை) அழுத்தி ஏன் உங்கள் பிள்ளைகளை வேதனைப்படுத்துகிறீர்கள்? இந்த இந்திய கோஷ்டக் குச்சியை (அல்-ஊதுல் ஹிந்தீ) பயன்படுத்துங்கள்; ஏனெனில், அதில் ஏழு நோய்களுக்கு நிவாரணம் உள்ளது; அவற்றில் ஒன்று விலா வலி.”

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) இதன் மூலம் 'குஸ்த்' (எனும் கோஷ்டத்தை) அவர்கள் நாடினார்கள்; அது ஒரு மொழி வழக்காகும்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அன்சாரி குடும்பங்களில் ஒரு குடும்பத்தினருக்கு விஷக்கடிக்கும் (தேள், பாம்பு போன்ற) மற்றும் காது நோய்க்கும் ருகியா (மந்திரம் ஓதி சிகிச்சை) செய்ய அனுமதித்தார்கள்.
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உயிரோடு இருந்தபோது, நான் விலா எலும்பு நோய்க்காகச் (தாதுல் ஜன்பு) சூடு போட்டுக்கொண்டேன். அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்களும், அனஸ் பின் அந்நள்ர் (ரழி) அவர்களும், ஜைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களும் (நான் சூடு போட்டுக்கொண்டதற்கு) சாட்சியாக இருந்தார்கள். அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள்தான் (தம்) கையால் எனக்கு சூடு போட்டார்கள்.

சஹ்ல் பின் சஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தலையில் தலைக்கவசம் உடைக்கப்பட்டு, அவர்களின் முகம் காயமடைந்து, அவர்களின் முன் வெட்டுப்பல் உடைக்கப்பட்டிருந்தபோது, அலீ (ரழி) அவர்கள் தமது கேடயத்தில் தண்ணீர் (மீண்டும் மீண்டும்) கொண்டு வந்துகொண்டிருந்தார்கள்; ஃபாத்திமா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் முகத்திலிருந்து இரத்தத்தைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார்கள். (ஆனால்) தண்ணீரால் இரத்தம் (நிற்காமல்) அதிகமாகுவதை ஃபாத்திமா (ரழி) கண்டபோது, அவர்கள் ஒரு பாயை எடுத்து, அதை எரித்து, (அந்தச் சாம்பலை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காயத்தின் மீது ஒட்டினார்கள்; உடனே இரத்தம் நின்றுவிட்டது.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "காய்ச்சல் நரகத்தின் வெப்பப் பெருக்கிலிருந்து (அல்லது கொதிப்பிலிருந்து) உண்டாகிறது. எனவே, அதைத் தண்ணீரால் தணித்துக்கொள்ளுங்கள் (அல்லது குளிர்வித்துக் கொள்ளுங்கள்)."

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், (காய்ச்சல் வரும்போது) "இக்ஷிஃப் அன்னர் ரிஜ்ஸ்" (எங்களிடமிருந்து வேதனையை (அல்லது துன்பத்தை/அழுக்கை) நீக்குவாயாக!) என்று கூறுவார்கள்.

ஃபாத்திமா பின்த் அல்-முன்திர் அறிவித்தார்கள்:

அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு பெண்மணி அழைத்து வரப்படும்போதெல்லாம், அவர்கள் அப்பெண்ணுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வார்கள்; பிறகு தண்ணீரை எடுத்து அப்பெண்ணுக்கும் அப்பெண்ணின் ஆடைக்கும் இடையில் (கழுத்துப் பகுதியில்) ஊற்றுவார்கள். மேலும், "தண்ணீரைக் கொண்டு காய்ச்சலைக் குளிர்விக்குமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்" என்றும் கூறுவார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "காய்ச்சல் நரகத்தின் வெப்பக் காற்றிலிருந்து (அல்லது ஆவியிலிருந்து) உண்டாகிறது. எனவே, அதைத் தண்ணீரால் தணித்துக் கொள்ளுங்கள்."

ராபிஃ பின் கதீஜ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் நபி (ஸல்) அவர்கள், 'காய்ச்சல் என்பது நரகத்தின் வெப்பக் கொதிப்பிலிருந்து (அல்லது அதன் வெளிப்பாட்டிலிருந்து) உண்டாகிறது. எனவே, அதை தண்ணீரால் தணித்துக் கொள்ளுங்கள் (அல்லது குளிர்வித்துக் கொள்ளுங்கள்)' என்று சொல்லக் கேட்டேன்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

உக்ல் மற்றும் உரைனா குலங்களைச் சேர்ந்த சிலர் அல்லது ஆண்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! நாங்கள் கால்நடை வளர்ப்பவர்களே தவிர, விவசாயிகளாக இருந்ததில்லை," என்று கூறினார்கள். மதீனாவின் காலநிலை தங்களுக்குப் பொருத்தமற்றதாக அவர்கள் கண்டார்கள். எனவே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர்களுக்குச் சில ஒட்டகங்களையும் ஒரு மேய்ப்பரையும் வழங்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் அவர்கள் வெளியேறிச் சென்று அவற்றின் பாலையும் சிறுநீரையும் அருந்துமாறு உத்தரவிட்டார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் சென்று 'அல்-ஹர்ரா' எனும் பகுதியை அடைந்தபோது, இஸ்லாத்தை ஏற்ற பின் (மீண்டும்) இறைமறுப்பாளர்களாக மாறினர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மேய்ப்பரைக் கொன்றுவிட்டு ஒட்டகங்களை ஓட்டிச் சென்றனர். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. உடனே அவர்களின் கால்தடங்களைப் பின்பற்றிச் செல்லுமாறு (ஆட்களை) அனுப்பினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (தண்டனை வழங்கக்) கட்டளையிட்டார்கள்; ஆகவே அவர்களின் கண்கள் (பழுக்கக் காய்ச்சிய ஆணியால்) சூடு வைக்கப்பட்டன; அவர்களின் கைகள் துண்டிக்கப்பட்டன. மேலும் அவர்கள் அந்த நிலையிலேயே இறக்கும் வரை 'அல்-ஹர்ரா'வின் ஒரு ஓரத்தில் விடப்பட்டார்கள்.

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் சஅத் (ரலி) அவர்களுக்கு அறிவிக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு பூமியில் கொள்ளைநோய் (தாஊன்) பரவியிருப்பதாக நீங்கள் கேள்விப்பட்டால், அதில் நுழையாதீர்கள். நீங்கள் ஒரு பூமியில் இருக்கும்போது அங்கு அது (கொள்ளைநோய்) ஏற்பட்டால், அங்கிருந்து வெளியேறாதீர்கள்." (இப்ராஹீம் இப்னு சஅத் கூறினார்: நான் (ஹபீப் இப்னு அபீ தாபித்) கேட்டேன்: 'அவர் (உஸாமா) சஅத் (ரலி) அவர்களுக்கு அறிவிக்க, அவர் (சஅத்) அதை மறுக்காமல் இருந்ததை நீங்கள் (இப்ராஹீம் இப்னு சஅத்) செவியுற்றீர்களா?' அதற்கு அவர் (இப்ராஹீம்) 'ஆம்' என்றார்.)

அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஷாம் தேசத்திற்குப் புறப்பட்டார்கள். ‘ஸர்க்’ என்னுமிடத்தை அடைந்தபோது, படைத் தளபதிகளான அபூஉபைதா பின் அல்ஜர்ராஹ் (ரலி) அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் அவர்களைச் சந்தித்து, ஷாம் தேசத்தில் கொள்ளைநோய் (பிளேக்) பரவியிருப்பதாகத் தெரிவித்தார்கள்.

உமர் (ரலி), “ஆரம்பகால முஹாஜிர்களை என்னிடம் அழையுங்கள்” என்றார்கள். அவர்களை அழைத்து ஆலோசனை செய்தார்கள். “ஷாமில் கொள்ளைநோய் பரவியுள்ளது” என்று அவர்களிடம் கூறினார்கள். அவர்கள் கருத்து வேறுபட்டார்கள். அவர்களில் சிலர், “நீங்கள் ஒரு காரியத்திற்காகப் புறப்பட்டு வந்துவிட்டீர். அதைவிட்டுத் திரும்புவதை நாங்கள் சரியெனக் கருதவில்லை” என்றனர். மற்றும் சிலர், “உங்களுடன் மக்களில் மீதமுள்ளவர்களும் நபித்தோழர்களும் உள்ளனர். இந்த நோயை நோக்கி அவர்களை அழைத்துச் செல்வதை நாங்கள் சரியெனக் கருதவில்லை” என்றனர்.

உமர் (ரலி), “என்னைவிட்டுச் செல்லுங்கள்” என்றார்கள். பிறகு, “என்னிடம் அன்சாரிகளை அழையுங்கள்” என்றார்கள். அவர்களை அழைத்து ஆலோசனை செய்தபோது, அவர்களும் முஹாஜிர்களைப் போன்றே கருத்து வேறுபட்டார்கள். உமர் (ரலி), “என்னைவிட்டுச் செல்லுங்கள்” என்றார்கள்.

பிறகு, “மக்கா வெற்றியின் போது ஹிஜ்ரத் செய்த குறைஷிப் பெரியோர்களை (முதியோர்களை) என்னிடம் அழையுங்கள்” என்றார்கள். அவர்களை அழைத்தபோது, அவர்களில் இருவர்கூட கருத்து வேறுபடவில்லை. “மக்களைத் திருப்பிக்கொண்டு செல்லுங்கள்; இந்த நோயை நோக்கி அவர்களை அழைத்துச் செல்லாதீர்கள் என்பதே எங்கள் கருத்து” என்றனர்.

எனவே உமர் (ரலி) மக்களிடையே, “நான் காலையில் (மதீனாவிற்குத்) திரும்பப் புறப்படுகிறேன்; நீங்களும் புறப்படுங்கள்” என்று அறிவித்தார்கள்.

அபூஉபைதா பின் அல்ஜர்ராஹ் (ரலி), “அல்லாஹ்வின் விதியிலிருந்து விரண்டோடுகிறீர்களா?” என்று கேட்டார். அதற்கு உமர் (ரலி), “அபூஉபைதாவே! உங்களைத் தவிர வேறு யாராவது இதைச் சொல்லியிருக்கக் கூடாதா? ஆம், அல்லாஹ்வின் ஒரு விதியிலிருந்து அல்லாஹ்வின் இன்னொரு விதியின் பக்கமே ஓடுகிறோம். உங்களிடம் ஒட்டகங்கள் இருந்து, அவை இரண்டு கரைகளுள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கில் இறங்கினால், அதில் ஒன்று பசுமையானது; மற்றொன்று காய்ந்தது. நீங்கள் பசுமையானதில் மேய்த்தாலும் அல்லாஹ்வின் விதிப்படியே மேய்க்கிறீர்; காய்ந்ததில் மேய்த்தாலும் அல்லாஹ்வின் விதிப்படியே மேய்க்கிறீர் அல்லவா?” என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது, (தனது) தேவை நிமித்தமாக வெளியே சென்றிருந்த அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் வந்து, “இது குறித்து என்னிடம் ஒரு விபரம் உள்ளது; ‘ஓர் ஊரில் இந்த நோய் இருப்பதாக நீங்கள் கேள்விப்பட்டால் அங்கு செல்லாதீர்கள்; நீங்கள் இருக்கும் ஓர் ஊரில் இந்த நோய் பரவினால், அதிலிருந்து தப்பியோடும் நோக்கில் அங்கிருந்து வெளியேறாதீர்கள்’ என்று இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்” என்றார்கள். உடனே உமர் (ரலி) அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்துவிட்டுத் (அவனுக்கு நன்றி செலுத்திவிட்டுத்) திரும்பினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
உமர் (ரழி) அவர்கள் ஷாம் நாட்டிற்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் ஸர்க் எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, ஷாம் நாட்டில் ஒரு கொள்ளைநோய் (பிளேக்) பரவியிருப்பதாக அவர்களுக்கு ஒரு செய்தி கிடைத்தது. அப்போது, அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களிடம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு தேசத்தில் அது (பிளேக்) பரவியிருப்பதாக நீங்கள் கேள்விப்பட்டால், அந்த தேசத்திற்குச் செல்லாதீர்கள்; ஆனால், நீங்கள் இருக்கும் தேசத்தில் அது பரவினால், அதிலிருந்து தப்பித்து வெளியேறாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள் எனத் தெரிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "மஸீஹ் (அத்-தஜ்ஜால்) மதீனாவிற்குள் நுழையமாட்டார்; கொள்ளைநோயும் நுழையாது."

ஹஃப்ஸா பின்த் சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) என்னிடம், "யஹ்யா எதனால் இறந்தார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "பிளேக் நோயால்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'பிளேக் (அதனால் ஏற்படும் மரணம்) ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் தியாக மரணம் (ஷஹாதத்) ஆகும்'" என்று தெரிவித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "வயிற்று நோயால் (உள்ளுறுப்பு நோயால்) இறப்பவர் (ஒரு முஸ்லிம்) ஷஹீத் ஆவார். மேலும், கொள்ளை நோயால் (தொற்றுநோயால்) இறப்பவர் (ஒரு முஸ்லிம்) ஷஹீத் ஆவார்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
(நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பிளேக் (கொள்ளை நோய்) குறித்துக் கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தெரிவித்தார்கள்: "பிளேக் (கொள்ளை நோய்) என்பது அல்லாஹ் தான் நாடியவர்கள் மீது அனுப்பிவந்த ஒரு தண்டனையாக இருந்தது. ஆனால், அல்லாஹ் அதை நம்பிக்கையாளர்களுக்கு ஓர் அருட்கொடையாக ஆக்கினான். எந்த ஓர் அடியானும் (நம்பிக்கையாளன்), பிளேக் (கொள்ளை நோய்) ஏற்பட்டுள்ள தன் ஊரிலேயே பொறுமையுடன் தங்கியிருந்து, 'அல்லாஹ் தனக்கு விதித்ததைத் தவிர வேறு எதுவும் தனக்கு ஏற்படாது' என்று அறிந்து இருந்தால், அவருக்கு ஒரு ஷஹீதின் (இறைவழியில் உயிர் நீத்தவரின்) நற்கூலிக்கு நிகரான நற்கூலி நிச்சயம் உண்டு."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தாம் மரணமடைந்த அந்த நோயின்போது, 'முஅவ்விதாத்' (பாதுகாவல் கோரும் அத்தியாயங்களை) ஓதித் தம் மீது ஊதிக் கொள்வார்கள். அவர்களின் நோய் தீவிரமடைந்தபோது, நான் அவற்றை ஓதி, அவர்கள் மீது ஊதி, அதன் பரக்கத்திற்காக (ஆசீர்வாதத்திற்காக) அவர்களின் கரத்தைக் கொண்டே (அவர்களின் உடலைத்) தடவி விடுவேன்.

(மஅமர் அவர்கள் அஸ்ஸுஹ்ரியிடம், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு ஊதுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அஸ்ஸுஹ்ரி அவர்கள், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் கைகளில் ஊதி, பின்னர் அவற்றால் தங்கள் முகத்தைத் தடவிக் கொள்வார்கள்" என்று கூறினார்கள்.)

அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலர் அரபுக் கோத்திரங்களில் ஒன்றைச் சென்றடைந்தனர். அக்கோத்திரத்தார் இவர்களுக்கு விருந்தோம்பல் அளிக்கவில்லை. அந்நிலையில் அக்கோத்திரத்தின் தலைவன் (விஷப்பூச்சியால்) தீண்டப்பட்டான்.

அவர்கள் (நபித்தோழர்களிடம்), "உங்களிடம் மருந்து ஏதேனும் உள்ளதா? அல்லது மந்திரிப்பவர் (ராகி) யாரேனும் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "நீங்கள் எங்களுக்கு விருந்தோம்பல் அளிக்கவில்லை. எனவே, எங்களுக்கு ஒரு கூலியை நிர்ணயிக்காத வரை நாங்கள் (சிகிச்சை) செய்யமாட்டோம்" என்று கூறினர்.

ஆகவே, அவர்கள் இவர்களுக்கு ஓர் ஆட்டு மந்தையை(த் தருவதாக) ஒப்புக்கொண்டார்கள். (நபித்தோழர்களில்) ஒருவர் ‘உம்முல் குர்ஆன்’ (சூரத்துல் ஃபாத்திஹா) ஓதி, உமிழ்நீரைச் சேகரித்து (காயத்தில்) துப்பினார். அவர் குணமடைந்தார்.

அவர்கள் ஆடுகளைக் கொண்டு வந்தனர். ஆனால் நபித்தோழர்கள், "நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்காமல் இதை எடுத்துக்கொள்ள மாட்டோம்" என்று கூறினர்.

அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (இது குறித்துக்) கேட்டபோது, அவர்கள் சிரித்துவிட்டு, "அது ஒரு ருக்யா (மந்திரிப்பு) என்று உமக்கு எப்படித் தெரியும்? அதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; அதில் எனக்கும் ஒரு பங்கை ஒதுக்குங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் சிலர், தண்ணீர் உள்ள (ஒரு குடியிருப்புப்) பகுதி வழியாகச் சென்றனர். அங்குள்ள மக்களில் ஒருவரை (தேள் அல்லது விஷப்பூச்சி) தீண்டியிருந்தது. அந்த நீர்நிலையைச் சார்ந்த ஒருவர் அவர்களிடம் வந்து, "உங்களில் ருகியா செய்பவர் யாரேனும் இருக்கிறாரா? ஏனெனில், இந்த நீர்நிலையில் உள்ள ஒருவரை (தேள் அல்லது விஷப்பூச்சி) தீண்டிவிட்டது" என்று கேட்டார்.

எனவே, அவர்களில் ஒருவர் சென்று, (கூலியாகப் பேசப்பட்ட) ஆடுகளுக்காக ‘ஃபாத்திஹத்துல் கிதாப்’ (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) ஓதினார். அவர் குணமடைந்தார். அவர் அந்த ஆடுகளைத் தம் தோழர்களிடம் கொண்டு வந்தார். அவர்கள் அதை விரும்பாமல், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கொண்டு நீர் கூலி வாங்கிவிட்டீரே!" என்று கூறினர்.

அவர்கள் மதீனா வந்ததும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கொண்டு கூலி வாங்கினார்" என்று கூறினர். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் கூலி பெறுவதற்கு மிகவும் தகுதியானது அல்லாஹ்வின் வேதமேயாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள், அல்லது கண்ணேறுக்காக ருகியா செய்யும்படி (பொதுவாக) கட்டளையிட்டார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களுடைய வீட்டில், முகத்தில் ஒரு நிறமாற்றம் இருந்த ஒரு சிறுமியைப் பார்த்தார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவளுக்குக் கண்திருஷ்டி பட்டிருக்கிறது; ஆகவே, அவளுக்கு ருக்யா ஓதுங்கள்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண் திருஷ்டி உண்மையானதாகும் (அதன் தாக்கம் அல்லாஹ்வின் நாட்டப்படி ஏற்படும்)." மேலும், அவர்கள் பச்சை குத்துவதைத் தடை செய்தார்கள்.

அல்-அஸ்வத் அறிவித்தார்:
நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் விஷக்கடி அல்லது கொட்டுக்கு (அதனால் ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு) ருக்யா (மந்திரம் ஓதி சிகிச்சை அளிப்பது) பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் விஷமுள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் கடி அல்லது கொட்டுக்கு (ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு) ருக்யா மூலம் சிகிச்சை அளிக்க அனுமதித்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல் அஜீஸ் அவர்கள் கூறியதாவது:

தாபித்தும் நானும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். தாபித் அவர்கள், "ஓ அபூ ஹம்ஸா! நான் நோயுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அனஸ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ருக்யாவைக் கொண்டு நான் உங்களுக்கு ஓதிப்பார்க்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

தாபித் அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அனஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) ஓதினார்கள்:

**"அல்லாஹும்ம ரப்பந் நாஸ், முத்ஹிபல் பாஸ், இஷ்ஃபி அன்த்தஷ் ஷாஃபி, லா ஷாஃபிய இல்லா அன்த்த, ஷிஃபாஅன் லா யுஹாதிரு ஸகமன்."**

(இதன் பொருள்: "இறைவா! மக்களின் அதிபதியே! துன்பத்தை நீக்குபவனே! குணமளிப்பாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உன்னைத் தவிர குணமளிப்பவர் வேறு யாருமில்லை. எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத ஒரு நிவாரணத்தை (அளிப்பாயாக).")

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தாரில் சிலருக்கு (பாதுகாவல் தேடி) ஓதிப் பார்க்கும்போது, தமது வலது கரத்தால் தடவிக்கொடுத்து பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம! ரப்பந் நாஸ்! அத்ஹிபில் பஃஸ்! இஷ்ஃபிஹி வ அன்த்தஷ் ஷாஃபி! லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக்க! ஷிஃபாஅன் லா யுஃகாதிரு ஸகமன்”**

(பொருள்: அல்லாஹ்வே! மனிதர்களின் இரட்சகனே! இந்தத் துன்பத்தை அகற்றுவாயாக! இவரைக் குணப்படுத்துவாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உன்னுடைய குணமளித்தலைத் தவிர வேறு குணமளித்தல் இல்லை; எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத குணமளித்தல்.)

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (நோயாளிகளுக்கு) ருக்யா செய்யும்போது பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

"இம்ஸஹில் பஸ், ரப்பந் நாஸ்! பியதிகஷ் ஷிஃபாஉ; லாக் காஷிஃப லஹு இல்லா அன்த."

(பொருள்: "மக்களின் இறைவனே! இந்தத் துன்பத்தை நீக்குவாயாக! உன் கையிலேயே நிவாரணம் உள்ளது. உன்னைத் தவிர இதை நீக்குபவர் எவருமில்லை.")

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் நோயாளிக்கு (சிகிச்சை அளிக்கும்போது), “அல்லாஹ்வின் பெயரால்! நமது பூமியின் மண்ணும், நம்மில் சிலரின் உமிழ்நீரும் (சேர்ந்து, நோயுற்றவரின் மீது பூசப்படும்போது), நமது இறைவனின் அனுமதியைக் கொண்டு நமது நோயுற்றவர் குணமடைவார்” என்று கூறுவார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ருக்யா செய்யும்போது, "எங்கள் பூமியின் மண்ணும், எங்களில் சிலரின் உமிழ்நீரும் (பயன்படுத்தப்பட்டு), எங்கள் நோயாளியைக் குணமாக்கப்படும், எங்கள் இறைவனின் அனுமதியுடன்" என்று கூறுவார்கள்.

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: "(நல்ல) கனவு அல்லாஹ்விடமிருந்து வருவதாகும்; (கெட்ட) கனவு ஷைத்தானிடமிருந்து வருவதாகும். எனவே, உங்களில் எவரேனும் (கனவில்) தாம் விரும்பாத ஒன்றைக் கண்டால், அவர் விழித்ததும் மூன்று முறை (உமிழ்நீர் இல்லாமல் மெதுவாக) துப்பட்டும். மேலும் அதன் தீங்கிலிருந்து பாதுகாப்புக் கோரட்டும்; ஏனெனில் நிச்சயமாக அது அவருக்குத் தீங்கு செய்யாது."
அபூ சலமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் (சில) கனவுகளைக் காண்பதுண்டு; அவை மலையை விட என் மீது பளுவானதாகத் தோன்றும். ஆனால், இந்த ஹதீஸைக் கேட்டதற்குப் பிறகு அவற்றை நான் பொருட்படுத்துவதே இல்லை."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் படுக்கைக்குச் செல்லும் போதெல்லாம், 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (ஸூரத்துல் இக்லாஸ்) மற்றும் இரு 'முஅவ்விதாத்' (ஸூரத்துல் ஃபலக், ஸூரத்துன் நாஸ் ஆகிய அத்தியாயங்களை) ஓதி, தம் உள்ளங்கைகளில் (லேசாக உமிழ்ந்து) ஊதி, அவற்றைக் கொண்டு தம் முகத்தையும், தம் உடலில் கைகள் எட்டும் வரை உள்ள பகுதிகளையும் தடவிக்கொள்வார்கள். அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டபோது, அவர்களுக்காக அவ்வாறு செய்யும்படி எனக்குக் கட்டளையிடுவார்கள்.
யூனுஸ் கூறினார்: "இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் தம் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது இவ்வாறு செய்வதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்."

அபூ ஸயீத் (அல்-குத்ரீ) (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒரு குழுவினர் ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டார்கள். அவர்கள் அரபு கோத்திரங்களில் ஒன்றின் அருகே தங்கி, தங்களை விருந்தினர்களாக ஏற்குமாறு அவர்களிடம் கோரினர். ஆனால் அவர்கள் இவர்களுக்கு விருந்தளிக்க மறுத்துவிட்டனர்.

பின்னர் அந்த கோத்திரத்தின் தலைவரை (தேள் அல்லது பாம்பு) தீண்டிவிட்டது. அவருக்காக அவர்கள் அனைத்து விதமான சிகிச்சைகளையும் செய்தார்கள். எதுவும் அவருக்குப் பயனளிக்கவில்லை.

அவர்களில் சிலர், “உங்களுக்கு அருகில் தங்கியிருக்கும் இந்தக் குழுவினரிடம் நீங்கள் சென்றால், ஒருவேளை அவர்களில் யாரிடமாவது (இதற்கு நிவாரணம்) ஏதேனும் இருக்கக்கூடும்” என்று பேசிக்கொண்டனர்.

அவர்கள் (தோழர்களிடம்) வந்து, “கூட்டத்தினரே! எங்கள் தலைவரை (விஷப்பூச்சி) தீண்டிவிட்டது. அவருக்காக நாங்கள் அனைத்தையும் கொண்டு முயற்சி செய்துவிட்டோம்; எதுவும் பயனளிக்கவில்லை. உங்களில் யாரிடமாவது ஏதேனும் (நிவாரணம்) உள்ளதா?” என்று கேட்டனர்.

அவர்களில் ஒருவர், “ஆம், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் ருக்யா (மந்திரிப்பு) செய்வேன். ஆயினும், அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் உங்களிடம் விருந்து கேட்டோம்; நீங்கள் எங்களுக்கு விருந்தளிக்கவில்லை. எனவே, எங்களுக்கென்று ஒரு கூலியை நீங்கள் நிர்ணயிக்கும் வரை நான் உங்களுக்காக ருக்யா செய்யமாட்டேன்” என்று கூறினார்.

எனவே அவர்கள் ஒரு மந்தை ஆடுகளைத் தருவதாக அவர்களுடன் ஒப்புக்கொண்டார்கள். அவர் சென்று, (காயத்தின் மீது) லேசாக உமிழ்ந்து, ‘அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்’ (என்று தொடங்கும் அத்தியாயத்தை) ஓதலானார். அதனால் அவர், கட்டிலிருந்து அவிழ்த்து விடப்பட்டவரைப் போன்று (முழுமையாகக் குணமாகி), எவ்வித வேதனையும் இன்றி நடக்கலானார்.

அவர்கள் ஒப்புக்கொண்ட கூலியை இவர்களிடம் கொடுத்தார்கள். அவர்களில் சிலர், “(இதைப்) பங்கிடுங்கள்” என்று கூறினர். ருக்யா செய்தவர், “நபி (ஸல்) அவர்களிடம் நாம் சென்று, நடந்ததை அவர்களிடம் கூறும் வரை அவ்வாறு செய்யாதீர்கள். அவர்கள் நமக்கு என்ன கட்டளையிடுகிறார்களோ அதைப் பார்ப்போம்” என்று கூறினார்.

அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து நடந்ததைக் கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது ஒரு ருக்யா என்று உனக்கு எப்படித் தெரியும்? நீங்கள் சரியானதையே செய்துள்ளீர்கள். (அதைப்) பங்கிடுங்கள்; உங்களோடு சேர்த்து எனக்கும் ஒரு பங்கை ஒதுக்குங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம் குடும்பத்தாரில்) சிலருக்கு (நோய் ஏற்படும்போது) ஓதிப்பார்கள் (அதாவது, பாதுகாப்புத் தேடுவார்கள்); தமது வலக் கரத்தால் அவர்களைத் தடவிக் கொடுப்பார்கள். (அப்போது பின்வருமாறு பிரார்த்திப்பார்கள்):

**"அத்ஹிபில் பஃஸ் ரப்பந் நாஸ், வஷ்பி அன்த்தஷ் ஷாஃபி, லா ஷிஃபாஅ இல்லா ஷிஃபாஉக்க, ஷிஃபாஅன் லா யுஃகாதிரு ஸகமன்."**

(பொருள்: "மக்களின் இரட்சகனே! துன்பத்தைப் போக்குவாயாக! குணமளிப்பாயாக! நீயே குணமளிப்பவன். உனது நிவாரணத்தைத் தவிர வேறு நிவாரணம் இல்லை. எந்த நோயையும் விட்டுவைக்காத (முழுமையான) நிவாரணத்தை அளிப்பாயாக!")

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்த அந்த நோயின்போது, ‘அல்முஅவ்விதாத்’ (பாதுகாப்பு அத்தியாயங்களான ஸூரத்துல் இக்லாஸ், ஸூரத்துல் ஃபலக், ஸூரத்துன் நாஸ் ஆகியவற்றை) ஓதித் தம் மீது (தாமே) ஊதிக் கொள்வார்கள். அவர்களின் நோய் (மிகவும்) தீவிரமடைந்தபோது, நான் அவற்றை ஓதி அவர்கள் மீது ஊதி வருவேன் (அவர்களுக்கு ஓதிப் பார்ப்பேன்); நபியவர்களின் கையில் உள்ள பரக்கத்திற்காக (அவர்களின் கையைக்கொண்டு) அவர்களின் உடலைத் தடவி விடுவேன்.

(அறிவிப்பாளர் மஅமர் அவர்கள் இப்னு ஷிஹாப் அவர்களிடம், ‘நபி (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு ஊதுவார்கள்?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள், ‘அவர்கள் தங்கள் கைகளில் ஊதி, பின்னர் தங்கள் முகத்தின் மீது தடவிக் கொள்வார்கள்’ என்று கூறினார்கள்.)

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை எங்களிடம் வந்து கூறினார்கள்: 'எனக்கு (முந்தைய) சமுதாயங்கள் எடுத்துக்காட்டப்பட்டன. (அப்போது) ஒரு இறைத்தூதர் ஒரு மனிதருடனும், மற்றொரு இறைத்தூதர் இரண்டு மனிதர்களுடனும், இன்னொரு இறைத்தூதர் ஒரு சிறு கூட்டத்துடனும், வேறொரு இறைத்தூதர் யாருமே இல்லாமலும் கடந்து செல்வதை நான் கண்டேன். பிறகு அடிவானத்தை மறைக்கும் ஒரு பெரும் கூட்டத்தை நான் கண்டேன். அது என் சமுதாயமாக இருக்க வேண்டும் என நான் ஆசைப்பட்டேன். ஆனால், 'இது மூஸாவும் அவர்களின் சமுதாயமும்' என்று என்னிடம் கூறப்பட்டது. பிறகு, 'பாரும்' என்று என்னிடம் கூறப்பட்டது. (நான் பார்த்தபோது), அடிவானத்தை மறைக்கும் ஏராளமான மக்கள் தென்பட்டனர். 'இப்படியும் அப்படியும் பாரும்' என்று என்னிடம் கூறப்பட்டது. (மீண்டும்) அடிவானத்தை மறைக்கும் ஒரு பெரும் கூட்டத்தை நான் கண்டேன். (அப்போது), 'இவர்கள் உமது சமுதாயத்தினர். இவர்களுடன் எழுபதாயிரம் பேர் கேள்வி கணக்கு ஏதுமின்றி சொர்க்கம் நுழைவார்கள்' என்று கூறப்பட்டது.'

பிறகு மக்கள் (அங்கிருந்து) சென்றுவிட்டனர். அவர்களுக்கு (அந்த எழுபதாயிரம் பேர் யார் என்று) விளக்கப்படவில்லை. எனவே நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் அது குறித்துப் பேசிக்கொண்டார்கள். 'நம்மைப் பொறுத்தவரை நாம் இணைவைப்பில் (ஷிர்க்) பிறந்தோம்; ஆனால் பின்னர் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் ஈமான் கொண்டோம். ஆனால், இவர்கள் (அந்த 70,000 பேர்) இஸ்லாத்தில் பிறந்த நம்முடைய பிள்ளைகளாக இருக்கலாம்' என்று பேசிக்கொண்டனர். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அவர்கள் (பறவை) சகுனம் பார்க்கமாட்டார்கள்; (பிறரிடம்) மந்திரித்து விடும்படி கேட்கமாட்டார்கள்; (உடலில்) சூடு போட்டுக் கொள்ளமாட்டார்கள்; தங்கள் இறைவன் மீதே நம்பிக்கை வைப்பார்கள்' என்று கூறினார்கள்.

உடனே உக்காஷா பின் மிஹ்ஸன் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து, 'இறைத்தூதர் அவர்களே! அவர்களில் ஒருவனாக நான் இருப்பேனா?' என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் 'ஆம்' என்றார்கள். பிறகு வேறொருவர் எழுந்து, 'அவர்களில் ஒருவனாக நான் இருப்பேனா?' என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உக்காஷா உங்களை முந்திவிட்டார்' என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "'அத்வா' (தொற்றுநோய் தானாகப் பரவும் சக்தி) இல்லை, 'தியரா' (சகுனம் பார்த்து பலன் காணுதல்) இல்லை. மேலும், துரதிர்ஷ்டம் (என்று மக்கள் கருதுவது அல்லது சிரமத்தை ஏற்படுத்துவது) மூன்று விஷயங்களில் (இருக்கலாம்): பெண், வீடு மற்றும் வாகனப் பிராணி."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தியறா (தீய சகுனம்) என்பது கிடையாது; சகுனங்களில் சிறந்தது ஃபஃல் தான்" என்று கூற நான் கேட்டேன். சஹாபாக்கள், "ஃபஃல் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அது, உங்களில் ஒருவர் கேட்கும் ஒரு நல்ல வார்த்தை (அதை அவர் நற்குறியாகக் கருதுவது)" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தியரா (பறவைகளை வைத்து சகுனம் பார்த்தல் அல்லது தீய சகுனம் பார்த்தல்) கிடையாது; மேலும் ‘ஃபால்’ (நற் சகுனம்) என்பதே சிறந்ததாகும்.” (அபூ ஹுரைரா அல்லது ஒரு நபித்தோழர்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! ‘ஃபால்’ என்றால் என்ன?” என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது உங்களில் ஒருவர் கேட்கக்கூடிய நல்ல வார்த்தையாகும் (அதன் மூலம் நன்மையை எதிர்பார்ப்பது)” என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அத்வா (அல்லாஹ்வின் அனுமதியின்றி எந்தத் தொற்று நோயும் மற்றவர்களுக்குப் பரவாது) கிடையாது, தியரா-வும் (பறவைகளை வைத்து சகுனம் பார்ப்பது போன்ற தீய சகுனங்கள்) கிடையாது, ஆனால், நான் நல்ல ஃபஅல்-ஐ, அதாவது நற்சொல்லை விரும்புகிறேன்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தொற்றுநோய் (தானாகப் பரவும் சக்தி) இல்லை, சகுனம் (பறவைகளாலோ அல்லது வேறு எதனாலுமோ ஏற்படும் துரதிர்ஷ்டம்) இல்லை, ஹாமாவும் (ஆந்தையால் ஏற்படும் சகுனம் அல்லது இறந்தவர்களின் ஆவிகள் ஆந்தையாகத் திரும்புவது என்ற நம்பிக்கை) இல்லை, ஸஃபரும் (ஸஃபர் மாதத்தால் ஏற்படும் துரதிர்ஷ்டம் அல்லது வயிற்றுப் புழுவால் ஏற்படும் தீங்கு) இல்லை."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த இரு பெண்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருத்தி மற்றவள் மீது கல்லை வீசினாள். அது (கர்ப்பிணியாக இருந்த) அவளுடைய வயிற்றில் பட்டது. இதனால் அவளது வயிற்றிலிருந்த சிசு இறந்துவிட்டது. அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவளது வயிற்றில் (இறந்து) விழுந்த சிசுவிற்கான நஷ்டஈடு (தியா - غُرَّةٌ), ஓர் ஆண் அடிமை அல்லது ஒரு பெண் அடிமை" என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்.

நஷ்டஈடு வழங்கக் கடமைப்பட்ட அப்பெண்ணின் பாதுகாவலர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! குடிக்கவும் இல்லை, உண்ணவும் இல்லை, பேசவும் இல்லை, அழவும் இல்லையே! (பிறக்கும் முன் இறந்துவிட்ட) அப்படிப்பட்ட ஒரு உயிருக்காக நான் எப்படி நஷ்டஈடு செலுத்த முடியும்? இது போன்ற ஒன்று தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டும்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் சோதிடர்களின் சகோதரர்களில் ஒருவர்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
இரண்டு பெண்கள் (சண்டையிட்டுக் கொண்டார்கள்). அவர்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது கல்லை எறிந்தார். அதனால் அவரது கரு கலைந்துவிட்டது. ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அதில் (அழிக்கப்பட்ட கருவிற்கு நஷ்ட ஈடாக) ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை வழங்க வேண்டும் என்று தீர்ப்பளித்தார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் சயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:
தாயின் வயிற்றில் கொல்லப்பட்ட கருவிற்காக, ஓர் ஆண் அல்லது பெண் அடிமையை (நஷ்ட ஈடாக வழங்க வேண்டும் என்று) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். அப்போது, யாருக்கு எதிராக இத்தீர்ப்பு அளிக்கப்பட்டதோ அவர், "(பிறந்தவுடன்) உண்ணவும் இல்லை, பருகவும் இல்லை, பேசவும் இல்லை, அழவும் இல்லை; அப்படிப்பட்ட ஒருவருக்காக நான் எப்படி அபராதம் செலுத்த முடியும்? இத்தகைய ஒன்று செல்லாததாகும்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக இவர் குறிசொல்பவர்களின் சகோதரர்களில் ஒருவராவார்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், நாயின் விலையையும், விபச்சாரியின் கூலியையும் (அவளது விபச்சாரத்திற்கான ஊதியம்), குறிசொல்பவனின் கூலியையும் (அவன் குறிசொல்வதற்காகப் பெறும் சன்மானம்) தடை செய்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

சிலர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் குறி சொல்பவர்களைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), ‘அவர்கள் ஒன்றுமில்லை’ (அவர்களின் கூற்றுக்களுக்கு எந்த அடிப்படையும் இல்லை) என்று கூறினார்கள். அதற்கவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! சில வேளைகளில் அவர்கள் எங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்கிறார்கள்; அது உண்மையாகி விடுகிறதே?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "அது உண்மையிலிருந்து வரும் ஒரு வார்த்தை. ஒரு ஜின் அதை (வானவர்களிடமிருந்து) திருடி, தன் நண்பனின் (குறி சொல்பவனின்) காதில் (ஒரு பாத்திரத்தில் எதையாவது ஊற்றுவது போல்) ஊற்றுகிறது. பிறகு அவர்கள் (குறி சொல்பவர்களும், ஜின்களும்) அதனுடன் நூறு பொய்களைக் கலந்துவிடுகிறார்கள்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

பனீ ஸுரைக் குலத்தைச் சேர்ந்த லபீத் பின் அல்-அஃஸம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது சூனியம் செய்தார். எந்த அளவிற்கென்றால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு செயலைச் செய்யாமலேயே அதைச் செய்துவிட்டதாக அவர்களுக்குத் தோன்றும் அளவிற்கு (அந்தச் சூனியத்தின் தாக்கம் இருந்தது). ஒரு நாள் அல்லது ஓர் இரவில் அவர்கள் என்னிடம் இருந்தபோது, (அல்லாஹ்விடம்) மீண்டும் மீண்டும் பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: "ஆயிஷாவே! நான் எவ்விஷயம் குறித்து அல்லாஹ்விடம் தீர்ப்புக் கேட்டேனோ, அதில் அவன் எனக்குத் தீர்ப்பளித்துவிட்டான் என்பதை நீ அறிவாயா? என்னிடம் இரண்டு மனிதர்கள் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் என் தலைமாட்டிலும் மற்றொருவர் என் கால்மாட்டிலும் அமர்ந்தனர். அவ்விருவரில் ஒருவர் தம் தோழரிடம், 'இம்மனிதரின் நோய் என்ன?' என்று கேட்டார். அதற்கு மற்றவர், 'இவர் சூனியத்திற்கு ஆளாக்கப்பட்டுள்ளார் (மத்பூப்)' என்றார். 'அவருக்குச் சூனியம் செய்தவர் யார்?' என்று அவர் கேட்க, மற்றவர் 'லபீத் பின் அல்-அஃஸம்' என்று பதிலளித்தார். 'எதில் (சூனியம் வைக்கப்பட்டுள்ளது)?' என்று அவர் கேட்க, 'சீப்பு, (சீப்பு வாரும்போது உதிர்ந்த) தலைமுடி மற்றும் ஆண் பேரீச்சம் பாளையின் உறை' என்று மற்றவர் பதிலளித்தார். 'அது எங்கே உள்ளது?' என்று அவர் கேட்க, 'தர்வான் கிணற்றில்' என்று பதிலளித்தார்."

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்கள் சிலருடன் அங்கு சென்று (திரும்பி) வந்து, "ஆயிஷாவே! அக்கிணற்று நீர் மருதாணி ஊறிய நீரைப் போன்று இருந்தது; அங்குள்ள பேரீச்ச மரங்களின் தலைப்பகுதிகள் ஷைத்தான்களின் தலைகளைப் போன்று இருந்தன" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் அதை வெளியே எடுத்திருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் எனக்குக் குணமளித்துவிட்டான். மக்களிடையே இதன் மூலம் தீமை பரவுவதை நான் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் அக்கிணற்றை (மூடி) புதைக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்; அவ்வாறே அது (மூடி) புதைக்கப்பட்டது.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அழிவை உண்டாக்கும் பாவங்களைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். அவை: அல்லாஹ்வுக்கு இணை வைப்பதும், சூனியமும் ஆகும்."

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் சூனியம் செய்யப்பட்டது. எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் தம் மனைவியரிடம் செல்லாமலேயே சென்றதாக நினைத்துக்கொள்வார்கள். (சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “சூனியத்தில் இது மிகக் கடுமையான வகையாகும்.”)

பிறகு (ஒரு நாள்) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஆயிஷா! நான் அல்லாஹ்விடம் கேட்ட விஷயம் குறித்து அவன் எனக்குத் தெளிவுபடுத்திவிட்டான் என்பது உனக்குத் தெரியுமா? (கனவில்) என்னிடம் இரண்டு மனிதர்கள் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் என் தலைமாட்டிலும், மற்றவர் என் கால்மாட்டிலும் அமர்ந்தனர். தலைமாட்டில் இருந்தவர் மற்றவரிடம், ‘இந்த மனிதரின் நிலை என்ன?’ என்று கேட்டார். அதற்கு மற்றவர், ‘இவர் சூனியத்தால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார் (மத்பூப்)’ என்று பதிலளித்தார்.

அவர், ‘இவருக்குச் சூனியம் செய்தவர் யார்?’ என்று கேட்க, மற்றவர் ‘லபீத் பின் அல்-அஃஸம்’ என்று பதிலளித்தார். அவன் பனூ ஸுரைக் குலத்தைச் சேர்ந்த, யூதர்களுடன் நட்பு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டிருந்த ஒரு நயவஞ்சகன் ஆவான்.

அவர், ‘எதில் (சூனியம்) செய்யப்பட்டுள்ளது?’ என்று கேட்க, மற்றவர் ‘சீப்பிலும், தலைமுடி உதிர்வுகளிலும் (முஷாகா)’ என்று பதிலளித்தார்.

அவர், ‘அது எங்கே உள்ளது?’ என்று கேட்க, மற்றவர் ‘தர்வான் கிணற்றில், (அதன் அடியிலுள்ள) பாறைக்குக் கீழே, ஆண் பேரீச்சம் பாளையின் உறையில் உள்ளது’ என்று பதிலளித்தார்.”

ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அக்கிணற்றிற்குச் சென்று அதை வெளியே எடுத்தார்கள். பிறகு, “இதுதான் எனக்கு (கனவில்) காட்டப்பட்ட கிணறு. இதன் தண்ணீர் மருதாணிச் சாறு ஊறியதைப் போன்றும், இதிலுள்ள பேரீச்ச மரங்கள் ஷைத்தான்களின் தலைகளைப் போன்றும் உள்ளன” என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அது (சூனியப் பொருள்) வெளியே எடுக்கப்பட்டது. நான், “(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) நீங்கள் அதை (மக்களுக்கு) வெளிப்படுத்தியிருக்கக் கூடாதா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் எனக்குச் சுகம் அளித்துவிட்டான். மக்களில் எவர் மீதும் தீமையை மூட்டிவிடுவதை நான் வெறுக்கிறேன்” என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களுக்குச் சூனியம் செய்யப்பட்டது. எந்த அளவிற்கென்றால், தாம் செய்யாத ஒரு காரியத்தைச் செய்தது போன்று அவர்களுக்குப் பிரமை ஏற்படுத்தப்படும் அளவிற்கு (அதன் தாக்கம் இருந்தது). ஒரு நாள் அவர்கள் என்னிடம் இருந்தபோது அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தார்கள்; மீண்டும் (மீண்டும்) பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு, "ஆயிஷாவே! நான் எதைக் குறித்து அல்லாஹ்விடம் தீர்வு கேட்டேனோ, அது குறித்து அவன் எனக்குத் தெளிவுபடுத்திவிட்டான் என்பதை நீ அறிவாயா?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "என்னிடம் இரண்டு மனிதர்கள் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் என் தலைமாட்டிலும், மற்றவர் என் கால்மாட்டிலும் அமர்ந்தனர். பிறகு அவர்களில் ஒருவர் தன் தோழரிடம், 'இம்மனிதரின் நோய் என்ன?' என்று கேட்டார். மற்றவர், 'இவருக்குச் சூனியம் செய்யப்பட்டுள்ளது (மத்பூப்)' என்றார். 'யார் இவருக்குச் சூனியம் செய்தது?' என்று அவர் கேட்க, மற்றவர் 'பனூ ஸுரைக் குலத்தைச் சேர்ந்த யூதனான லபீத் பின் அல்-அஃஸம்' என்றார். 'எதைக் கொண்டு?' என்று அவர் கேட்க, 'சீப்பு, (சீப்பு வாரியபின் உதிர்ந்த) தலைமுடி மற்றும் ஆண் பேரீச்சம் பாளையின் உறை ஆகியவற்றைக் கொண்டு' என்று மற்றவர் பதிலளித்தார். 'அது எங்கே உள்ளது?' என்று கேட்க, 'தர்வான் கிணற்றில்' என்று பதிலளித்தார்."

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்கள் சிலருடன் அக்கிணற்றுக்குச் சென்று, அதைப் பார்த்தார்கள். அதன் மீது பேரீச்ச மரங்கள் இருந்தன. பிறகு ஆயிஷாவிடம் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அக்கிணற்று நீர் மருதாணி இலைச் சாற்றைப் போன்று (சிவப்பாக) இருந்தது. அதன் பேரீச்ச மரங்கள் ஷைத்தான்களின் தலைகளைப் போன்று இருந்தன" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதை நீங்கள் வெளியே எடுத்திருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; எனக்கோ அல்லாஹ் நலமளித்து, குணப்படுத்திவிட்டான். மக்களிடையே இதிலிருந்து ஒரு தீமையை நான் கிளப்பிவிடுவேனோ என்று அஞ்சினேன்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அக்கிணற்றை (மண்ணிட்டு) மூடிவிடுமாறு அவர்கள் கட்டளையிட, அவ்வாறே அது புதைத்து மூடப்பட்டது.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: கிழக்கிலிருந்து இரண்டு மனிதர்கள் வந்து (மக்களிடையே) உரையாற்றினார்கள். அவர்களுடைய நாவன்மையைக் கண்டு மக்கள் வியப்படைந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, நாவன்மையில் சிலது சூனியமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒருவர் ஒவ்வொரு நாள் காலையிலும் சில அஜ்வா பேரீச்சம்பழங்களை உட்கொண்டால், அன்றைய நாள் இரவு வரை அவருக்கு விஷமோ சூனியமோ தீங்கு செய்யாது." (மற்றொரு அறிவிப்பாளர் ஏழு (அஜ்வா) பேரீச்சம்பழங்கள் என்று கூறினார்கள்).

சஅத் (ரழி) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'யாரேனும் ஒருவர் காலையில் ஏழு 'அஜ்வா' பேரீச்சம்பழங்களை உண்டால், அந்நாளில் அவருக்கு விஷமோ சூனியமோ தீங்கிழைக்காது' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அறிவித்தார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'அத்வா (அதாவது, அல்லாஹ்வின் நாட்டமின்றி நோய் தானாகவே தொற்றாது) இல்லை; ஸஃபர் (மாதம் தீய சகுனம் கொண்டது என்ற மூடநம்பிக்கை) இல்லை; ஹாமாவும் இல்லை. (அதாவது, இறந்தவர்களின் எலும்புகளிலிருந்து பறவைகள் உருவாவதாகவோ அல்லது தீய சகுனப் பறவைகளாகவோ கருதப்படும் மூடநம்பிக்கை இல்லை).' ஒரு கிராமவாசி கேட்டார், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே (ஸல்)! மணலில் (பாலைவனத்தில்) மான்களைப் போன்று காட்சியளிக்கும் ஒட்டகங்கள், ஒரு சொறி பிடித்த ஒட்டகம் அவற்றுடன் கலக்கும்போது அவை அனைத்தும் சொறியால் பாதிக்கப்படுகின்றனவே, அவற்றைப் பற்றி என்ன கூறுகிறீர்கள்?' அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், 'அப்படியானால், முதல் (சொறி பிடித்த) ஒட்டகத்திற்கு (அந்தச் சொறி) நோயைக் கடத்தியது யார்?'

அபூ ஸலமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் (முன்பு கூறியதற்கு) பிறகு (ஒரு சந்தர்ப்பத்தில்) கூறக் கேட்டேன்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நோயுற்ற (கால்நடைகளை உடைய)வர், ஆரோக்கியமான (கால்நடைகளை உடைய)வரிடம் (தமது கால்நடைகளை) கொண்டு செல்ல வேண்டாம்.'

(இதற்குப்) பிறகு அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் (தொற்றுநோய் குறித்துத் தாம் முன்பு அறிவித்த) முதல் ஹதீஸை மறுத்தார்கள். நாங்கள், '(முன்பு) தாங்கள் 'தொற்றுநோய் என்பது கிடையாது' என்று அறிவிக்கவில்லையா?' என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள் அபிசீனிய மொழியில் (ஏதோ) பேசினார்கள்.

அபூ ஸலமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இந்த ஹதீஸைத் தவிர வேறெந்த ஹதீஸையும் அவர்கள் மறந்ததாக நான் கண்டதில்லை.'

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தொற்றுநோய் (தானாகப் பரவும் என்ற நம்பிக்கை) இல்லை, துர்ச்சகுனம் (பறவைகளாலோ அல்லது வேறு எதனாலுமோ ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கை) இல்லை. துரதிர்ஷ்டம் (ஏற்படுவதாகக் கருதப்படுமானால்) மூன்று விஷயங்களில் (மட்டுமே) உள்ளது: குதிரை, பெண் மற்றும் வீடு."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “’அத்வா’ (நோய்கள் தானாகவே தொற்றிக்கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கை) இல்லை” என்று கூறினார்கள்.
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், “நோயுள்ள (ஒட்டகங்களை) உடையவர், ஆரோக்கியமான (ஒட்டகங்களை) உடையவரிடம் (தம் ஒட்டகங்களைக்) கொண்டு செல்ல வேண்டாம்” என்று கூறினார்கள்.
மேலும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “’அத்வா’ (நோய்கள் தானாகவே தொற்றிக்கொள்ளும் என்ற நம்பிக்கை) இல்லை” என்று கூறினார்கள்.
அப்போது ஒரு கிராமவாசி எழுந்து, “(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) மணற்பாங்கான இடத்தில் மான்களைப் போன்று (ஆரோக்கியமாக, துடிப்பாக) இருக்கும் ஒட்டகங்களை தாங்கள் பார்த்துள்ளீர்களா? அவற்றிடம் சொறி பிடித்த ஓர் ஒட்டகம் வந்ததும், அவை அனைத்துக்கும் சொறி பிடித்து விடுகிறதே?” என்று கேட்டார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அப்படியானால், முதல் ஒட்டகத்திற்கு நோயைப் பரப்பியவர் யார்?” என்று கேட்டார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தொற்று நோய் (தானாகப் பரவுதல்) கிடையாது, சகுனம் பார்த்தல் (அபசகுனம் கொள்ளுதல்) கிடையாது; ஆனால், நற்குறியை (நல்ல சகுனத்தை) நான் விரும்புகிறேன்." தோழர்கள், "நற்குறி (ஃபஃல்) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது ஒரு நல்ல வார்த்தை" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
கைபர் வெற்றி கொள்ளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு விஷம் கலந்த ஓர் ஆடு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இங்கிருக்கும் யூதர்களை எனக்காக ஒன்று திரட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் ஒன்று திரட்டப்பட்டபோது, அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் உங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்கப் போகிறேன்; அதைப் பற்றி என்னிடம் உண்மையைக் கூறுவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம், அபுல் காசிம் அவர்களே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "உங்கள் தந்தை யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "எங்கள் தந்தை இன்னார்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்கள். மாறாக உங்கள் தந்தை இன்னார்தான்," என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "நீங்கள் உண்மையே சொன்னீர்கள்; (நன்மையைச்) செய்தீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவர் (ஸல்) மீண்டும், "நான் உங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்டால், என்னிடம் உண்மையைக் கூறுவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம், அபுல் காசிம் அவர்களே! நாங்கள் உங்களிடம் பொய் சொன்னால், எங்கள் தந்தையைப் பற்றி நீங்கள் அறிந்துகொண்டது போல, எங்கள் பொய்யையும் நீங்கள் அறிந்துகொள்வீர்கள்," என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "நரகவாசிகள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "நாங்கள் அதில் சிறிது காலம் இருப்போம், பிறகு நீங்கள் அதில் எங்களுக்குப் பகரமாக வருவீர்கள்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "அதில் இழிவடைந்து போங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, நாங்கள் ஒருபோதும் அதில் உங்களுக்குப் பகரமாக வரமாட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்களிடம், "நான் உங்களிடம் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்டால், என்னிடம் உண்மையைக் கூறுவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அவர் (ஸல்), "இந்த ஆட்டில் நீங்கள் விஷம் வைத்தீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். அவர் (ஸல்), "அவ்வாறு செய்ய உங்களைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "(உங்களைப் பற்றி அறிய) நாங்கள் நாடினோம்; நீங்கள் ஒரு பொய்யராக இருந்தால், நாங்கள் உங்களிடமிருந்து நிம்மதி பெறுவோம்; நீங்கள் ஒரு நபியாக இருந்தால், அது உங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காது (என்று கருதினோம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "எவரொருவர் ஒரு மலையிலிருந்து கீழே குதித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பில் இருப்பார், அதில் (அதே முறையில்) வீழ்ந்து கொண்டிருப்பார், நிரந்தரமாக என்றென்றும் அதில் தங்கியிருப்பார்; மேலும், எவரொருவர் விஷத்தைக் குடித்துத் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, அவர் தம் கையில் விஷத்தை ஏந்தியவாறு நரக நெருப்பில் அதை (அதே முறையில்) குடித்துக் கொண்டிருப்பார், நிரந்தரமாக என்றென்றும் அதில் தங்கியிருப்பார்; மேலும், எவரொருவர் ஓர் இரும்பு ஆயுதத்தால் தற்கொலை செய்துகொள்கிறாரோ, அவர் அந்த ஆயுதத்தைத் தம் கையில் ஏந்தியவாறு நரக நெருப்பில் அதனால் தம் வயிற்றை (அதே முறையில்) குத்திக்கொண்டிருப்பார், நிரந்தரமாக என்றென்றும் அதில் தங்கியிருப்பார்."

ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: 'யார் காலையில் ஏழு 'அஜ்வா' பேரீச்சம்பழங்களை (உணவாக) உட்கொள்கிறாரோ, அந்த நாளில் அவருக்கு விஷமோ சூனியமோ தீங்கு செய்யாது (இது அல்லாஹ்வின் அருளால் கிடைக்கும் பாதுகாப்பு).'

அபூ ஸஃலபா அல்-குஷனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கோரைப் பற்களுடைய காட்டு விலங்குகளை உண்பதைத் தடை செய்தார்கள்.

(அஸ்-ஸுஹ்ரீ கூறினார்கள்: நான் ஷாம் சென்றபோது தவிர இந்த அறிவிப்பை நான் கேட்டதில்லை.) அல்-லைஸ் கூறினார்கள்: யூனுஸ் அறிவித்தார்கள்: நான் இப்னு ஷிஹாபிடம் கேட்டேன், “நாங்கள் பெண் கழுதைகளின் பாலினால் உளூ செய்யலாமா அல்லது அதைக் குடிக்கலாமா? அல்லது காட்டு விலங்குகளின் பித்தநீரையையோ அல்லது ஒட்டகங்களின் சிறுநீரையையோ (மருத்துவத்திற்காக) பயன்படுத்தலாமா?”

அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “முஸ்லிம்கள் அதனைக் கொண்டு தங்களுக்குச் சிகிச்சை அளித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்; அதில் எந்தத் தீங்கையும் அவர்கள் காணவில்லை. பெண் கழுதைகளின் பாலைப் பொறுத்தவரை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவற்றின் இறைச்சியை உண்பதைத் தடை செய்தார்கள் என்பது நமக்கு எட்டியிருக்கிறது; ஆனால் அவற்றின் பாலைக் குறித்து (அனுமதி அல்லது விலக்கல் என) எந்தக் கட்டளையும் நமக்கு எட்டவில்லை.”

காட்டு விலங்குகளின் பித்தநீரைப் பொறுத்தவரை, இப்னு ஷிஹாப் கூறினார்கள், “அபூ இத்ரீஸ் அல்-கவ்லானீ அவர்கள், அபூ ஸஃலபா அல்-குஷனீ (ரழி) அவர்கள் தமக்கு அறிவித்ததாக என்னிடம் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோரைப் பற்களுடைய ஒவ்வொரு காட்டு விலங்கின் இறைச்சியையும் உண்பதைத் தடை செய்தார்கள்.” (இதன் மூலம், தடை செய்யப்பட்ட விலங்கின் பித்தநீரும் தடை செய்யப்பட்டதே என்பது சுட்டிக்காட்டப்பட்டது.)

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவரின் பாத்திரத்தில் ஈ விழுந்துவிட்டால், அதை (ஈயை, பாத்திரத்தில் உள்ள திரவத்தில்) முழுவதுமாக அமிழ்த்தி, பிறகு அதை வெளியே எறிந்துவிடட்டும். ஏனெனில், அதன் ஓர் இறக்கையில் நிவாரணமும் மற்றொன்றில் நோயும் உள்ளது."